• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuy: Arty&#347...

Nawigacja

Artyści renesansu.



Artyści renesansu.




Rafael, właściwie Raffaello Santi (1483-1520), włoski malarz i architekt. Czołowy przedstawiciel dojrzałego renesansu zarwno w malarstwie, jak i w architekturze. Urodzony w Urbino, do 1502 uczył się malarstwa w Perugii u P. Perugina, pod koniec 1504 przenisł się do Florencji - tam poznał dzieła L. da Vinci, ktre wywarły na niego olbrzymi wpływ.

Rafael doskonalił swj warsztat malarski tworząc słynne Madonny (1500-1504). 1514-1516 sporządził siedem kartonw-wzorw do arrasw watykańskich przeznaczonych do zawieszenia w dolnej strefie kaplicy Sykstyńskiej.

Kolejnym zadaniem malarskim była dekoracja loggii watykańskich w krużgankach 2. piętra wykonana na zlecenie Leona X w latach 1517-1519 - obejmowała ona 52 epizody biblijne w 13 przęsłach oraz słynne groteski. Mecenasem Rafaela był obok papieża bankier A. Chigi, dla ktrego artysta zaprojektował kaplicę przy rzymskim kościele Santa Maria del Popolo (od 1512).

Inne prace architektoniczne to: kościł San Eligio degli Orefici w Rzymie (ok. 1509-1520) i rwnież rzymski Palazzo Bresciano Costa (ok. 1515, zburzony) oraz Palazzo Pandolfini we Florencji (ok. 1517). W malarskiej twrczości sztalugowej Rafaela dominowała tematyka religijna i portret.

Artysta dążył do stworzenia idealnego typu postaci kobiecej, posługiwał się też analizą psychologiczną, podkreślał indywidualne cechy modeli. Obrazy powstałe w Rzymie odznaczają się ciepłym i harmonijnym kolorytem, co stanowi efekt wpływu S. del Piombo.



>>>Za szczytowe dzieło Rafaela uchodzi Madonna Sykstyńska (ok. 1513), przeznaczona do kościoła Św. Sykstusa w Piacenzie oraz Madonna della Sedia (1516). Inne ważne obrazy to: Zaślubiny Marii (1504), Madonna ze szczygłem (1505), Madonna del Granduca (ok. 1505), Piękna ogrodniczka (1507), Złożenie do grobu (1507). Portrety: La Fornarina (1515), Baldassare Castiglione (1516), Leon X z kardynałami (ok. 1518).



Botticelli Sandro, właściwie Alessandro di Mariano Filipepi (1445-1510), włoski malarz wczesnego renesansu. Czynny we Florencji, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli szkoły florenckiej. Uczeń F. Lippiego. We wczesnych obrazach widać u niego tradycje pźnogotyckiego stylu międzynarodowego. Nawiązywał do Masaccia, A. del Verocchia i Leonarda da Vinci. Malował obrazy mitologiczne o skomplikowanych treściach, z ktrych najbardziej znane to Alegoria męstwa (1470), Primavera, znana też jako Alegoria wiosny (1477-78), Narodziny Wenus i Mars i Wenus (oba około 1485), Kalumnia Apellesa (około 1495). Malował także obrazy religijne do wszystkich większych kościołw Florencji i portrety (np. G. Medici około 1478).

W latach 1481-1483 na zaproszenie papieża Sykstusa IV wykonał freski w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie. W latach 90. pod wpływem Savonaroli porzucił pogodny i liryczny ton i malował ekspresyjne i pesymistyczne obrazy religijne (Maria Magdalena u stp krzyża około 1500, Mistyczne Narodzenie 1501, sceny z życia św. Zenobii około 1500-1505). Jego malarstwo charakteryzuje zamiłowanie do detalu, precyzyjna, dekoracyjna linia oraz chłodny i czysty koloryt. Zapomniany w XVII-XVIII w., popularność uzyskał w XIX w. dzięki J. Ruskinowi i prerafaelitom.



Piero della Francesca malarz włoski. Urodził się w Borgo San Sepolcro, w 1420 (Toskania), zmarł w 1492. Tworzył między innymi w Arezzo, Rzymie, Florencji, Rimini, Urbino, Ferrarze i rodzinnym Borgo San Sepolcro (dziś Sansepolcro). Do najważniejszych jego dzieł należą: Chrzest Chrystusa, Zmartwychwstanie, freski w bazylice S. Francesco w Arezzo (Legenda Krzyża Świętego 1452–59). Był też teoretykiem malastwa i uczonym napisał traktat o perspektywie De perspectiva pingendi.



Reni Guido (1575-1642), malarz włoski, przedstawiciel szkoły bolońskiej wczesnego baroku, eklektyk. Działał głwnie w Rzymie i Bolonii. Zdobył popularność dzięki wielkiej sprawności technicznej prezentowanej w licznych płtnach o tematyce religijnej, przepojonej duchem kontrreformacji, o narracji utrzymanej niekiedy w tonie melodramatycznym.

Jako eklektyk nawiązywał do Rafaela i jego uczniw, co uwidoczniło się w statycznym i chłodnym, a uważanym za głwne dzieło Reniego plafonie Aurora z Palazzo Rospigliosi w Rzymie (1613-1614).

Z innych prac Reniego wymienić należy freski w dwch kaplicach obok rzymskiego kościoła San Gregorio Magno (1608-1609), wśrd obrazw sztalugowych wyrżnia się Rzeź niewiniątek (1612).



Filipo Brunelleschi (F. Brunellesco), 1377-1446. Był architektem, rzeźbiarzem i złotnikiem, jednym z głwnych przedstawicieli renesansu. Wprowadził nowatorskie formy architektoniczne i twrcze nawiązanie do antyku. Odegrał on wielka role w kształtowaniu się architektury renesansowej.

Jego dzieła to między innymi : Ospedale degli Innocenti, kopuła katedry, kaplica Pazzich - we Florencji



Masaccio, właściwie Tomaso di ser Giovanni di More (1401- ok. 1428), malarz włoski, jeden z reformatorw malarstwa włoskiego o dużym znaczeniu dla renesansu europejskiego. Działał we Florencji, Pizie i Rzymie. Przypuszczalnie był uczniem Masolina. W swych freskach realizował swj wielki monumentalny styl z dramatyczną indywidualizacją typw ludzkich, surowym ujęciem architektury oraz pejzażu. Wyprzedzał epokę w trjwymiarowym i perspektywicznym traktowaniu przestrzeni przełamując płaszczyznową tradycję D.B. Giotta. Wpłynął na sztukę Rafaela i Michała Anioła.

Prace m.in.: wspłpraca z Masolinem przy freskach w kaplicy Brancaccich w kościele Santa Maria del Carmine we Florencji (słynne Wygnanie z raju), obraz dla kościoła Santa Maria del Carmine w Pizie (1426), fresk św. Trjcy w Santa Maria Novella we Florencji.



Giorgione, właściwie Giorgio da Castelfranco (1476-1510), malarz włoski, jeden z głwnych przedstawicieli renesansowego malarstwa weneckiego realizujący po mistrzowsku jego założenia kolorystyczne oraz efektowny i naturalny rozkład świateł i cieni.

Najważniejsze prace to: Rodzina Giorgiona, Madonna w świątyni, Śpiąca Wenus, Burza, Koncert wiejski.



Palladio Andrea, właściwie Andrea di Pietro (1508-1580), architekt włoski, ostatni z wielkich epoki renesansu, ktrego znaczenie polega głwnie na stworzeniu w Vicenzie i w okolicy wielu pałacw i willi podmiejskich, przenoszących idee starorzymskiej architektury do Włoch płnocnych.

Reprezentował nurt klasyczny. Jego koncepcja willi idealnej obejmowała centralną bryłę o ściśle symetrycznym planie, zdobioną kolumnowym portykiem, z bokw przylegały wydłużone skrzydła zabudowań gospodarczych rozciągnięte horyzontalnie lub wygięte do przodu ćwierćkolistym łukiem.

Ważniejsze realizacje: tzw. Basilica (od 1549) i pałace w Vicenzie - Chiericati (1550-1554), Thiene (1556-1558), Valmarana (od 1566), Teatro Olimpico (1585), kościoły w Wenecji: Il Redentore (1592), San Giorgio Maggiore (1566-1580), wille podmiejskie: Capra koło Vicenzy, tzw. Villa Rotonda (od 1550).



Clouet Jean, Janet, Jehannet (ok. 1485-1540), niderlandzkiego pochodzenia malarz i rysownik czynny we Francji. Ojciec Franois. Od 1516 artysta dworski krla Franciszka I. Po 1520 w Tours, od 1529 czynny w Paryżu. Tworzył pod wpływem francuskiego i włoskiego renesansu. Jego technika wywodzi się z malarstwa niderlandzkiego. Sztukę Cloueta cechuje elegancja, precyzyjny rysunek, wyrafinowany koloryt i wnikliwa charakterystyka psychologiczna. Malował głwnie portrety (Franciszka I około 1535, G. Bud około 1536). Podejmował także tematy religijne (Św. Hieronim 1522). Około 151154-40 wykonał około 130 rysunkw kredką, będących pogłębionymi psychologicznie studiami twarzy krla oraz dworu. Nawiązując do tradycji średniowiecznych iluminatorw jako jeden z pierwszych malował miniatury portretowe.



Gucci Santi (ok. 1530-1599), włoski rzeźbiarz działający w Polsce w 2. połowie w. XVI (po 1550), potwierdzony archiwalnie jako murator krla Zygmunta Augusta, Anny Jagiellonki i Stefana Batorego, ponadto związany z rodzinami Firlejw i Myszkowskich. W Pińczowie prowadził warsztat architektoniczno-rzeźbiarski, był też mieszczaninem krakowskim.

Dzieła m.in.: rzeźby z attyki domu Bonerw na Rynku Głwnym nr 9 w Krakowie (ok. 1560), rozbudowa zamku w Janowcu (1565-1568) dla Firlejw, nagrobki krla Zygmunta Augusta i Anny Jagiellonki w kaplicy Zygmuntowskiej w katedrze na Wawelu (1574-1575), pałac krla Stefana Batorego na zamku w Grodnie, dla Myszkowskich pałac w Książu Wielkim (1585-1595), oraz rozbudowa zamku w Pińczowie (1591), dom kapitulny przy ulicy Kanoniczej nr 21 w Krakowie, nagrobek Andrzeja Firleja w kościele parafialnym w Janowcu (1586), pałac krla Stefana Batorego w Łobzowie pod Krakowem (1585-1587), przebudowa kaplicy Mariackiej w katedrze wawelskiej na mauzoleum Stefana Batorego, stalle i nagrobek tamże - jedyne sygnowane dzieło artysty.








Przykadowe prace

Filozofia i teologia - konflikt czy wsplpraca w poszukiwaniu prawdy

Filozofia i teologia - konflikt czy wsplpraca w poszukiwaniu prawdy Na przelomie wiekw zmienialy sie poglady na temat jakim jest konflikt czy wsplpraca miedzy filozofia a teologia w poszukiwaniu prawdy. Tak tez w starozytnosci i sredniowieczu swiety Augustyn i Tomasz z Akwinu uwazali, ze filozofia wraz z religia daje nam ca...

Przesądy

Przesądy Dowiedzieć się-sich erkundigen Poinformować mnie,że-Man hat mir mitgetelit Czarny kot-schwarze Katze Nieszczęśliwa liczba-die Ungluckszahl Myjący się kot-eine Katze wascht sich Założyć coś po drugiej stronie-etwas fasch herum anziehen Czterolistna k...

Ważne aspekty poruszane w "Dżumie" Alberta Camusa

Ważne aspekty poruszane w "Dżumie" Alberta Camusa 1. ORAN (symbol reifikacji) - miasto nijakie, pozbawione rośliności, każde i żadne zarazem, pełne banalnych ludzi, bez przeczucia klęski. Miasto portowe zwrcone tyłem do morza o absurdalnym planie zabudowy- nie jest otwarte na ś...

Faszyzm włoski

Faszyzm włoski Mimo, że Włochy znalazły się wśrd zwycięzcw I wojny światowej, okazało się, że była ona dla tego państwa zbyt trudnym zadaniem. Wysiłek wojenny obnażył słabość gospodarki włoskiej, nastąpił ostry kryzys ...

Prawoznastwo - wykłady

Prawoznastwo - wykłady 1, PODZIAŁ NAUK W RAMACH PRAWOZNADSTWA: - psychologia -prawoznawstwo -filozofie -nauki empiryczne -nauki teoretyczne PRAWOZNADSTWO: - zajmuje się formami państwa, suwerenność państwa -metody i techniki prawoznawstwa -dyscypliny prawo...

Finanse publiczne

Finanse publiczne Charakterystyka oglna finansw publicznych. Nazwa finansw pochodzi od (łac., Finire). Rzymianie starożytni przyjęli zasadę, że każde działanie np. praca, wojna musiało przynosić pieniądze (tzw. finalizowanie) a jeżeli nawet nie mogło ich przyno...

Alianse strategiczne.

Alianse strategiczne. Alianse strategiczne to sojusze nawiązywane pomiędzy przedsiębiorstwami będącymi faktycznymi lub potencjalnymi konkurentami. Zmierzają one do poprawy zarządzania jakimś przedsięwzięciem lub dziedziną działalności przez koordynowanie kompetencj...

Język polskiej polityki

Język polskiej polityki Język polityki i politykw Język jest jednym z narzędzi służącym do uprawiania polityki, jest także opisem polityki. Poświęca mu się wiele tekstw od emocjonalnych wypowiedzi potocznych, przez wyraźnie perswazyjnie nacechowaną publicystyk...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry