• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Cierpien...

Nawigacja

Cierpienie w literaturze



Cierpienie w literaturze


Od początku stworzenia świata mamy do czynienia z cierpieniem. Cierpienie jest wszędzie, jest częścią istnienia, jest nieuniknione, pozwala nam poznać prawdziwe życie.

Na świecie jest wiele ludzi i każdy z nich ma inną, swoją interpretację cierpienia. Zależy to między innymi od światopoglądu, religii, kultury, lub w przypadku literatury pochodzenia autora, jego historycznych korzeni.

Można to nazwać paradoksem cierpienia. Mimo iż jest powszechne jest rzeczą indywidualną każdego człowieka.

Przyczyny cierpienia mogą być rżne. Wyrżnić można cierpienie w imię ludzkości, po stracie kogoś bliskiego, z miłości, samotności, tęsknoty za ojczyzną lub po prostu blu fizycznego.

Literatura od wiekw ukazuje swych bohaterw cierpiących oraz przeżywających tragedie, w każdej bowiem epoce cierpienie ludzkie, bl fizyczny oraz psychiczny towarzyszyły człowiekowi w codziennym życiu.

A dziś? Wspłczesny świat walczy z terroryzmem. Wspłczesna młodzież nie tylko czyta o cierpieniu lecz widzi je jako relacja ze świata w programach informacyjnych. Do tragedii World Trade Center dołączyły się inne akty przemocy. Patrzymy na cierpienie. Temat, ma wciąż wymiar wspłczesny.

Cierpienie było obecne kiedyś, jest teraz i prawdopodobnie będzie. Nie można jego uniknąć, należy je zaakceptować. Należy znaleźć jego sens.

Życie w pewnym sensie jest cierpieniem a literatura udowadnia to, można powiedzieć iż jest zapisem blu wiekw.



Cierpienie jako poświęcenie dla ludzkości jest doskonale ukazane w micie o Prometeuszu. Jest to typowa postać dla omawianego rodzaju cierpienia, ktrej wręcz nie wypadałoby nie wymienić. Prometeusz ulepił z gliny i wody ludzi. Opiekował się nimi i darzył wielką miłością. Naraził się jednak bogom, za karę został przywiązany do skał Kaukazu gdzie piekło go słońce i codziennie ptak wygryzał mu wątrobę. Z tego mitu wywodzi się pojęcie prometeizmu. Cierpienie Prometeusza ma być przestrogą dla tych, ktrzy w przyszłości chcieliby sprzeciwić się bogom. Staje się jednak rwnież symbolem poświęcenia. Ukazuje, sens ogromnego cierpienia – w imię wyznawanych idei.

Ten sam rodzaj cierpienia ukazuje Biblia i Nowy Testament. Historię Jezusa znają chyba wszyscy. Jest prześladowany i dręczony, wyśmiewany i opluwany, wreszcie skazany na męczeńską śmierć na krzyżu. Znosi swoje udręki w pokorze bo taka jest wola Najwyższego Ojca, ktry nakazał mu umrzeć dla zbawienia ludzkości.. Ale jest też człowiekiem, z trudem przyjmuje bl i męczarnie a tuż przed śmiercią z żalem zwraca się do Stwrcy: Boże, mj Boże, czemuś mnie opuścił? Umarł aby zbawić pokolenia wszystkich chrześcijan. Cierpiał dla dobra ludzi, za grzechy ludzkości i po to aby ją odkupić. Jego cierpienie jest niewątpliwie jednym z najbardziej bolesnych przykładw cierpienia ktre spotkało człowieka na ziemi, bo przecież był człowiekiem. Niewiarygodne ile potrafi wytrzymać ludzkie ciało i dusza. Lecz on wiedział że cierpi aby inni byli szczęśliwi i znał sens swojego cierpienia. Zmarł szczęśliwy, ponieważ osiągnął cel swego życia, zbawił ludzkość. W Nowym Testamencie czytamy: Będziecie się smucić lecz smutek wasz przemieni się w radość. Te słowa pozwalają iść przez życie z nadzieją.



Literatura ukazuje rwnież cierpienie będące następstwem po utracie kogoś bliskiego. W każdym przypadku śmierci i związanego z nią cierpienia można zadać niezliczona ilość pytań, na ktre niejedna niejednoznaczna odpowiedź już padła, a jeżeli jeszcze nie to zapewne padnie, jednak osoba ją wygłaszająca będzie ją mwić chwiejnym głosem, nie zawsze wierząc w sens swoich własnych słw. Śmierci nieodzownie towarzyszą bl, obłęd, rozdarcie, nieszczęście, szaleństwo i wiele innych uczuć, ktrych nie sposb wymienić. Utrata ukochanej osoby pozostawia pustkę. Myślę, że warto w tym miejscu odwołać się do Trenw Jana Kochanowskiego, ktrych genezą jest tragiczne wydarzenie, śmierć ukochanej creczki poety. Poeta daje upust swojej żałości, wylewa bl i cierpienie na kartki papieru. W apogeum swoich cierpień Kochanowski nie potrafi żyć bez crki, opuszcza go wena, zatraca wszystkie wartości, cnotę, nawet Boga. Następuje klęska humanistycznej filozofii życiowej. Jest całkowicie zdesperowany i nie widzi dla siebie ratunku, ukojenia czy spokoju. Choć doświadczony okrutnie przez los, zrozpaczony ojciec nie zatraca swojego człowieczeństwa, potrafi pogodzić się ze stratą i żyć dalej. Jednak jego życie nigdy już nie będzie takie samo, nie tylko przez utratę creczki, lecz także przez wyparcie się mądrości całego swojego życia, ktre tak mozolnie zdobywał a teraz jeszcze trudniej będzie musiał je odzyskać.

Doskonałym obrazem cierpienia rodzica po śmierci dziecka jest także wizja Matki Boskiej w Lamencie świętokrzyskim. Jest to monolog Najświętszej Maryi Panny, ktra ujawnia swe doznania na widok Syna umęczonego na Golgocie. W tym utworze Maryja przemawia do Syna, do archanioła Gabriela, do wszystkich matek i ludzi. Człowiek szukał u Niej pomocy, pociechy, teraz Ona jej potrzebuje. Lament świętokrzyski to szczeglne natężenie uczuć. Matka Boska nie występuje tu w roli wybranej matki Chrystusa. Rozpacza nad męką swojego dziecka, jak każda matka. Utwr ten to jednocześnie skarga i prośba o wspłczucie. W obrazowy sposb ukazane jest tu duchowe cierpienie, ktre zyskuje także wymiar fizyczny: sprchniało we mnie ciało i moje wszystki kości. Tak pisze o tym pięknie Jan Paweł II: Wszystkie cierpienia, ktre złączyły się w Niej jakby w jedno, nieprzerwane pasmo, świadczą nie tylko o niewzruszonej wierze Maryi, ale stanowią Jej wkład w dzieło powszechnego zbawienia. Cierpienie jej staje się niewyczerpanym źrdłem dla coraz to nowych pokoleń. Wraz z Matką Chrystusa zatrzymujemy się przy wszystkich krzyżach wspłczesnego człowieka. Cierpienie Matki Boskiej uosabia cierpienie matek wszech czasw.



Niewątpliwie jednym z głębiej przeżywanych cierpień jest cierpienie z miłości. W literaturze można wyrżnić cierpienie z powodu nieszczęśliwej miłości lub miłości do Boga.

Największe cierpienie przeżywają ci, ktrzy kochają nieodwzajemnionym uczuciem. Taką miłością właśnie darzył Werter Lottę. W listach do przyjaciela bohater opisuje zdarzenia jakie wywierają wpływ na jego emocje. Gdy poznaje Lottę stan jego serca zmienia się diametralnie. Staje się radosny, szczęśliwy, skory do towarzystwa, długich przechadzek, odkrywa piękno życia. Szczęście jego trwa jednak do momentu, gdy jego miłość zaczyna przechodzić w stadium, ktrego Lotta nie potrafi już odwzajemnić. Platoniczne uczucie przeradza się w namiętność, ktra obezwładnia serce i myśli Wertera, tak że uzależniony od tego uczucia. Przejmuje ono nad nim kontrolę, nie pozwala mu spokojnie żyć i cieszyć się życiem jak do tej pory. Namiętność i pragnienie bycia z Lottą niczym pożar w duszy Wertera wypala go, niszczy wszelkie inne uczucia. Bohater popada w depresję, desperację, czuje się zniewolony, bezsilny, gdyż ma świadomość całej sytuacji, lecz nie potrafi powstrzymać potężnej machiny miłości. Jedyne wyjście upatruje w samobjstwie.

Od jego imienia powstało pojęcie bohatera werterycznego. Można w zasadzie powiedzieć, iż cierpienie jest nierozerwalną częścią miłości. Znacznie bardziej ciekawe są skutki, do ktrych doprowadza ta radosna udręka. W wielu przypadkach są to kolejne cierpienia. Okazuje się iż:

To co tworzy szczęście człowieka, staje się źrdłem jego cierpienia

Miłość skierowana do Boga rwnież przysparzała cierpień. Powołać tu się można na Św. Aleksego. W Legendzie o św. Aleksym utrwaliły się wzorcowe przykłady ascetw. Tytułowy Aleksy zrezygnował z olbrzymiego bogactwa i nierozpoznany przez nikogo długie lata cierpiał głd, upodlenie i nędze w progach własnego domu . Pomimo tak wielu cierpień wiara jego nie zostaje złamana. prawdziwa i nieugięta wiara to przede wszystkim akceptacja cierpienia. Idąc za przykładem św. Aleksego, Za Bogiem trzeba iść na oślep, pomimo wielu przeciwności losu i trudności jakie nam przysparza życie, bo wszystkie nasze cierpienia zostaną uwieńczone sukcesem, pomimo klęski, rozpaczy, zła szerzącego się wokł, gdy jest nadzieja walki, wiara - bo przecież ona czyni cuda, walka ta zostanie zakończona triumfem. Cierpienie jest tu wartością uszlachetniającą i mająca wyraźny cel. Przecież według Bożego rozkazu, kto za życia choć raz był w niebie ten po śmierci nie trafi od razu ,a więc ziemiańskie cierpienia są przepustką do nieba, a także prbą wiary w Boga.



Kolejnym przykładem cierpienia jest cierpienie z samotności. Chciałabym się tutaj powołać na opowiadanie Gustawa Herlinga Grudzińskiego pt. Wieża. Budowle wzniesione przez ludzi zbyt często stają się symbolami ich klęski. Udowodnić to można na przykładzie wieży Babel lub wieży World Trade Center w naszej wspłczesności. Wszystkie wieże przyczyniły się do klęski i śmierci wielu osb. Rwnież wieża w opowiadaniu Grudzińskiego jest męką dla jej mieszkańca. Autor posługuje się w tym opowiadaniu techniką tzw. narracji szkatułkowej. Akcja rozgrywa się na trzech płaszczyznach. Zaraz po II wojnie światowej, bohater - narrator odpoczywa w grach Piemontu. Tam poznaje historię poprzedniego mieszkańca – nauczyciela z Sycylii. Poznają ją też czytelnicy. To historia wojenna, trudna i bolesna. Jeszcze starsza to dzieje trędowatego Lebbrosa i jego siostry, odizolowanych w wieży w Aoście. W książce ukazana jest przejmująca samotność mieszkańca wieży. Po śmierci jego siostry zostaje on całkowicie sam ze swoją chorobą i blem. Lebbroso znosi chorobę, postępujący rozkład ciała, samotność i strach innych ludzi z heroiczną cierpliwością z niezachwianą wiarą, przyjmuje postawę chrześcijańską. Sycylijczyk w godzinie prby nie potrafi sprostać zadaniu, zwycięża w nim instynkt życia, nie poświęcenia. Przychodzą na myśl słowa z wiersza Szymborskiej: Tyle o sobie wiemy, ile nas sprawdzono

Rżne są przecież granice ludzkiej wytrzymałości. Cierpienie z pewnością może okazać się chwilą prby i miernikiem człowieczeństwa. Tymczasem w Wieży spotykamy się także z symbolicznym ujęciem ludzkiego cierpienia. To posąg kamiennego pielgrzyma z ziemi kieleckiej, tego ktry według legendy wciąż podąża ku szczytowi Świętego Krzyża. Co rok przesuwa się o ziarenko maku. Jego mozolna wędrwka to obraz ludzkiego życia, drogi wypełnionej trudem i cierpieniem ale drogi do Boga. On będzie wybawieniem, kresem cierpień.



Tęsknota za ojczyzną, jest znakomicie opisana w Sonetach krymskich. Cykl 18 sonetw jest wynikiem podrży A. Mickiewicza po Rosji w tym rwnież po Krymie. Cykl rozpoczyna sonet Stepy akermańskie. Sonet przedstawia samotność podrżnika wśrd ciemności i gwiazd, cierpienie wędrowca ktry tęskni za utraconą na zawsze ojczyzną.

W sonecie Burza nie ma ciszy, jest dynamika i groza, szaleństwo bezwzględnej walki na śmierć i życie między rozwścieczonym żywiołem miotaną przez fale łupiną statku. Panuje nastrj przerażenia i lęku o życie. Ludzie płaczą się modlą oczekują śmierci. Tylko jeden człowiek samotny poeta romantyczny nie odczuwa strachu. Jest to nieszczęśnik ktry już nie ma sił, nie ma wiary ani bliskich z ktrymi mgłby się pożegnać. Ten samotny pielgrzym z rezygnacją czeka na śmierć ktra będzie wybawieniem z jego męczarni ziemskiej egzystencji. Sonety przedstawiają samotnego pielgrzyma jego odwieczna wędrwkę, samotnego poetę. Jego cierpieniu towarzyszy żal i tęsknota za ojczyzną oraz przemyślenia o charakterze egzystencjalnym.



Ostatnią kwestią, ktrą chciałabym poruszyć jest niszcząca siła cierpienia ta ktra zabija człowieka w człowieku. We wspomnianych powyżej sytuacjach, cierpienie uczyło, uszlachetniało, służyło wyższym celom lub u mniej odpornych stawało się przyczyną obłędu . W przypadku blu fizycznego cierpienie jest nieuzasadnione. Cierpiący nie wie dlaczego jego spotkało nieszczęście, choroba. Bl może być rwnież zadany przez drugiego człowieka. W Medalionach Nałkowskiej istnieją liczne dowody jakich spustoszeń może dokonać uczynić w ludzkim światopoglądzie i charakterze długotrwałe, nasilone cierpienie. Zbir opowiadań stanowi reporterski zapis faktw o zbrodniach hitlerowskich w obozach zagłady. Przedstawia zgrozę i tragizm masowej śmierci i cierpień milionw ludzi. W więzieniu na Pawiaku stosowano wymyślne tortury by zdobyć zeznania. Transport do obozu odbywał się w bydlęcych wagonach, w ciasnocie i zaduchu, bez wody i pożywienia. Ludzi dusili się umierali, wielu traciło zmysły, w obozie zmuszano więźniw do ciężkiej pracy, głodzono, prześladowano. Przeprowadzano na ludziach zbrodnicze eksperymenty. Jeden z więźniw musiał wyładować z wagonu zwłoki żony i dzieci. Nie pozwolono mu umrzeć bo mgł się jeszcze przydać niemieckiej machinie zagłady. Faszystowscy zbrodniarze znęcali się nad więźniami w niezwykle wyrafinowany sposb. W Instytucie naukowym ze zwłok pomordowanych porobiono mydło. Motto Medalionw brzmi :Ludzie ludziom zgotowali ten los.



Wszystkie powyższe przykłady to jedynie niewielka cząstka z olbrzymiego morza ludzkiego cierpienia zawartego w literaturze. Mimo iż uważamy cierpienie za najgorsze z możliwych sytuacji. musimy uzmysłowić sobie, iż czasami cierpienie (to płynące z naszych codziennych doświadczeń) niesie z sobą wartości, ktre czynią z nas ludzi. Jak mwił Jan Paweł II:

...Całe to cierpienie jest w świecie po to, żeby wyzwolić w nas miłość, w hojny i bezinteresowny dar z własnego "ja" na rzecz tych, ktrych dotyka cierpienie.

Pozwala nam lepiej zrozumieć tych dotkniętych nieszczęściem, uczy nas wspłczucia i życiowej mądrości. Dzięki cierpieniu jesteśmy też w stanie cieszyć się chwilami szczęścia i beztroski.

Najtrudniejszą sztuką jest wyciągnięcie odpowiednich wnioskw. Zrozumienie sensu cierpienia jest dla nas ludzi niemożliwe, tak, więc powinniśmy zaakceptować je jako część naszej egzystencji. Problem cierpienia jest obecny i towarzyszy nam przez całe życie. Z cierpieniem niezwykle jest ciężko się pogodzić, więc nic dziwnego, że towarzyszy mu bunt Nie ma jednak sensu buntować się przeciwko niemu. Jedynie, co możemy zrobić to nabrać siły i godnie przejść przez życie z wiarą i nadzieją. Rozważaniom o cierpieniu towarzyszyć musi zawsze nadzieja, bo tak naprawdę tylko ona jest silniejsza niż samo cierpienie. Dlatego uważam , że piękne i celowe jest powiedzenie Miłosza

:Jest taka cierpienia granica, za ktrą się uśmiech pogodny zaczyna .

Stanowi ono dla nas jakby dobrą wrżbę na przyszłość. Jest zapewnieniem, że nawet po największym kryzysie, nastąpi moment radości i uśmiech rozjaśni nam twarz.. Od cierpienia nie można się uchylić w żaden sposb dlatego można nazwać je czymś uniwersalnym, przeznaczeniem każdego człowieka.



Przykadowe prace

Agencje UE

Agencje UE Agencje UE www.europa.eu FRONTEX • Europejska Agencja ds. Zarządzania Wspłpracą Operacyjną Na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich • http://europa.eu/agencies/community_agencies/frontex/index_pl.htm FRONTEX • Agencja FRONTEX ...

Przypowieść o tym, że nie szata zdobi człowieka

Przypowieść o tym, że nie szata zdobi człowieka Nadszedł taki czas, że dwaj bracia wychowani w zamożnej rodzinie musieli podjąć naukę na studiach. Wybrali zupełnie rżne kierunki, w dwch odległych od siebie miastach. Starszy po pięciu latach powrci...

Socjologiczna analiza pieniądza

Socjologiczna analiza pieniądza ? 1) Ewolucja pieniądza 2) Formy wspłczesnego pieniądza 3) Ekonomiczne funkcje wspłczesnego pieniądza 4) Społeczne funkcje pieniądza 5) Znaczenie pieniądza euro w procesie integracji społeczeństw europejskich 1. Ewolucja pieni&...

Kult ludzi wielkich w poezji C. K. Norwida.

Kult ludzi wielkich w poezji C. K. Norwida. Cyprian Kamil Norwid interesował się wielkimi ludźmi naszych (jego) czasw i starał się określić ich znaczenie i wpływ na kulturę europejską (zachodnią) oraz opisywał zjawiska z nimi związane; Najbardziej uoglnia...

Napisz w imieniu Julii do rodzicw, w ktrym wytłumaczysz swj potajemny ślub, a jednocześnie przeprosisz za swoje postepowanie.

Napisz w imieniu Julii do rodzicw, w ktrym wytłumaczysz swj potajemny ślub, a jednocześnie przeprosisz za swoje postepowanie. Kochani Rodzice! Na początku swojego listu chciałam uświadomić was, jak bardzo jesteście dla mnie ważni i jak bardzo Was kocham. Może czasami nie r...

Zanalizuj i zinterpretuj wiersz W. H. Audena Muse des Beaux Arts.

Zanalizuj i zinterpretuj wiersz W. H. Audena Muse des Beaux Arts. W mojej pracy sprbuje zinterpretować oraz zanalizować wiersz W.H.Audena Musee des Beaus Arts . W pierwszym zdaniu tego wiersza podmiot liryczny stwierdza,że Starzy Mistrzowie nigdy się nie mylili ,jeśli chodzi o cierpienie...

Właściwości metali

Właściwości metali 1. właściwości chemiczne Podstawową własnością przesądzającą o zaliczeniu jakiegoś ciała do metali lub niemetali jest zachowanie się jego atomw podczas reakcji chemicznych. Reakcje te polegają na ogł na takiej w...

Interpretacja wiersza pt: "Pompea".

Interpretacja wiersza pt: "Pompea". Cała akcja wydarzyła się w 79r. z Pompei. Nie możemy określi czy podmiotem lirycznym jest kobieta czy mężczyzna. Podmiot liryczny wypowiada się w 1os.l.mn mwią nam o tym fragmenty wiersza np. "żeśmy mogli kochac lub "Kto nas odgrzebie z ...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry