• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Żyl...

Nawigacja

Żylaki podudzia



Żylaki podudzia




Żylaki podudzia





Żylaki są to rozszerzenia żył w postaci wężowatych sznurw lub kłębw, często z balonowatymi uwypukleniami. Żyły wykazują zmiany wsteczne, zapalne i bliznowate. Zastawki we wnętrzu żył nie są w stanie zamknąć się prawidłowo, co powoduje zastj krwi w żyłach, a niekiedy nawet cofanie się krwi do ng.

1. Jak powstają żylaki?

Żyły, w przeciwieństwie do silnych i sprężystych naczyń tętniczych, są naczyniami zdolnymi magazynować znaczne ilości krwi. Zwłaszcza elastyczne i cienkie żyły powierzchniowe ng stosunkowo łatwo ulegają chwilowemu balonowatemu rozdęciu gromadząc nadmiar krwi. Po chwili kurczą się i powracają do normalnej pojemności. Niestety żyły te mogą się poszerzać na zbyt długo wskutek wysokiej letniej temperatury, nadciśnienia żylnego, czy z powodu pojawieniu się przeszkody dla strumienia krwi w świetle naczynia. Przedłużający się stan permanentnego poszerzenia naczynia może doprowadzić do uszkodzenia struktury ścianek i trwałego żylakowatego rozdęcia żyły. Powstałe rozdęcia to żylaki, ktre często wywołują zastoje krwi, zapalenia żył i zakrzepy żylne.

2. Podział żylakw (ze względu na przyczyny)



a) pierwotne – uwarunkowane genetycznie

b) wtrne – spowodowane chorobami naczyń i krążenia, zwłaszcza chorobami żył

Żylaki pierwotne



Żylaki pierwotne rozwijają się samoistnie, a ich przyczynami są skłonności genetyczne wspłistniejące z czynnikami ryzyka takimi jak styl życia, praca z długotrwała pozycją stojącą, wielokrotne ciąże itp.



Żylaki wtrne

Żylaki wtrne to takie, ktre powstają w następstwie przebytych lub istniejących stanw chorobowych powodujących permanentny zastj krwi w układzie żylnym. Najczęstszą przyczyną są przebyte zapalenia żył głębokich, po ktrych powstaje zespł pozakrzepowy charakteryzujący się nie tylko wtrnymi żylakami, ale także obrzękami i zmianami troficznymi skry oraz nawrotowych, przewlekłych owrzodzeń zazwyczaj w okolicach kostek przyśrodkowych.

3. Podział żylakw ( ze względu na typ zajętych żył)

a) żylaki głwnych pni żylnych:

- żyły odpiszczelowej: żylaki żyły odpiszczelowej występują u przeszło 90% chorych na żylaki. Rozszerzony pień żyły odpiszczelowej może być widoczny lub wyczuwalny na całej przestrzeni od kostki przyśrodkowej do pachwiny, połowy uda lub kolana.

- żyły odstrzałkowej: żylaki żyły odstrzałkowej występują u 6% chorych, towarzyszą zwykle żylakom żyły odpiszczelowej w 5%, czyli co dziesiąty chory ma żylaki żyły odstrzałkowej. Żyła odstrzałkowa, nawet znacznie rozszerzona, jest przeważnie niewidoczna, ponieważ leży głębiej niż żyła odpiszczelowa i jest przykryta przez powięź goleni. Żylaki żyły odstrzałkowej powstają zwykle na tylniej i bocznej powierzchni łydki w okolicy kostki bocznej, mogą występować także na przyśrodkowej powierzchni goleni, a czasem na dolnej części uda.

b) żylaki bocznic

c) żylaki siatkowate podskrne

d) żylaki śrdskrne

4. Przyczyny powstawania żylakw.



1. Oglne niedomogi krążenia, zwłaszcza zaburzenia mikrokrążenia w nogach, miażdżyca naczyń obwodowych, nadciśnienie tętnicze oraz ich skutki naczyniowe.

2. Styl życia i pracy(siedzący lub stojący), czynniki zewnątrzpochodne

3. Płeć, wiek oraz predyspozycje dziedziczne do uszkodzeń i wad zastawek żył i chorb żył

5. Przeszkody w powrocie żylnym krwi do serca – urazy ciała i żył, włkniak naczyniowy,itp.

6. Cechy budowy ciała, otyłość, nadwaga, wady postawy, itp.

5. Czynniki zewnątrzpochodne, takie jak: nadmierny wysiłek, gwałtowny wpływ gorąca (sauna, opalanie się, ogrzewanie podłogowe);

6. Zapalenia żył, choroba zakrzepowo zatorowa żył (zakrzepica żył ng)

7. Odżywianie z udziałem małej ilości substancji resztkowych.

8.Ciąża.



5. Objawy



- uczucie ciężaru i zmęczenia ng

- opuchnięte stopy i całe nogi

- kurcze łydek

- uczucie napięcia w nogach

- długie stanie lub siedzenie nasila dolegliwości

- pojawianie się na skrze podudzia tzw. pajączkw

- pojawienie się przebarwień na skrze tzw. Wyprysk żylakowy

- stwardnienie tkanki podskrnej podudzia.



6. Powikłania choroby żylakowej



Rokowanie u chorych na żylaki zależy przede wszystkim od tego, czy zdołamy zapobiec powstawaniu powikłań spowodowanych zwiększonym ciśnieniem krwi w kończynach albo je wyleczyć, jeżeli już istnieją. Powikłanie leczone niewłaściwie mogą być przyczyną ciężkiego inwalidztwa.

Do powikłań tych należą:

a) krwawienie z pękniętego żylaka: występuje zwykle samoistnie lub po bardzo nieznacznym urazie. Powikłanie to nie występuje często. Żylak, ktry grozi pęknięciem, zwykle uwypukla się ponad ścieńczałą skrę i prześwituje przez nią niebieskawo. Utrata krwi z pękniętego żylaka może być bardzo znaczna, lecz tylko wyjątkowo prowadzi do śmierci ( pierwsze doniesienie o zejściu śmiertelnym z powodu krwotoku z pękniętego żylaka znajdujemy w polskim piśmiennictwie już w 1837r.)

b) podskrne wybroczyny: występuje często u chorych z żylakami, gdy na skutek niewielkich urazw pękają drobne naczynia.

c) obrzęk: występuje przeważnie w godzinach popołudniowych i jest zwykle ograniczony do stopy i dolnej części goleni. Prowadzi na zaburzeń w odżywianiu skry i tkanki podskrnej.

d) zapalenie żylakw: występuje ono często bez uchwytnej przyczyny, czasem po małych urazach miejscowych, porodach lub chorobach gorączkowych. Pooperacyjne zapalenie żył występuje u 6% chorych na żylaki.

e) ostre i przewlekłe zapalenie tkanki podskrnej

f) przebarwienie: rozlane przebarwienie dolnej części goleni jest częstym objawem zastoju żylnego u mężczyzn. Klasycznym umiejscowieniem wrzodu jest przyśrodkowa powierzchnia dolnej trzeciej części goleni. Owrzodzenie rozwija się rozmaicie , często po małych urazach lub zadrapaniu powstaje niesztowica przekształcająca się stopniowo w owrzodzenie. Miejsce to staje się twarde, bolesne, skra nad nim jest zaczerwieniona i po pewnym czasie pęka, nie wykazując skłonności do gojenia, a po zagojeniu ma skłonność do nawrotu.



7. Żylaki w okresie ciąży



Przewlekła niewydolność żylna pojawia się u 8 - 20% kobiet w ciąży. Zwykle objawy choroby można dostrzec bardzo wcześnie, bo już w pierwszych trzech miesiącach jej trwania.



Głwną rolę w rozwoju choroby odgrywają związane z ciążą mechanizmy hormonalne. Podczas ciąży zwiększa się wydzielanie estrogenu i progesteronu.

Estrogeny powodują zwiększenie przepływu krwi w macicy i miednicy. Zwiększa się powrt żylny do układu żył podbrzusza –ilość krwi krążącej między podbrzuszem, a reszta organizmu wzrasta i staje się przeszkoda dla odpływu krwi z żył biodrowych oraz całych ng.

Progesteron zmniejsza napięcie włkien i komrek mięśni gładkich, a z mięśni tych zbudowane są ścianki żył. Spada elastyczność, aktywność elektryczna i zwiększa się podatność żyły na uszkodzenia, nawet o 150%.



Inną przyczyną powstawania żylakw jest mechaniczny ucisk macicy na żyły biodrowe oraz dolny odcinek żyły głwnej dolnej. Ta sytuacja ma szczeglne znaczenie w ostatnich miesiącach ciąży.



Czynnikami rwnież wpływającymi na rozwj żylakw w trakcie ciąży to: zwiększenie objętości krwi krążącej (o około 30% ) i predyspozycje genetyczne.



8. Badania dodatkowe

Rozpoznanie choroby żylakowej jest stosunkowo proste i wymaga jedynie starannego zbadania pacjenta. W przypadku zakwalifikowania chorego do leczenia operacyjnego wykonuje się podstawowe badania dla oceny jego stanu oglnego. Dodatkowo bezpośrednio przed zabiegiem konieczne jest potwierdzenie prawidłowego przepływu krwi przez układ żył głębokich. W tym celu wykonuje się zwykle flebografię (badanie rentgenowskie, w ktrym wykonuje się zdjęcia RTG żył po wypełnieniu ich specjalnym środkiem kontrastującym) lub, rzadziej, badanie ultrasonograficzne układu żylnego. W przypadku niedrożności układu żył głębokich, co ma zwykle miejsce w zespole pozakrzepowym, leczenie operacyjne nie jest możliwe (groziłoby ono całkowitym zastojem krwi w kończynie, prowadzącym do jej martwicy) i choremu zaproponować można jedynie leczenie zachowawcze.

9. Leczenie zachowawcze żylakw

Podstawową metodą leczenia zachowawczego jest stosowanie tak zwanych wyrobw o stopniowanym ucisku (kupowane w specjalistycznych aptekach podkolanwki, pończochy lub rajstopy, dostępne także dla kobiet w ciąży). Na rynku dostępna jest duża ilość wyrobw rżniących się kolorem, fakturą materiału, trwałością i ceną. Wyroby te dostępne są w czterech rżnych klasach ucisku (od I do IV), a wybr odpowiedniej dla danego chorego klasy należy przedyskutować z lekarzem. Wyroby uciskowe należy nosić przez cały dzień ubierając je rano przed wstaniem z łżka.

Zaleca się częsty wypoczynek z nogami uniesionymi do gry

Należy unikać długotrwałego stania

Nie należy ubierać obcisłej bielizny ani gorsetw

Wskazana jest aktywność fizyczna tak przed, jak i po leczeniu operacyjnym – spacery, jazda na rowerze, pływanie

Nie ma szczeglnych ograniczeń bądź nakazw dotyczących diety. W przypadku osb otyłych wskazane jest zmniejszenie wagi ciała.

Unikanie ponadto gorących kąpieli, sauny, depilacji na gorąco oraz nadmiernego nasłonecznienia. Sprzyja to rozszerzeniu żył i zaleganiu w nich krwi.

picie codziennie 1,5 litra płynw,

a) rodzaje rajstop i ucisku

Klasa ucisku 1



Lekki ucisk do 18-21 mm Hg (2,4 - 2,8 kPa/cm2)

Wskazania: przy uczuciu ciężkości i zmęczeniu ng. Przy niewielkich żylakach ng bez stanw obrzękowych. Działania profilaktyczne i ciąża.



Klasa ucisku 2



Średnia kompresja do 23-32 mm Hg (3,1 - 4,3 kPa/cm2)

Wskazania: przy silnych dolegliwościach zaawansowanych zmian żylakowych ng, ze skłonnością do obrzękw. Pourazowe stany obrzękowe, po wyleczeniu owrzodzeń podudzi, po zakrzepicy żył powierzchniowych, po scleroterapii żylakw oraz po operacji żylakw dla utrzymania wynikw leczenia.



Klasa ucisku 3



Duża kompresja do 34-46 mm Hg (4,5 - 6,1 kPa/cm2)

Wskazania: po wygojeniu ciężkich, nawracających owrzodzeń podudzi, w niewydolności żylnej pozakrzepowej i wrodzonej, zmianach zanikowych skry, dermatosieroza.



Klasa ucisku 4



Bardzo duża kompresja ponad 49 mm Hg (6,5 kPa/cm2)

Wskazania: obrzęki limfatyczne i słoniowacizna.



10. Leczenie obliteracyjne żylakw

a) rys historyczny

Już w roku 1851 Pravaz wstrzykiwał do naczyniakw, a pźniej do żylakw 30% roztworu chlorku żelaza w ilości 1-2 kropel. Po początkowym znacznym odczynie zapalnym następowało zarośnięcie żył najbliższych miejsc wstrzyknięcia. Liczba chorych leczonych tym sposobem była jednak nie wielka, ponieważ rzadko otrzymywano dobre wyniki, a ciężkie powikłania w postaci ropni, miejscowej zgorzeli skry i tkanki podskrnej były bardzo częste.

W roku 1876 starano się rwnież spowodować obliteracje żylakw przez okołożylne wstrzyknięcie ergotyny, chloralhydratu lub alkoholu.

Żadna wczesna metoda leczenia obliteracyjnego nie zdała egzaminu z powodu ciężkich powikłań, z ktrych wielką część można przypisać nieznajomości aseptyki.

Pionierem leczenia operacyjno-obliteracyjnego był Tavel (1904). Po podwiązaniu żyły odpiszczelowej wstrzykiwał on w jej obwodowy odcinek 5% roztwr kwasu karbolowego. Podobnie postępował Schiassi (1908) wstrzykując roztwr jodu i jodku potasu. Natomiast Scharff (1910) posługiwał się 0,2-0,3% roztworem sublimatu.

W 1924 roku K. Linser wprowadził do leczenia żylakw stężone roztwory NaCl, ktre mają ogromne działanie obliteracyjne i nie są toksyczne. Ponieważ wstrzyknięcie stężonego roztworu NaCl powoduje bolesny kurcz żyły Linser w 1925r. Do 20% roztworu NaCl zaczął dodawać środek znieczulający.

Prawdziwe odrodzenie tej metody miało miejsce jednak dopiero w dwudziestoleciu międzywojennym. Rwnolegle zaczęli ją stosować Francuzi, Anglicy i Niemcy. Metoda przeżywała swoje wzloty i upadki, zależne od techniki wykonywania zabiegu. Na początku stosowano środki sklerotyzujące w pozycji stojącej, co często wywoływało niekorzystny zakrzep w żylaku, a nawet zapalenie żył głębokich. Z biegiem czasu technika zabiegu ulegała modyfikacjom, opracowywano coraz bezpieczniejsze leki i doskonalono sposb ich podawania.

b) dzisiejsze czasy

W dzisiejszych czasach używa się nazwy: Skleroterapia. Skleroterapia kompresyjna to metoda leczenia żylakw za pomocą nastrzykiwania lekami zmienionego żylakowo naczynia. Nieodłącznym elementem zabiegu jest zastosowanie po jego wykonaniu elastycznego opatrunku uciskowego. Przewagą skleroterapii nad leczeniem operacyjnym jest możliwość jej przeprowadzenia w warunkach ambulatoryjnych, bez konieczności znieczulenia, w krtszym czasie i bez urazu tkanek. Leczenie tą metodą nie powoduje też niezdolności do pracy. Skleroterapia znajduje zastosowanie do leczenia tych zmian żylakowych, ktrym nie towarzyszą poważne uszkodzenia głwnych, powierzchniowych pni żylnych kończyn dolnych (żyły odpiszczelowej i odstrzałkowej). Decydujące znaczenie ma tu stan zastawek żylnych regulujących kierunek przepływu krwi. Sprawność tych zastawek ocenia się na podstawie dokładnego badania ultradźwiękowego. W przypadku ich uszkodzenia, gdy dochodzi do niewydolności głwnych ujść tych żył do układu żył głębokich (w pachwinie lub pod kolanem), nie wykonuje się zabiegw nastrzykiwania. Sytuacja taka ma miejsce u około połowy cierpiących z powodu choroby żylakowej. W tych przypadkach wskazane jest leczenie chirurgiczne, a skleroterapia może być zastosowana jako zabieg uzupełniający po operacji.

sposb działania:

Do nastrzykiwania żylakw stosuje się 3 grupy lekw sklerotyzujących:

- roztwory na bazie detergentw, ktre działają przez odwodnienie i uszkodzenie śrdbłonka naczynia (jego wewnętrznej warstwy),

- leki na bazie związkw jodu (podobnie jak np. jodyna), działające drażniąco i uszkadzająco na błonę komrek śrdbłonka,

- środki hipertoniczne, głwnie wysokie stężenia soli kuchennej lub glukozy, ktre poprzez odwodnienie doprowadzają do uszkodzenia naczynia.

Pod wpływem podanego leku dochodzi do podrażnienia błony wewnętrznej naczynia żylnego, co powoduje rozpoczęcie procesw naprawczych za pomocą specjalnych komrek produkujących włknik. Przerastają one podrażnione naczynie, powodując jego całkowite zwłknienie i ostateczne wyłączenie go z układu żylnego.

Ponieważ tuż po nastrzyknięciu zostaje założony z zewnątrz opatrunek uciskowy, powodujący zbliżenie się podrażnionych ścianek naczynia do siebie, proces zwłknienia zachodzi szybciej, a zamknięcie światła żylaka jest trwałe. Zwłkniały żylak kilkakrotnie zmniejsza swoją średnicę.

Organizm jest zdolny do częściowego wchłonięcia tego zwłkniałego naczynia (a w przypadku pajączkw nawet całkowitego) i po pewnym czasie żylak staje się zupełnie niewidoczny.

Tempo procesu gojenia zależy od średnicy żyły i stopnia zaawansowania choroby (trwa od 4 tygodni do 6 miesięcy).

Z reguły zabieg trwa ok. 10-30 minut. Wykonuje się podczas niego od kilku do kilkunastu ukłuć cienką igłą. Przeważnie nastrzykiwaniem obejmuje się wybraną część nogi, czyli np. udo czy podudzie. Po skończonym zabiegu i założeniu opatrunku uciskowego chory powinien spacerować przez 20-30 minut. Nie wolno w tym czasie siedzieć, stać ani leżeć. Opatrunek uciskowy na nodze należy trzymać od 5-14 dni - w zależności od zalecenia lekarza.

powikłania:

- reakcji alergicznych, np. pokrzywki po nastrzyknięciu lekami,

- siniakw, zaczerwienień i bolesności nastrzykniętej żyły,

- otarć skry od bandaża,

- niezmiernie rzadko zdarzają się przypadki zakrzepowego zapalenia żył głębokich (z reguły gdy zabieg jest przeprowadzany nieprawidłową techniką, bez dokładnej diagnostyki, lub gdy chory nie przyznaje się przed zabiegiem do przyjmowania lekw hormonalnych czy do przebycia ciężkich chorb).

11. Leczenie operacyjne

a) rys historyczny

Leczenie operacyjne żylakw sięga czasw Hipokratesa. Początkowo zabiegi były bardzo proste i mało celowe, polegały one na mnogich nakłuciach, nacięciach lub przypaleniach. Zabiegom tym towarzyszyły liczne powikłania, ponieważ nie znano jeszcze zasad aseptyki. Dopiero pod koniec XIX wieku zaczęto stosować operacje bardziej rozległe i dające lepsze wyniki. Madelung ( 1884) wycinał cały pień żyły odpiszczelowej wraz z żylakami. Keller (1905), jako pierwszy wykonał podskrne wyrwanie ( stripping) żyły odpiszczelowej za pomocą drutu wprowadzonego do jej światła. Homans (1916) podwiązywał ujście żyły odpiszczelowej ze wszystkimi odgałęzieniami i wyrywał podskrnie cały jej pień, otrzymując doskonałe wyniki. Z licznych metod operacyjnych tylko niektre i ich modyfikacje przetrwały prbę czasu.

b) dzisiejsze czasy

- cel zabiegu

Niezależnie od metody leczenie operacyjne żylakw kończyn dolnych ma na celu usunięcie wszelkich poszerzonych żył powierzchownych oraz ewentualne podwiązanie niewydolnych żył przeszywających (naczyń żylnych łączących żyły powierzchowne z głębokimi, ktrych zastawki nie działają prawidłowo, powodując cofanie się krwi do układu powierzchownego), tak aby zabezpieczyć chorego przed nawrotem żylakw i osiągnąć jak najlepszy efekt kosmetyczny.

- przeciwwskazania do zabiegu

Brak zgody pacjenta. Przewlekłe niedokrwienie kończyn dolnych w przebiegu miażdżycy zarostowej tętnic, choroby Buergera, cukrzycy. Ciężkie choroby oglnoustrojowe (choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca, niewydolność krążenia, ciężkie nadciśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, zaburzenia elektrolitowe) stanowią względne przeciwwskazanie do operacji żylakw kończyn dolnych. Większość pacjentw cierpiących z powodu wymienionych chorb można odpowiednio przygotować do zabiegu operacyjnego pod warunkiem dobrej wspłpracy chirurga i anestezjologa z leczącym pacjenta internistą (lekarzem rodzinnym). Jeżeli jednak, pomimo starannego przygotowania pacjenta, lekarze zadecydują, że zabieg operacyjny stanowi zbyt duże ryzyko dla chorego, należy poprzestać na metodach leczenia zachowawczego (kompresjoterapia).Owrzodzenie żylakowe podudzia, zapalenie zakrzepowe żył powierzchownych lub głębokich wymagają całkowitego wyleczenia przed operacją żylakw kończyn dolnych.

- opis zabiegu

W zależności od rozległości żylakw, stanu oglnego pacjenta i przyjętych w danym oddziale chirurgicznym obyczajw można jednoczasowo operować jedną lub obie kończyny dolne. Zabieg operacyjny najczęściej przeprowadza się w znieczuleniu przewodowym (wstrzyknięcie do kanału kręgowego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa środka znieczulającego, ktry powoduje zniesienie czucia blu w dolnej części ciała). W przypadku niewielkich, pojedynczych żylakw, można je także usunąć w znieczuleniu miejscowym (podając środek znieczulający w okolicę operowaną). Niewielkie, położone tuż po skrą żylaki usuwa się z krtkich, czasem wręcz mikroskopijnych cięć skrnych, ktre następnie zaszywa się cienkim szwem niewchłanialnym (wymagającym usunięcia). Podwiązanie (zamknięcie) niewydolnych żył przeszywających wymaga zwykle wykonania nieco dłuższych, kilkucentymetrowych cięć skrnych. W przypadku niewydolności i zalegania krwi w poszerzonej żyle odpiszczelowej wielkiej, ktra biegnie od kostki do pachwiny na przyśrodkowej stronie kończyny dolnej, należy to naczynie usunąć w całości. W tym celu odnajduje się początek żyły w okolicy kostki przyśrodkowej oraz jej koniec w pachwinie (wymaga to wykonania w tych miejscach dodatkowych cięć), wprowadza do jej wnętrza specjalną stalową sondę i wyrywa się ją w całości (jest to tak zwany stripping). Pozostałe żylaki usuwa się z odrębnych cięć skrnych w sposb opisany powyżej .

- powikłania

g) Rozległe krwiaki w tkance podskrnej po usunięciu poszerzonych naczyń żylnych. Zakażenie ran pooperacyjnych. Opźnione gojenie ran pooperacyjnych.. Skra może być zabarwiona na ciemno – albo jasnobrązowo.

h) Wyprysk

i) stwardnienia






Przykadowe prace

Dokonaj analizy i interpretacji porwnawczej utworu Czesława Miłosza "Ktry skrzywdziłeś" oraz wiersza Zbigniewa Herberta "Ornamentatorzy", aby przedstawić poglądy obu au

Dokonaj analizy i interpretacji porwnawczej utworu Czesława Miłosza "Ktry skrzywdziłeś" oraz wiersza Zbigniewa Herberta "Ornamentatorzy", aby przedstawić poglądy obu autorw na temat zadań poety Poezja wspłczesna jak żadna inna odnosi się w swojej treści do aktualnych wyd...

Was bedeutet fr dich Erfolg?

Was bedeutet fr dich Erfolg? Der Erfolg heute ist berall zu sehen. Es gibt immer mehr erfolgreiche Leute und immer mehr Frauen wollen Kariere in der Arbeit machen und erfolgreich sein. Die Geschftsleute sind die ganze Zeit hinter dem Geld her und fr die ist ihr Vermgen der Erfolg. Andere Menschen erzielen Erfolg der nicht mit G...

Bezrobocie, stopa procentowa, Stopa inflacji i PKB- co to jest i jak kształtuje się w Polsce

Bezrobocie, stopa procentowa, Stopa inflacji i PKB- co to jest i jak kształtuje się w Polsce CO TO JEST STOPA BEZROBOCIA, JAK JĄ MIERZYMY I JAK KSZTAŁTUJE SIĘ ONA W POLSCE. Bezrobocie to zjawisko gospodarcze polegające na tym, że pewna liczba osb poszukujących pracy i zdolnych do niej nie z...

Niemiecki. Dialog w sklepie odzieżowym między klientem a eksedientką.

Niemiecki. Dialog w sklepie odzieżowym między klientem a eksedientką. A: Entschuldigen Sie, ich suche gute T-Shirt. B: Welche Farbe? A: Orange B: Was grosses? A: 38 B: Das hier. A: Wo kann ich anprobieren? B: Da dru"ben links. A: Und passt es gut? B: Ja, sehr gut. Das nehme ich. Wa...

Mit o powstaniu tęczy

Mit o powstaniu tęczy Jak powstała tęcza? Bg Finis słynął ze swoich niesamowitych dzieł. Był wyśmienitym artystą. Potrafił rzeźbić w twardym marmurze i tworzyć obrazy z obłokw chmur, a były tak realistyczne, że bogowie często myślel...

Wychodząc od analizy fragmentu ,, Jadra ciemności ’’Josepha Conrada przedstaw obraz i ocenę XIX wiecznego kolonializmu

Wychodząc od analizy fragmentu ,, Jadra ciemności ’’Josepha Conrada przedstaw obraz i ocenę XIX wiecznego kolonializmu Kolonializm jest to określenie polityki państw rozwiniętych gospodarczo polegającej na utrzymywaniu w zależności politycznej i ekonomicznej krajw sł...

Rżne ujęcia tematyki Holokaustu w literaturze

Rżne ujęcia tematyki Holokaustu w literaturze Holokaust to termin pochodzący od gr. Holokaustom (całopalenie) przyjęty w języku ang. na określenie zagłady Żydw w Europie, dokonanej przez III Rzeszę. Rządy Adolfa Hitlera w Niemczech zapisały się czarną kart&...

Opis tryptyku Hansa Memlinga "Sąd Ostateczny"

Opis tryptyku Hansa Memlinga "Sąd Ostateczny" Tryptyk Sąd Ostateczny pędzla Hansa Memlinga powstał w latach 1464 – 1473. Autor przelał swoje wyobrażenia Raju, Piekła i Czyśćca na płtno i stworzył zachwycające ilością barw i pełne symbolik...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry