• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Doktryna...

Nawigacja

Doktryna cesarska- Biznacjum, układ społeczny, kultura.



Doktryna cesarska- Biznacjum, układ społeczny, kultura.


Doktryna cesarska- Biznacjum, układ społeczny, kultura.



doktryna ogł założeń, twierdzeń, przekonań z określonej dziedziny filozofii, teologii, polityki itd., właściwy danemu myślicielowi, danej szkole; teoria, nauka, system; polit. program.

Bizancjum, Cesarz

Cesarstwo Bizantyjskie potoczne określenie państwa, obejmującego stopniowo uszczuplane ziemie wschodniej części Cesarstwa Rzymskiego posiadającego swoje centrum polityczne w Konstantynopolu.

Upadek cesarstwa zachodniego nie oznaczał całkowitego rozpadu Imperium Rzymskiego. Przetrwała wschodnia część tego cesarstwa, zwana Cesarstwem Bizantyjskim, zdołało ono obronić swoje granice przed najazdami barbarzyńcw i wędrwek ludw.

Cesarstwo wsch. obejmowało płw. Azja Mniejsza, płw. Bałkański, płn. część Afryki i

płw. Apeniński. Obszar Bizancjum był otoczony głwnie M. Śrdziemnym i także Morzem Czerwonym i M. Czarnym. Położenie geograficzne wpływało na rozwj żeglugi i handlu morskiego. Rozwijały się miast i kwitła gospodarka. Do największej świetności cesarstwo wsch. doszło w 6 w. n.e. za panowania Justyniana Wielkiego. Konstantynopol stolica Bizancjum liczył wwczas ok. 500 tys. mieszkańcw, był najbogatszym miastem wczesnego świata. Cesarstwo Bizantyjskie uważało się za kontynuatora starożytnego Rzymu. Językiem urzędowym była łacina, obowiązywało prawo rzymskie uporządkowane i ujednolicone za czasw Justyniana, zwany rwnież kodeksem Justyniana. Celem przedsięwzięć gospodarczych był rozwj handlu. Ponieważ miasta zachodu były w tym czasie w zastoju gospodarczym. Bizancjum utrzymywało kontakty z Chinami i Indiami. Władze bizantyjskie doceniały także rolnictwo. Stosowano w nim płodozmian. Oprcz niego kwitło ogrodnictwo, sadownictwo i hodowla. Uprawiano rośliny lecznicze, czcinę cukrową, bawełnę i zakładano plantacje jedwabiu. W miastach rozwijało się rzemiosło. Większość warsztatw była prywatna. Duże pracownie utrzymywały państwo. We wczesnym średniowieczu Bizancjum posiadało w swym ręku monopol handlu międzynarodowego. Zawdzięczało go z jednej strony swemu pomyślnemu położeniu geograficznemu, z drugiej- rozwiniętej sieci dobrych drg rzymskich, ktre zbiegały się w Konstantynopolu. Toteż pomimo zarządzeń fiskalnych utrudniających niejednokrotnie wolny obrt towarami, handel bizantyjski rozwijał się wspaniale. Ograniczony w swej inicjatywie i aktywności przez państwo, korzystał z pośrednictwa kupcw cudzoziemskich, ktrzy skupiali w swych rękach jak i wywz tak i przywz. Tym tłumaczy się tak szybki rozwj gospodarczy nadmorskich w bizantyjskich Włoszech, Dalmacji czy Bułgarii.

Centralną postacią w systemi ustrojowym Cesarstwa Bizantyjskiego, w każdym okresie był cesarz. W Konstantynopolu cesarz był zwierzchnikiem Kościoła, sprawując nad nim bezpośrednią władzę. Cesarze wschodni pozostawali samowładcami, uważano ich powszechnie za wyższych dostojeństwem od innych monarchw i odnoszono się do nich azjatycką czołobitnością. Ze wschodu przyjęto też zamiłowanie do przepychu i zbytku. Wierzono, że cesarz zesłany jest przez Boga. Poddani, ktrych Bg powierzył cesarzwo powinni w nim widziec samego Boga. Pełnił on funkcję najwyższego wodza, ktry sprawiał ją przy pomocy urzędnikw. Cesarz podczas licznych ceremonii zasiadał na potężnym tronie. Na głowie nosił diament, a odziany był w bogato zdobione szaty. Sprawował on ochronę nad papierzem rzymskim, broniąc go przed najazdami barbarzyńcw, w ten sposb sprawował zwierzchnictwo polityczne i religijne. Cesarzowi należało oddawać cześć szczeglną – tylko nieliczni mieli do niego jakikolwiek dostęp.W jego obecności należło nieustannie oddawać mu cześć bądź to stojąc, bądź klęcząc na kolanach. Spoglądanie na cesarza także należało ograniczać, bowime traktowano to jakos spoglądanie nieomal na wizerunek samego Boga. Cześć oddawano cesarzowi bądź jego wizerunkom czy wyobrażeniom w całym państwie, w świątyniach, urzędach, a nawet domach mieszkańcw.

Cearz posiadający tak dużą władzę i autorytet był najwyższym prawodawcą, źrdłem wszelkiej sprawiedliwości, kierował państwem, jego administracją, wojskiem oraz polityką zagraniczna.Cesarz pod wpływem hellenizacji impreium w VI wieku nazywany był odtąd bazileusem. Mimo hellenizacji system ustrojowy Bizancjum niewiele zmienił się od czasw Konstantyna. Tak admninistracja centralna, jak i terytorialna, system wojskowy czy fiskalny pozostwały niemal bez zmian. Niewydolność tego systemu w obliczu nowych wyzwań stanowiła jedną z przyczyn przeprowadzenia reform w VII i VIII wieku.

Wszystkie te zmiany doprowadziły do likwidacji organw reprezentacyjnych w tym między innymi senat. Pozostałości po senacie funkcjonować mogły jedynie jako organ sądowniczy.

Miasto, życie publiczne Bizancjum

Miasta bizantyjskie posiadały ustrj i strukturę z czasw rzymskich. Dominującą pozycję zachowali w nich przedstawiciele oligarchii, ktrzy zajmowali kluczowe pozycje w radzie i zarządzie. Głwne ośrodki: Konstantynopol, Antiochia, Aleksandria, miasta włoskie z Wenecją na czele, greckie po obu stronach Morza Egejskiego i na jego wyspach ( np. Efez, Smyrna, Saloniki, Korynt) miały niezwykle dogodne położenie handlowe. Przede wszystkim mogły one pośredniczyć pomiędzy Europą i wysoko rozwiniętymi krajami azjatyckimi: Persją, Indiami, a pośrednio z Chinami, płwyspem indochińskim i wyspami indonezyjskimi. Po europejskiej stronie Bizancjum jako ośrodek kultury materialnej i duchowej przyciągał uwagę nie tylko Zachodu, ale także Europy Środkowej i Wschodniej oraz Skandynawii. Oprcz Grekw szczeglnie widoczni w działalności handlowej byli cudzoziemcy (Syryjczycy, Żydzi i Egipcjanie, a od X w. Włosi), ktrzy zdobywali coraz bardziej dominującą pozycję w eksporcie i imporcie.

Życie publiczne w miastach było intensywne i niezwykle barwne. Najwięcej emocji budziły wśrd tłumw wyścigi rydwanw, odbywające się na hipodromach. W Konstantynopolu o zwycięstwo rywalizowali ze sobą przedstawiciele czterech klubw zwanych demami: : “zielonych, “niebieskich, “białych i “czerwonych. Jednak sportowe areny stały się także widownią demonstracji politycznych, ponieważ na masowych imprezach tradycyjnie pojawiali się cesarze ze swym dworem. Dla ludu stało się to okazją do wyrażania poglądw w kwestiach politycznych i religijnych. Opinii przywdcw demw – demarchw wysłuchiwali niekiedy cesarze. Zwolennicy poszczeglnych klubw byli ze sobą zantagonizowani, a wydarzenia na hipodromach przybierały często charakter krwawych zamieszek ogarniających całe miasto i zagrażających tronowi. W 532 r. w ten sposb omal nie został obalony cesarz Justynian I. Jeszcze większe emocje budziły spory religijne, podsycane przez licznych w dużych miastach mnichw. Sfanatyzowane tłumy występowały w Konstantynopolu, Aleksandrii, Antiochii i innych wielkich ośrodkach, wdzierając się niekiedy na sobory i maltretując źle widzianych dostojnikw kościelnych.

Społeczeństwo bizantyjskie było bardzo zrżnicowane pod względem majątkowym i kulturalnym, ale obca mu była kastowość, czy struktura stanowa. Dlatego dzieje Bizancjum odznaczają się licznymi przypadkami niebywałych karier osobistych ludzi o niskiej kondycji, jak i gwałtownego upadku cesarzy, patriarchw i wodzw. W przeciwieństwie do krajw Zachodu nie wykształcił się tu system gwarancji społecznych ani kontroli nad aparatem wykonawczym państwa. W literaturze historycznej istnieje pogląd, że społeczeństwo bizantyjskie było silnie zdezintegrowane, ponieważ stosunki “pionowe (w ktrych wyrażała się osobista zależność) dominowały tam zdecydowanie nad “poziomymi (powstającymi przez wspłdziałanie ludzi o zbliżonym statusie). Stąd reprezentanci władzy mieli być bezwzględni w obec wszystkich podporządkowanych, a poddanych miały cechować serwilizm i obłuda. Właściwe stosunki maskowane były przez rozbudowany ceremoniał dworski. Zespł tych zjawisk bywa określany mianem bizantynizmu.

Wolni chłopi utrzymywali się na większą skalę głwnie w Azji Mniejszej i na Płwyspie Bałkańskim, natomiast w Syrii i prowincjach afrykańskich dominowały latyfundia.(Latyfundium (w liczbie mnogiej latyfundia) – ogromna posiadłość ziemska należąca do określonej osoby, jej rodu czy kościoła - zwłaszcza w starożytnym Rzymie i średniowieczu) Wzrost wielkiej własności rolnej dokonywał się kosztem wolnych gospodarstw chłopskich. Latyfundyści, dysponujący własną klientelą, a często także oddziałem wojskowym, przejmowali pełnię władzy nad ludnością osiadłą w ich posiadłościach, a złożoną z kolonw i poddanych. Zanikli niewolnicy i proletariat rolny. Część chłopw dzierżyła ziemię za zasadzie emfiteuzy, zgodnie z ktrą mieli oni dziedziczne prawo posiadania swej roli pod warunkiem wywiązywania się z ciążących na nich powinności. Należały do nich świadczenia na rzecz pana w naturze lub pieniądzu oraz pańszczyzna. Chłopi płacili też podatki na rzecz państwa, oddawali daninę kościołowi i byli zmuszeni do udziału w robotach publicznych. Podlegali też poborowi rekruta.

Wojsko i Ekonomia

Żołnierzom nadawano gospodarstwa rolne, ze stosunkowo niewielkimi ciężarami na rzecz państwa, ale z obowiązkiem służby wojskowej. Kawalerzyści, jako że ponosili oni większe od piechurw koszty ekwipunku, otrzymywali odpowiedniej wielkości posiadłości. Także przedstawiciele administracji jako wynagrodzenie otrzymywali uposażenie w ziemi. Dowdcy i urzędnicy rozwijali często swe posiadłości w latyfundia. Gminom wiejskim nadano samorząd, a jednocześnie narzucono odpowiedzialność za powinności swych członkw wobec państwa. W społecznościach tych regulowane były wewnętrzne sprawy, m. in. stosunki między sąsiadami, zasady uprawy ziemi oraz wykorzystania wsplnych lasw i pastwisk.

Armia niechętnie patrzyła na bogactwo kościoła, a przede wszystkim klasztorw. W VIII w., w okresie przewagi teologii obrazoburczej, doprowadzono do likwidacji setek klasztorw, a ich ziemię rozdzielono między oficerw i żołnierzy. Przy tej okazji rosły majątki nowej arystokracji, rekrutującej się spośrd dowdcw wojskowych. Wobec utraty Syrii i posiadłości afrykańskich, wiele starych rodw zubożało.

Wolni rzemieślnicy i kupcy byli zrzeszeni, podobnie jak niegdyś w zachodniej części cesarstwa, w korporacjach zawodowych. Były to związki całkowicie poddane nadzorowi urzędnikw cesarskich, ktrzy drobiazgowo ustalali ceny surowcw i wyrobw, płace robotnikw najemnych, zasady i terminy wymiany handlowej. W zamian państwo zapewniało korporacjom monopolistyczną pozycję. Dzięki protekcjonizmowi miasta bizantyjskie stały się ośrodkami wytwarzania wysokiej jakości produktw rzemieślniczych: wyszukanej broni, kosztownych tkanin, , wyrobw z emalii, szkła, kości słoniowej i metali szlachetnych. Przeważała drobna wytwrczość. Jednak cechą charakterystyc

7902

zną była koncentracja niektrych gałęzi produkcji w manufakturach państwowych (ergasteria), w ktrych pracowali rzemieślnicy dziedzicznie przypisani do zawodu.

Podstawę gospodarki Bizancjum stanowiło rolnictwo, charakteryzujące się wysoką kulturą upraw. Tracja, Macedonia i Tessalia, prowincje italskie Bizancjum dostarczały przede wszystkim zbż i mięsa. Na wyspach wschodniej części Morza Śrdziemnego i płwyspie peloponeskim uprawiano owoce cytrusowe, winna latorośl, migdały i figi. Od VII wieku całe rozległe regiony cesarstwa były łupione i pustoszone przez najeźdźcw z płwyspu bałkańskiego, bądź ze Wschodu. Pomimo to obszary rolne nie uległy wyludnieniu, ponieważ na zniszczonych terenach państwo prowadziło działalność osadniczą. Ziemię przydzielano tam żołnierzom albo weteranom. Osiedlano też przybyszw z zewnątrz: Słowian, Germanw przedstawicieli ludw azjatyckich.



Przykadowe prace

Historia Nowego Sącza

Historia Nowego Sącza Wczesne średniowiecze na Sądecczyźnie to przede wszystkim funkcjonowanie wielkiego, wielodziałowego grodu w Naszacowicach, ktry w wiekach IX i X był pierwszym w tym rejonie zalążkiem miasta na prawie rodzimym i stanowił przypuszczalnie centrum jednostki terytor...

List z wycieczki do Rzymu

List z wycieczki do Rzymu Rzym, 12.06.2006r. Cześć Ania! Piszę do Ciebie ten list, bo strasznie się za Tobą stęskniłam! Opowiem Ci trochę o moim pobycie tu, w Rzymie. Na miejsce dojechałam pźnym wieczorem, zaprowadzono naszą grupę do rzymskiego hot...

Postacie biblijne i mitologiczne jako symbole wartości uniwersalnych

Postacie biblijne i mitologiczne jako symbole wartości uniwersalnych Biblia i mitologia są niewyczerpanym skarbcem wciąż aktualnych postaw i wzorcw osobowych. W swoim wystąpieniu postaram się udowodnić, że wiele postaci biblijnych i mitologicznych przeszło do naszych czasw jako wzor...

Czy słusznie wiek XVI w Polsce nazwano "złotym wiekiem"?

Czy słusznie wiek XVI w Polsce nazwano "złotym wiekiem"? Uważam, że XVI wiek był okresem świetności dla Polski. W tym, oto wieku Polska była pod panowaniem wielu władcw. Jednym z nich był Zygmunt August. To właśnie za jego ponowania Polska zawarła unię z L...

Edyp jako człowiek i władca

Edyp jako człowiek i władca Edyp jako człowiek Bohaterem tragedii Sofoklesa pt. ?Krl Edyp? jest sam Edyp, władca Teb. Na początku utworu myśli, że jest synem Polibosa i Merope z Koryntu. Jest zaś porzuconym dzieckiem Jokasty i Lajosa, ktrego zabił. Jako człowiek pragn&...

Klasyfikacja pierwiastkw. Właściwości pierwiastkw na tle układu okresowego.

Klasyfikacja pierwiastkw. Właściwości pierwiastkw na tle układu okresowego. Klasyfikacja pierwiastkw. Pierwsze prby klasyfikacji pierwiastkw podjął Dbereiner. Wykazał on, że można wyodrębnić triady pierwiastkw (po 3 według wzrastających mas atomowych), g...

Problem zmiany i stałości w filozofii greckiej.

Problem zmiany i stałości w filozofii greckiej. Metafizyka jest jedną z abstrakcyjnych gałęzi filozofii, uznającą, że metafizyczny pogląd lub teoria jest tak skomplikowana, że przekracza możliwości zrozumienia. Metafizyka oznaczała to, co następuje ...

Problematyka handlu zagranicznego

Problematyka handlu zagranicznego Handel międzynarodowy, mimo postępującej globalizacji, jest nadal jednym z głwnych powiązań gospodarek poszczeglnych państw z gospodarką światową. Dlatego znajomość praw i reguł obowiązujących w tym handlu na przestrzeni...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry