• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Charakter...

Nawigacja

Charakterystyka porównawcza Kordiana i Konrada z Dziadów części III



Charakterystyka porównawcza Kordiana i Konrada z Dziadów części III




Kordian, Spisek koronacyjny - pierwsza część trylogii Juliusza Słowackiego, powstał w Genewie w 1833 roku jako wyzwanie dla Mickiewicza, uwydatnienie współzawodnictwa obu twórców na polu poezji, a także głos w dyskusji o sprawach narodu polskiego. Jawnie odwołuje się do Dziadów części III, lecz świat i idee przedstawia w diametralnie różny sposób, niż ten mickiewiczowski, więc i kreacja głównego bohatera jest również w pewnym sensie polemiką z Konradem.

Mimo jasno zarysowujących się różnic w programach głoszonych przez pisarzy, dostrzec można liczne wspólne cechy wiążące bohaterów – nie są oni zupełnie różni. Czytelnik wyraźnie widzi, że, mimo rozbieżności zdań, byliby w stanie się wzajemnie zrozumieć i dogadać, gdyby tylko mieli okazję – ich koleje losu posiadają punkty zwrotne o podobnym dla każdego z nich znaczeniu.

Kordiana poznajemy jako młodego, piętnastoletniego chłopca nad wyraz dojrzałego, jak na swój wiek. Jest wrażliwy, targają nim emocje - sam mówi o sobie:



"Otom ja sam, jak drzewo zwarzone od kiści,

Sto we mnie żądz, sto uczuć, sto uwiędłych liści;



Ta wypowiedź sygnalizuje, że Kordian jest wewnętrznie rozdarty, szuka celu w życiu, a o pomoc w tym poszukiwaniu zwraca się do Boga:



"Boże! zdejm z mego serca jaskółczy niepokój,

Daj życiu duszę i cel duszy wyprorokuj..."



Wpis do sztambucha ukochanej ujawnia, że młodzieniec jest poetą. O jego szczególnych zdolnościach dowiadujemy się też słuchając jego rozmowy z Laurą, analizując sposób postrzegania i opisywania świata.

Bohater "Dziadów" ukazuje nam się już jako dorosły mężczyzna, znajduje się w więzieniu - mówi o sobie, że jest żywy, ale dla ojczyzny zostaje umarły. Odradza się jednak jako Konrad - genialny poeta, samotny indywidualista nie rozumiany przez współbraci. Jest żądny zemsty na ciemiężycielach narodu, lecz jego poezja wydaje się towarzyszom zbyt okrutna, nie potrafią jej docenić, więc wieszczowi nie zależy na tym, by ludzie jego słuchali:



"Samotność - cóż po ludziach, czym śpiewak dla ludzi? (...)

Wam, pieśni, ludzkie oczy, uszy niepotrzebne; -

Płyńcie w duszy mej wnętrznościach"



Tylko on sam jest w stanie docenić głębię własnych przeżyć.

Podróżując po świecie Kordian zaczyna poznawać prawdę o życiu. Dochodzi do wniosku, że światem rządzi pieniądz - to, czego się dowiedział o rzeczywistości z literatury okazało się fałszywą idealizacją. O Szekspirze mówi:



"Próżno myśl genijuszu świat cały pozłaca,

Na każdym szczeblu życia rzeczywistość czeka."



Miłość do Wioletty odsłania mu kolejną prawidłowość - uczucia też można kupić. Wizyta u papieża odbiera mu ostatnie oparcie, dowiaduje się, że i w religii nie ma sprawiedliwości - papież wyraźnie stara się przypodobać carowi:



"Bo cesarz jako anioł z gałązką oliwy

Dla katolickiej wiary chęci chowa szczere;"



Na szczycie Mont-Blanc, w ostatnim miejscu, które odwiedza, uświadamia sobie, że to, w co wierzył, okazało się fraszką, dziecinną naiwnością:



"Uczucia po światowych opadały drogach...

Gorzkie pocałowania kobiety - kupiłem...

Wiara dziecinna padła na papieskich progach..."



Lecz porażka zdaje się dodawać Kordianowi sił - doznaje cudownej przemiany. Zaczyna odczuwać przypływ potęgi ukazującej mu cel życia - poświęcenie się dla Polski, uczynienie jej "Winkelriedem narodów", co gwarantowałoby jej ostatecznie odrodzenie.

W Konradzie natomiast podobna przemiana dokonuje się podczas "Wielkiej Improwizacji" - tu zrównuje się z Bogiem, uważa się za twórcę o ogromnej mocy:



"Ja czuję nieśmiertelność, nieśmiertelność tworzę,

Cóż Ty większego mogłeś zrobić - Boże?"



Wieszcz, przez swą twórczość, osiąga tak wielką potęgę myśli, iż jest przez nią w stanie władać światem:



Wyciągam aż w niebiosa i kładę me dłonie

Na gwiazdach jak na szklannych harmoiniki kręgach

To nagłym, to wolnym ruchem,

Kręcę gwiazdy moim duchem."



W akcie ostatnim dramatu Słowackiego Kordian ukazuje się czytelnikowi, jako spiskowiec zwracający się przeciw Bogu zamierzając popełnić królobójstwo. Przed sypialnią cara jednak targają nim sprzeczności - opadają go Strach i Imaginacja. Rozpoczyna się bój ducha poety z duchem żołnierza w Kordianie - bohater okazuje się zbyt wrażliwy i słaby, aby dokonać morderstwa.

Konrad z kolei w swej rozprawie z Bogiem posuwa się za daleko - kiedy Bóg nie odpowiada na jego żądania otrzymania rządu dusz i możliwości uszczęśliwiania ludzi, zaczyna bluźnić m.in.:



"Kłamca, kto Ciebie nazwał miłością,

Ty jesteś tylko mądrością."



Na szczęście zbyt wcześnie przerywa wypowiedź, która mogłaby go ostatecznie pogrążyć, mówi:



"Krzyknę, żeś ty nie ojcem świata, ale..."



"(...)carem" - kończą zań diabły wyjmując mu z ust najgorsze bluźnierstwo, którego dzięki temu w rezultacie nie popełnia.

Kordian po nieudanej próbie zabicia cara zostaje zamknięty w szpitalu dla wariatów, gdzie dowiaduje się, że jego przekonanie, że jest w stanie sam jeden wyzwolić Ojczyznę, jest porównywalne do myślenia wariata wierzącego, że jest krzyżem Zbawiciela, lub drugiego, który uważa się za Atlasa. Bohater nie daje jednak Szatanowi się opętać i unika wyzbycia się własnej duszy – odgaduje zamiary diabła:



"Przyszedłeś tu zabijać duszy mojej duszę;

Ostatni skarb wydzierasz, własne przekonanie;"



W rozmowie z księdzem i Grzegorzem wyrzeka się jakiegokolwiek związku z ludem, który nie odróżnia Ojczyzny od cara, nie cechuje się patriotyzmem:



"Nie będę z nimi! - Niech słowo o j c z y z n a

Zmaleje dźwiękiem do trzech liter c a r a;"



Konrad, ocalony przez księdza Piotra, przekonuje się o swoim błędzie, zaczyna ufać Bogu i ludziom, bo wie, że to właśnie człowiek go uratował przed siłami piekielnymi. Uświadamia sobie swój błąd - chciał władać ludźmi, gardząc nimi:



Skądże litość, wam do mnie schodzić do tych dołów?

Ludzie? – Ludźmi gardziłem, nie znałem aniołów



Teraz już widzi, że przez pychę, wywyższanie się i domaganie się tego, do czego nie zawsze ma się prawo, nie osiągnie się upragnionego celu.



Obie postacie obdarowane są znacznymi podobieństwami jak i różnicami, są jednak typowymi bohaterami romantycznymi – samotnymi, cierpiącymi indywidualistami, utalentowanymi poetami rozdwojonymi w sobie, tragicznymi bojownikami w wojnie o wolność swego ukochanego narodu, w której ponoszą druzgocącą klęskę.

Te dwa żywota komentuje Słowacki w prologu Kordiana – poezja nie powinna uczyć szukania nadziei w mesjanizmie czy samotnej, bezsensownej walki o niepodległość, lecz zagrzewać do boju, ukazywać błędy poprzedniego zrywu i pomóc ich uniknąć w przyszłości.






Przykładowe prace

Zagadnienia z Miedzynarodowych stosunków gospodarczych

Zagadnienia z Miedzynarodowych stosunków gospodarczych Zagadnienia z Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych Instrumenty polityki handlowej: a) cła, b) środki parataryfowe, c) środki pozataryfowe. Środki parataryfowe działają podobnie jak cła a więc służą ogranicze...

"Opowieść małżonki świętego Aleksego" K.Iłłakowiczówna.

"Opowieść małżonki świętego Aleksego" K.Iłłakowiczówna. Podmiotem mówiącym w wierszu Kazimiery Iłłakowiczówny jest żona tytułowego bohatera. Z perspektywy czasu opowiada ona o wydarzeniach które miały miejsce w przeszłości: nocy poś...

"School in the future which you like to attend" :education in Great Britain, USA and Poland - comparison

"School in the future which you like to attend" :education in Great Britain, USA and Poland - comparison Education seems to be the most important investment nowadays. It is true that without the good education we may have some problems in finding a job. If you are looking for a job, you probably know that getting a w...

Zastosowanie izotopów

Zastosowanie izotopów NIE UŻYWAĆ W VII L.O. W KATOWICACH. Większoć pierwiastków chemicznych występuje w postaci dwu lub większej liczbie typów atomów, różnicych się między sob liczb atomów w jdrze. Wyróżniamy np. trzy typy atomów wodoru (H), pięć typów atomów węg...

Koordynacja polskiego systemu zabezpieczenia społecznego z regulacjami współczesnymi. Ekspertyzy prawne.

Koordynacja polskiego systemu zabezpieczenia społecznego z regulacjami współczesnymi. Ekspertyzy prawne. Gertruda Uścińska (red. meryt.), KOORDYNACJA POLSKIEGO SYSTEMU ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO Z REGULACJAMI WSPÓLNOTOWYMI. EKSPERTYZY PRAWNE, Ministerstwo Polityki Społecznej, Warszawa 2005. ...

Ćwiczenie na egzamin techniczny z technika ekonomisty- rozwiazane-wzór

Ćwiczenie na egzamin techniczny z technika ekonomisty- rozwiazane-wzór 1. Tytuł pracy egzaminacyjnej: Projekt realizacji prac obejmujących sporządzanie dokumentów dotyczących funkcjonowania zakładów meblarskich ?MEBLEX? z dnia 31 marca 200x, kalkulacji kosztu własnego, wytworzenia wyrobów go...

Współczesne rozumienie wolności mórz

Współczesne rozumienie wolności mórz W historycznym procesie stopniowego rozwoju prawa morza szczególne znaczenie posiadała zasada wolności mórz, stając się jedną z podstawowych zasad prawa międzynarodowego. Po raz pierwszy wolność mórz została, choć teoretycznie, uzasa...

Starożytność (Mezpopotamia, Aleksander Wielki,Grecja, Rzym)

Starożytność (Mezpopotamia, Aleksander Wielki,Grecja, Rzym) -paleolit ? epoka kamienia (X-VI tysiąclecie p. n. e.) -neolit ? człowiek porzuca wędrowny tryb życia (IX –III tysiąclecie) ? Mezopotamia ? Eufrat i Tygrys ? VI i V tysiąclecie p.n.e. ? silne o...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoła streszczenie notatka ściąga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura książka

Prawa

Do g?ry