• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Charakter...

Nawigacja

Charakterystyka Papkina z "Zemsty"



Charakterystyka Papkina z "Zemsty"


Józef Papkin to najbardziej komiczna postać "Zemsty" Aleksandra Fredry. Jest lekko podstarzałym kawalerem. Nie posiada żadnego nieruchomego majątku, a lwią część ruchomego przegrał w karty i przehulał. Jest synem Jana Papkina.



Papkin to zawsze światowy człowiek, ubrany według mody francuskiej. Nosił długie, półokrągłe buty do połowy łydki oraz krótkie spodnie. Na głowie miał tupecik - męską peruczkę i harcopf czyli długi warkocz. Na to wszystko nosił "kapelusz stosowany" czyli duży, trójkątny kapelusz. U boku nosił swoją szpadę - Artemizę, a pod pachą zawsze miał parę pistoletów. Miał dumne spojrzenie i zawsze nos wycelowany w sufit.



Józef Papkin był gwałtownym człowiekiem. Mówił zawsze dużo i szybko. Zawsze dawał się ponieść potokowi wypowiadanych przez siebie słów - rzadko zastanawiał się co mówi. Obszernie gestykulował i wyrażał emocje za pomocą mowy ciała. Był śmiały w stosunku do kobiet. Używał barwnego i bogatego w epitety słownictwa - "Pana domu i Rejenta widzieć w godnej tej osobie chluba wielka, niepojęta spada na mnie w tejże dobie". Często był przewrażliwiony i krzyczał, jeżeli ktoś odezwał się niespodziewanie. Podobał się Podstolinie.



Papkin, pomimo iż był niesamowitym tchórzem, zgrywał człowieka silnego i nieustraszonego: "Jestem Papkin, Lew Północy, rotmistrz sławny i kawaler". Uwielbiał opowiadać niestworzone historie o swoich wyimaginowanych przygodach, które często wzbudzały śmiech - "Znają Szwedy, Muzułmany, Sasy, Włochy i Hiszpany Artemizy ostrze sławne i nim władać ramię wprawne". Pomimo, iż nikt mu nie wierzył, sprawiał wrażenie jakby nie docierało do niego to, że jest notorycznym kłamcą - co wiedział każdy w promieniu wielu kilometrów od domu Cześnika.



Dzięki swojemu darowi pięknej mowy potrafił oczarować kobiety, jednak wydawało mu się, iż żadna nie może mu się oprzeć; opowiadał głupoty o księżnej greckiej pałającej do niego miłością. Pomimo, iż Papkin nie jest głupi, często stawał się naiwny i łatwowierny - spanikował na mimochodem rzuconą przez Cześnika uwagę o truciźnie w winie. Zapałał miłością do Klary - nazywał ją trochę przesadzenie "ornamentem człowieczeństwa".



Pomimo iż całym jego majątkiem była szpada, gitara angielska i będąca w zastawie kolekcja motyli, opowiadał o swoich zmyślonych bogactwach - o dziesięciu zamkach jego ojca i stu dębowych beczkach wybornego, kilkudziesięcioletniego wina. Był zuchwały, jednak kiedy Rejent zagroził mu wyrzuceniem przez okno, natychmiast stał się potulny jak baranek.



Najkomiczniejsze w jego zachowaniu jest to, że zdaje się wcale nie dostrzegać swojego tchórzostwa - po "bitwie" o mur zaczyna mówić sam do siebie o swoich niezwykłych "dokonaniach" chociaż przez całą bitwę kulił się z tyłu. Pomimo, że nikt go nie słuchał, zdawał się zachwycać samego siebie swoją nieistniejącą odwagą i czynami. Jego nazwisko wywodzi się od 'papki', czyli jedzenia dla dzieci. Oznacza to, że jest sługusem którego można kupić za jadło.



Najprawdopodobniej jest winien Cześnikowi dużą ilość pieniędzy, gdyż Raptusiewicz wspomina o tym że w jego mocy jest kazać zamknąć Papkina w więzieniu. Wolał przehulać pieniądze w gospodach i wracać wiele kilometrów pieszo, niż zaoszczędzić kosztem dobrej zabawy.



Umie oszukiwać ludzi i manipulować nimi, a czasami nawet zastanawia się nad sensem świata. Można powiedzieć, że żyje w swoim nierealnym i wyimaginowanym świecie - w testamencie pisze, że swoją szable zapisuje najdzielniejszemu rycerzowi w Europie pod warunkiem, że ten postawi mu pomnik na nagrobku. Uważa, że pięknie śpiewa. W oczy rzuca się wyraźny kontrast między tym co Papkin robi a tym co mówi. Jego postać jest tak groteskowo i karykaturalnie przedstawiona, że ciężko byłoby znaleźć w literaturze przykład postaci o tak oryginalnych i niespotykanych cechach.



Papkin to zdecydowanie najbardziej komiczna postać "Zemsty". Pomimo, że ma wiele negatywnych cech i mało pozytywnych, nie budzi niechęci ani odrazy, a raczej rozbawienie, a nawet politowanie. Bardzo chciałbym bo poznać.



Przykładowe prace

Istnienie człowieka

Istnienie człowieka Po co żyjemy, te pytanie na pewno każdy sam sobie zadaje, i prawie każdy ma na nie swoje wytłumaczenie, moim zdaniem, każdy człowiek ma swoje przeznaczenie do którego dąży przez całe swoje życie. Tylko my sami możemy dowiedzieć się jaki m...

Dostępność wody na świecie

Dostępność wody na świecie Brak dostępu do bezpiecznej wody pitnej jest powodem ogromnej ilości chorób. Problem ten dotyczy głownie krajów Trzeciego Świata. Dostępność czystej wody na świecie Dostęp do świeżej, pitnej wody jest prawem ka&...

Istota, funkcje i znaczenie rachunkowości

Istota, funkcje i znaczenie rachunkowości 1. Istota rachunkowości. Rachunkowość - system rejestrowania zdarzeń gospodarczych ujmujący działalność określonego podmiotu gospodarczego w miernikach pieniężnych i naturalnych. Ma ona na celu ochronę interesów podmiotu...

Wizerunki maryjne w liryce średniowiecznej. Omów temat, dokonując analizy i interpretacji Bogurodzicy i Lamentu świętokrzyskiego

Wizerunki maryjne w liryce średniowiecznej. Omów temat, dokonując analizy i interpretacji Bogurodzicy i Lamentu świętokrzyskiego Bogurodzica i Lament świętokrzyski to dwa średniowieczne utwory należące do liryki maryjnej, ale inaczej przedstawiające Matkę Boską. Bogu...

Arystoteles "Polityka"

Arystoteles "Polityka" Arystoteles ?Polityka? Księga I 1. Definicja państwa. Człowiek jest z natury stworzony do życia w państwie a. każde państwo jest wspólnotą, a każda wspólnota powstaje dla osiągnięcia jakiegoś dobra; b. najważniejszą rzeczą...

ANOREKSJA CHOROBA DUSZY I CIAŁA

ANOREKSJA CHOROBA DUSZY I CIAŁA W codziennej pogoni za urodą, figurą i powodzeniem niektórzy z nas nieco się gubią. Tak, niektórzy, ponieważ w pewnej części dotyczy to również mężczyzn. Nie okłamujmy się, telewizja i wszystkie media ciągle zasypują nas ob...

Dzieje Kordiana

Dzieje Kordiana Dzieje głównego bohatera Głównym bohaterem dramatu jest podchorąży Kordian. Zapowiedź jego późniejszych konfliktów odnajdujemy już w przygotowaniu, kiedy to Szatan każe Mefistofelesowi opętać jakiegoś żołnierza - Polaka. W pie...

Czasy baroku.

Czasy baroku. Następujący po renesansie okres kulturowy w dziejach Europy nazwano barokiem . Pochodzenie tej nazwy jest niejasne i sporne . Wiadomo jednak , że początkowo termin ten odnosił się do zjawisk z dziedziny sztuki i architektury i nadawano mu zabarwienie ujemne : w stosunku do pełnego...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoła streszczenie notatka ściąga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura książka

Prawa

Do g?ry