• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuy: Arty&#347...

Nawigacja

Artyści renesansu.



Artyści renesansu.




Rafael, właściwie Raffaello Santi (1483-1520), włoski malarz i architekt. Czołowy przedstawiciel dojrzałego renesansu zarwno w malarstwie, jak i w architekturze. Urodzony w Urbino, do 1502 uczył się malarstwa w Perugii u P. Perugina, pod koniec 1504 przenisł się do Florencji - tam poznał dzieła L. da Vinci, ktre wywarły na niego olbrzymi wpływ.

Rafael doskonalił swj warsztat malarski tworząc słynne Madonny (1500-1504). 1514-1516 sporządził siedem kartonw-wzorw do arrasw watykańskich przeznaczonych do zawieszenia w dolnej strefie kaplicy Sykstyńskiej.

Kolejnym zadaniem malarskim była dekoracja loggii watykańskich w krużgankach 2. piętra wykonana na zlecenie Leona X w latach 1517-1519 - obejmowała ona 52 epizody biblijne w 13 przęsłach oraz słynne groteski. Mecenasem Rafaela był obok papieża bankier A. Chigi, dla ktrego artysta zaprojektował kaplicę przy rzymskim kościele Santa Maria del Popolo (od 1512).

Inne prace architektoniczne to: kościł San Eligio degli Orefici w Rzymie (ok. 1509-1520) i rwnież rzymski Palazzo Bresciano Costa (ok. 1515, zburzony) oraz Palazzo Pandolfini we Florencji (ok. 1517). W malarskiej twrczości sztalugowej Rafaela dominowała tematyka religijna i portret.

Artysta dążył do stworzenia idealnego typu postaci kobiecej, posługiwał się też analizą psychologiczną, podkreślał indywidualne cechy modeli. Obrazy powstałe w Rzymie odznaczają się ciepłym i harmonijnym kolorytem, co stanowi efekt wpływu S. del Piombo.



>>>Za szczytowe dzieło Rafaela uchodzi Madonna Sykstyńska (ok. 1513), przeznaczona do kościoła Św. Sykstusa w Piacenzie oraz Madonna della Sedia (1516). Inne ważne obrazy to: Zaślubiny Marii (1504), Madonna ze szczygłem (1505), Madonna del Granduca (ok. 1505), Piękna ogrodniczka (1507), Złożenie do grobu (1507). Portrety: La Fornarina (1515), Baldassare Castiglione (1516), Leon X z kardynałami (ok. 1518).



Botticelli Sandro, właściwie Alessandro di Mariano Filipepi (1445-1510), włoski malarz wczesnego renesansu. Czynny we Florencji, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli szkoły florenckiej. Uczeń F. Lippiego. We wczesnych obrazach widać u niego tradycje pźnogotyckiego stylu międzynarodowego. Nawiązywał do Masaccia, A. del Verocchia i Leonarda da Vinci. Malował obrazy mitologiczne o skomplikowanych treściach, z ktrych najbardziej znane to Alegoria męstwa (1470), Primavera, znana też jako Alegoria wiosny (1477-78), Narodziny Wenus i Mars i Wenus (oba około 1485), Kalumnia Apellesa (około 1495). Malował także obrazy religijne do wszystkich większych kościołw Florencji i portrety (np. G. Medici około 1478).

W latach 1481-1483 na zaproszenie papieża Sykstusa IV wykonał freski w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie. W latach 90. pod wpływem Savonaroli porzucił pogodny i liryczny ton i malował ekspresyjne i pesymistyczne obrazy religijne (Maria Magdalena u stp krzyża około 1500, Mistyczne Narodzenie 1501, sceny z życia św. Zenobii około 1500-1505). Jego malarstwo charakteryzuje zamiłowanie do detalu, precyzyjna, dekoracyjna linia oraz chłodny i czysty koloryt. Zapomniany w XVII-XVIII w., popularność uzyskał w XIX w. dzięki J. Ruskinowi i prerafaelitom.



Piero della Francesca malarz włoski. Urodził się w Borgo San Sepolcro, w 1420 (Toskania), zmarł w 1492. Tworzył między innymi w Arezzo, Rzymie, Florencji, Rimini, Urbino, Ferrarze i rodzinnym Borgo San Sepolcro (dziś Sansepolcro). Do najważniejszych jego dzieł należą: Chrzest Chrystusa, Zmartwychwstanie, freski w bazylice S. Francesco w Arezzo (Legenda Krzyża Świętego 1452–59). Był też teoretykiem malastwa i uczonym napisał traktat o perspektywie De perspectiva pingendi.



Reni Guido (1575-1642), malarz włoski, przedstawiciel szkoły bolońskiej wczesnego baroku, eklektyk. Działał głwnie w Rzymie i Bolonii. Zdobył popularność dzięki wielkiej sprawności technicznej prezentowanej w licznych płtnach o tematyce religijnej, przepojonej duchem kontrreformacji, o narracji utrzymanej niekiedy w tonie melodramatycznym.

Jako eklektyk nawiązywał do Rafaela i jego uczniw, co uwidoczniło się w statycznym i chłodnym, a uważanym za głwne dzieło Reniego plafonie Aurora z Palazzo Rospigliosi w Rzymie (1613-1614).

Z innych prac Reniego wymienić należy freski w dwch kaplicach obok rzymskiego kościoła San Gregorio Magno (1608-1609), wśrd obrazw sztalugowych wyrżnia się Rzeź niewiniątek (1612).



Filipo Brunelleschi (F. Brunellesco), 1377-1446. Był architektem, rzeźbiarzem i złotnikiem, jednym z głwnych przedstawicieli renesansu. Wprowadził nowatorskie formy architektoniczne i twrcze nawiązanie do antyku. Odegrał on wielka role w kształtowaniu się architektury renesansowej.

Jego dzieła to między innymi : Ospedale degli Innocenti, kopuła katedry, kaplica Pazzich - we Florencji



Masaccio, właściwie Tomaso di ser Giovanni di More (1401- ok. 1428), malarz włoski, jeden z reformatorw malarstwa włoskiego o dużym znaczeniu dla renesansu europejskiego. Działał we Florencji, Pizie i Rzymie. Przypuszczalnie był uczniem Masolina. W swych freskach realizował swj wielki monumentalny styl z dramatyczną indywidualizacją typw ludzkich, surowym ujęciem architektury oraz pejzażu. Wyprzedzał epokę w trjwymiarowym i perspektywicznym traktowaniu przestrzeni przełamując płaszczyznową tradycję D.B. Giotta. Wpłynął na sztukę Rafaela i Michała Anioła.

Prace m.in.: wspłpraca z Masolinem przy freskach w kaplicy Brancaccich w kościele Santa Maria del Carmine we Florencji (słynne Wygnanie z raju), obraz dla kościoła Santa Maria del Carmine w Pizie (1426), fresk św. Trjcy w Santa Maria Novella we Florencji.



Giorgione, właściwie Giorgio da Castelfranco (1476-1510), malarz włoski, jeden z głwnych przedstawicieli renesansowego malarstwa weneckiego realizujący po mistrzowsku jego założenia kolorystyczne oraz efektowny i naturalny rozkład świateł i cieni.

Najważniejsze prace to: Rodzina Giorgiona, Madonna w świątyni, Śpiąca Wenus, Burza, Koncert wiejski.



Palladio Andrea, właściwie Andrea di Pietro (1508-1580), architekt włoski, ostatni z wielkich epoki renesansu, ktrego znaczenie polega głwnie na stworzeniu w Vicenzie i w okolicy wielu pałacw i willi podmiejskich, przenoszących idee starorzymskiej architektury do Włoch płnocnych.

Reprezentował nurt klasyczny. Jego koncepcja willi idealnej obejmowała centralną bryłę o ściśle symetrycznym planie, zdobioną kolumnowym portykiem, z bokw przylegały wydłużone skrzydła zabudowań gospodarczych rozciągnięte horyzontalnie lub wygięte do przodu ćwierćkolistym łukiem.

Ważniejsze realizacje: tzw. Basilica (od 1549) i pałace w Vicenzie - Chiericati (1550-1554), Thiene (1556-1558), Valmarana (od 1566), Teatro Olimpico (1585), kościoły w Wenecji: Il Redentore (1592), San Giorgio Maggiore (1566-1580), wille podmiejskie: Capra koło Vicenzy, tzw. Villa Rotonda (od 1550).



Clouet Jean, Janet, Jehannet (ok. 1485-1540), niderlandzkiego pochodzenia malarz i rysownik czynny we Francji. Ojciec Franois. Od 1516 artysta dworski krla Franciszka I. Po 1520 w Tours, od 1529 czynny w Paryżu. Tworzył pod wpływem francuskiego i włoskiego renesansu. Jego technika wywodzi się z malarstwa niderlandzkiego. Sztukę Cloueta cechuje elegancja, precyzyjny rysunek, wyrafinowany koloryt i wnikliwa charakterystyka psychologiczna. Malował głwnie portrety (Franciszka I około 1535, G. Bud około 1536). Podejmował także tematy religijne (Św. Hieronim 1522). Około 151154-40 wykonał około 130 rysunkw kredką, będących pogłębionymi psychologicznie studiami twarzy krla oraz dworu. Nawiązując do tradycji średniowiecznych iluminatorw jako jeden z pierwszych malował miniatury portretowe.



Gucci Santi (ok. 1530-1599), włoski rzeźbiarz działający w Polsce w 2. połowie w. XVI (po 1550), potwierdzony archiwalnie jako murator krla Zygmunta Augusta, Anny Jagiellonki i Stefana Batorego, ponadto związany z rodzinami Firlejw i Myszkowskich. W Pińczowie prowadził warsztat architektoniczno-rzeźbiarski, był też mieszczaninem krakowskim.

Dzieła m.in.: rzeźby z attyki domu Bonerw na Rynku Głwnym nr 9 w Krakowie (ok. 1560), rozbudowa zamku w Janowcu (1565-1568) dla Firlejw, nagrobki krla Zygmunta Augusta i Anny Jagiellonki w kaplicy Zygmuntowskiej w katedrze na Wawelu (1574-1575), pałac krla Stefana Batorego na zamku w Grodnie, dla Myszkowskich pałac w Książu Wielkim (1585-1595), oraz rozbudowa zamku w Pińczowie (1591), dom kapitulny przy ulicy Kanoniczej nr 21 w Krakowie, nagrobek Andrzeja Firleja w kościele parafialnym w Janowcu (1586), pałac krla Stefana Batorego w Łobzowie pod Krakowem (1585-1587), przebudowa kaplicy Mariackiej w katedrze wawelskiej na mauzoleum Stefana Batorego, stalle i nagrobek tamże - jedyne sygnowane dzieło artysty.








Przykadowe prace

Charakterystyka Ani z Zielonego Wzgrza

Charakterystyka Ani z Zielonego Wzgrza Ania była chudą i rudą dziewczyną. Miała bardzo jasną cerę, usianą licznymi piegami. Wiele osb śmiało się z niej, ale tak naprawdę wszyscy zazdrościli jej dość oryginalnego koloru włosw. Niektrzy twie...

Analiza i interpretacja wiersza Goethego "Krl elfw"

Analiza i interpretacja wiersza Goethego "Krl elfw" Nie wszystko da się pojąć rozumem – do takiego wniosku doszli ludzie zwani w historii romantykami. Uważali oni, że istnieją na świecie takie zjawiska, ktrych nie da się wytłumaczyć w żaden racjonalny sposb, ani u...

Wywiad Psychologiczny

Wywiad Psychologiczny W zależności od kierunku wywiadu społecznego możemy go przeprowadzić w celu: - zmiany przekonań - zmiany destrukcyjnego schematu funkcjonowania - dostarczenia wiedzy - zwiększenia kompetencji - psychoterapii urazw - budowania konstruktywnych wizj...

Tkanki zwierzęce i roślinne

Tkanki zwierzęce i roślinne Biologia - tkanki Tkanki roślinne Tkanka okrywająca Korzeń, łodyga i liście są otoczone na zewnątrz tkanką okrywającą, zwaną skrką. Tworzą ją żywe, prostokątne komrki, ściśle przyleg...

Charakterystyka Aleksa Dawidowskiego

Charakterystyka Aleksa Dawidowskiego Gorący patriota. Aleksy Dawidowski to jeden z głwnych bohaterw powieści Aleksandra Kamińskiego pt. "Kamienie na szaniec". Był harcerzem i członkiem podziemnej organizacji Wawer. Za swą postawę bohatera odznaczono go krzyżem Virtuti Mili...

Recenzja filmu Garfield

Recenzja filmu Garfield Tłusty, wiecznie głodny, leniwy, nieodrywający wzroku od telewizora kot. Garfield jest bardzo ironiczną ikoną pewnej (dość sporej) części amerykańskiego społeczeństwa. Jest on chyba najsympatyczniejszym komiksowym bohaterem negatywnym. Je...

Analiza treści deklaracji praw człowieka

Analiza treści deklaracji praw człowieka Spis treści; 1. Treść Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela. 2. Zarys historyczny praw człowieka. 3. Analiza treści poszczeglnych Artykułw Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela. Preambule T...

Miłość romantyczna w świetle interpretacji IV części "Dziadw" Adama Mickiewicza.

Miłość romantyczna w świetle interpretacji IV części "Dziadw" Adama Mickiewicza. Kompozycja : zachowana zasada trzech jedności, akcja trwa trzy godziny odmierzane przez gasnące świece w noc zaduszek. Mamy godziny miłości, rozpaczy i przestrogi. Akcja dzieje się na pleb...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry