• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Bilans

Nawigacja

Bilans



Bilans




BILANS





Określenie bilanx" wywodzi się od łacińskiego słowa bilans, ktre oznacza wagę o dwch szalach. W istocie rzeczy bilans księgowy jest wagą pozostającą zawsze w stanie rwnowagi: z jednej strony bowiem przedstawia środki gospodarcze (aktywa), ktrych łączna wartość odpowiada dokładnie wartości źrdeł ich pochodzenia (pasyww) prezentowanych z drugiej strony. Bilans jest jednym z wielu przejaww stosowania poznawczej metody bilansowej, ktrą uznaje się za podstawę innych metodycznych rozwiązań w rachunkowości. Istotę tej metody można określić następująco: przedmiot obserwacji (zjawisko, zdarzenie, kategoria, rzecz itp) zawsze powinien być badany jednocześnie z dwch rżnych punktw widzenia, wyniki badania natomiast - pomimo odmienności - powinny być wyrażone w jednakowych jednostkach miary, co umożliwi dokonywanie ich porwnań.

Bilans jest materialnym wyrazem przedmiotowego i podmiotowego określania i wyceniania majątku pojedynczej jednostki gospodarczej lub majątku grupy kapitałowej .

Przedstawione w bilansie aktywa obejmują kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, ktre spowodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych .

Z kolei pasywa obejmują kapitał własny, zobowiązania, przez ktre należy rozumieć wynikający z przeszłych zdarzeń obowiązek wykonania świadczeń o wiarygodnie określonej wartości, ktre spowodują wykorzystanie już posiadanych lub przyszłych aktyww jednostki. W pasywach znajdują się także rezerwy, oznaczające w gruncie rzeczy zobowiązania, ktrych termin wymagalności lub kwota nie są pewne. Znajdują się tu rwnież bierne rozliczenia międzyokresowe, czyli prawdopodobne zobowiązania przypadające na bieżący okres sprawozdawczy, na przykład z tytułu udzielonej gwarancji, oraz rozliczenia międzyokresowe przychodw stanowiące zobowiązanie do wykonania określonych świadczeń wobec faktu otrzymania za nie zapłaty z gry .

Nieodłączną cechą bilansu jest moment jego sporządzenia oraz tak zwany inwentarz. Ściśle zidentyfikowany w czasie moment bilansowania majątku jest często powodem określania bilansu mianem zdjęcia migawkowego, utrwalającego okerślony w danym momencie stan aktyww i pasyww podmiotu gospodarczego. Inwentarz z kolei jest związany z koniecznością udokumentowania tego stanu, potwierdzenia jego wiarygodności. Inwentarz tworzony jest w drodze spisw inwentaryzacyjnych (z natury) poszczeglnych grup bilansowych. Jego rolę może rwnież spełnić zestawienie obrotw i sald kont księgi głwnej oraz zestawienie sald kont ksiąg pomocniczych sporządzane na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych. Ranga inwentaryzacji, jako ciągłego procesu urzeczywistniania ewidencji księgowej i w efekcie sprawozdań finansowych sprawia, że tryb jej przeprowadzenia regulowany jest ramowo jako prawo bilansowe, a szczegłowo – przez wewnętrznie przygotowane w podmiotach gospodarczych instrukcje inwentaryzacyjne .

Bilans w praktyce pełni zasadniczo funkcje informacyjne. W systemie rachunkowości jest jednak w pewnym sensie wyrażającym zamknięciem jednego okresu działalności gospodarczej i zainicjowaniem kolejnego. Tworzenie bilansw w normalnym trybie jest zazwyczaj przejawem kontynuowania działalności i wyrazem tak zwanej ciągłości bilansowej. Bilans jest więc krtkim przystankiem na (teoretycznie nieokreślonej w czasie) długiej drodze działalności, po ktrej toczy się fortuna danego podmiotu gos. Bilans prbny (zestawienie obrotw i sald na koniec roku obrotowego) i ostatecznie właściwy bilans majątkowy pozwalają zaczynać od początku zarwno działalność gos. Jak i ewidencje księgową.

W praktyce sprawozdawczej bilans może przybrać formę dwustronną lub jednostronną, w ogle nie przypominającą wagi. W formie dwustronnej środki gospodarcze prezentowane są według przyjętego standardu sprawozdawczego oddzielnie od źrdeł ich pochodzenia. W wersji jednostronnej są one przedstawione na przemian ze źrdłami ich pochodzenia. Każda z tych form ma odmienne układy informacji.



DWUSTRONNA FORMA BILANSU:

Aktywa Pasywa Aktywa Pasywa

Aktywa trwałe Kapitał własny Aktywa obrotowe Zobowiązania i rezerwy

Aktywa obrotowe Zobowiązania i rezerwy Aktywa trwałe Kapitał własny



Ta metoda przyjęła się do pewnego stopnia w Wielkiej Brytanii, Holandii, Danii choć i tam dominuje układ dwustronny.

Międzynarodowe Standardy Rachunkowości nie proponują konkretnej formy bilansu, a jedynie MSR nr 1 określa pewne minimum wykazywanych informacji, rżniących się między sobą charakterem i funkcją na tyle , że wskazana jest ich odrębna prezentacja. Poszczeglne pozycje mogą być prezentowane w rżnej kolejności i przy zastosowaniu rżnych nazw. Jednocześnie z MSR nr 1 wynika sugestia, że w oparciu o rodzaj prowadzonej działalności każda jednostka powinna ustalić, czy w bilansie zastosować podział aktyww i pasyww na krtkoterminowe i długoterminowe, czy też nie. Jeżeli jednostka nie dokona takiego podziału, aktywa i zobowiązania należy uporządkować według oglnego kryterium płynności. Podział w bilansie na aktywa i zobowiązania długo – i krtko – terminowe jest bardzo istotny dla poznania tych aktyww netto ktre są w ciągłym obrocie jako kapitał obrotowy i tych, ktrych jednostka używa długookresowo. Pozwala to rwnież określić aktywa, ktrych realizacji można oczekiwać w trakcie roku obrotowego oraz wyodrębnić zobowiązania w tym okresie wymagalne. Ponadto niezależnie od przyjętej metody prezentacji w odniesieniu do wszystkich pozycji aktyww i zobowiązań, na ktre składają się zarwno kwoty, ktrych realizacji lub uregulowania oczekuje się przed upływem dwunastu miesięcy, jednostka powinna podać kwotę, ktrej realizacji lub uregulowania oczekuje się po upływie dwunastu miesięcy. Szczeglności w odniesieniu do niepieniężnych aktyww i zobowiązań, takich jak zapasy i rezerwy, jest to ważne bez względu czy aktywa i pasywa są dzielone na krtko- i długo terminowe, czy nie .

Aktywa ułożone są w bilansie wg płynności czyli wg łatwości ich zbycia od najtrudniej zbywalnych do najłatwiej zbywalnych.

Pasywa ułożone są wg wymagalności

W skład aktyww trwałych wchodzą składniki majątkowe:

Prawne, rzeczowe, finansowe, inne, ktrych okres utrzymywania w podmiocie przekracza jeden rok od daty sporządzenia bilansu licząc. W tej grupie są: wartości niematerialne i prawne, rzeczowe aktywa trwałe, należności długoterminowe, inwestycje długoterminowe obejmujące rzeczowe i finansowe lokaty oraz rozliczenia międzyokresowe o charakterze długoterminowym.

Aktywa obrotowe

Aktywa obrotowe to druga potężna grupa bilansowa. Aktywa te zwane są inaczej bieżącymi lub płynnymi, ponieważ obejmują zasoby zużywane albo też utrzymywane w podmiocie gospodarczym w krtkim okresie czasu. Okres ten wyznacza cykl operacyjny przedsiębiorstwa, co oznacza, że w odniesieniu do niektrych elementw majątku obrotowego może być nawet dłuższy niż rok. Wartość aktyww obrotowych i ich struktura są przebogatym źrdłem informacji o sposobie i jakości zarządzania przedsiębiorstwem, pozwala bowiem oceniać adekwatność jego składnikw do charakteru prowadzonej działalności. Umożliwia wnioskowanie co do zdolności płatniczej i wreszcie wspomaga predykcję korzyści ekonomicznych

Zgodnie z polskim prawem bilansowym pod pojęciem aktyww obrotowych rozumie się tę część aktyww jednostki, ktre w przypadku:

a) aktyww rzeczowych - są przeznaczone do zbycia lub zużycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub w ciągu normalnego cyklu operacyjnego właściwego dla działalności jednostki gospodarczej, jeżeli trwa on dłużej niż 12 miesięcy,

b) aktyww finansowych - są płatne lub wymagalne lub przeznaczone do zbycia w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego lub daty ich złożenia, wystawienia lub nabycia albo stanowią aktywa pieniężnej

c) należności krtkoterminowych - obejmują ogł należności z tytułu dostaw i usług oraz całość lub część należności z innych tytułw niezaliczonych do aktyww finansowych, a ktre stają się wymagalne w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego

d) rozliczeń międzyokresowych - trwają nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia bilansowego .

Do aktyww obrotowych zalicza się więc składniki, ktre stanowią o potencjale operacyjnego działania, determinują jego bieżącą realizację. Rotacja składnikw obrotowych jest duża, ponieważ są one wykorzystywane w działalności gospodarczej tylko przez pewien okres. Dlatego efektywność wykorzystania tego majątku jest pierwszoplanowa, przekłada się bowiem szybko na rachunek zyskw i strat. Badanie korzyści ekonomicznych, ktrych przedsiębiorstwo może spodziewać się kontrolując takie zasoby oraz analiza wspomnianej rotacji ich elementw, jest przy tym po prostu konieczne.

Odpowiednia prezentacja sprawozdawcza oraz wycena bilansowa majątku obrotowym są tu niezwykle użytecznym instrumentem przygotowania rzetelnej informacji. Grupując informację w bloki:

1) zapasy (materiały produkty w toku, produkty gotowe, towary),

2) należności krtkoterminowe,

3) krtkoterminowe inwestycje,

4) krtkoterminowe rozliczenia międzyokresowe, tworzy się podstawy głębszej analizy majątku obrotowego.

Klasyfikacja pasyww jest rwnież dwuczłonowa. Wyrżnia się tu kapitał własny oraz zobowiązania i rezerwy na zobowiązania, ktre zwyczajowo, określa się mianem kapitału obcego.

Zobowiązania i rezerwy utożsamiają prawdopodobny (nawet 100% pewny) odpływ korzyści ekonomicznych osiąganych w przedsiębiorstwie. Kapitał obcy wyraża się tym samym roszczenia podmiotw i osb z otoczenia jednostki gospodarczej w stosunku do jej aktyww. Z tego względu kapitały obce w praktyce sprawozdawczej dzielone są na długo – i krtkoterminowe. (okres jednego roku) Grupą pasyww o szczeglnym znaczeniu informacyjnym jest kapitał własny lub tzw. aktywa netto. Wyraża on prawa właścicieli podmiotu gospodarczego. Do aktyww pozostałych po zaspokojeniu roszczeń innych inwestorw. Kapitał własny obejmuje wiele pozycji szczegłowo charakteryzujących prawa właścicieli. Zasadniczo rysuje się jednak pojęcie kapitału podstawowego (zakładowego, zasadniczego) oraz kapitału zapasowego, w ktrym wynik finansowy wysuwa się na plan pierwszy.

Podsumowując oglną charakterystykę bilansu, można wyodrębnić jego stałe i zmienne cechy.

W grupie stałych są:

1. treść, charakteryzująca przedmiotowo majątek jednostki gospodarczej oraz prawa własności do niego,

2. systematyka składnikw bilansowych według charakteru, w jakim występują w jednostce gospodarczej sporządzającej bilans oraz według oglnych kryteriw ekonomicznych: płynności i wymagalności- w formie dwustronnej, zabezpieczenia zobowiązań- w formie jednostronnej,

3. moment bilansowy, to jest ściśle oznaczony czas (z reguły na przełomie dwch okresw sprawozdawczych), na ktry ustala się stan wszystkich środkw gospodarczych i finansujących je kapitałw,

4. udokumentowanie pozycji bilansowych zazwyczaj w drodze ich inwentaryzacji,

5. rwnowaga bilansowa przejawiająca się rwnością wartości aktyww i pasyww,

6. analityczne przeznaczenie bilansu,

7. funkcja zachowania ciągłości ewidencji księgowej, realizowana w postaci rachunkowego zamknięcia i otwarcia dwch kolejnych okresw sprawozdawczych,

8. formalne cechy dokumentu: oznaczenie podmiotu gospodarczego, oznaczenie momentu bilansowego, podpisy osb przygotowujących i zatwierdzających to sprawozdanie.

Zmienne cechy bilansu obejmują :

1. wycenę bilansową, wyrażającą się możliwością stosowania w praktyce rżnych metod wyceny składnikw bilansowych,

2. podstawę sporządzania, tj. rżne z okresu na okres zestawienia sald (w przypadku bilansu jednostronnego) lub rżne bilanse jednostek z grupy kapitałowej,

3. dane uzupełniające, ktrych treść zależy od konkretnych zdarzeń i dokonań w jednostce gospodarczej,

4. układ bilansu, zależny od standardu prawa bilansowego obowiązującego w danym kraju .

Szerokie grono podmiotw gospodarczych, instytucji, ktre są zainteresowane informacjami finansowymi a głwnie danymi z bilansu i rachunku wynikw, sprawiło, że w praktyce gospodarki rynkowej (szczeglnie w kontekście polityki bilansowej), można mwić o sporządzaniu kilku bilansw.

Bilans handlowy sporządzany jest przez podmioty gospodarczy w myśl obowiązujących norm prawnych rachunkowości i przede wszystkim dla zewnętrznych użytkownikw informacji finansowych.

Bilans podatkowy występuje w nauce lub w prawie tylko niektrych państw (Niemczech) oparty na normach prawa podatkowego, ktre mogą znacznie rżnić się od prawa bilansowego, chociażby w zakresie uznawania kosztw i przychodw, tworzenia rezerw, stosowania metod amortyzacji.

Bilans wewnętrzny służyć ma potrzebom zarządzania podmiotem gospodarczym i w związku z tym wycena pozycji bilansowych może odbywać się na odmiennych zasadach niż w bilansie handlowym czy podatkowym

Tytuły pozostałych bilansw w zasadzie wyjaśnia ich zawartość. Nadmienić może tylko należy, że bilans sporządzony na dzień otwarcia upadłości (bilans upadłościowy) jest zestawieniem stanu majątku i kapitału, tak zwanej masy upadłościowej. Bilans publikacyjny jest szczeglną odmianą bilansu z jednego powodu: sporządzany jest tylko przez niektre podmioty gospodarcze, takie jak banki, towarzystwa ubezpieczeniowe, fundusze powiernicze oraz inne przedsiębiorstwa notowane na giełdach papierw wartościowych.

Bilans jest specyficznym zestawieniem aktyww i finansujących ich pasyww. Jego analiza jest bardzo istotna, pomaga ocenić sposb zarządzania oraz ustalić źrdła powstawania strat i zyskw przedsiębiorstwa w danym okresie .





ANALIZA

Zasadniczo reguły bieżącej wyceny aktyww i pasyww można streścić następująco:

1) składniki majątku nabywane z zewnątrz wyceniane są według ich cen nabycia lub w przypadku braku takiej ceny w innej wartości, ktra przedstawia wartość godziwą pozyskanych aktyww,

2) te z nich, ktre nabywane są za walutę obcą, wymagają odpowiedniego przeliczenia na walutę krajową,

3) składniki majątku wytworzone we własnym zakresie wycenia się według rzeczywistego kosztu ich wytworzenia,

4) składniki pochodzące z darowizny itp. - w wartości rynkowej lub godziwej,

5) zużywające się stopniowo składniki majątkowe w okresie ich wykorzystywania należy wyceniać w wartości netto,

6) zobowiązania i należności wycenia się według wartości nominalnej, uzgodnionej i potwierdzonej przez kontrahentw w momencie zawarcia kontraktu (zaistnienia transakcji, podpisania umowy),

7) inne prawa majątkowe i kapitały wycenia się w ich wartości nominalnej.

Wszystkie wyrażone w walutach obcych operacje gospodarcze, podobnie jak każde inne operacje, ujmuje się w księgach rachunkowych przedsiębiorstwa na dzień ich przeprowadzenia, Przy ustaleniu wartości tych operacji obowiązują jednak określone zasady przeliczeń walutowych. Zależnie od charakteru transakcji albo po kursie kupna, albo kursie sprzedaży waluty, w ktrej operacja była pierwotnie przedstawiona. Ważne jest, aby pamiętać, że to są kursy stosowane przez bank, z ktrego usług przedsiębiorstwo korzysta. W wielu przypadkach obowiązywać może jeszcze inny kurs, prawnie uzasadniony i udokumentowany. Odpowiednie reguły rządzące tym przeliczeniem przedstawia tabela 11.



Analiza pozioma bilansu polega na zestawieniu poszczeglnych pozycji bilansu na dany dzień z analogicznymi danymi, wynikającymi z bilansu, sporządzonego na wcześniejszy dzień bilansowy. Przy zestawieniu zmian poszczeglnych składnikw bilansu nie można zapominać o inflacji, ktra miała miejsce w okresie pomiędzy analizowanymi dniami bilansowymi. Wszystkie wartości należy więc skorygować o wspłczynnik inflacji.

1. Poziom inwestycyjny

2. Poziom eksploatacyjny

3. Poziom płynności



Poziom inwestycyjny ma wskaźnik : zapotrzebowanie ma fundusz obrotowy



1.Fundusz obrotowy jest nadwyżką kapitałw stałych po sfinansowaniu majątku trwałego

FO= KS- MT

2.Kapitał stały jest sumą kapitałw własnych i zobowiązań długoterminowych

KS=KW+Zd

3.Celem działania firmy jest dążenie do zwiększenia funduszu obrotowego

można go osiągnąć poprzez:

a)zwiększenie kapitałw stałych

zwiększenie kapitałw własnych

zwiększenie zobowiązań długoterminowych

b)zmniejszenie majątku trwałego

4.Wzrost funduszu obrotowego może świadczyć o rozwoju firmy pod warunkiem, że jego wzrost nie jest spowodowany wyprzedażą majątku trwałego lecz wzrostem kapitałw własnych.





Poziom eksploatacyjny ma wskaźnik zapotrzebowanie na fundusz obrotowy

1.Zapotrzebowanie na fundusz obrotowy jest to rżnica pomiędzy potrzebami związanymi z eksploatacją i źrdłami ich pochodzenia

2.Działalność eksploatacyjna stanowi szereg powtarzających się operacji takich jak zakupy, produkcja, sprzedaż , a zapotrzebowanie funduszu obrotowego wynika z rżnicy pomiędzy płatnościami związanymi z eksploatacją i wpływami ze sprzedaży

ZFO=Śr.Obr.Eksp.-Z Eksp

3.Jest to poziom aktyww obrotowych i zobowiązań krtkoterminowych

4.Dążymy do zmniejszenia zapotrzebowania na fundusz obrotowy

Możemy o osiągnąć przy zmniejszeniu środkw obrotowych lub przy zwiększeniu zobowiązań krtkoterminowych

5.Środki obrotowe to zapasy a każda firma dąży do minimalizacji zapasw

6.Zobowiązania eksploatacyjne to zobowiązania krtkoterminowe , aby zwiększyć dążmy do wydłużenia terminu płatności.



Poziom Płynności wskaźnik płynności

Firma jest w rwnowadze finansowej jeżeli:

Fundusz obrotowy jest większe od zaopatrzenia na fundusz obrotowy.



Analiza pionowa bilansu polega na badaniu struktury jego podstawowych składnikw: zarwno majątkowych, jak i kapitałowych. Zwraca się przy tym uwagę na strukturę aktyww i pasyww, ktre opisują dwa wskaźniki: struktury majątku i struktury kapitału.



Struktury majątku kapitału

Wskaźnik struktury majątku pokazuje rozwj aktyww trwałych w stosunku do działalności przedsiębiorstwa. Oblicza się go według wzoru:





Poziom tego wskaźnika jest ściśle uzależniony od charakteru działalności przedsiębiorstwa. Inny będzie w przypadku np. Śląskiej Fabryki Kabli, zajmującej się działalnością produkcyjną, inny w przypadku KrakChemii (firma handlowa, ktra z definicji musi dysponować dużym majątkiem obrotowym), a jeszcze inny w przypadku ComputerLand u (działalność usługowa, ktra nie wymaga dużej bazy majątkowej).



Wskaźnik struktury kapitału określa relację kapitału własnego do zobowiązań (krtko- i długoterminowych). Oblicza się go według wzoru:







Tutaj interpretacja jest bardziej jednoznaczna: wyższy poziom tego wskaźnika świadczy o dobrej sytuacji finansowej spłki (nie jest nadmiernie zadłużona, a swoją działalność finansuje z własnych środkw). Utrzymujący się przez dłuższy czas zbyt niski poziom tego wskaźnika może jednak świadczyć o ekstensywnej polityce zarządzania firmą (niechęć zarządu do korzystania z dźwigni finansowej, co może w pewnym momencie zahamować rozwj).

W pogłębionej analizie bilansu stosuje się szereg innych wskaźnikw: płynności, zadłużenia i obrotowości poszczeglnych składnikw (zapasw, należności i zobowiązań) .



Kapitał obrotowy

W wielu krajach bilanse sporządzane są według nieco odmiennego układu, pozwalającego ustalić dwie bardzo ważne wielkości: kapitał obrotowy i aktywa netto. Dysponując danymi, zawartymi w bilansie, sporządzonym według obowiązującej u nas ustawy o rachunkowości, jesteśmy w stanie wyliczyć ich wartości. Majątek obrotowy pomniejszony o zobowiązania bieżące daje nam kapitał obrotowy. Jeśli do otrzymanego wyniku dodamy wartość majątku trwałego, otrzymamy sumę aktyww netto. Wzrost obu tych wielkości świadczy o prawidłowym rozwoju przedsiębiorstwa .



Podstawowy miernik – płynność bieżąca

Wskaźnik płynności bieżącej (current ratio) jest podstawowym miernikiem sytuacji płatniczej przedsiębiorstwa. Świadczy on o teoretycznej możliwości spłacenia zobowiązań bieżących poprzez upłynnienie całego majątku obrotowego. Wskaźnik ten obrazuje stosunek majątku obrotowego do zobowiązań bieżących, zgodnie z wzorem:







W literaturze podaje się wartość optymalną tego wskaźnika na poziomie 1,5 - 2,0. Wartość poniżej 1,2 sygnalizuje zagrożenie płynności. Z drugiej strony trzeba zaznaczyć, że zbyt wysoki poziom tego wskaźnika może świadczyć o ekstensywnym zarządzaniu firmą- czyli mało efektywnym wykorzystaniu wolnych zasobw majątku i niechęci do korzystania z dźwigni finansowej (finansowania kredytem).Zdarzają się sytuacje, w ktrych wielkość tego wskaźnika ulega poważnym zaburzeniom. Klasyczny przypadek to nowa emisja akcji, po ktrej do kasy przedsiębiorstwa wpływa nowy kapitał, powiększając automatycznie wielkość majątku obrotowego. Mamy wwczas do czynienia z typową dla tego okresu nadpłynnością pogłębioną zazwyczaj spadkiem zobowiązań (przedsiębiorstwo, uzyskawszy nowy kapitał, redukuje poziom zobowiązań, chcąc zmniejszyć koszty finansowe). Opadanie wskaźnika płynności sygnalizuje zazwyczaj tempo zaangażowania nowych środkw w działalność firmy.



Co sygnalizują wskaźniki płynności

Można wyrżnić kilka sytuacji, w ktrych wartość wskaźnikw płynności ulega zaburzeniom. Klasycznym, wspomnianym już wcześniej przypadkiem jest nowa emisja akcji - gwałtownie podnosi się wwczas poziom gotwki, co powoduje skokowy wzrost wartości wskaźnikw płynności. Co ciekawe, ich opadanie jest bardzo dobrym miernikiem wykorzystania pieniądza z nowej emisji (jeśli spłka nie spieszy się z inwestycjami, pozostawiając środki w banku, wwczas wskaźniki nadal wskazują na nadpłynność).

Istnieje rwnież kilka typowych powodw spadku płynności i wypłacalności przedsiębiorstwa. Do zjawiska tego dochodzi np. wwczas, gdy nadmierna ilość pieniądza jest zgromadzona w zapasach (szczeglnie tych trudno zbywalnych). Tę sytuację zasygnalizuje nam wskaźnik płynności szybkiej, ktrego odchylenie od wartości wymaganej będzie wyższe aniżeli wskaźnika płynności bieżącej (rżnica wynika z konstrukcji acid testu, gdzie od aktyww obrotowych odejmuje się zapasy). Drugim, częstym powodem spadku płynności w przedsiębiorstwie są zaległości płatnicze ze strony odbiorcw (wzrost należności),

W obu przypadkach w firmie wystąpi niedobr gotwki - wwczas przedsiębiorstwo będzie zmuszone do finansowania bieżącej działalności za pomocą krtkoterminowych kredytw, co w skrajnym przypadku może doprowadzić nawet do jego całkowitej niewypłacalności.



Badanie płynności szybkiej

Za pomocą wskaźnika płynności szybkiej (quick ratio) określamy wypłacalność przedsiębiorstwa w najbliższym okresie. Określa on stosunek wysoko płynnych aktyww do zobowiązań krtkoterminowych. Dlatego też często ustalanie wartości szybkiej płynności nazywane jest prbą kwasową (acid test). Szybką płynność wyliczamy z wzoru:







Zauważmy, że konstrukcja tego wskaźnika jest podobna do omawianego wyżej current ratio, rżnica polega jedynie na odjęciu od majątku obrotowego zapasw. Dzieje się tak dlatego, że upłynnienie zapasw jest zwykle trudniejsze i bardziej odłożone w czasie, aniżeli pozostałych składnikw majątku obrotowego (choć to ostatnie stwierdzenie jest dyskusyjne - często bowiem okazuje się, że zapasy są bardziej płynne od części należności). Jeżeli w bilansie występuje wartość rozliczeń międzyokresowych czynnych, wwczas i one powinny być odjęte od majątku obrotowego (nie można ich uznać za zdolne do pokrycia zobowiązań krtkoterminowych, ponieważ nie będzie ich można w najbliższym czasie zamienić na gotwkę). Inaczej rzecz ujmując, w liczniku wzoru na wskaźnik płynności szybkiej mamy gotwkę, papiery wartościowe i należności.

Przyjmuje się, że wartość wskaźnika QR powinna być zbliżona do jedności. Podobnie jednak jak w przypadku omawianego wcześniej wskaźnika płynności bieżącej, wartość QR dla przedsiębiorstwa należy skonfrontować ze średnią dla właściwej branży (może się okazać, że dana działalność wymaga utrzymywania bardzo wysokich zapasw, co automatycznie spowoduje spadek wartości wskaźnika płynności szybkiej). Ponadto mogą tu wystąpić zaburzenia, podobnie do obserwowanych w analizie CR (przykładowo, emisja akcji wywrze większy wpływ na płynność szybką aniżeli na płynność bieżącą).



Pomiar podwyższonej płynności

Najgłębszym poziomem analizy płynności jest pomiar relacji najbardziej płynnych aktyww, czyli środkw pieniężnych, do bieżących zobowiązań. Powstaje w ten sposb wskaźnik podwyższonej płynności, zwany rwnież często wskaźnikiem wypłacalności środkami pieniężnymi (cash to current liabilities ratio). Oblicza się go według wzoru:







Wielkość środkw pieniężnych rwna jest zazwyczaj majątkowi obrotowemu, pomniejszonemu o zapasy i należności {oraz rozliczenia międzyokresowe czynne). Oznacza to, że pod pojęciem środkw pieniężnych kryje się gotwka oraz łatwo zbywalne papiery wartościowe. Często kłopoty sprawia interpretacja wartości tego wskaźnika. Przykładowo, CCLR na poziomie 0,151 oznacza, że środki pieniężne wystarczają na pokrycie 15,1 proc. całości zobowiązań bieżących przedsiębiorstwa. Ogłem przyjmuje się, że wskaźnik ten powinien wynosić 0,2.

Należy tu jeszcze poczynić istotną uwagę. Omawianego wskaźnika nie należy traktować jako wyroczni, pełni on raczej rolę uzupełniającą wobec pozostałych wskaźnikw płynności - jest sygnałem zdolności płatniczej przedsiębiorstwa (z punktu widzenia konstrukcji jest zbliżony do poprzednich wskaźnikw, przy czym z licznika wyłączono wszystkie trudniej zbywalne elementy majątku obrotowego).

Wskaźnik ten będzie bardzo silnie reagować na nową emisję akcji (licznik jest tu bardziej "wrażliwy" na nową gotwkę, ktra zostanie wpłacona na konto) .



O kapitale pracującym

W analizie płynności bardzo istotny jest kapitał pracujący (w literaturze często spotyka się jego angielską nazwę - working capital). Jest to wielkość majątku obrotowego, ktra może być angażowana w bieżącą działalność przedsiębiorstwa. Stanowi ona rżnicę pomiędzy majątkiem obrotowym firmy a jej bieżącymi zobowiązaniami. Inaczej rzecz ujmując, kapitał pracujący to płynna rezerwa, za pomocą ktrej przedsiębiorstwo może zaspokajać bieżące potrzeby. Kapitał pracujący oblicza się z wzoru:







Interpretacja kapitału pracującego jest dość jednoznaczna: jego wzrost sygnalizuje lepszą pozycję finansową badanego przedsiębiorstwa. Przy czym wielkość tego kapitału powinna być tym wyższa, im mniejsze szanse ma dane przedsiębiorstwo na uzyskanie "od ręki" pożyczki na bieżącą działalność. Stąd też wielkość working capital może być niższa np. w przypadku firm, ktre uruchomiły programy typu Commercial Papers lub mogą bez problemu uzyskać kredyt.

Ponadto wielkość kapitału pracującego wykorzystuje się w szeregu wskaźnikw. Jedną z metod pomiaru jest ustalenie proporcji pomiędzy kapitałem pracującym a wartością sprzedaży, obliczaną według wzoru:







Wyliczona w ten sposb wartość świadczy o prawidłowości korzystania przez firmę ze swoich płynnych funduszy. Niski poziom wskazuje na dużą zdolność wykorzystywania płynnych aktyww do generowania zysku i odwrotnie. Taka kolejność za tym ma być bilans najpierw normalny , potem dla bankw i dla ubezpieczeń.

Dźwignia finansowa

Zjawisko dźwigni finansowej związane jest z wykorzystaniem kapitałw obcych w celu podniesienia efektywności wykorzystania kapitałw własnych. Dodatni efekt dźwigni finansowej występuje, gdy w miarę powiększania się udziału obcych kapitałw w finansowaniu majątku rośnie stopa zyskowności kapitałw własnych (przy stopie odsetek od zaciągniętych kredytw niższej od zyskowności majątku przedsiębiorstwa). Miarą zmiany rentowności kapitału własnego, wywołanej zwiększeniem zysku (EBIT) o określony procent, jest tzw. stopień dźwigni finansowej, obliczany według rwnania:

%D r

DFL =

%D EBIT





lub EBIT (0)

DOL =

EBIT (0) - O (d)



gdzie: DFL - stopień dźwigni finansowej (degree of financial leverage), % D r - procentowy przyrost rentowności kapitału własnego, % D EBIT - procentowy przyrost zysku operacyjnego (przed spłatą odsetek i opodatkowaniem) EBIT (0) - poziom zysku przed spłatą odsetek i opodatkowaniem według stanu bazowego O (d) - odsetki od kapitału obcego





Stopień dźwigni finansowej uzależniony jest od struktury kapitału, stopy oprocentowania kapitału obcego oraz wielkości zysku przed spłatą odsetek i opodatkowaniem.








Przykadowe prace

Ikar, Konrad, Siłaczka, Kolumbowie - literackie wizje młodości, jej doświadczeń i dążeń w ocenie wspłczesnej młodzieży

Ikar, Konrad, Siłaczka, Kolumbowie - literackie wizje młodości, jej doświadczeń i dążeń w ocenie wspłczesnej młodzieży Zachowania i postawy obecnej młodzieży bardzo przypominają wiele sytuacji literackich. Jeśli dobrze się zastanowimy to wśrd ...

Recenzja książki Władysława Smoleńskiego pt.: Szkoły historyczne w Polsce

Recenzja książki Władysława Smoleńskiego pt.: Szkoły historyczne w Polsce Recenzja książki Władysława Smoleńskiego pt.: Szkoły historyczne w Polsce Praca Władys&#...

Świętoszek

Świętoszek Epoka Barok, ktry jednak nie zadomowił się w XVII-wiecznej Francji. Tryumfy święcił tam klasycyzm – zwłaszcza w teatrze. Największymi przedstawicielami tego nurtu byli, obok Moliera, Pierre Corneille i Jean Baptiste Racine – znani głwnie z tw...

Konflikt bliskowschodni, powstanie Izraela

Konflikt bliskowschodni, powstanie Izraela Po drugiej wojnie światowej nadal działała Światowa Organizacja Syjonistyczna, powstała w 1897 r. Miała ona na celu skupienie wszystkich Żydw rozproszonych po świecie i stworzenie dla nich dogodnego miejsca do życia. W czasie I wojny "...

Finanse publiczne -wykłady

Finanse publiczne -wykłady 1.FINANSE PUBLICZNE- przez finanse publiczne należy rozumieć gromadzenie i wydatkowanie środkw pieniężnych przez związki publiczno-prawne wężej lub szerzej traktowane. Podstawowy przepis prawny: Ustawa o Fin. Publicznych z 1998 roku. 2.Do sektora fin...

Osiągniecia Fizyki w medycynie.

Osiągniecia Fizyki w medycynie. W tej pracy chciałbym przedtswić relacje pomiędzy fizyką a medycyną. Wiele odkryć fizyki, tych dawnych i całkiem świeżych, umożliwiło zrozumienie wielu problemw medycznych (struktura ciała, fizjologia), a przełożenie ich ...

Od wojny stuletniej do Anglii w XV wieku

Od wojny stuletniej do Anglii w XV wieku Wojna stuletnia-wojna toczona 1337-1453 między Anglią i Francją. Powodem wojny było dążenie Francji do opanowania leżących na jej terenie resztek dziedzicznych posiadłości ang dynastii Plantagenetw (Gujenny z Bordesux)oraz do zagarnię...

Biografia - Andrzej Bursa

Biografia - Andrzej Bursa Bursa Andrzej (1932-57)- poeta, prozaik, dramaturg, publicysta. Legenda pokolenia 56. Studiował bułgarystykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W lutym 1952 roku poślubił Ludwikę Szemiot, studentkę Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W tym samym roku urodzi...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry