• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuy: "Życ...

Nawigacja

"Życie na poczekaniu" Wisławy Szymborskiej - Interpretacja



"Życie na poczekaniu" Wisławy Szymborskiej - Interpretacja




Wiersz "Życie na poczekaniu" Wisławy Szymborskiej jest refleksją nad życiem, ktra nawiązuje do słynnej koncepcji theatrum mundi, ktrej głwną myśl można zawrzeć w poniższym cytacie pochodzącym z jednej ze sztuk Williama Shakespear’a:



"Świat jest teatrem, aktorami ludzie,

ktrzy kolejno wchodzą i znikają,

Każdy tam aktor niejedną gra rolę..."



Podmiotem lirycznym jest aktorka, ktra opisuje świat z własnej perspektywy. Ma ona do odegrania pewną rolę, ktrej właściwie nie zna. Wie tylko, że rola ta została jej przypisana i nie może jej wymienić. Wybr roli nie należał do niej, jednak "Wielki Spektator" narzucający charakter gry nie został wskazany w wierszu. Z braku scenariusza aktorka skazana jest na ciągłą improwizację. Tempo akcji jest jej narzucone, ledwo za nim nadąża. Jest nieprzygotowana do życia, ktre nazywa zaszczytem. Podmiot liryczny jest ambitny i chciałby się jakoś wykazać, lecz wszystko dzieje się zbyt szybko. Jego potknięcia tłumaczy nieustająca trema, jednakże takie usprawiedliwienie podmiot liryczny odbiera jako upokarzające. Uskarża się na dyskomfort gry oraz na brak jakichkolwiek prb. Akcja jest zbyt szybka a odegrane motywy są już nieodwracalne – nie można cofnąć czasu ani powtrzyć żadnej sceny i jej naprawić. Wszystko trwale zapisuje się w historii. Niektre kwestie pozostają już niedokończone. Nawet kształtowanie własnego charakteru odbywa się w biegu – "(...) charakter jak płaszcz w biegu dopinany (...)". Mija dzień za dniem, podmiot liryczny chciałby znać scenariusz choć jednego z nich, lecz już wkrtce nastaje kolejny dzień z nieznanym mu scenariuszem. Jednak nie wszystko w sztuce jest przypadkowe. Scena nie jest tylko prowizorycznym pomieszczeniem, gdyż jest dokładnie zaprojektowana - dekoracje są solidne, a rekwizyty niezwykle precyzyjne. Wszystko jest dopracowane i uporządkowane. Blask świateł sygnalizuje premierę. Stremowany i przerażony człowiek jest kruchą postacią skazaną jedynie na improwizację. Jest osamotniony na scenie i sam musi stawić czoła wyzwaniu. Jest niepewny i czuje niestabilność swojej roli. Gra przed tłumem ludzi wpatrujących się w niego, śledzących każdy jego najmniejszy nawet ruch. Ewentualne błędy są już nieodwracalne.



Utwr Wisławy Szymborskiej przedstawia świat w ironicznym świetle. Życie porwnuje do teatru, w ktrym przecież nie można się przygotować do odgrywanej przez siebie roli. Ciągła improwizacja i nieustanna premiera przerażają człowieka, ktry jest zmuszony do stawiania czoła tym wyzwaniom. Ludzie często użalają się nad swoim losem. Narzekają na role, jakie narzuciło im samo życie. Nigdy nie wiadomo, co wydarzy się za chwilę i jaką maskę będziemy zmuszeni przybrać do nowo zaistniałej sytuacji, by wypaść w niej jak najkorzystniej. Szymborską drażni ciągła zmiana masek, taka forma improwizacji jest dla niej obrzydliwa. Ale to życie ma pewien rytm i charakter, ktry przecież ukształtowaliśmy my sami. Przybieramy maski adekwatne do danych sytuacji, osb, miejsc. Tak już po prostu jest. Pamiętamy o tremie, jaka nam wciąż towarzyszy tak samo jak aktorom na scenie. Z tą rżnicą, że oni mogli nauczyć się swoich rl i je uprzednio przećwiczyć. W wierszu podmiot liryczny chciałby poznać przyszłość i przewidzieć co się wydarzy, przygotować się do tego i zaplanować swoje postępowania. Jak wiemy niestety żadnego dnia ani nie przewidzimy, ani nie będziemy mogli przeżyć dwa razy. Nic co zrobimy nie zostanie wymazane z historii i nie będzie mogło zostać niezauważone. I choć usilnie staramy się jak najlepiej odgrywać swoje role, to tempo życia utrudnia nam to w olbrzymim stopniu. Ledwo zauważamy jedno swoje potknięcie a już pojawia się następne. Szymborska tłumaczy te fakty nieustającą tremą, jednak takie usprawiedliwienie uznaje za upokarzające. Podchodzi do życia w ambitny sposb. Wolałaby wszystko sobie zaplanować, by wypadło tak, jak ona tego chce. Chciałaby się jakoś wykazać. Niestety ciągle potyka się o "nieznajomość rzeczy".



W wierszu stawia pytanie "czy to w porządku", że to życie właśnie tak wygląda? Skłania to czytelnika do pewnej refleksji. Myślę, że na to pytanie każdy odpowiedziałby inaczej. Według mnie trzeba wciąż starać się nadążać za narzuconym nam tempem i usilnie podejmować się nowych wyzwań, coraz to nowszych rl. W końcu niczego nie będzie nam dane powtrzyć i przeżyć kolejny raz. Wszystko co złe minie, a co dobre już nie powrci. Ciągła gra – taki jest sens ludzkiego życia. Tylko od nas zależy jak ją odegramy i ile serca w nią włożymy. Pamiętajmy, że rola należy do nas i nie powinno w niej zabraknąć nas samych.






Przykadowe prace

Głosować czy nie głosować???

Głosować czy nie głosować??? Zgodnie z artykułem 62, zapisanym w Konstytucji każdy obywatel, ktry ukończył 18 lat, ma prawo do głosowania, czyli wyboru Prezydenta RP, posłw, senatorw, i przedstawicieli do organw samorządu terytorialnego. W przeciwieństwie do ...

Jak chrześcijanin powinień świętować dzień święty

Jak chrześcijanin powinień świętować dzień święty Dla nas katolikw 'Niedzielna celebracja Eucharystii stanowi centrum życia Kościoła' (KKK 2177). Przykazanie kościelne określa i precyzuje prawo Pańskie i 'W niedzielę, oraz w inne dni świąteczn...

Geneza kary śmierci w Polsce

Geneza kary śmierci w Polsce GENEZA KARY ŚMIERCI W POLSCE Kara śmierci w Polsce tak jak w Europie była stosowana w średniowieczu na podstawie prawa zwyczajowego. Pierwsza norma stanowiona w sprawie kary śmierci pojawila sie dopiero w statutach Kazimierza III Wielkiego (poł....

Ten kto kocha swoją celę znajdzie w niej spokj. W jakim sensie Wieża G.H. Grudzińskiego jest dla ciebie inspiracją do rozważań o tajemnicach człowieczeńst

Ten kto kocha swoją celę znajdzie w niej spokj. W jakim sensie Wieża G.H. Grudzińskiego jest dla ciebie inspiracją do rozważań o tajemnicach człowieczeństwa. Wieża Grudzińskiego jest opowiadaniem, ktre porusza wiele istotnych dla każdego cżłowieka problemw....

Pamiętniki i diariusze Jana Chryzostoma Paska.

Pamiętniki i diariusze Jana Chryzostoma Paska. Pamiętniki i diariusze (dzienniki) zajmowały niemało miejsca w literaturze XVII wieku. Dzięki bezpośredniemu stosunkowi autorw do przedstawianych faktw, dzięki żywości i barwności wysławiania się, pamiętniki są ...

Odpowiedzialność

Odpowiedzialność Motyw odpowiedzialności J. Bedier "Dzieje Tristana i Izoldy" Tristan, rycerz bez skazy, poczuwa się do odpowiedzialności za grzeszną miłość do Izoldy, żony krla Marka. Sam decyduje o rozstaniu z ukochaną i skazuje się na tułacze &...

Formy i Rodzaje Turystyki

Formy i Rodzaje Turystyki Turystyka jest zjawiskiem o bogatej i rżnorodnej treści. Biorąc pod uwagę tylko jej aspekty społeczne i gospodarcze, należy uznać, iż ma ogromne znaczenie jako forma odpoczynku, relaksu, poznania, zdobywania wiedzy, regeneracji sił fizycznych i psychicznych ...

"Antygona" Sofoklesa - tragizm, ponadczasowość, konwencje dramatu starożytnego.

"Antygona" Sofoklesa - tragizm, ponadczasowość, konwencje dramatu starożytnego. Tragedia, najstarszy gatunek dramatyczny, podobnie jak jej nazwa (tragos-kozioł, ode-pieśń) wywodzi się z obchodw ku czci Dionizosa, boga wina i odradzającej się natury. Uroczystości te były po&...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry