• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Henri de...

Nawigacja

Henri de Toulouse-Lautrec.



Henri de Toulouse-Lautrec.




Henri de Toulouse-Lautrec

Albi 1864 - Chteau de Malorm (Gironde) 1901



Henri de Toulouse-Lautrec rysował od dzieciństwa; bardzo wcześnie rozpoczął naukę u malarza animalisty Ren Princeteu'a, przyjaciela swego ojca. Pźniej odkrył Maneta i jasne malarstwo impresjonistw. W Paryżu uczył się w pracowniach Lona Bonnata i Ferdinanda Cormona, dwch słynnych malarzy akademikw, a także zaprzyjaźnił się z Bernardem i van Goghiem. U boku van Gogha pracował w latach 1886-1888; jego pełne rozmachu maźnięcia pędzla pozostają bliskie technice przyjaciela. Od 1884 roku Toulouse-Lautrec mieszkał w dzielnicy Montmarte; malował sceny z wspłczesnego życia paryskiego, świat kabaretw (Moulin Rouge), rozrywki (teatr, cyrk), a także domy publiczne. Mocno zaznaczony rysunek, ruch, intensywność barw, zielenie i czerwienie, niebieskie cienie wzmocnione przez obcość sztucznego oświetlenia są świadectwem jego podziwu dla Degasa. Koło 1890 roku oddalił się od impresjonizmu w stronę nabizmu; podobnie jak inni malarze tego ugrupowania był pod silnym wpływem sztuki japońskiej. Lautrec, tak jak Bonnard, zyskał sławę przede wszystkim dzięki swoim plakatom; uwiecznił tancerki (La Goulue, Valentin le Dsoss) i śpiewaczkę kabaretową Aristide Bruant. W około 300 litografiach, ktre pochodzą z lat 1892-1899, widoczna jest jego skłonność do dekoracyjności, prostota detalu i uproszczenie przestrzeni. Był artystą niezwykle płodnym, projektował rwnież scenografię i programy dla paryskich teatrw awangardowych. Stworzył i uwiecznił legendarną wizję Montmartu końca wieku, utrwalił liryczne i rozgorączkowane życie nocne.



Umarł, zniszczony przez alkohol, mając zaledwie 37 lat; jego matka ofiarowała dzieła syna muzeum w Albi.





Henri de Toulouse-Lautrec, bywalec domw publicznych, lubił malować prostytutki, ponieważ modele "zawsze wyglądają niczym wypchane słomą kukły; te natomiast żyją". Malarz w sposb prosty i z humorem przedstawił życie tych kobiet. Przenisł na płtno ich intymną codzienność.



Zainteresowany niektrymi aspektami tego intymnego, "pozbawionego wstydu" świata Lautrec rejestrował proste i naturalne gesty, jak na przykład ten Kobiety zakładającej pończochę, ktry malował na żywo jako zwykłe, ledwo co opracowane i wymodelowane studium (Albi, Muzeum im. Toulouse-Lautreca). Szkic ten, bardzo swobodnie wykonany, przy użyciu farby rozcieńczonej terpentyną i nakładanej na karton, tchnie klasyczną niemal spontanicznością i brakiem skrępowania. Ponownie wykorzystał tę samą pozę w kompozycji prezentowanej tutaj; dzięki innemu ustawieniu obu sylwetek przekształcił akt w scenę rodzajową. Operując linią ciągłą, unieruchomił modelki w sieci arabesek, ktre splatają się z ledwo co zasugerowanym, geometrycznym motywem dekoracyjnym.



Cechujące się obfitością farby to ciekawe sam na sam zamyka się antytezą dwch postaci: jednej nagiej, drugiej ubranej. Dzielące je rżnice zakrawają na karykaturę. Całość kompozycji opiera się na grze kontrastw. Lautrec skonfrontował ze sobą dwie postacie, z ktrych jedna jest ruda, druga zaś ciemniejsza, ostrzejsza, o bardziej drapieżnym profilu. Elegancji gestu Kobiety zakładającej pończochę przeciwstawił sztywną i władczą postawę postaci znajdującej się obok. Harmonii zieleni, raczej chłodnej, pojawiającej się po lewej stronie, odpowiada cieplejsze ujęcie nagiej postaci. Typowym elementem techniki Lautreca jest posługiwanie się pociągnięciami pędzla o zrżnicowanej fakturze. Spod długich, szybkich pociągnięć przebija kartonowe podłoże.



Inicjały podpisu na obrazie zostały dodane w sposb nader niezręczny, gdyż nie figurują na fotografii zrobionej w atelier artysty.





"Szokujące nowatorstwo tematu" wzbudziło szczerą niechęć, gdy na smej, ostatniej wystawie impresjonistw w roku 1886 Degas zaprezentował dziesięć pasteli pod zbiorowym tytułem Cykl aktw kobiet, ktre się kąpią, myją, wycierają, czeszą lub są czesane. Lautrec musiał go cenić, skoro namalował ten właśnie obraz, będący swoistym hołdem złożonym starszemu koledze. W dawnym malarstwie akt pojawiał się jako pretekst do tematu mitologicznego, modele zaś przyjmowały pozy uwzględniające punkt widzenia oglądającego. Odchodząc od takiej właśnie tradycji aktu, Lautrec odrzucił "konwenanse" i, po Courbecie i Degasie, pokazał kobiety "pozbawione kokieterii", oglądane jakby "przez dziurkę od klucza".



Kreśląc długimi, nerwowymi pociągnięciami "schemat" ciała lub plecw, zdaje się znajdować właściwą i wymowną pozę. Siedzącą pośrodku płtna, odwrconą do patrzącego plecami, z lekka apatyczną, przedstawianą z ukosa modelkę cechuje zadziwiająca wprost realność. Obraz ten to przykład dwuznacznej "obecności nieobecnej", o ktrej Paul Valry pisał a propos postaci malowanych przez Maneta.



W osobliwej harmonii zgranych ze sobą kolorw, zwykły chłd koloru białego i niebieskiego uwypukla bladą jasność ciała. Lautrec wymyślił ten neutralny, mleczny odcień, ożywiając go kilkoma jasnoniebieskimi akcentami. Dzięki grze kolorw wzajem się uzupełniających te niebieskie akcenty podkreślają tylko rdzawą plamę bujnej fryzury zdobiącej głowę modelki.



Artysta wybrał zaskakujący punkt widzenia: z gry i z boku, możliwy na ograniczonej powierzchni jego atelier przy ulicy Caulaincourt, rozpoznanego po kilku wiklinowych krzesłach, ktre tam się znajdowały.





Prawie wszystkie plansze albumu, adresowanego do mężczyzn, przedstawiają kobiety, ktre się budzą ze snu, myją, czeszą lub też są obsługiwane. Jedyny akcent męskiej obecności pojawia się w kompozycji Przelotna zdobycz (ważny szkic, podarowany przez hrabinę de Toulouse-Lautrec Muse des Augustins w Tuluzie) oraz w scenie Kobieta zakładająca gorset, w ktrej klient-voyeur obserwuje młodą kobietę. Litografie te, będące dla artysty pretekstem do śmiałych rozwiązań technicznych, poprzedzały studia malowane olejem rozcieńczonym terpentyną na kartonie, a więc techniką zwyczajowo stosowaną przez Lautreca. Spośrd wszystkich szkicw Samotna jest z całą pewnością najbardziej zadziwiająca. Opracowana została na potrzeby ostatniej litografii Zmęczenie. Kobieta leżąca w poprzek łżka, widzianego z ukosa, wydaje się jakby pusta w środku. Uchwycona niespodziewanie w tej pozycji, oglądana wbrew własnej woli, zdaje się nie wiedzieć o obecności malarza.



Użycie rozcieńczanej terpentyną farby olejnej, nakładanej na karton, poprawia szybkość i oszczędność rysowania, co doskonale pasuje do szkicu zrobionego z wirtuozerią, zdecydowanymi pociągnięciami pędzla. Dzieło to, wykonane szybko i swobodnie, nie do końca dopracowane, cechuje kontrast błękitu z brązowym tłem kartonu, czerni - w przypadku pończoch - i rdzawego odcienia włosw modelki, z zaznaczonymi tu i wdzie akcentami bieli. Rysunkowość i arbitralny koloryt aktu stanowi zapowiedź ekspresjonizmu.






Przykadowe prace

Nasza Wiara winna Być rozumna !

Nasza Wiara winna Być rozumna ! Nie można żyć tylko polityką, lodwką, bilansami, krzyżwkami — twierdzi Antoine de Saint — Exupry. Natomiast wysportowany, ogłoszony błogosławionym Pier Giorgio Frassati powiedział, że życie bez wiary nie jest ż...

Przestępczość i demoralizacja nieletnich jako zjawisko społeczno-patologiczne

Przestępczość i demoralizacja nieletnich jako zjawisko społeczno-patologiczne ?PRZESTĘPCZOŚĆ I DEMORALIZACJA NIELETNICH JAKO ZJAWISKO SPOŁECZNO-PATOLOGICZNE? Do naszych domw codziennie napływają wiadomości o rozbojach, włamaniach, kradzieżach i po...

Migracje zewnętrzne

Migracje zewnętrzne MIGRACJE ZEWNĘTRZNE Migracja jest to stała lub okresowa zmiana miejsca zamieszkania związana z przekraczaniem granic administracyjnych, np. państwa czy miasta. Migracje zewnętrzne polegają na zmianie kraju zamieszkania. Wyrżniamy następując...

Recenzja spektaklu

Recenzja spektaklu Dnia 16 listopada 2005 roku wybraliśmy się z klasą do Galerii Połczyńskich na spektakl pt. "Samotni w tłumie". Bohaterami sztuki są trzej nastolatkowie - Sonia, Lukas i Krzysiek oraz bezdomny Platon. Spektakl opowiada o ich losach, walce z samotnością i p...

Stosunek do rewolucji w literaturze romantycznej i wspłczesnej.

Stosunek do rewolucji w literaturze romantycznej i wspłczesnej. W romantyzmie nurt rewolucyjny wiąże się z Powstaniem Listopadowym i romantycznymi ideami niezgody na zastaną rzeczywistość (Polska pod zaborami); na ogł w literaturze polskiej pojawia się krytyka postawy rewolucyjnej, ...

Integracja militarna Unii Europejskiej.

Integracja militarna Unii Europejskiej. Źrdeł procesu integracyjnego w Europie Zachodniej należy szukać w oglnej sytuacji międzynarodowej po zakończeniu II wojny światowej. W 1949 roku Związek Socjalistycz-nych Republik Radzieckich przełamał amerykański monopol na p...

Metody i techniki zarządzania.

Metody i techniki zarządzania. ZARZĄDZANIE PRZEZ CELE (ZPC) Idea przewodnia i swoista filozofia ZPC skoncentrowana jest na wsplnym (przełożeni i podwładni) określeniu i negocjonowaniu celw, wsplnym ustalaniu miernikw pożądanych wynikw końcowych oraz na wsplnych okresowych prz...

Pedagogika- I semsetr

Pedagogika- I semsetr 1. PRZEDSTAW WYBRANE UJĘCIE PEDAGOGIKI I JEJ CECHY PEDAGOGIKA wg. Stanisława Palki "Pedagogika w stanie tworzenia" to nauka o wychowaniu,kształceniu i samokształtowaniu człowieka w ciągu całego życia,nie dotyczy tylko najmłodszych dzieci. To nauka ktra ...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry