• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuy: Czym jest...

Nawigacja

Czym jest turystyka kwalifikowana?



Czym jest turystyka kwalifikowana?




Turystyka kwalifikowana stanowi jedną z najważniejszych i najbardziej dostępnych form aktywnego wypoczynku. W myśl uchwał IX i X Zjazdu PTTK jest najważniejszą dziedziną w działalności Towarzystwa.



Określenie turystyka kwalifikowana pojawiło się w latach 1951-53, kiedy to w ramach działalności PTTK, obok tradycyjnych rodzajw turystyki, takich jak: piesza nizinna i grska oraz narciarska, rozwinęła się rwnież turystyka kolarska, kajakowa, motorowa i żeglarska. Poszukując wsplnego określenia dla tych dziedzin ustalono termin – turystyka kwalifikowana. Termin ten przyjął się z czasem i dzisiaj jest powszechnie używany choć oznacza bardziej szczegłowe treści.

Rozpoczęcie działalności w zakresie turystyki kwalifikowanej w Polsce wiąże się z powstaniem w 1873r. pierwszej organizacji turystycznej - Galicyjskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, od 1920-50 Polskie Towarzystwo Tatrzańskie.



Termin turystyka kwalifikowana wywodzą niektrzy od kwalifikacji osobowych, jakie posiąść musi turysta kwalifikowany, inni – od kwalifikowania osiągnięć turystycznych dla uzyskania coraz wyższych stopni odznak turystycznych, jeszcze inni uważają turystykę kwalifikowaną za wyczyn turystyczny i porwnują ja ze sportem kwalifikowanym, w ktrym wyczyn stanowi rwnież istotę działalności sportowcw wyczynowych.



Przez ponad 30 lat istnienia PTTK definicja pojęć turysta kwalifikowany i turystyka kwalifikowana podlegała ciągłemu doskonaleniu

- Turystą kwalifikowanym jest więc osoba trwale zainteresowana turystyką, uprawiająca ze znawstwem i zamiłowaniem wybrane jej dyscypliny, przestrzegająca społecznych norm zachowania się na szlaku i w obiektach turystycznych, doskonaląca swoją sprawność fizyczną oraz łącząca turystyczną aktywność fizyczną z wszechstronnym poznaniem własnego rejonu, kraju. Taką sylwetkę turysty proponuje PTTK.

- Turystyka kwalifikowana to najwyższa forma specjalizacji turystycznej. Uprawianie jej wymaga specjalnego przygotowania psychofizycznego, zahartowania na trudy, umiejętności zachowania się w środowisku naturalnym i w obiektach turystycznych, a w niektrych przypadkach potwierdzonej przez właściwe organizacje umiejętności posługiwania się sprzętem turystycznym, głwnie lokomocyjnym (rowerem, żaglwką, nartami, sprzętem do nurkowania itp.) Turystykę kwalifikowaną uprawiać można indywidualnie i zespołowo, w grupach nieformalnych i zorganizowanych, niekiedy w połączeniu z elementami wspłzawodnictwa.



Turystyka kwalifikowana a sport

Celem turystyki kwalifikowanej jest wypoczynek, rekreacja, doskonalenie sprawności, wydolności i zdrowia oraz wszechstronne poznanie kraju.



Celem uprawiania sportu kwalifikowanego jest dążenie do osiągnięcia maksymalnych wynikw we wspłzawodnictwie dla wykazania przewagi nad innymi w zakresie siły, szybkości, zręczności, techniki posługiwania się sprzętem sportowym itp. Sport kwalifikowany to widowisko publiczne, prowadzone według ścisłych przepisw i reguł, z wykorzystaniem sprzętu (nart, łodzi, rowerw, kajakw)



Analiza porwnawcza wskazuje na całkowitą rozbieżność turystyki kwalifikowanej i sportu kwalifikowanego. Wsplnych elementw należy szukać jedynie w sporcie masowym, rekreacyjnym.



Sport masowy (rekreacyjny) polega na systematycznym uprawianiu ćwiczeń fizycznych według określonych reguł, z elementami wspłzawodnictwa. Wyrżnia się tendencją do osiągania coraz lepszych wynikw oraz polepszenia sprawności i wydolności fizycznej.



Wsplna jest więc troska uczestnikw sportu masowego i turystw kwalifikowanych o zdrowie, sprawność i wydolność fizyczną.

Turystykę kwalifikowaną rżni od sportu rekreacyjnego poznawcze nastawienie turystw. W PTTK stworzono warunki dla samodzielnego rozwoju wielu dziedzin turystyki kwalifikowanej, dystansując je od sportu, wspłzawodnictwa sportowego, a proponując z zamian to, co stanowić powinno treść każdej formy turystyki – poznanie własnego kraju, jego zabytkw, przyrody i wspłczesności, jednym słowem – krajoznawstwo.

Elementy konkurencji sportowych lub wspłzawodnictwa wpleciono w programy imprez turystyki kwalifikowanej podnosząc ich atrakcyjność, dając możliwość wyżycia się tym uczestnikom, ktrych oprcz zamiłowań krajoznawczych pasjonuje rwnież sportowa rywalizacja.



Turystyka kwalifikowana może być nośnikiem następujących walorw:

1) wzbogacania wiedzy o kraju (walor poznawczy)

2) zaspokajania potrzeb emocjonalnych (walor emocjonalny)

3) rozwijania umiejętności o charakterze technicznym i wiedzy o poruszaniu się w terenie (walor rżnorodnych umiejętności)

4) zaspokajania potrzeb biologicznych minimum aktywności ruchowej (walor zdrowotny)

5) kształtowania pozytywnych cech charakteru (walor wychowawczy)





Czynniki warunkujące rozwj turystyki kwalifikowanej

Poznanie czynnikw determinujących rozwj turystyki kwalifikowanej pozwoli na jej świadome i kierunkowe upowszechnienie.

Wzrost zainteresowania turystyką kwalifikowaną wśrd społeczeństwa jest w dużym stopniu uwarunkowany modą na aktywne formy wypoczynku. Wspłczesną cechą turystyki kwalifikowanej staje się samodzielność turysty, ktra jest odbiciem światowych trendw w turystyce. Inną jej cechą jest ukształtowanie się typu turysty wszechstronnego uprawiającego kilka dyscyplin turystyki.



Turystyka kwalifikowana jest doskonałą formą zagospodarowania czasu wolnego. Na jej szerokie rozpowszechnienie mają wpływ: dostępność bazy turystycznej i środkw transportu, sprawna komunikacja, dobra informacja turystyczna. Ośrodki turystyki kwalifikowanej dysponują sprawnymi organizatorami imprez turystycznych i oferują konstruktywny program. Przez uprawianie turystyki można realizować zarwno cele rekreacyjno-zdrowotne, jak i poznawcze. Imprezy krajoznawczo-turystyczne stanowią poza tym najlepszą okazję do realizowania zadań związanych z wychowaniem społeczeństwa.



Turystyka w liczbach i jej miejsce w całokształcie zagadnień ruchu turystycznego

Mimo niezaprzeczalnych walorw w skali całego ruchu turystycznego turystyka kwalifikowana zajmuje ilościowo niewiele miejsca, np. w porwnaniu do ruchu wycieczkowego (2,2 – 2,5 mln. uczestnikw w turystyce kwalifikowanej, natomiast w ruchu wycieczkowym 20mln.) Wiele ludzi uprawia turystykę kwalifikowaną w ramach przynależności do PTTK lub innych organizacji. Dane statystyczne ilustrują stały wzrost liczby turystw kwalifikowanych zrzeszonych w PTTK oraz nie zrzeszonych. Rwnoczesny jednak wzrost liczby uczestnikw rżnych form ruchu turystycznego powoduje że liczba turystw kwalifikowanych stanowi jedynie 6-7% globalnej wielkości ruchu turystycznego w Polsce. Praktyka wykazuje że olbrzymią większość uprawiających turystykę kwalifikowaną stanowi młodzież.



W oglnej strukturze ruchu turystycznego turystyce kwalifikowanej wyznaczono miejsce w turystyce wycieczkowej zwanej też wędrwkową, jest to jednak podział czysto teoretyczny gdyż nie odzwierciedla on faktycznego stanu rzeczy. Poszczeglne dyscypliny turystyki kwalifikowanej można przecież uprawiać w rżnych formach np. pobytowej jak i weekendowej. Rwnież obozy i wczasy wędrowne, turystyka kempingowa, kolonie czy pobyty sanatoryjne są czystą formą turystyki kwalifikowanej.



Niewłaściwe umiejscowienie turystyki kwalifikowanej w oglnym systemie ruchu turystycznego jest przyczyną niskiego oszacowania udziału tej formy wypoczynku w oglnym ruchu turystycznym.



Wychowawczo-społeczne funkcje turystyki kwalifikowanej, uprawianej samodzielnie lub zespołowo

Potrzeba aktywności ruchowej społeczeństwa, z ktrego już ponad połowa wiedzie miejski tryb życia, została udowodniona w licznych pracach naukowych. Najlepszą formą aktywności ruchowej bez względu na wiek, płeć i stopień zamożności jest turystyka, a w szczeglności turystyka kwalifikowana. We wspłczesnym społeczeństwie rozbudzone zostały potrzeby poznawcze. Są one wyrazem stosunkw i zależności ze światem otaczającym i nadają kierunek aktywności ludzkiej. Krajoznawstwo pomaga zaspokoić nie tylko potrzeby poznawcze, ale wychowywać społeczeństwo w duchu umiłowania kraju. Przepojona treścią krajoznawczą turystyka spełnia ważną rolę w procesie wychowania społeczeństwa. Ważnym elementem tego przygotowania jest realizacja wychowania obywatelskiego.



Turystyka kwalifikowana umożliwia poznanie piękna kraju ojczystego, jego historii, kultury, osiągnięć społeczno-gospodarczych. Podczas wycieczek nadążają się dogodne warunki i sytuacje do doskonalenia umiejętności samodzielnego i zespołowego działania. W trudnych chwilach przy napotkaniu na przeszkody, czy też ciężkich i nieszczęśliwych przypadkach turyści poznają role kolektywu oraz uświadamiają sobie znaczenie wzajemnej pomocy. Należy dążyć do wyrobienia wśrd uczestnikw imprez turystycznych zasady wspłodpowiedzialności odznaczającej się troską i odpowiedzialnością za słabszego lub mniej doświadczonego towarzysza wycieczki. Istotną rolę wychowawczą pełnią wycieczki zagraniczne. Służą one rozwijaniu idei przyjaźni i zrozumienia między narodami. Są one doskonałym czynnikiem integracji społecznej, niwelującym rżnice środowiskowe i kulturowe.



Niezgodną z postawą turysty kwalifikowanego jest lekceważenie niebezpieczeństw, nie przestrzeganie zasad bezpiecznego wędrowania oraz podejmowanie zbędnego ryzyka. Należy rwnież zwrcić uwagę na staranne pełnienie wszystkich obowiązkw i zwalczanie przejaww niedbalstwa, ktre może wpłynąć na bezpieczeństwo grupy wędrownej.



Wędrwki turystyczne wyrabiają wśrd uczestnikw cechy koleżeństwa i przyjaźni. Pojawiające się konflikty wynikające z trudw wędrwki powinny być umiejętnie rozładowywane przez prowadzącego, w trakcie wsplnych spotkań, indywidualnych rozmw. Wpływa to korzystnie na atmosferę w grupie i zachęca do aktywności.



Powszechnym zwyczajem turystycznym jest pozdrawianie się na szlaku. Witają się mijający piesi, podnoszą nad głowę wiosło na znak powitania kajakarze, gestem świateł, klaksonem witają zmotoryzowani za granicą. Rozpowszechniony jest ceremoniał przyjmowania nowicjuszy do grona doświadczonych turystw. Kultywowanie ceremoniału turystycznego przyczynia się do utrwalenia zainteresowań turystycznych.



Wielorakie funkcje społeczno-wychowawcze turystyki kwalifikowanej sumuje się w sześciu zasadniczych elementach wychowawczego oddziaływania:



1) Element wychowania fizycznego, ktre wywołując odpowiednie zmiany somatyczne i psychosomatyczne ułatwia, a także przyspiesza socjalizację oglnospołeczną.

2) Element wychowania zdrowotnego, ktre wdraża do aktywnej ochrony i doskonalenia zdrowia fizycznego i psychicznego.

3) Element wychowania politechnicznego, umożliwiającego przyswojenie kultury technicznej, czyli umiejętności kompletnego i efektywnego wykorzystania sprzętu i urządzeń zgodnie z ich konstrukcją oraz funkcją, przy rwnoczesnym przestrzeganiu bezpieczeństwa i zdrowia wszystkich zainteresowanych.

4) Element wychowania estetycznego, kształtującego wrażliwość na piękno natury i dzieł ludzkich.

5) Element wychowania moralno-społecznego, ktre pomaga w przyswojeniu umiejętności podporządkowania własnego postępowania dobru zbiorowemu i zaspokajaniu potrzeb własnych w harmonii z interesem oglnym.

6) Element wychowania resocjalizującego, czyli zapobiegającego, względnie korygującego negatywne wpływy wychowawcze.

Wartości społeczno-wychowawcze powodują, że turystyka kwalifikowana uznana została za część składową społecznej polityki państwa i krzewiona jest w szkolnictwie, organizacjach młodzieżowych, związkach zawodowych, a przede wszystkim w ruchu turystycznym. Uprawiających turystykę kwalifikowaną określa się mianem prawdziwych turystw.



Krajoznawstwo w Turystyce Kwalifikowanej

Turysta kwalifikowany powinien dążyć do opanowania umiejętności samodzielnego organizowania procesu zwiedzania. Podczas wędrwek należy wykorzystywać każdą sprzyjającą okazję do łączenia działalności turystycznej z krajoznawczą, uczyć zasad poznawania otoczenia, wskazywać na rżnorodność form krajoznawczej działalności.



Kierownicy imprez turystyki kwalifikowanej powinni przeciwdziałać powierzchowności zainteresowań poznawczych i pogoni za płytką rozrywką. Dbać należy o to, aby uczestnicy wycieczek, zlotw, lub rajdw zwiedzając obiekty krajoznawcze umieli dostrzec rezultaty ludzkiej pracy, wiedzy, intelektu, wyobraźni i heroizmu, aby swj kontakt z tymi obiektami przeżywali jako intymne spotkanie z historią, jako drogę do odnajdywania sensu istnienia pokoleń dawnych i swego własnego. Aby zrealizować chociaż w części wymienione zasady pracy krajoznawczej, każdy turysta powinien przygotować się należycie do wycieczki. Informacje o zwiedzanym terenie znaleźć można w przewodnikach, opisach monograficznych obiektw, miejscowości lub regionw oraz w podręcznikach. Źrdłem wiedzy o odwiedzonym regionie jest rwnież mapa turystyczna. Na zwiedzanie trzeba przeznaczyć od 2 do 4 godzin dziennie. Zwiedzać należy raczej mniej, lecz dokładnie czas zwiedzania uzależniony być powinien od wieku uczestnikw, charakteru wędrwki, przygotowania krajoznawczego oraz pogody. Na wycieczkach krajoznawczych czas zwiedzania osiągnąć może 5 godzin dziennie. Ilość czasu przeznaczonego na działalność krajoznawczą nie powinna ograniczać czasu przeznaczonego na przyrządzanie i spożycie posiłkw, zabawę, prace organizacyjne, przegląd sprzętu turystycznego i lokomocyjnego, odpoczynek i sen.



Wycieczka lub impreza turystyczna, dostarczająca uczestnikom przeżyć poznawczych, zachęca do podejmowania rozmw, dyskusji i gawęd już w trakcie jej trwania. Okazji do tego przysparzają także ogniska, spotkania. Działalność krajoznawcza turystw powinna być początkowo nastawiona na poznanie własnego regionu. W programie krajoznawczym wycieczki powinno znaleźć się miejsce na spotkanie z ludźmi rżnych zawodw lub z uczestnikami ciekawych wydarzeń historycznych. Zainteresowania krajoznawcze uczestnikw wycieczki są rżnorodne. Jednych zaciekawia świat przyrody, inni interesują się budowlami zabytkowymi, dziełami sztuk lub folklorem.



Turyści interesują się poza tym najczęściej kulturą materialną odwiedzanego regionu, tradycją ludową, wydarzeniami historycznymi, ktre miały miejsce w tym regionie w przeszłości. Uczestnikw wycieczki należy zaznajomić nie tylko z przeszłością, ale i z wydarzeniami dnia codziennego, pokazywać im przykłady wspłczesnej pracy i działalności człowieka.



Działalność krajoznawczą turysty uzupełniać powinien udział w prelekcjach oraz zwiedzanie wystaw i muzew. Ulubioną formą działalności krajoznawczej młodzieży są wszelkiego rodzaju konkursy i olimpiady wiedzy krajoznawczej. Uatrakcyjniają one proces zbierania informacji o odwiedzanej miejscowości lub regionie, przyczyniają się do rozszerzenia i pogłębienia wiedzy, zachęcają do prac samokształceniowych, twrczych dociekań i poszukiwań.



Odznaki krajoznawcze

Dla ściślejszego łączenia turystyki kwalifikowanej z krajoznawstwem warto popularyzować odznaki krajoznawcze PTTK. Młodzieżowa Odznaka Krajoznawcza (MOK) jest to jednostopniowa odznaka dla młodzieży od 10 do 16 lat. Zdobyć ją można uczestnicząc w sześciu wycieczkach jednodniowych. W ramach wycieczek najeży zwiedzić przynajmniej 2 obiekty zabytkowe, 1 obiekt przemysłowy, 1 park narodowy i muzeum. Odznaki krajoznawcze zdobyć można indywidualnie, w grupach rodzinnych i koleżeńskich, także przy okazji wypełniania norm na odznaki turystyki kwalifikowanej.



Zdrowotne znaczenie Turystyki Kwalifikowanej

Rozwj cywilizacji łączy się z procesem ciągłego odchodzenia od natury. Człowiek stworzył mikrośrodowisko, ktre poprawiają jeden element mikroklimatu np. temperaturę, wprowadzają wiele niekorzystnych parametrw, eliminując jednocześnie cały zespł czynnikw pozytywnych, ktre występują w naturalnym środowisku lasw, gr, jezior. Środowisko naturalne powinno więc być częściej wykorzystywane jako ważny czynnik racjonalizacji metod odnowy sił ludzi prowadzących miejski, osiadły tryb życia.



Zdrowotne znaczenie polega na wyrwaniu człowieka z niezdrowego środowiska miast i wprowadzeniu w taki teren gdzie działalność gospodarcza nie doprowadziła jeszcze do wystąpienia czynnikw szkodliwych, godzących w zdrowie ludzkie. Wysiłek fizyczny wykonywany przez turystę w czasie wędrwek przyczynia się do poprawy jego zdrowia, to także hartuje organizm. Marsz, jazda na rowerze, wędrwki narciarskie – wszystko to wpływa bardzo korzystnie na funkcjonowanie układu krążenia, chronić przed miażdżycą i zawałem.



Aby jednak turystyka mogła stać się naturalną formą aktywnego wypoczynku powinno się uwzględnić właściwe proporcje wysiłku fizycznego i odpoczynku. Czynić to trzeba nie tylko w trosce o zracjonalizowanie wysiłku fizycznego, ale rwnież w celu zapewnienia uczestnikom jak najdłuższego kontaktu ze środowiskiem naturalnym. Tempo pokonywania trasy powinno być umiarkowane, a jeśli warunki atmosferyczne pozwolą należy nocować pod namiotem.



Dobrze jest przed każdą wycieczką wielodniową kontrolować stan swojego zdrowia, wymaga także wyżej od przeciętnej wydolności fizycznej. Podczas wędrwek należy przestrzegać ustalonych zasad higieny i bezpieczeństwa, stosować obciążenie dostosowane do wieku, płci, rozwoju fizycznego i przygotowania uczestnikw. Na wędrwkach trzeba nauczyć się życia w warunkach stosunkowo prostych, trzeba pokonać niekiedy wiele przeszkd, wyrobić w sobie samodzielność i odwagę. Przez uprawianie turystyki kwalifikowanej powinniśmy wzmocnić stan zdrowia i uodpornić się na wpływy niekorzystnych dla człowieka stanw pogodowych. W tym celu nie należy zapominać podczas wycieczki o gimnastyce porannej, kąpieli lub pływaniu.



Uprawianie turystyki wymaga systematycznego przygotowania się tak fizycznego jaki i technicznego w ciągu całego roku. Nie wystarczy wiec uprawiania wybranej dyscypliny w krtko trwającym zazwyczaj sezonie letnim lub zimowym. Turysta powinien uprawiać rżne dyscypliny uzupełniając zakres poszczeglnych form turystyki pamiętać należy że bardzo ważne jest podnieść wydolność fizyczną, nie wystarczy uprawianie turystyki w ogle, w formie zwykłych wycieczek lub pobytw, lecz należy zdobyć się na taki wysiłek, ktry spowoduje wzrost tętna i przyspieszenie oddechu.



Uprawianie niektrych dyscyplin turystycznych, takich jak turystyka motorowa, nie zawsze gwarantuje pełną realizację celw zdrowotnych. Dopiero połączenie tych form z innymi dyscyplinami np. turystykę pieszą, umożliwia wzbogacenie działalności turystycznej o pożądane wartości.








Przykadowe prace

Bezrobocie jako problem społeczny.

Bezrobocie jako problem społeczny. Plan pracy 1. Zdefiniowanie pojęcia bezrobocia. 2. Dynamika, skala i struktura zjawiska. 3. Rodzaje bezrobocia. 4. Wpływ bezrobocia na funkcjonowanie rodziny Rynek pracy jest kategorią ekonomiczną, jest to miejsce zetknięcia się...

Gdzie można w Polsce spotkać łosia?

Gdzie można w Polsce spotkać łosia? Gdzie w Polsce można spotkać łosia? Kto choć raz spotkał go będąc w lesie, na pewno zachował ten niecodzienny widok głęboko w pamięci. Łoś (łac. Alces alces) największy nasz ssak figurujący na li&...

Romantyzm – dziedzictwo błogosławione czy przeklęte?

Romantyzm – dziedzictwo błogosławione czy przeklęte? Epoka Romantyzmu w Polsce jest powszechnie uważana za jedną z najciekawszych i najdonioślejszych ze względu na głębokie powiązanie z życiem człowieka. Te zależności miały miejsce we wszystkich okr...

Wegetarianie - dlaczego nie jemy mięsa?

Wegetarianie - dlaczego nie jemy mięsa? "OTO CZŁOWIEK, W SWOICH CZYNACH OKRUCIEŃSTWA POZBAWIONYCH CZŁOWIECZEŃSTWA..." FATE "WEGETARIANIE - DLACZEGO NIE JEMY MIĘSA?" Abym mogła mwić o wegetarianiźmie, muszę go najpierw zdefiniować. Jest to system ...

Mitotyczny podział komrki

Mitotyczny podział komrki Przebieg podziału mitotycznego komrki i jego znaczenie MITOZA Szacuje się, że ciało dorosłego człowieka zbudowane jest z 10 do 14 komrek. Rozwj rozpoczyna się od połączenia ze sobą dwch komrek rozrodczych, zwanych gametami:jaja i...

Polityka zagraniczna Władysława Łokietka i Kazimierza Wielkiego.

Polityka zagraniczna Władysława Łokietka i Kazimierza Wielkiego. Polityka zagraniczna ostatnich Piastw była i jest ciągle żywym problemem badawczym w mediewistyce tak polskiej, jak i w historiografii europejskiej. Ciągłe badania naukowe prowadzone nad tym zagadnieniem przyniosły sz...

Jaki stereopyt Polaka mają cudzoziemncy?

Jaki stereopyt Polaka mają cudzoziemncy? Trudno jest powiedzieć jaki stereotyp ma cudzoziemiec jeżeli mieszka się w kraju i nie często się z niego wyjeżdża, a przynajmniej nie po to, żeby wymieniać się opiniami na temat swoich krajw. Moja opinia będzie subiektywna, acz...

Prawo gospodarcze

Prawo gospodarcze notatki z lekcji na temat prawa gospodarczego: Prawo gospodarcze to relacje władzy państwowej z gospodarczą. Państwo musi spełniać funkcje: 1. Inspirującą gospodarkę; 2. Stablilizującą (przepisy powinny być stałe, prawo powi...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry