• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Charakter...

Nawigacja

Charakterystyka Papkina



Charakterystyka Papkina


Pierwowzorem Papkina jest bohater komedii Plauta Żołnierz samochwał. Józef Papkin jest szlachcicem, który pochodził prawdopodobnie z bogatej rodziny, ale ponieważ jest utracjuszem, roztrwonił swój majątek i żyje z łaski różnych chlebodawców. Bohater żyje w trochę nierealnym świecie, na który patrzy przez pryzmat przeczytanych książek. W Zemście służy za posłańca, raz Rejentowi, raz Cześnikowi. Nie odgrywa jakiejś znaczącej roli, oprócz tego, że wnosi dużą dozę humoru i śmiechu.



Józef Papkin różni się od pozostałych bohaterów wszystkim, nawet wymyślnym strojem, bo ubiera się w stylu francuskim. Kiedy przybywa do Cześnika na jego prośbę, od razu daje się poznać jako samochwała bezkrytycznie szczycący się swym bohaterstwem, znajomościami, powodzeniem u kobiet, z czego Cześnik tylko kpi, ale – ponieważ potrzebuje jego pomocy ­– patrzy na niego z przymrużeniem oka i toleruje jego błazeńskie zachowanie.



Papkin znał obyczaje dworskie, a więc on jeden, w mniemaniu Cześnika, mógł pomyślnie załatwić jego sprawy sercowe. Już na samą myśl o srogim Rejencie, Papkin wzdryga się, bo jest po prostu tchórzem podszyty. Chce wymigać się od poselstwa, przedstawiając swoje racje, że oto jest taki nieugięty i porywczy, że gotów doprowadzić do wojny, a nie do pojednania. Kiedy jednak dowiaduje się, ze chodzi o poselstwo w sprawie matrymonialnej z przechwałką w głosie mówi, żeby Cześnik nie martwił się o to, bo on ma ogromny wpływ na kobiety i wszystkie ulegają jego urokowi. Gdy zjawia się u Podstoliny, długo, zawile i kwieciście wyjaśnia jej, z czym przybył, stosuje grę słów, a zdumienie Podstoliny odczytuje jako możliwe z jej strony obdarzenie go uczuciem.



Jego niefrasobliwość i brak kontroli nad słowami były przyczyną powierzenia mu przez Cześnika misji usunięcia robotników Rejenta naprawiających mur graniczny. W czasie walki Papkin wykazał się najwyższym stopniem tchórzostwa, ukrywając się za rogiem domu, a później ośmieszył się dodatkowo, demonstrując swoje rzekome męstwo. Kiedy opowiadał Cześnikowi, ile go ta walka kosztowała, ten od razu uciął krótko jego przechwałki zarzucając mu, że doskonale widział, jak Papkin chowa się za murem i nie bierze udziału w walce, ale Papkin nie tracąc rezonu, odpowiedział, że nie ma różnicy, gdzie się człowiek znajduje, byle był skuteczny, bo dobry rycerz wszędzie potrafi budzić strach. Cześnik, słusznie zresztą, zarzuca mu łgarstwo i bezczelność, ale i tu Papkin daje radę przegadać adwersarza. Na dowód, jak dzielnie się spisał, wprowadza jeńca, Wacława, który za tę niewolę mu zapłacił, by znaleźć się blisko ukochanej Klary.



Papkin zrobiłby wszystko dla dobrego jedzenia, wina, a przede wszystkim dla głośno brzęczącej sakiewki. Jest bezkrytyczny, nie umie, a raczej nie chce dostrzec, że jest pośmiewiskiem dla otoczenia. Jednego mu nie można odmówić – doskonale operuje słowem, co powoduje nietypowy komizm tej postaci. Udowodnił to konwersując z Klarą, Podstoliną czy chociażby spisując testament.



Papkin to osobnik zarozumiały, o wyraźnym poczuciu wyższości nad szlachcicem hreczkosiejem. Wszystkie jego opowieści o powodzeniu u kobiet, waleczności, niezliczonych pojedynkach i znajomościach ze znaczącymi i liczącymi się w społeczeństwie ludźmi to zwyczajne mity, które zrodziły przeczytane przez niego lektury.



Papkin jest przede wszystkim błaznem życiowym. Nawet gdy spisuje testament i gdy wtedy nachodzą go refleksje na temat sensu życia i stosunków między ludźmi, to nie ma w sobie nic z bohatera romantycznego, ale jest to tylko dowód uprawianej przez niego błazenady. Papkin jest bohaterem śmiesznym, to prawda, ale też zmusza do refleksji, jak daleko może się posunąć człowiek w ironizowaniu i lekkomyślnym traktowaniu życia.



Przykładowe prace

Wielcy Łodzianie

Wielcy Łodzianie Spis treści Wstęp Ludwik Geyer Karol Wilhelm Scheibler Izrael Poznański Władysław Reymont Ludwik Zamenhoff Artur Rubinstein Julian Tuwim Bibliografia Wstęp Łódź w przeszłości znana jako centrum przemys...

Rola gminy w kształtowaniu się samorządności obywateli

Rola gminy w kształtowaniu się samorządności obywateli U podstaw samorządności leży uznanie podmiotowości obywateli, ich zdolności do podejmowania decyzji dotyczących życia społecznego, bycia odpowiedzialnym za siebie, własną rodzinę i społec...

Biografia - Bolesław Prus

Biografia - Bolesław Prus Bolesław Prus ur. 20.VIII.1847r., zm. 19.V.1912r. Jego prawdziwe imię i nazwisko to Aleksander Głowacki. Zastąpił je pseudonimem, utworzonym od nazwy rodowego herbu. Mając w młodości plany kariery w dziedzinie nauk ścisłych, traktował swo...

Zastosowanie izotopów. Wykorzystanie promieniotwórczości naturalnej i sztucznej w życiu człowieka.

Zastosowanie izotopów. Wykorzystanie promieniotwórczości naturalnej i sztucznej w życiu człowieka. Reaktory jądrowe wytwarzają olbrzymie ilości izotopów promieniotwórczych. Izotopy promieniotwórcze powstają z nuklidów nie radioaktywnych poddanych głównie działaniu neutronów, które wn...

Świat Zepsuty

Świat Zepsuty ŚWIAT ZEPSUTY Oświeceniowi publicyści i pisarze zdawali sobie sprawę z tego, iż otaczający ich świat nie jest idealny, wymaga naprawy, a w niektórych przypadkach jest wręcz drastycznie zepsuty . Wiara w ludzkie możliwości pozwalała im jednak sądz...

Rola soni w przemianie wewnętrznej Rodiona Roskolnokova– głównego bohatera Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego. (na podstawie przytoczonego fragmentu)

Rola soni w przemianie wewnętrznej Rodiona Roskolnokova– głównego bohatera Zbrodni i kary Fiodora Dostojewskiego. (na podstawie przytoczonego fragmentu) W powieści Fiodora Dostojewskiego "Zbrodnia i kara" głównym bohaterem jest Rodion Raskolnikow - ubogi student, który decyduje się zabić lichw...

Poezja emocji.

Poezja emocji. Trudna, intelektualna poezja skazana była na wąski krąg odbiorców. Sęp i Grabowiecki nie znaleźli w zasadzie żadnych naśladowców. Pomysły Jana Andrzeja Morsztyna powtarzali liczni poeci tej epoki, ale bez intelektualnej precyzji i artystycznej elegancji autora Lutni i Kaniku...

Pokolenie ( K.K. Baczyński )

Pokolenie ( K.K. Baczyński ) "Pokolenie" K.K. Baczyńskiego z 1941 r. jest to wiersz, który przedstawia przerażającą wizję świata i pokolenia wojny. Młodzi, dwudziestoletni ludzie dorośli już do trumny - śmierć grozi im w każdej chwili, ich życie zos...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoła streszczenie notatka ściąga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura książka

Prawa

Do g?ry