• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Charakter...

Nawigacja

Charakterystyka gminnego zespołu reagowania



Charakterystyka gminnego zespołu reagowania




Na terenie gminy gdzie mieszkam, obecnie nie znajduje się gminny zespół reagowania. Całe struktury, które są w trakcie tworzenia, mają określone wytyczne znajdujące się w Dz.U.02.215.1818 z dnia 26-12-2003r.

Rozporządzenie określa:

1)sposób tworzenia gminnego zespołu reagowania,

2)sposób funkcjonowania zespołu,

3)usytuowanie i sposób jego finansowania,

4)warunki techniczne i standard wyposażenia,

5)tryb pracy zespołów,

6)sposób dokumentowania działań i prac zespołu,



Gminny zespół reagowania, składa się z szefa, zastępcy oraz grup roboczych o charakterze stałym i czasowym. Grupami roboczymi zespołu o charakterze stałym są: grupa planowania cywilnego, grupa monitorowania- prognoz i analiz. Grupy robocze, stanowią gminne centrum reagowania, będące komórką organizacyjną urzędu gminy. Siedziba gminnego centrum reagowania powinna być odpowiednio oznakowana, a jego lokalizacja podana do publicznej wiadomości w sposób umożliwiający poinformowanie wszystkich mieszkańców gminy. Do grupy roboczej o charakterze czasowym zaliczamy: grupę operacji i organizacji działań, grupę zabezpieczenia logistycznego, grupę opieki zdrowotnej i pomocy socjalno-bytowej. Szefa gminnego zespołu i jego zastępcę wyznacza wójt spośród zatrudnionych w urzędzie gminy, gminnych jednostkach organizacyjnych lub w jednostkach pomocniczych, osób posiadających wykształcenie specjalistyczne w zakresie ratownictwa, ochrony przeciwpożarowej, inżynierii bezpieczeństwa cywilnego lub zarządzania kryzysowego, absolwentów wyższych szkół wojskowych, a także spośród funkcjonariuszy pożarnictwa, wyznaczonych do wykonywania zadań poza jednostkami organizacyjnymi Państwowej Straży Pożarnej. Grupy robocze tworzy się również spośród osób zatrudnionych w urzędzie gminy, gminnych jednostkach organizacyjnych lub jednostkach pomocniczych. W skład grup roboczych, mogą wchodzić także specjaliści, eksperci, osoby zaufania społecznego, jak i przedstawiciele organów administracji publicznej lub społecznych organizacji ratowniczych.

Zespoły działają na podstawie planów pracy zatwierdzonych przez wójta, pracami zespołów kierują ich szefowie, do których należy w szczególności: przygotowanie rocznego planu pracy zespołu, opracowanie regulaminu bieżących prac zespołu oraz działań w sytuacjach zagrożeń katastrofą naturalną lub awarią techniczną noszącą znamiona klęski żywiołowej, ustalanie przedmiotu i terminu posiedzeń, zawiadamianie o terminach posiedzeń, przewodniczenie posiedzeniom, zapraszanie na posiedzenia osób niebędących członkami zespołu oraz inicjowanie i organizowanie prac zespołu.

Posiedzenie zespołu zwołuje jego szef na polecenie wójta jednak nie rzadziej niż raz na kwartał, a także w zależności od potrzeb. W przypadkach wymagających natychmiastowej analizy i oceny zagrożeń oraz koordynacji działań ratowniczych, szef może zarządzić posiedzenie zespołu w trybie natychmiastowym. Posiedzeniami zespołu kieruje szef, a w razie jego nieobecności - zastępca szefa. Obsługę kancelaryjno-biurową zespołu zapewnia urząd gminy.

Dokumentami działań i prac zespołu są: roczne plany pracy, plany reagowania kryzysowego, plany ćwiczeń, protokoły posiedzeń grup roboczych o charakterze stałym i czasowym, raporty bieżące i okresowe, karty zdarzeń, w przypadku uruchomienia grup roboczych o charakterze czasowym, raporty odbudowy oraz inne niezbędne dokumenty.

Plan reagowania kryzysowego określa zespół przedsięwzięć na wypadek zagrożeń noszących znamiona klęski żywiołowej: zadania w zakresie monitorowania zagrożeń, bilans sił ratowniczych i środków technicznych niezbędnych do usuwania skutków zagrożeń,

procedury uruchamiania działań przewidzianych w planie oraz zasady współdziałania, a także sposoby ograniczania rozmiaru strat i usuwania skutków zagrożeń. Plan ten musi być uzgadniany z kierownikami jednostek organizacyjnych planowanych do użycia w realizacji przedsięwzięć określonych w planie w zakresie dotyczącym tych jednostek, a następnie zatwierdzany przez organ administracji publicznej wyższego stopnia. Karta zdarzeń zawiera chronologiczny opis zdarzeń i wdrożonych działań oraz decyzji podejmowanych w celu likwidacji zagrożeń, pomocy poszkodowanym i ograniczeniu strat, czyli informacje o: kolejności alarmowania sił ratowniczych, podmiocie kierującym działaniami ratowniczymi,

podejmowanych decyzjach (w tym o zadaniach stawianych poszczególnym formacjom ratowniczym i podmiotom ujętym w planie reagowania kryzysowego) liczbie poszkodowanych i wielkości strat oraz o sposobie udzielania pomocy i zabezpieczania terenu zdarzenia. Raport odbudowy powinien natomiast składać się z: szczegółowego wykazu strat w infrastrukturze oraz w potencjale ratowniczym, projektu harmonogramu likwidacji strat i odbudowy, wstępnego bilansu potrzeb finansowych w zakresie odbudowy.

W celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia zespoły pracują w fazach zapobiegania, przygotowania, reagowania i odbudowy. W fazie zapobiegania zespoły podejmują działania, które redukują lub eliminują prawdopodobieństwo wystąpienia klęski żywiołowej albo w znacznym stopniu ograniczają jej skutki. W fazie przygotowania zespoły podejmują działania planistyczne dotyczące sposobów reagowania na czas wystąpienia klęski żywiołowej, a także działania mające na celu powiększenie zasobów sił i środków niezbędnych do efektywnego reagowania. W fazie reagowania zespoły podejmują działania polegające na dostarczeniu pomocy poszkodowanym, zahamowaniu rozwoju występujących zagrożeń oraz ograniczeniu strat i zniszczeń. W fazie odbudowy zespoły podejmują działania mające na celu przywrócenie zdolności reagowania, odbudowę zapasów służb ratowniczych oraz odtworzenie kluczowej dla funkcjonowania państwa infrastruktury telekomunikacyjnej, energetycznej, paliwowej, transportowej i dostarczania wody. Fazy zapobiegania i przygotowania są realizowane przez grupy robocze o charakterze stałym, natomiast fazy reagowania i odbudowy przez zespoły w pełnym składzie.

Wójt zarządza, co najmniej raz w roku ćwiczenia realizowane przez zespół w pełnym składzie, określając ich cel, główne zadania i przebieg. Po przeprowadzonych ćwiczeniach szef zespołu przedstawia wójtowi raport z ćwiczeń. Ogólnokrajowe ćwiczenia zarządza minister spraw wewnętrznych co najmniej raz na cztery lata.

Warunki techniczne i standardy wyposażenia oraz infrastruktura techniczna, powinny umożliwić efektywne wypełnianie zadań zespołów, z zachowaniem ciągłości ich działania i wymiany informacji podczas pracy oraz możliwości pracy w przypadku braku zasilania zewnętrznego, wystąpienia awarii lub uszkodzenia systemów łączności. Warunki techniczne, o których mowa zapewniają pomieszczenia: służby dyżurnej, operacyjne do pracy i ćwiczeń zespołów, zaplecza socjalnego, sanitarnego i technicznego. Standardowe wyposażenie zlokalizowane w pomieszczeniach służby dyżurnej i operacyjne do pracy i ćwiczeń zespołów stanowią: stanowisko dyspozytorskie oraz stanowiska pomocnicze dla służb dyżurnych w liczbie niezbędnej do realizacji zadań, stanowisk pracy dla wójta. Stanowisko dyspozytorskie i stanowiska pomocnicze, o których mowa są wyposażane standardowo w:

1) urządzenia łączności przewodowej i bezprzewodowej z podmiotami uwzględnionymi w planie reagowania kryzysowego zapewniające ich alarmowanie, dysponowanie i współdziałanie, a także zapewniające przekazywanie informacji kierującym działaniami w celu zapobieżenia skutkom klęski żywiołowej lub ich usunięcia,

2) system teleinformatyczny kompatybilny z systemami funkcjonującymi w każdym z pozostałych zespołów,

3) specjalistyczne oprzyrządowanie i oprogramowanie systemu, zapewniające możliwości multimedialnej prezentacji danych,

4) mapy operacyjne standardowe i cyfrowe oraz specjalistyczne oprogramowanie prognostyczno-planistyczne, a także dokumentację i procedury dla gminy,

5) awaryjne plany ewakuacji oraz funkcjonowania właściwego zespołu w miejscach zastępczych,

6) system uruchamiania ostrzegania i alarmowania ludności;

7) system rejestracji treści rozmów radiowych i telefonicznych oraz ich archiwizacji,

8) awaryjne zasilanie urządzeń końcowych.



Finansowanie zespołu gminnego planuje się w ramach budżetu gmin. Bieżące prace zespołów mogą być finansowane także z dotacji celowych z budżetu państwa na dofinansowanie zadań własnych gmin, określonych w ustawie z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej. Zadania inwestycyjne, niezbędne do utworzenia i funkcjonowania zespołów, oraz zapewnienia ich gotowości do wykonywania zadań w stanach nadzwyczajnych, są finansowane z dotacji celowych z budżetu państwa na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz ze środków programów wieloletnich.

Moim zdaniem, jeśli w gminie zostaną osiągnięte wszystkie wytyczne przedstawione powyżej, będzie to obszar o bardzo dobrym i szybko reagującym zespole zarządzania kryzysowego, niestety jest to duże wyzwanie dla lokalnych władz z powodu braku środków finansowych, które musiałyby zostać przeznaczone na ten cel.






Przykładowe prace

Wizerunek Żyda w literaturze XIX i XX wieku. Odwołaj się do wybranych utworów.

Wizerunek Żyda w literaturze XIX i XX wieku. Odwołaj się do wybranych utworów. Bibliografia: I Literatura podmiotu: - Konopnicka Maria Mendel Gdański Wyd. Kama, Warszawa 1995 - Norwid Cyprian Kamil Żydowie polscy" z: http://norwid.kulturalnatcom/a-182.html - Orzeszkowa Eliza Meir Ezo...

Techniki wytwarzania oraz przyrządy pomiarowe

Techniki wytwarzania oraz przyrządy pomiarowe Narzędzia pomiarowe Narzędzia pomiarowe podzielono na dwie grupy: wzorce miar i przyrządy pomiarowe. Do wzorców miar zalicza się wszystkie narzędzia pomiarowe, które odtwarzają jedną lub wiele znanych wartości danej wielkości, np. ...

Stosunki polsko-niemieckie w latach 1933-1939

Stosunki polsko-niemieckie w latach 1933-1939 Stosunki miedzy Polska a Niemcami w latach poprzedzających wybory Hitlera na kanclerza były napięte wytwarzały sytuacje, w której istniała konieczność jakiegoś istotnego uregulowania tego problemu. Można wyróżnić 3 sposoby ureg...

Czy literatura antyku jest skarbnicą wiedzy dla współczesnego człowieka?

Czy literatura antyku jest skarbnicą wiedzy dla współczesnego człowieka? Piśmiennictwo w czasach antycznych istniało we wszystkich państwach, jednak na większą skalę zostało wykorzystane do rozwoju literatury jedynie w greckich polis. Przyczyną tego było podejście ...

August II Mocny

August II Mocny August II Mocny (1670-1733), z dynastii Wettinów, od 1694 elektor saski (jako Fryderyk August I), król polski 1697-1706 i od 1709. W rok po objęciu tronu elektorskiego mianowany naczelnym dowódcą armii cesarza Leopolda I, walczył przeciw Turkom na Węgrzech 1695-1696. Po śmierci Jana III S...

Alle ueber deutschland

Alle ueber deutschland ALLES BERS LAND (PERFEKT) Die Bundesrepublik Deutschland liegt in der Mitte Europas an der Ostsee und an der Nordsee. Der Staat hat 9 Nachbarlnder (am meisten in Europa). Er grenzt an: Dnemark, Polen, die Tschechische Republik, sterreich, die Schweiz, Frankreich, Luxemburg, Belgien und Holland. Deu...

Piotr Wielki (1672-1725)

Piotr Wielki (1672-1725) POLITYKA Piotr urodził się w 1672 roku w Moskwie. Był jedynym synem cara Aleksego i jego drugiej żony, Natalii Naryszkinej. Piotr miał zaledwie 4 lata kiedy zmarł jego ojciec. Na tron był powołany wspólnie ze swoim przyrodnim bratem Iwanem V. Ze względu na ...

Literackie spotkania wrogów

Literackie spotkania wrogów Literackie spotkania wrogów "Nie chowaj nienawiści po wieczne czasy, ty, który sam nie jesteś wieczny". Autorem tej jakże mądrej myśli o przekazie uniwersalnym i ponadczasowym, jest grecki filozof, Arystoteles. Każdy człowiek musi kiedyś wybaczyć i s...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoła streszczenie notatka ściąga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura książka

Prawa

Do g?ry