• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Holocaus...

Nawigacja

Holocaust zagłada Żydw



Holocaust zagłada Żydw




HOLOCAUST

Holocaust to termin pochodzenia greckiego oznaczający ofiarę spaloną całkowicie (całopalenie) na ołtarzach bogw rżnych kultur basenu Morza Śrdziemnego i Bliskiego Wschodu. Potocznie termin ten oznaczał całkowitą zagładę, całkowite zniszczenie. W Izraelu i krajach anglojęzycznych termin ten został przyjęty na określenie zagłady Żydw europejskich przez narodowo nacjonalistyczny reżim III Rzeszy Niemieckiej w okresie II wojny światowej.



TEORIA O NIERWNOŚCI RAS

Już w drugiej połowie XIX wieku narodziła się teoria o nierwności ras ludzkich, ktra miała być kolejnym pretekstem dla panowania Europejczykw i Amerykanw nad reszta świata. Wtedy też francuski pisarz Joseph Arthur de Gobineau wydał pracę Badania nad nierwnością ras, w ktrej uzasadniał, że istnieją rasy ludzkie uzdolnione i przeznaczone do przewodzenia innym oraz rasy mało zdolne, destruktywne, ktre powinny podporządkować się rasom wyższym. Mieszanie ras uznawał za szkodliwe dla rozwoju ludzkości. Teorię tę wzbogacił niemiecki filozof Fryderyk Nietzche. Wprowadził on pojęcie istnienia istot wyższych – nadludzi (bermenschen) i niższych – podludzi (Untermenschen). Nadludzie, czyli panowie, to istoty o bogatej indywidualności, pełne godności, stanowczości i bezwzględności w przeprowadzaniu swoich zamierzeń. Wszystko to, co czynią, aby osiągnąć swj cel, jest zawsze moralne i słuszne. Ich przeciwieństwem są niewolnicy – podludzie, ktrzy stworzyli dla siebie takie pojęcia jak: sprawiedliwość, litość, miłość bliźniego i dobro społeczne. Wszystkie te pojęcia są zwyrodnieniem, ponieważ stanowią zaprzeczenie moralności ludzi silnych. Nietzche głosił też, że działalność ludzka uwarunkowana jest potrzebami życiowymi, a przy ich zaspokajaniu panowie mogą wprowadzać własne zasady oraz łamać już istniejące i wobec tego wszelka prawda jest subiektywnie względna. Dlatego też moralność panw stoi wyżej od moralności społeczeństw i oparta jest na następujących zasadach:

~ życie jest celem i najwyższą wartością ludzkiego istnienia, a prawo do niego mają jednostki silne i aktywne;

~ nadczłowiek obdarzony jest wola mocy, realizowanej w dążeniu do władzy;

~ silny ma wolność, ktra należy się temu, kto posiada dość siły, aby ją sobie zapewnić;

~ ludzie są nierwni, wśrd nich są lepsi i gorsi, zależnie od tego, ile mają w sobie życia i siły.



TEORIA WALKI O BYT

Do teorii o nierwności ras włączono jeszcze jeden ważny argument – teorię walki o byt Karola Darwina. Teoria ta dotyczyła świata przyrody, ale bezkrytycznie przeniesiono ją w dziedzinę stosunkw międzyludzkich, co prowadziło do wyciągania fałszywych wnioskw: silny ma zawsze rację, a słaby powinien przyporządkować lub ulec zagładzie. Szowiniści rżnych odmian w lot pochwycili powyższą myśl i zaczęli występować przeciwko mniejszościom narodowym lub innym rasom, głosząc w skrajnych przypadkach konieczność ich wytępienia.



WYŁĄCZANIE ŻYDW Z ŻYCIA PUBLICZNEGO

Po uchwyceniu władzy przez Hitlera w styczniu 1933roku na krtki okres wyciszono najbardziej drastyczne wystąpienia antyżydowskie, aby nie drażnić światowej opinii publicznej i nie powodować zamieszania w gospodarce III Rzeszy. Pierwszy okres polityki antyżydowskiej, trwający od początkw roku 1933 do końca VI 1941 roku, nazwany został okresem wyłączania Żydw z życia publicznego (Ausschaltung). Celem tej polityki było całkowite usunięcie Żydw – najpierw z życia publicznego, potem w ogle z Rzeszy i terenw przez nią okupowanych bądź zwasalizowanych. Polityka ta miała jakby dwa aspekty: jeden pozytywny, to jest szkolenie młodych Żydw w zawodach przydatnych im do i na emigracji, uczenie językw obcych, tworzenie stowarzyszeń i urzędw emigracyjnych oraz działania na arenie międzynarodowej w celu popierania polityki syjonistw, dążących do stworzenia odrębnego państwa żydowskiego. Drugi aspekt oparty był na cechach brutalności i agresji: stosowania fizycznego i moralnego przymusu, aż do zbrodniczych działań włącznie.



ODDZIELENIE ŻYDW OD ARYJCZYKW

Przygotowując się do oddzielenia Żydw od Aryjczykw, w dokumentach dokonano wyraźnego sprecyzowania, kogo uważa się za Aryjczyka: Zgodnie z intencją narodowego socjalizmu, aby oddać sprawiedliwość każdemu narodowi, nie mwi się nigdzie o gorszych lub lepszych domieszkach rasowych, ale wyłącznie o domieszkach obcej krwi. Za krew obcą pod względem rasowym uważa się przede wszystkim krew Żydw i Cyganw, także żyjących na terytorium Europy, krew ras afrykańskich i azjatyckich oraz krew pierwotnych mieszkańcw Australii i Ameryki. Natomiast Anglik lub Szwed, Francuz lub Czech, Polak lub Włoch, jeśli nie posiada domieszki obcej krwi, uważany jest za aryjczyka niezależnie od tego czy mieszka w swojej ojczyźnie, czy też w Azji Wschodniej lub Ameryce.



USUNIĘCIE ŻYDW Z ADMINISTRACJI PAŃSTWOWEJ

Już 4 VI 1933 roku wprowadzona została ustawa o urzędnikach (Berufsbeamtengesetz), mocą ktrej Żydzi zostali usunięci z administracji państwowej. Wyjątek stanowili tylko uczestnicy I wojny światowej, ktrych (na razie) pozostawiono na stanowiskach. Przepis o zakazie pełnienia przez Żydw funkcji wykładowcw w szkołach i na uczelniach (Gesetz gegen die berfllung von deutschen Schulen und Hochschulen) wprowadzono 25 VI 1933. Pźniej przyszła kolejna ustawa o cofnięciu naturalizacji i odebraniu niemieckiego obywatelstwa. Dziesiątki tysięcy ostjuden, ktrzy przybyli do Niemiec po I wojnie światowej, opuściło terytorium Rzeszy (Reischserbhofgesetz). Stopniowo wprowadzono paragraf aryjski w odniesieniu do wszystkich ważnych zawodw, latem 1934 objęto nim prawnikw, w grudniu aptekarzy. Zakazano otwierania Żydom przewodw habilitacyjnych na wyższych uczelniach.



USTAWY NORYMBERSKIE

Program NSDAP z roku 1920 odnośnie polityki wobec Żydw został prawnie określony rasistowskim dekretem rządu III Rzeszy, aprobowanym przez Reichstag na sesji wyjazdowej w Norymberdze 15 XI 1935 roku. Były to dwie ustawy: O obywatelstwie Rzeszy (Reichsbrgergesetz) i O ochronie niemieckiej krwi i niemieckiego honoru (Gesetz zum Schutz des deutschen Blutes und der deutschen Ehre). W ustawie O niemieckiej krwi i niemieckiego honoru czytamy: ...Sejm Rzeszy przepojony świadomością tego, że czystość krwi niemieckiej stanowi warunek dalszego trwania ludu niemieckiego i ożywiony niezłomną wolą zabezpieczenia Niemieckiego Narodu po wszystkie czasy – uchwalił jednomyślnie następującą ustawę, ktrą niniejszym ogłaszamy: 1. Zawierani małżeństw między Żydami i niemieckimi poddanymi krwi niemieckiej albo pokrewnej jest zakazane. Małżeństwa zawarte wbrew temu zakazowi także, gdy dla obejścia niniejszego zakazu zawarte zostaną za granicą [...] 2. Pozamałżeńskie stosunki między Żydami a niemieckimi poddanymi krwi niemieckiej albo pokrewnej są zakazane. 3. Żydom nie wolno zatrudniać w gospodarstwie domowym kobiet, niemieckich poddanych, krwi niemieckiej albo pokrewnej w wieku poniżej 45 lat. 4. Zakazuje się Żydom używania flag o barwach narodowych niemieckich. [...] 5. (1) Kto naruszy zakaz zawarty w 1., podlega karze więzienia. (2) Kto naruszy zakaz zawarty w 2., podlega karze aresztu lub więzienia. A oto pierwsze rozpatrzenie wykonawcze do Ustawy o obywatelstwie Rzeszy z 14 listopada 1935 r.: 3. Jedynie obywatelowi Rzeszy, jako posiadającemu pełne prawa polityczne, przysługują prawa wyborcze i prawo piastowania urzędu publicznego [..] 4. (1)Żyd nie może być obywatelem Rzeszy. Nie przysługują mu prawa wyborcze; nie może piastować urzędu publicznego. (2) Urzędnicy Żydzi przechodzą z dniem 31 grudnia 1935 r. w stan spoczynku. 5. (1) Żydem jest osoba mająca wśrd krewnych wstępnych II stopnia [dziadkw] co najmniej trzech przodkw pochodzenia rasowego żydowskiego. (2) Za Żyda uznaje się też osobę niemieckiego poddanego, mieszańca będącego wnukiem dwch przodkw pochodzenia żydowskiego [...] .... Wprowadziły one rozrżnienie obywateli Rzeszy na aryjczykw i niearyjczykw, przymusową desymilację i stały się prawną podstawą do planowanych akcji przeciw żydowskich w III Rzeszy.



WPROWADZENIE PRZEZ WAGNERA ROZRŻNIENIA ŻYDW

Naczelny lekarz partii dr Wagner wprowadził rozrżnienie: Żyd (Volljude), pł-Żyd (Halbjude), mieszaniec (Mischling) – w zależności od liczby niearyjskich dziadkw. Hitlerowska teoria rasy, ktra w Niemczech uznana została za naukę, nie dostrzegała rżnic między religijnymi Żydami przestrzegającymi szabatu a Żydami ochrzczonymi, czyli niedzielnymi. Wynikało to ze stanowiska samych Żydw, ktrzy często zacierali to rozrżnienie. Np. londyńska gazeta Jewish World stwierdzała: Żyd pozostaje Żydem nawet jeśli zmieni wyznanie; chrześcijanin, ktry przyjmie religię żydowską nie staje się Żydem, ponieważ pojęcie Żyd wiąże się nie z religią, ale z rasą. Żyd wolnomyśliciel, a nawet Żyd-bezbożnik jest takim samym Żydem jak rabin.



ZMUSZENIE ŻYDW DO EMIGRACJI Z RZESZY

Ustawy Norymberskie, pozbawiające Żydw praw obywatelskich, miały za zadanie zmuszenie ich do emigracji z Rzeszy. Tym faktem zainteresowane były także czynniki syjonistyczne, ktre w tym czasie nawiązały wspłpracę z Gestapo. Komendant żydowskiej organizacji zbrojnej Hagany, Feiwel Poikes, spotkał się w II 1937 roku w Berlinie z Adolfem Eichmannen, referentem w Wydziale Żydowskim w centrali Gestapo w Berlinie i otrzymał od niego pisemne oświadczenie: Wywierany będzie nacisk na oglnokrajowe przedstawicielstwo Żydw w Niemczech, aby zobowiązało emigrujących Żydw do Palestyny, a nie do jakiegoś innego kraju. Leży to całkowicie w interesie Niemiec i Gestapo przedsięwzięło już odpowiednie kroki.



KSZTAŁCENIE ŻYDW NA ROLNIKW I RZEMIEŚLNIKW

Ponieważ Żydzi koncentrowali się zawsze wokł zawodw związanych z bankowością, prasą i biznesem, przed wyjazdem z Rzeszy do Palestyny trzeba było także wykształcić rzemieślnikw i rolnikw. Przy pomocy administracji hitlerowskiej młodzi Żydzi uczęszczali na takie kursy w Waidhofen nad rzeką Ibbs, w Altsfalden w Grnej Austrii, w Ruednitz koło Berlina i w Schwiebichen na Śląsku. Wszyscy Żydzi z Rexingen w Wirtembergii w liczbie 262, odpowiednio zachęceni, wyemigrowali do Palestyny.



ZDECYDOWANIE SIĘ ŻYDW NA EMIGRACJĘ

Eichmann rewizytował Poikesa w Hajfie 2 X 1937 roku i po powrocie do Rzeszy złożył następujące sprawozdanie: Narodowe kręgi żydowskie są bardzo zadowolone z radykalnej polityki niemieckiej w stosunku do Żydw, gdyż dzięki niej liczba ludności żydowskiej w Palestynie wzrosła do tego stopnia, że w dającej się przewidzieć przyszłości będzie tu więcej Żydw niż Arabw. Przeprowadzone przez nazistw działania przeciwko Żydom przynosiły realne skutki. Gminy żydowskie w Berlinie i we wszystkich wielkich miastach Niemiec organizowały kursy hebrajskiego i przygotowywały przede wszystkim młodych Żydw do Alijah, czyli emigracji do Palestyny. Centralny Komitet Pomocy i Odbudowy przekształcił się w Oglnokrajowe Przedstawicielstwo Żydw Niemieckich, ktre ostatecznie nazwało się Oglnokrajowym Zrzeszeniem Żydw w Niemczech i wraz z urzędem Adolfa Eichmanna koordynowało emigrację Żydw do Palestyny. Wspłpraca układała się dobrze i brak w dokumentacji jakichkolwiek śladw kontrowersji czy konfliktw. Raaman Melitz z Jerozolimy ustalił liczby emigrantw dla punktu zbornego w Niederschoenhausen: 82% wyjechało do Palestyny, 9% do Brazylii, 7% do Południowej Afryki, 1% do USA (ograniczenie emigracyjne) i 1% do Argentyny.



ARYZACJA (ARIESIERUNG)

Wrogość i niechęć do Żydw oraz zachwyt Hitlerem spowodowały, że narodowi socjaliści rozpoczęli kolejną akcję przeciw żydowską: aryzację. Ten neologizm językowy wprowadzony został przez hitlerowcw na oznaczenie procesu wypierania Żydw z gospodarki Rzeszy (przedsiębiorstwa, banki, sklepy, zakłady rzemieślnicze) w czasie panowania narodowych socjalistw. Zarządzenie Hermana Gringa i Wilhelma Fricka (ministra spraw wewnętrznych) o zgłaszaniu majątku żydowskiego i o rejestracji żydowskich przedsiębiorstw stało się podstawą dla wywłaszczenia żydowskich majątkw gruntowych i przedsiębiorstw (wartość w 1938 roku – około 4 miliardw RM, zaniżona na skutek niszczenia opuszczonych przedsiębiorstw, spowodowana ryzykiem dla nabywcw i ogromnymi podatkami na rzecz państwa). Ci, ktrzy zechcieli skorzystać z dobrodziejstw aryzacji i wykupywali żydowskie przedsiębiorstwa, mieli zapewnioną protekcję państwową. Dlatego też niektre koncerny niemieckie, na ogł będące w rękach nazistw, wykupywały za bezcen mienia pożydowskie.



STRZAŁY W AMBASADZIE

Impulsem do zorganizowania antyżydowskich wystąpień był dokonany 7 listopada 1938 przez młodego Żyda Herschela Gryszpana zamach na radcę ambasady niemieckiej w Paryżu, Ernesta von Ratha. Przesłuchiwany przez francuską policję Gryszpan zeznał, że z listu od siostry dowiedział się o wypędzeniu z Niemiec swojej rodziny. Od tego momentu postanowiłem zaprotestować przeciwko temu i zabić pracownika ambasady niemieckiej. Chciałem pomścić Żydw i zwrcić uwagę świata na wydarzenia w Niemczech - stwierdził aresztowany Gryszpan. Jednak skutki tego czynu były zupełnie odmienne od zamierzonych. Popełniona przez Gryszpana zbrodnia w niczym Żydom nie pomogła, a przeciwnie - stała się dla hitlerowcw pretekstem do zorganizowania nowej fali antysemickich prześladowań.







PRZEMWIENIE GBELSA

Dwa dni po strzałach w paryskiej ambasadzie, Hitler i jego partyjni towarzysze jak co roku obchodzili w Monachium rocznicę nieudanego puczu (marszu na halę wodzw) z 1923 r. W czasie uroczystości głos zabrał minister propagandy, dr Joseph Gbels: ...von Rath został zamordowany. To morderstwo nie jest czynem samego tylko Żyda Gryszpana, lecz akcją ktrej życzyło sobie całe Żydostwo. Trzeba, aby teraz coś się wydarzyło. Dla niemieckich faszystw słowa te były sygnałem do rozpoczęcia pogromu Żydw, ktry przeszedł do historii jako noc kryształowa (Reichskristallnacht).



NOC KRYSZTAŁOWA

Szef Policji Bezpieczeństwa Gruppenfhrer SS Reinhard Heydrich został powiadomiony przez Komendę Policji Państwowej w Monachium w nocy z 9 na 10 listopada, że kierownictwo administracyjne Monachium zaawizowało wystąpienia antyżydowskie ludności. Policja Państwowa się do nich nie mieszała. Według wytycznych Hitlera policja i SA (oddziały szturmowe NSDAP) miały się ograniczyć do ochrony własności ludności aryjskiej. Po płnocy Heydrich skierował do podległych organw telegram, w ktrym wyjaśnił, że: należy podejmować działania antyżydowskie, tak by nie spowodować uszczerbku na życiu i własności ludności niemieckiej.

W nocy z 9 na 10 listopada 1938 doszło w całych Niemczech do niebywałego pogromu ludności żydowskiej. Choć akcja miała być spontaniczna, uczestniczyły w niej bojwki SA, a nawet członkowie SS (sztafet ochronnych). W efekcie:

~ zamordowano 91 osb narodowości żydowskiej;

~ spalono lub uszkodzono 267 (według najnowszych danych - nawet ponad 1000) synagog;

~ zniszczono 7000-7500 sklepw i 29 domw towarowych należących do Żydw;

~ zdemolowano 171 domw mieszkalnych;

~ zbezczeszczono prawie wszystkie cmentarze (kirkuty) żydowskie;

~ osadzono w obozach koncentracyjnych około 20-30 tys. Żydw.

Niepowetowane straty zadano kulturze żydowskiej, niszcząc cenne dzieła sztuki. Płonącym synagogom bezczynnie przyglądała się niemiecka straż pożarna. Nie interweniowała policja. Zakłady ubezpieczeń wypłaciły Żydom tylko niewielkie sumy za wybite szyby i wystawy sklepowe. Jak kpina na tym tle brzmiało zarządzenie Hermanna Gringa nakazujące, by Żydzi zebrali 1 mld marek (faktycznie zebrano 1,2 mld marek) jako odszkodowanie na rzecz państwa niemieckiego.









SPONTANICZNY PROTEST

Hitlerowska propaganda przestawiała noc kryształową jako spontaniczny protest niemieckiego społeczeństwa przeciwko dokonanemu przez Żyda zamachowi na życie niemieckiego urzędnika. Jednak z ujawnionych dokumentw wynika, że owe spontaniczne wystąpienia były dokładnie zaplanowane i zorganizowane. W najbliższym czasie w całych Niemczech będą miały miejsce wystąpienia przeciwko Żydom, a zwłaszcza ich synagogom - pisał w wystosowanej do podległych sobie placwek instrukcji szef Gestapo Mller. Wielu cywilnych członkw NSDAP było zaskoczonych faktem, że noc kryształowa nie była żywiołową demonstracją lokalnej ludności, lecz metodycznie przygotowaną akcją, ktrej rozmach przersł ich najśmielsze oczekiwania.



DALSZE POMYSŁY NAZISTW

Dokonany w nocy z 9 na 10 listopada 1938 r. antysemicki pogrom rozpoczął nowy rozdział w historii prześladowania niemieckich Żydw. Wydarzenia nocy kryształowej stały się bodźcem dla kolejnych, coraz bardziej radykalnych projektw posunięć antysemickich. Już 12 XI, na zwołanej przez Hermana Gringa konferencji, proponowano zakazanie Żydom wstępu do kin, teatrw i kabaretw, a także wydzielenie specjalnych miejsc tylko dla Żydw w parkach, szpitalach, środkach komunikacji i miejskich toaletach. Prawdopodobnie rwnież wtedy po raz pierwszy pojawił się pomysł odizolowania Żydw w gettach, lub nawet w osobnych miastach, a także zmuszenia ich do noszenia jednakowego stroju z naszytą Gwiazdą Dawida. Do 1939 r. większość z tych projektw nie została zrealizowana - ich urzeczywistnienie wymagałoby zbyt wysokich nakładw finansowych, na ktre Niemcy w obliczu planowanej wojny nie mogły sobie pozwolić.



ZAGŁADA ŻYDW – HOLOCAUST

Einsatzgruppen miały sprecyzowane zadania. Najpierw oglne, zalecone jeszcze przed rozpoczęciem działań na froncie wschodnim. Zadania te można przedstawić w skrcie w postaci następujących punktw:

~ całkowite opanowanie podbitych terenw i zaprowadzenie na nich bezwzględnej władzy policyjnej;

~ bezpowrotne wytępienie przeciwnikw III Rzeszy i wszystkich elementw na zapleczu niemieckiej armii, ktre stwarzają zagrożenie;

~ uniemożliwienie odrodzenia się na tych terenach jakiegokolwiek ruchu politycznego i dążeń autonomicznych;

~ ochrona zbrojna dla tworzącej się na podbitych terenach administracji okupacyjnej;

~ w zajętych przez armie miejscowościach dyskretnie inspirowanie i podżeganie miejscowej ludności do spontanicznych pogromw Żydw.



SPOSOBY ZABIJANIA ŻYDW

Przeważnie Żydw zabijano z broni palnej, poza miastami, najpierw nad rowami przeciwczołgowymi, ktre stawały się ich grobami. Potem kazano więźniom kopać rowy na swe groby. Mordercy strzelali w tył głowy lub też używali metodo sardynek. Polegała ona na tym, że pierwsza warstwa ludzi układała się na dnie rowu, a oprawcy strzelali do nich z broni maszynowej. Następna warstwa układała się na ciałach zabitych z głowami skierowanymi w tę samą stronę co nogi zabitych. Po wystrzelaniu w ten sposb pięciu lub sześciu warstw grb zasypywano. Czasami Żydzi prbowali ukrywać się w piwnicach lub pod podłogą. Płonęli oni żywcem lub byli rozrywani przez granaty. W tym samym czasie zaczęto stosować zabijanie spalinami samochodowymi. Do specjalnie skonstruowanych samochodw meblowych wprowadzano więźniw i włączano do nich rurę wydechową przy pracującym silniku. Wszyscy świadkowie przebiegu zagłady podkreślają całkowitą bierność ludności żydowskiej, ktra bez najmniejszego oporu szła na rzeź.



GŁWNE FORMY ZAGŁADY ŻYDW

Zagłada Żydw, jaka nastąpiła w Generalnym Gubernatorstwie po uchwaleniu Ostatecznego Rozwiązania, przeprowadzona została w trzech głwnych formach:

~ masowe rozstrzeliwania poza miastami ludności z małych gett, położonych poza szlakami komunikacyjnymi;

~ wywożenie do obozw natychmiastowej zagłady ludności z dużych gett lub z gett znajdujących się przy szlakach kolejowych;

~ wyniszczanie morderczą pracą w tysiącach niemieckich obozw rozsianych po całym terytorium pod panowaniem Rzeszy (obozy koncentracyjne, pracy, karne itp.).









Bibliografia:

- W. Mędrzecki, R. Szuchta, U źrdeł wspłczesności, Dzieje nowożytne i najnowsze. Historia podręcznik, WSiP, Warszawa 2001 r.;

- B. Wołoszański, Tajna wojna Hitlera, wyd. Colori, Warszawa 1997 r.;

- A. L. Szcześniak, Holocaust, wyd. POLIHYMNIA, Radom 2002 r.;

- A. Piątkowska, Wspomnienia oświęcimskie, wyd. Literackie, Krakw 1977r.






Przykadowe prace

RUCH EGZEKUCYJNY .

RUCH EGZEKUCYJNY . Obz egzekucyjny obejmował znaczną grupę szlachty średniej, ktra występowała z hasłami EGZEKUCJI PRAW I DBR - czyli wykonywania i przestrzegania istniejących praw i zwrotu zabranych dbr krlewskich. Hasła te wymierzone były w magnaterię - ją bo...

Interpretacja wiersza Zbigniewa Herberta pt. "Apollo i Marsjasz''

Interpretacja wiersza Zbigniewa Herberta pt. "Apollo i Marsjasz'' Wiersz Zbigniewa Herberta pt. "Apollo i Marsjasz jest reinterpretacją, czyli oględnie mwiąc nowym sposobem rozumienia antycznego mitu. Przedstawiona w utworze scena ma miejsce po antycznym pojedynku satyra i boga ,,gdy jak wiemy sędz...

Bezsensowne zwycięstwa mniej w życiu ważne niż sensowne klęski

Bezsensowne zwycięstwa mniej w życiu ważne niż sensowne klęski Odnosząc zwycięstwo często jesteśmy z siebie dumni. Szczycimy się z osiągniętej wygranej. Jednak te sukcesy nie zawsze są racjonalne. Nie przynoszą za wiele pozytywnych efektw, a nawet okupione s&...

Neoinstytucjonalizm; J. K. Galbraith

Neoinstytucjonalizm; J. K. Galbraith Neoinstytucjonalizm odrodził się z instytucjonalizmu w latach 50 tych. Jego przedstawicielem jest John Kenneth Galbraith. Jego prace zawierają głęboką analizę gospodarki amerykańskiej i szeroką refleksję historyczno-społeczną, utrzyman&...

Elementy procesu zarządzania

Elementy procesu zarządzania Elementy procesu zarządzania, są to: proces planowania, organizowania, przewodzenia i kontrolowania działalności wszystkich członkw organizacji, przy jednoczesnym wykorztstaniu wszelkich dostępnych zasobw. PROCES PLANOWANIA wskazuje, że menag. Z gry okre&...

Analiza porwnawcza postaci Matki Bożej w "Bogurodzicy" i "Lamencie Świętokrzyskim".

Analiza porwnawcza postaci Matki Bożej w "Bogurodzicy" i "Lamencie Świętokrzyskim". W średniowiecznej literaturze i sztuce w przedstawieniu osoby Matki Boskiej szczeglnie mocno utrwaliły się dwa motywy: Deesis oraz Stabat Mater Dolorosa. Motyw Deesis to wyobrażenie Chrystusa na tronie jako Zb...

Romantyczna namiętność uczuć na przykładach wybranych utworw.

Romantyczna namiętność uczuć na przykładach wybranych utworw. Ludzie epoki romantyzmu uważali miłość za najważniejszą wartość. Często powątpiewali w rozum i krytykowali racjonalne postrzeganie świata. Kierowali się sercem, uczuciami i włas...

Filozofia - Hegel, Schopenhauer, Kierkegaard, Nietzsche (Tatarkiewicz)

Filozofia - Hegel, Schopenhauer, Kierkegaard, Nietzsche (Tatarkiewicz) Hegel Hegel Georg Wilhelm Friedrich (1770-1831), filozof niemiecki, twrca idealistycznego systemu obejmującego wszystkie działy filozofii. Określił na nowo jej przedmiot i zadania. Uznał, że powinna się zajmowa...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry