• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Dachy dr...

Nawigacja

Dachy drewniane



Dachy drewniane




1.1. Wiadomości oglne

Dachem nazywamy przekrycie budynku składające się z konstrukcji nośnej, pokrycia i ewentualnie z warstwy izolacji cieplnej. Dach osłania wnętrze budynku przed opadami atmosferycznymi, słońcem i wiatrem oraz przenosi obciążenia od śniegu i wiatru. Uzupełnieniem dachw są urządzenia odpływu wody opadowe: rynny, rury spustowe. Dach kształtuje jednocześnie bryłę budynku i dlatego jest jednym z ważniejszych elementw architektury. Ponadto wpływa na plastyczne i kolorystyczne zagospodarowanie osiedla i miasta, a więc krajobraz. Na przestrzeni dziejw dach charakteryzował rżne style w budownictwie. Chociaż kształt i funkcja dachw przez wieki nie uległa zasadniczym zmianom, to dziś zupełnie inna jest technika ich wykonania i stosowane materiały.

Każdy dach kształtują połacie dachowe, będące powierzchniami płaskimi lub krzywoliniowymi, nachylonymi do poziomu. Połacie dachowe są ograniczone krawędziami (rys.1.1-1a). Dolna krawędź połaci dachowej, położona najniżej, wystająca mniej lub bardziej poza lico ściany budynku, tworzy okap. Do okapw są przypomocowane rynny. Krawędź przecięcia się dwch przeciwległych połaci, o linii najwyżej położonej i rwnoległej do okapw tych połaci, to kalenica. Krawędź ukośna do poziomu, powstała z przecięcia dwch sąsiednich połaci, o nierwnoległych okapach, tworzących kąt wypukły – to naroże, a tworząca kąt wklęsły - to kosz, ktry odprowadza wody opadowe. Ograniczenie połaci od pionowego szczytu ściany tworzy krawędź szczytową. Pionowa ściana o kształcie trjkąta, zamykająca dach, nazywa się szczytem (rys.1.1-1b), a gdy nie sięga na całą wysokość dachu lecz zawarta jest między połaciami - płszczytem (rys.1.1-1c).



Rys.1.1-1.Element dachw: a)czterospadowego,

b) ze ścianą szczytową,

c) z płszczytem.





Pochylenie połaci dachowej (rys.1.1-2) określa się:

stosunkiem wysokości połaci dachowej (h) do jej podstawy (a) wyrażonym w ułamku dziesiętnym lub w procentach;

wartością kąta (?) zawartego między połacią dachową a jej podstawą.





Rys.1.1-2. Schemat układu pochylenia połaci dachowej: a - podstawa,

h – wysokość, ? – kąt nachylenia





Kryteriami projektowania formy dachu wraz z pochyleniem jego połaci są: warunki klimatyczne danej miejscowości, rodzaj pokrycia, kształt rzutu poziomego budynku, rodzaj konstrukcji dachowej, przeznaczenie poddasza, wymagania architektoniczne związane z danym regionem oraz sposb odprowadzania wd opadowych z połaci dachowych. Przykładem może być dach o stromych połaciach stosowany najczęściej w klimacie o dużych opadach deszczu i śniegu lub dach o lekko pochyłych połaciach - stosowany w klimacie z małymi opadami.

Charakterystyczne kształty dachw, można najoglniej ująć w dwie grupy:

a) dachy o połaciach płaskich (rys.1.1-3),

b) dachy o połaciach krzywoliniowych (rys. 1.1-4).







Rys.1.1-3.Kształty dachw o połaciach płaskich: a) jednospadowy (pulpitowy), b) dwuspadowy, c)czterospadowy d) naczłkowy, e) płszczytowy, f) mansardowy, g) uskokowy (polski), h) namiotowy, i) wieżowy, j) wklęsły, k) pilasty











Rys.1.1-4.Przykłady form dachw o połaciach krzywoliniowych: a) stożkowy, b) baniasty, c) cebulasty,

d) kopulasty , e) walcowy, f) konoidalny, g) beczkowy, h) sklepiony, i) fałdowy, j) paraboliczno-hiperboliczny



1.2. Geometria dachw

Rozwiązanie konstrukcji dachu wymaga na wstępie wyznaczenia jego geometrii. Po ustaleniu rzutu poziomego budynku oraz poziomw ścian zewnętrznych wyznacza się kształt dachu, ktry przybiera na rysunku formę złożoną z odcinkw linii prostych a także łukw. Ograniczmy się do geometrii dachw o połaciach płaskich dla budynkw, ktrych wielokąty okapu leżą na jednym poziomie. W sensie geometrycznym, dach o połaciach płaskich jest zbiorem wielokątw płaskich. Zewnętrzne boki wielokątw, stanowiące w rzucie poziomym zarys dachu, mogą tworzyć linię łamaną płaską lub przestrzenną, zamkniętą lub otwartą. Linię tę nazywamy linią okapu lub wielokątem okapw, a jego boki - bokami okapw poszczeglnych połaci.

Przy rozwiązywaniu geometrii dachw, występują następujące krawędzie:

narożne wychodzące z wypukłych wierzchołkw wielokąta okapu,

koszowe wychodzące z wklęsłych wierzchołkw wielokąta okapu,

kalenice i okapy jako krawędzie poziome,

zgubne, ktre są nachylone do poziomu lecz nie dochodzą do linii okapu.

Krawędzie kalenicowe i zgubne tworzą linię łamaną, ktrą nazywa się grzbietem dachu.

Rozwiązywanie geometrii dachw polega na wyznaczaniu na danym wielokącie okapu: rzutw i długości krawędzi sąsiednich połaci, a więc kształtu połaci oraz kątw ich wzajemnego nachylenia. Stosuje się tu zasadę jednakowego nachylenia wszystkich połaci do poziomu. Jednocześnie systematycznie korzysta się z elementarnego związku: trzy płaszczyzny przecinają się w trzech krawędziach przechodzących przez wsplny punkt tych płaszczyzn. Gdy ze względw konstrukcyjnych, budowlanych czy estetycznych odstąpi się od zasady stałego nachylenia i zaprojektuje połacie o rżnych nachyleniach, można wskutek tego zmniejszyć liczbę kalenic i naroży zgubnych, przez co zmniejsza się koszt budowy dachu.

Ze względu na geometrię dachw rozrżnia się budynki: wolno stojące i przyległe.

W budynkach wolno stojących linia okapu jest wielokątem zamkniętym (rys.1.2-1). Zgodnie z zasadą stałego kąta wyznacza się najpierw rzuty poziome krawędzi (naroży i koszy) sąsiednich połaci - jako dwusieczne kątw wewnętrznych wielokąta okapu. Łącząc odpowiednie punkty przecięcia się wyznaczanych krawędzi, otrzymamy krawędzie kalenicowe i zgubne. Przyjmując kąt ? nachylenia połaci, wyznaczamy rzut pionowy dachu. Spływ wody opadowej zaznacza się strzałkami w kierunku spadku połaci.

Obliczenie ilości materiału na pokrycie dachu wymaga wyznaczenia prawdziwej wielkości połaci, np. przez obroty połaci na płaszczyznę okapu dokoła ich krawędzi, tzn. przez kład połaci. Otrzymuje się w ten sposb jednocześnie długości belek narożnych i koszowych. Kąt zawarty między dwoma sąsiednimi połaciami można wyznaczyć, gdy przetnie się obie połacie płaszczyzną prostopadłą do ich wsplnej krawędzi; według tego kąta przycina się grne powierzchnie belek (rys.1.2-1b); belki koszowe mają zaciosy wklęsłe, a narożne - wypukłe.

Z projektowaniem dachw wiąże się projekt oświetlenia i wentylacji poddaszy użytkowych, dlatego w połaciach dachowych przewiduje się niewielkie okna zwane lukarnami lub bardzo małe okienka zwane dymnikami (rys.1.2-2).





Rys.1.2-1.Wyznaczenie krawędzi dachu nad budynkiem wolnostojącym : a) ki – krawędzie sąsiednich połci (koszowe lub narożne), kki – krawędzie kalenic, kzi – krawędzie zgubne, b) zaciosy belki koszowej i narożnej.





Rys.1.2-2.Przykłady kształtw lukarn i dymnikw.



W budynkach przyległych linia okapu jest wielokątem otwartym o końcach stykających się ze ścianą sąsiada, do ktrego dany dach przylega. Zgodnie z przepisami budowlanymi, należy tak zaprojektować pochylenie połaci dachowych, aby wody opadowe były odprowadzane od sąsiada, ewentualnie - rwnolegle do niego. Oprcz dosłownej ściany wyższego budynku sąsiada, może być ściana tego samego budynku, wystająca powyżej linii okapu, a nawet sama granica posesji. Rozwiązywanie geometryczne rwnież rozpoczyna się wwczas od wykreślenia rzutw poziomych krawędzi narożnych i koszowych, a następnie kalenicowych i zgubnych. Jednocześnie należy pamiętać, że niedopuszczalne jest projektowanie koszowej krawędzi poziomej, tworzącej bezodpływowe koryto.

1.3. Konstrukcje dachowe

W minionych wiekach, na podstawie doświadczenia pokoleń, w konstrukcjach drewnianych wykonywanych przez cieśli, umiejętnie wykorzystywano zalety drewna. Połączenia ciesielskie wykonywano na wręby, uzyskując wiązanie, w ktrym jedne części, np. czopy wchodzą w wycięcia, np. gniazda drugich. Tylko z konieczności stosowano twarde kołki z drewna lub kowalskie klamry. Jednak połączenia te nie dają możliwości przenoszenia sił rozciągających. Obecnie, głwnie ze względu na deficyt drewna, projektuje się i wykonuje mniej interesujących, a zarazem pracochłonnych dachowych konstrukcji ciesielskich.

Tradycyjnie, drewniane konstrukcje nośne dachw nazywane są więźbami dachowymi, w ich skład wchodzą: krokwie, płatwie, słupy, ,miecze, kleszcze lub jętki. Głwnym, nośnym zespołem elementw więźby dachowej jest wiązar dachowy. Najczęściej więźby dachowe wykonuje się z drewna sosnowego lub świerkowego o wilgotności nie przekraczającej 23%. Znacznie rzadziej jest stosowane drewno jodłowe, modrzewiowe czy liściaste. Drobne elementy konstrukcyjne w postaci kołkw, klockw, płytek itp. wykonuje się z drewna twardego, np. dębowego lub akacjowego.

Z wielu rżnorodnych, stosowanych niegdyś rozwiązań dachowych konstrukcji ciesielskich, zapoznamy się z wybranymi.

Wiązar krokwiowo-belkowy. Jest stosowany w dachach dwuspadowych o rozpiętości do 6 m między podporami i spadkach 0,61,25 (rys.1.3-1). Składa się on z dwch krokwi i belki, ktra spełnia rwnocześnie zadanie ściągu. Stosowane są też konstrukcje bez belki i wwczas krokwie opiera się bezpośrednio na płatwi stopowej zamocowanej w ścianie zewnętrznej. W więźbie, przy pochyleniu krokwi powyżej 45, wiązary stęża się w kierunku podłużnym wiatrownicami, tj. deskami przybitymi ukośnie od dołu do każdej z 3-4 krokwi dwoma gwoździami.

Wiązar jętkowy. Wykonuje się w dachach dwuspadowych do rozpiętości około 7,5 m i spadkw 0,7 1,5 (rys.1.3-2). Jętka jest elementem poziomym, usztywniającym każdą parę krokwi. Umieszcza się ją w odległości 0,50,6 długości krokwi, licząc od jej dolnego podparcia. Spełnia ona ważne zadanie stytyczne. Jętki nie stężone ze sobą podsufitką pracują na wyboczenie. Aby z tego powodu zmniejszyć ich przekrj, na jętkach od gry przybija się deskę stężającą. Stężenie więźby w kierunku podłużnym wykonuje się za pomocą wiatrownic przybitych na całej wysokości połaci dachowej.







Rys.1.3-1. Więźba krokwiowo-belkowa.











Rys.1.3-2. Więźba z jętką.



Wiązary jętkowo-stolcowe. Wykonuje się w dachach dwuspadowych o rozpiętości w świetle ścian 79 m i pochyleniu połaci 0,71,5 - gdy jętka podparta jest na jednym stolcu oraz o rozpiętości 912 m i pochyleniu 0,61,25 - gdy jętka jest podparta dwoma stolcami (rys. 1.3-3). Stolce są słupami rozstawionymi co 34 m na długości więźby. Zadaniem stolcy jest:

podparcie jętek za pośrednictwem płatwi i zmniejszenie wskutek tego ich długości

wyboczeniowej oraz rozpiętości w przypadku, gdy przenoszą obciążenia od stropu nad poddaszem,

podparcie jętek za pośrednictwem platwi i zmniejszenie wskutek tego ich długości

dodatkowe usztywnienie dachu w kierunku poprzecznym przy zastosowaniu mleczy.

Pochylenie mieczy wynosi zwykle 45, a ich długość około 11,2 m.

Gdy jętki podparte są jednym rzędem stolcw, nie stanowi to pełnego usztywnienia dachu w kierunku podłużnym i dlatego konieczne jest stężenie połaci dachowej wiatrownicami. Dwa rzędy stolcw zapewniają pełną sztywność więźby w kierunku podłużnym.

Wiązary płatwiowo-kleszczowe. Stosuje się przy rozpiętościach 912 m i pochyleniu połaci 0,41,0. Elementami wiązara (rys.1.3-4) są dwie krokwie wspierające się na płatwiach pośrednich i stopowych, oraz dwa słupy, ktre kleszcze obejmują z obu stron z krokwiami. Płatnie pośrednie połączone są ze słupami za pomocą mieczy.



Rys.1.3-3.Wiązar jętkowo –stolcowy z jednym lub dwoma stolcami.





Rys.1.3-4. Przykład konstrukcji tradycyjnego wiązara płatwiowo-kleszczowego dachu o dużym spadku.



Wiązary wieszarowe. Są stosowane jeżeli rozpiętość przekracza 6 m, gdy nie jest wskazane oparcie elementw więźby na belkach i stropie. Wiązary wykonuje się w więźbie w co 45 parze krokwi. Rozrżnia się wiązary jedno i dwuwieszakowe.

Wiązar jednowieszakowy (rys.1.3-5a) składa się z zastrzałw, wieszaka, ściągu, krokwi, płatwi i mieczy. Zastrzały pracują na ściskanie, wieszak na rozciąganie, ściąg na rozciąganie i zginanie. Miecze stężają wieszary z płatwią kalenicową na długości więźby.

Wiązar dwuwieszakowy (rys.1.3-5b) - oprcz zastrzałw, dwch wieszakw i ściągu ma jeszcze rozporę pracującą na ściskanie oraz kleszcze obejmujące i stężające wieszaki z krokwiami.





Rys.1.3-5.Przykład wiązara: a) jednowieszakowego, b) dwuwieszakowego zwykłego.



Dachy jednospadowe. Są stosowane do przekrycia budynkw, ktre są usytuowane wzdłuż granicy sąsiada lub istniejącego budynku.

Jeżeli rozpiętości między ścianami są mniejsze od 4,5 m i nachylenie wynosi 1:41:5, konstrukcja nośna składa się z krokwi w rozstawie około 0,9 m opartych obustronnie na murłatach.

W budynkach o szerokości 59 m, krokwie o małym pochyleniu podpiera się zastrzałami (rys.1.3-6a), przy szerokości do 12 m stosuje się konstrukcję płatwiowo-kleszczową z zastrzałami (rys.1.3-6b).

Dla połaci o dużym nachyleniu 0,71 i rozpiętości konstrukcji między ścianami do 6 m stosuje się wiązary płatwiowo-kleszczowe (rys.1.3-6c), a przy rozpiętości 6 7,5 m i nachyleniu 0,7 -,:-1,2 m – wiązary wieszarowe (rys.1.3-6d).





Rys.1.3-6. Przykład wiązarw dachowych jedno spadkowych: a) krokwiowo-zastrzałowy o małym nachyleniu, b) płatwiowo-kleszczowy o małym nachyleniu, c) płatwiowo-kleszczowy o dużym nachyleniu, d) wieszarowy o dużym nachyleniu.



W żadnym wypadku ściana pulpitowa nie może przejmować jakichkolwiek obciążeń poziomych od więźby dachowej lecz musi być przez więźbę usztywniona i utrzymywana ze względu na ssanie lub parcie wiatru.

Otwory dachowe wykonuje się w celu wentylacji lub oświetlenia poddasza, albo jako włazy dachowe. Najczęściej otwr umieszcza się pomiędzy krokwiami i wtedy jego szerokość jest rwna rozstawowi krokwi. Gdy otwr jest mniejszy od rozstawu krokwi, wwczas stosuje się dodatkowe krokiewki. Jeżeli otwr jest większy od rozstawu krokwi, wwczas środkową krokiew opiera się na wymianie (rys.1.3-7).



Rys.1.3-7. Przykład konstrukcji otworu okiennego o małych wymiarach w dachu.



1.4. Więźby ciesielskie płatwiowo-kleszczowe

Więźby ciesielskie płatwiowo-kleszczowe są stosowane zarwno w wypadku stromych jak i łagodnych pochyleń połaci dachowych. Rżnice konstrukcyjne tkwią tylko w szczegłach. Każda więźba składa się z wiązarw głwnych (pełnych) rozstawionych co 3 5 m oraz wiązarw pośrednich (pustych).

W tradycyjnym wiązarze pełnym (rys.1.3-4) krokwie są oparte na płatwiach stopowych, płatwiach pośrednich oraz kalenicy. W zależności od kąta nachylenia krokwi do poziomu, rżne jest jej zamocowanie do płatwi stopowej (rys.1.4-1).



Rys.1.4-1. Przykłady rozwiązań konstrukcyjnych tradycyjnego oparcia krokwi na płatwi stopowej, umieszczonej na belce od strony wewnętrznej muru przy rżnych pochyleniach krokwi.



Oparcie krokwi na płatwi pośredniej wykonuje się na wręby (rys.1.4-2a). Kleszcze obejmują z obu stron każdą krokiew i słup, w ktre wcięte są na wręby wzajemne i ściśnięte w tym miejscu śrubą (rys.1.4-3). Połączenie słupa z płatwią pośrednią i z belką stropową wykonuje się za pomocą czopa i gniazda. Miecze są podporami płatwi oraz usztywniają więźbę w jej kierunku podłużnym.



Rys.1.4-2. Konstrukcja węzła pośredniego płatwiowo-kleszczowego wykonanego w sposb: a) tradycyjny, b) nowoczesny.



Rys.1.4-3. Rzuty konstrukcji węzła pośredniego tradycyjnego, płatwiowego-kleszczowego.



Podporą krokwi w kalenicy jest tradycyjnie złącze na nakładkę prostą lub na zwidlenie jeżeli szerokość przekroju krokwi wynosi co najmniej 8 cm (rys.1.4-4). W obu rozwiązaniach złącze wzmacnia się kołkiem z twardego drewna o średnicy około 2,5 cm, ktry lekko wbija się w przewiercony otwr.

Wiązar pośredni składa się z pary krokwi połączonych w kalenicy (w opisany sposb) oraz opartych na płatwi pośredniej i belce stropowej (rys.1.4-1).



Rys.1.4-4. Tradycyjne złącze podpory krokwi w kaletnicy: a)na zakładkę prosta, b)zwidlenie.



Gdy strop poddasza jest wykonany z żelbetu, wwczas krokwie w dolnej części opiera się na murłacie (rys.1.4-5).



Rys.1.4.-5. Podparcie krokwi na murłacie zakotwionej w wieńcu stropu żelbetowego (w celu pochylenia krokwi): a)kąt około 45o, b)kąt mniejszy od 30o



W unowocześnionym wiązarze pełnym (rys.1.4-6) krokwie opiera się na płatwi pośredniej na siodełku. Kleszcze spoczywają swoimi wrębami o głębokości 23 cm na płatwi pośredniej i obejmują krokwie, do ktrych są przybite gwoździami. Ponieważ grubość kleszczy jest zmniejszona do 2,53,8 cm, dlatego między nimi stosuje się przewiązki, ktrymi są rwnież grne końcwki mieczy poprzecznych. Miecze podłużne są pośrednimi podporami płatwi i usztywniają więźbę w kierunku podłużnym dachu. Krokiew w swej dolnej :części jest połączona z płatwią stopową zakotwioną do belki stropowej (jak na rys.1.3-6), co pozwala na przeniesienie znakozmiennych sił przez każdą krokiew.



Rys.1.4-6. Przykład konstrukcji unowocześnionego pełnego wiązara płatwiowo-kleszczowego.



W tradycyjnych wiązarach dachowych ze ścianką kolankową pełny wiązar ma wzmocnioną konstrukcję (rys.1.4-7), a krokwie mają nachylenie 1540 do poziomu. Płatwie stopowe opierają się na krtkich słupkach i połączone są mieczami. Dodatkowe kleszcze dolne obejmują na wręby: krokwie, zastrzały i ewentualnie słupy. Kleszcze te rwnoważą rozpr krokwi i przeciwdziałają momentowi skręcającemu w płatwi stopowej.

Gdy spadki połaci dachowej są jeszcze mniejsze, stosuje się ustroje płatwiowo-kleszczowe z płatwią kalenicową oraz kleszczami kalenicowymi i słupami co 35 m w wiązarze pełnym (rys.1.4-8a). Miecze łączą płatew i słupy, usztywniając przez to więźbę w kierunku podłużnym. Krokwie w wiązarze pośrednim ułożone są na płatwi kalenicowej z małym podcięciem i są przybite gwoździami. Wszystkie krokwie na dole mają podcięcia i wspierają się na zakotwionych murłatach, do ktrych są rwnież przybite gwoździami.

W wypadku bardzo małych spadkw połaci stosowanie kleszczy poziomych jest utrudnione, dlatego daje się dwie pary kleszczy ukośnych (rys.1.4-8b), obejmujących słup na wręby a krokiew na styk oraz połączonych na kołki dębowe lub przybitych gwoździami.

W dachach czterospadowych o dwch połaciach trjkątnych, w więźbie płatwiowo-kleszczowej wprowadzone są krokwie narożne, tzw. krawężnice, na ktrych oparte są krokwie drugorzędowe, tzw. kulawki o zmniejszających się długościach - co jest widoczne na rysunkach schematycznych i zestawieniowych (rys.1.4-9). Ścianka kolankowa przebiega wzdłuż krtszego boku prostokątnego rzutu, na ktrym budowana jest więźba.







Rys.1.4-7.Konstrukcja tradycyjnego wiązara ciesielskiego płatwiowo-kleszczowego dachu ze ścianką kolankową.









Rys.1.4-8. Konstrukcja płatwiowo-kleszczowa stosowana w wypadku połaci dachowych o małym spadku: a)kleszcze poziome, b) kleszcze ukośne.



Krawężnice muszą mieć przekrj poprzeczny pięciokątny tak (rys.1.4-10), aby ich grne powierzchnie pokrywały się z grnymi płaszczyznami krokwi w obydwu przyległych połaciach. Przekrj jest symetryczny, jeżeli spadek sąsiednich połaci jest jednakowy. Jeżeli spadki są rżne, to krawędź szczytowa krawężnicy jest przesunięta. Krawężnice mają przekrj, np. 14 x 1816 x 20 cm, czyli większy od zwykłych krokwi, ponieważ ich rozpiętości między







Rys.1.4-9. Przykłady rysunkw więźby płatwiowo-kleszczowej ze ścianką kolankową dachu czterospadowego (wg PN-64/B-01042): a) rysunek schematyczny, b) rysunek zestawieniowy:

l - strop żelbetowy, 2 - płatew stopowa, 3 - płatew pośrednia, 4 - płatew kalenicowa, 5 - słupek krtki (skrajny), 6 - słup pośredni, 7 - słup środkowy, 8 - zastrzał, 9 - miecz, 10 - krokiew, 11 ~ kleszcze dolne, 12 - kleszcze grne, 13 - krawężnica, 14 – kulawki





Rys.1.4-10. Fragment rzutu więźby dachowej po stronie połaci trjkątnej: a) krokiew środkowa oparta bezpośrednio na krawężnicach, b) krokiew środkowa oparta na wymianie, c) przekroje krawężnic.

podporami są większe, a ponadto przenoszą obciążenia od kulawek. Prawidłowe wykonanie krawężnic i kulawek wymaga rysunku szczegłowego z pokazaniem nachylenia płaszczyzn i wciosw.

Więźba mansardowa należy także do konstrukcji płatwiowo-kleszczowej. Dachy mansardowe są stosowane w budynkach mieszkalnych i gospodarczych, gdy jest konieczne użytkowe wykorzystanie poddasza. Pełny wiązar mansardowy (rys.1.4-11) składa się z części. grnej i dolnej. Konstrukcja grnego piętra składa się z krokwi, kleszczy krtkich i płatwi kalenicowej wspartej za pośrednictwem słupa na podciągu, dwch płatwi stopowych oraz krtkich, ukośnych kleszczy usztywniających węzeł przypodporowy - koniecznych ze względu na parcie wiatru z przeciwnej strony dachu. Elementami konstrukcyjnymi dolnego piętra są: słup środkowy oraz słupy skrajne i zastrzały połączone razem kleszczami długimi. Zastrzały są połączone ze słupami i z podporami w sposb umożliwiający przeniesienie siły wiatru z każdego kierunku. Grny koniec każdego słupa jest połączony na wrąb, klocek i dwie śruby z zastrzałami. Dolny koniec każdego słupa stoi na podwalinie i jest z nią połączony klamrą. Każda podwalina jest zakotwiona za pomocą śrub do stropu. W kierunku podłużnym więźby - wszystkie słupy i płatwie oraz podciąg są związane mieczami.





Rys. 5-26. Schemat przykładowej konstrukcji wiązara płatwiowo-kleszczowego dachu mansardowego.



Wykonanie więźby dachowej powinno być zgodne z projektem określającym wymiary poszczeglnych elementw i zawierającym szczegły połączeń. Drewno użyte na elementy więźby powinno odpowiadać wymaganiom PN-81/B-03150.

Wszystkie wbudowane elementy z drewna powinny być zabezpieczone odpowiednimi impregnatami, m.in. przeciwogniowymi. Miejsca i rodzaje impregnacji powinny być wskazane w dokumentacji technicznej. W miejscach zetknięcia się z murem, betonem itp. elementy więźby powinny być odizolowane dwiema warstwami papy.

Powierzchnie łączonych elementw drewnianych na wrębach, nakładkach, zamkach itp. powinny do siebie ściśle przylegać (jeżeli projekt nie przewiduje luzu). Wręby w połączeniach nie powinny być głębsze niż 1/3 wysokości przekroju. Gwoździe, klamry, podkładki itp. powinny być wbite w elementy drewniane.

Sprawdzenie zgodności kształtu, prawidłowości ułożenia (oparcia) konstrukcji i wymiarw głwnych przeprowadza się przez porwnanie gotowej konstrukcji z dokumentacją techniczną i stwierdzenie ich zgodności przez oględziny zewnętrzne, pomiar, kontrolę docisku wszystkich śrub konstrukcyjnych itp. Sprawdzenie wymiarw elementw konstrukcyjnych wykonuje się taśmą lub inną miarą stalową z podziałką milimetrową. Dopuszcza się następujące odchyłki w rozstawie wiązarw i krokwi w stosunku do przewidywanych w projekcie:

dla osiowego rozstawu wiązarw 2 cm,

dla osiowego rozstawu krokwi 1 cm.





















Bibliografia: Jarosław Z. Mirski, K. Łacki :Budownictwo z technologią 2 Warszawawa 1998






Przykadowe prace

Problemy w rodzinie - przemoc, patologia

Problemy w rodzinie - przemoc, patologia PROBLEMY W RODZINIE – PRZEMOC, PATOLOGIA. Naturalnym środowiskiem życia człowieka jest rodzina. W niej się rodzi, wychowuje, kształci, dorośleje, w niej tworzy się własną przyszłość. Nie zawsze jednak środow...

Bezdomność w literaturze XIX wieku.

Bezdomność w literaturze XIX wieku. Są rżne rodzaje bezdomności; najoczywistsza z nich to brak miejsca stałego zamieszkania, własnego dachu nad głową. Pisarze i poeci XIX w. rozrżniali jednak kilka innych form bezdomności, jak na przykład: brak ojczyzny, uczucia, brak...

Program wyborczy samoobrony

Program wyborczy samoobrony SAMOOBRONA – to partia polityczna, ktra sprawiła największą niespodziankę w wyborach. Zajęła trzecie miejsce i ma największe poparcie wśrd ludzi mieszkających na wsi. Partia ta wywodzi się z Rolniczego Związku Zawodowego, ktry powstał...

Wojny polsko tureckie w XVII w. ( I i II połowa); przyczyny; skutki

Wojny polsko tureckie w XVII w. ( I i II połowa); przyczyny; skutki Przyczyn tego konfliktu polsko tureckiego było kilka: 1. Polska oraz Turcja chciały podbić Mołdawię. 2. Wzajemnie oskarżały się o naruszanie granic. 3. Kozacy ktrzy byli poddanymi Rzeczypospolitej najeż...

Badanie zdolności kredytowej jednostek samorządu terytorialnego

Badanie zdolności kredytowej jednostek samorządu terytorialnego OCENA ZDOLNOŚCI KREDYTOWEJ JEDNOSTEK SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO ŹRDŁA INFORMACJI I METODY 1. Wstęp???????????????????????????????????3 2. Ustawowe granice zadłużenia jednostek samorządu terytorialnego??????????.....

Ktre utwory o tematyce wojennej i okupacyjnej wywarły na mnie największe wrażenie

Ktre utwory o tematyce wojennej i okupacyjnej wywarły na mnie największe wrażenie Utworw o tematyce wojennej i okupacyjnej jest bardzo wiele. Jak wiadomo każdemu człowiekowi co innego się podoba. Miałam okazję przeczytać znaczną część utworw o tej tematyce, ale ...

Władza Ustawodawcza

Władza Ustawodawcza Parlament- naczelny organ ustawodawczy władzy państwowej, wybierany z reguły w wyborach powszechnych. Sejm- składa się z 460 posłw wybieranych w wyborach pięcioprzymiotnikowych: powszechnych, rwnych, bezpośrednich, proporcjonalnych i przeprowadzonych w gł...

Twrczość okresu Sejmu Wielkiego.

Twrczość okresu Sejmu Wielkiego. PUBLICYSTYKA PATRIOTYCZNA, DZIAŁALNOŚĆ I PROGRAM SPOŁECZNO-POLITYCZNY STANISŁAW STASZICA. Stanisław Staszic swoje poglądy i program społeczno-polityczny zawarł między innymi w poniższych utworach. "Uwagi nad &...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry