• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Hospicjum...

Nawigacja

Hospicjum "Człowiek w obliczu śmierci i umierania".



Hospicjum "Człowiek w obliczu śmierci i umierania".




Od niepamiętnych czasów człowiek oswajał się ze śmiercią. Śmierć była czymś normalnym i nieuniknionym . Podobnie umieranie było pogodne . Umierający po prostu odchodził ku swoim przodkom . Wstęp do świata umarłych mieli wszyscy , ale bogactwo ułatwiało przedostanie się tam .



Chrześcijaństwo wprowadziło nową formułę: tylko bezgrzeszne życie pozwala wejść do nieba. W niebie wszyscy byli sobie równi : biedni , bogaci , mądrzy czy głupi . Najczęściej człowiek umierał w domu w otoczeniu bliskich i jeżeli mógł , udzielał ostatnich rad , wskazówek , ogłaszał postanowienia , co do swojego testamentu , przyjmował Najświętszy Sakrament. Bliscy śpiewali , modlili się , trzymali umierającego za rękę .



W czasach nowożytnych pierwsze hospicjum powstało w 1842 r. w Lyonie – założycielką była Jeanne Garnier , która wcześniej straciła dwoje dzieci. Było to schronisko dla umierających. Nazwano je Hospicjum lub Kalwaria . Potem powstawały następne , które dały początek opiece hospicyjnej w jej współczesnym rozumieniu .



Hospicja zwróciły uwagę na losy ludzi umierających , którym niosły pomoc i wsparcie . Osoby te jako nieuleczalnie chore straciły status pacjenta leczonego z nadzieją na wyzdrowienie , a więc zostających poza kompetencją medycyny i tym samym przesuwanych w pusty obszar bezradnego oczekiwania na śmierć. Zaangażowanie w problemy tych osób uświadomiło , że bezradność medycyny nie musi być łączona z bezradnością w ogóle, że nieskuteczność terapii można zastąpić zabiegami pielęgnacyjnymi , opiekującymi , które w efekcie dodają otuchy i mimo wszystko także medyczne. Ból przecież można zwalczać środkami farmakologicznymi . Problemy , które wyzwala nieuleczalna choroba , przekraczają możliwości chorego , a niejednokrotnie i najbliższej rodziny , wtedy pomocą przychodzą hospicja służąc wsparciem i fachową pomocą .

Dzięki wolontariatowi hospicjów zmienia się podejście społeczeństwa do śmierci i umierania . Dziś nie jest już propagowana dobra śmierć w posłuszeństwie Bogu i przyjaźni z Nim , lecz śmierć godna , wolna od upokarzającej niesprawności , bólu i cierpień psychicznych i fizycznych oraz osamotnienia.

Początkowo opiekę nad nieuleczalnie chorymi łączono z całodobowym pobytem chorego w Hospicjum. Obecnie rozciągnięto ją także na osoby pozostające w domu .

Obecnie nadal wiele osób umiera w szpitalu , który jest miejscem samotnym. Sami chorzy nie chcą umierać w szpitalu. Jednak śmierć we własnym domu dla wielu chorych nie jest możliwa . Bliscy nie są w stanie lub nie chcą zapewnić im właściwej opieki.

Medycyna nastawiona na wyleczenie chorego zaniedbała funkcję opieki nad umierającymi. Konającym w bólu i osamotnieniu przyszła z pomocą opieka hospicyjna , która poprzez opiekuńczą obecność hospcjanta łagodzi agonalną udrękę . Hospicjant przyjmuje na siebie bardzo trudną rolę współuczestniczenia w drodze , której sam nie zna . Hospicjum prowadzi swoją misję uczestnika w sytuacji niezwykle dla chorego trudnej . W momencie gdy proces leczenia zakończył się niepowodzeniem , a choroba rozwija się nadal i prowadzi do śmierci , pracownicy hospicjum , ochotnicy lub profesjonaliści łagodzą dramat umierania , służą godnej śmierci. Hospicjum sprawuje opiekę i pielęgnuje beznadziejnie chorych .

Najtrudniejszym zadaniem opiekunów jest poinformowanie o nieuleczalnym stanie chorego i zbliżającej się śmierci . W takiej sytuacji opiekun chorego musi wyczuć , kto rzeczywiście tej prawdy oczekuje , a kto nie chce jej poznać. Część osób umierających nie tylko wie o zbliżającej się śmierci , ale i wprost o tym rozmawia z rodziną , znajomymi czy pracownikami hospicyjnymi . Są przekonani , że to jest zupełnie normalne , i tak trzeba umrzeć . Tacy chorzy charakteryzują się spokojem , obiektywizmem i zrównoważeniem. Chorzy chcą rozmawiać i robią to , jeśli tylko stworzy się im do tego warunki. W takiej sytuacji rozmowa przynosi uspokojenie , zrozumienie i poczucie , że zawsze jest ktoś w pobliżu . Szczerość przynosi wielkie wyzwolenie. Są też tacy , którzy wiedzą , ale wolą o tym nie mówić , przynajmniej nie z rodziną czy lekarzem. Chorzy głównie skupiają się na objawach , które są i nie szukają przyczyny , np. dlaczego boli.

Często lekarz jest ostatnią osobą , z którą chory chce rozmawiać na temat śmierci. To od pracowników hospicyjnych chory oczekuje pomocy i ulgi w cierpieniu. Z doświadczeń hospicjantów wynika , że chory o swojej śmierci najchętniej rozmawia z kapłanem lub wolontariuszem.

Lekarze rozmawiają otwarcie z rodzinami i mówią im o stanie chorego. Natomiast pacjentów unikają , a gdy muszą z nimi rozmawiać , to najczęściej pocieszają ich , lub rozmowa z nimi odbywa się raczej bez słów.

Wielu chorych nie chce być okłamywanych , gdyż doprowadza ich do stanu skrajnego niepokoju , który bierze się stąd , że dostrzegają rozdźwięk między tym , jak się czują , a tym co im mówią osoby z najbliższego otoczenia.

Mówienie choremu o jego nieuleczalnej chorobie i nieuniknionej śmierci jest sprawą bardzo delikatną . Można poinformować chorego o jego stanie w sposób w pełni prawdomówny lub tylko częściowo selekcjonując informacje , ewentualnie całkowicie zaniechać mówienia.

Hospicjum w swojej najpopularniejszej formule jest rozumiane jako towarzyszenie umieraniu i śmierci . W rzeczywistości jest formą sprawowania opieki i pielęgnowania beznadziejnie chorych.

Zgodnie z filozofią hospicjum nie można okłamywać chorych. Jednak prawda nie może być brutalna. Prawda dotycząca stanu chorego powinna być dawkowana , stopniowo ujawniana albo przekazana w sposób niezmiernie delikatny , z zachowaniem ostrożności i rozwagi.

Śmierć jest stale obecna w posłudze hospicyjnej , ale nie w fakcie zgonu , lecz w przeczuciu jej bliskości . Hospicjanci są często świadkami procesu umierania . Z doświadczeń hospicjantów wynika , że dramat umierania łagodzi życzliwa obecność drugiej osoby , głęboka wiara , uśmierzenie bólu , dobra ocena życia , przygotowanie na śmierć , również ważnym czynnikiem łagodzącym jest obecność umierającego we własnym domu.

Sam moment śmierci , to jest on spokojny i niemal z reguły chory jest w stanie snu lub nieświadomości . Rzadko zdarzają się osoby umierające zupełnie przytomnie. Chory jest wtedy w stanie przyjąć ten moment sam z kimś bliskim obok. Nie można zapobiec rozstaniu , ale na pewno można je złagodzić.

Praca wolontariuszy z ludźmi naznaczonymi stygmatem śmierci jest trudnym i odpowiedzialnym rodzajem służby społecznej . Wymaga bezinteresownego poświęcenia własnych sił dla dobra drugiego człowieka , wrażliwości , umiejętności łączenia współczucia ze sprawnością działania , wyrozumiałością , cierpliwością dyscypliny emocjonalnej.

Hospicjanci przełamują tabu śmierci , przywracają jej wymiar społeczny, wychowując własnym przykładem do pełnego uczestnictwa w najtrudniejszych przeżyciach drugiego człowieka.

Znaczna większość hospicjantów pełniąc tę służbę honorowo , pomnaża kapitał postaw pro społecznych , umacnia więzy solidarności międzyludzkiej , łagodzi skutki znieczulicy społecznej.

Hospicja są również ważnymi grupami nacisku . W wyniku swojej działalności uświadamiają problemy ludzi chorych , ukazują potrzebę rozwijania medycyny terminalnej , opieki paliatywnej , nauczania tych przedmiotów w akademiach medycznych i szkołach pielęgniarskich.

Hospicjum w swoim posłannictwie niesienia pomocy ludziom umierającym dąży do zmiany kryteriów w ocenie sukcesu zawodowego personelu medycznego. Chodzi nie tylko o wyleczenie z choroby , ale i podniesienie jakości życia w końcowym okresie choroby , samo pielęgnowanie życia.

Według J. Drążkiewicza udział lekarzy w pracy hospicyjnej jest manifestacją postawy służby choremu , przeciwstawiającej się interesowności i korupcji spotykanej w tym środowisku zawodowym. Wzór ten może oddziaływać wychowawczo , szczególnie na studentów medycyny i młodszych lekarzy , chociaż bywa budujący także dla doświadczonych medyków .

Należy podkreślić , że liczba lekarzy i pielęgniarek zgłaszająca się do pracy w hospicjach stale rośnie. W ten sposób hospicja mogą przyczynić się do formowania etosu służby zdrowia.

Hospicjum jako ruch przemiany moralnej , zmienia nie tylko postawy w służbie zdrowia , ale i w rodzinie . W wyniku propagowania wzorów opieki rodzinnej oraz społeczności lokalnej budzi się etos solidarności między rodzinami. A więc należy podkreślić , że największym wkładem hospicjum jest formowanie osób zdolnych i gotowych do służby na rzecz nieuleczalnie chorych , czy to w ramach pracy zawodowej , czy w rodzinie i sąsiedztwie.

Hospicjum stanowi alternatywę dla pracy państwowej służby zdrowia , która nie jest w stanie zaspokoić wszystkich potrzeb ludzi umierających . Pomoc , którą oferuje służba zdrowia jest nie wystarczająca , metody sztywne i biurokratyczne.

W pierwszych latach swojego istnienia hospicjum rozwijając się poza systemem instytucjonalnej służby zdrowia było odpowiedzią na kryzys tego systemu . Obecnie hospicja są wprawdzie nadal w fazie rozwoju ale te , które pomimo niedofinansowania i wielu innych problemów , między innymi prawnych , działają prężnie i niosą pomoc ludziom chorym , służąc zarazem radą , pomocą i opieką ich rodzinom w tym najtrudniejszym dla chorego i jego bliskich okresie.





BIBLIOGRAFIA:



1.Barnard Ch. , Godne życie godna śmierć . J. Santorski & CO Wydawnictwo CIS ,Warszawa 1996.

2.Toybene A. Człowiek wobec śmierci . PIW , Warszawa – 1973.

3.Gawroński S. , Ochotnicy miłości bliźniego . Przewodnik po wolontariacie . Więź , Warszawa 1999.






Przykładowe prace

Na podstawie znajomości wiersza L. Staffa oraz fragmentu Odysei Homera rozwiń myśl zawartą w słowach poety: Każdy z nas jest Odysem, Co wraca do swej Itaki

Na podstawie znajomości wiersza L. Staffa oraz fragmentu Odysei Homera rozwiń myśl zawartą w słowach poety: Każdy z nas jest Odysem, Co wraca do swej Itaki L. Staff Odys Niech cię nie niepokoją Cierpienia twe i błędy Wszędy są drogi proste Lecz i manowce...

Grupy ( małe, duże, nieformalne, formalne)

Grupy ( małe, duże, nieformalne, formalne) Grupy Małe grupy społeczne Są to małe Grupy ludzi, które liczą od 3 do kilku dziesięciu osób. W takiej grupie ludzie dobrze się znają, często spotykają się ze sobą Np. szkoła czy rodzina. Du&...

Rola rodziców w życiu dziecka

Rola rodziców w życiu dziecka Spróbujmy na podstawie książki Konrada Stettbachera pt. "Sens cierpienia" zastanowić i odnaleźć odpowiedź na pytanie: Jaki wpływ na życie psychiczne dziecka mają rodzice? Przyczyną kryzysu ludzkości jest jej niepełna lub...

Antyk

Antyk Antyk - starożytna cywilizacja, głównie grecko - rzymska. Humanizm – postawa intelektualno – moralna propagująca duchowe i materialne potrzeby człowieka oraz wszechstronny rozwój osobowości ludzkiej. Miłość platońska – Platon uważał, że mi&...

Istota miłości romantycznej (posłuż się konkretnymi przykładami).

Istota miłości romantycznej (posłuż się konkretnymi przykładami). Romantyczna miłość jest jednym z kluczowych motywów romantycznych i występuje w każdym większym dziele tego okresu; ma kilka bardzo charakterystycznych cech, które są również typowe; Mi&...

Próba analizy czynników wpływających na zmienność podaży i popytu usług turystycznych na wybranym regionie lub rejonie.

Próba analizy czynników wpływających na zmienność podaży i popytu usług turystycznych na wybranym regionie lub rejonie. Istnieje wiele czynników, które wpływać mogą na popyt i podaż usług turystycznych. W zależności od regionu czynniki te będą się zm...

OKOLICZNIK

OKOLICZNIK Rodzaje okoliczników Z racji tego, że okoliczniki odnoszą się do cech czynności, okoliczności lub innych cech, mogą one mieć wiele znaczeń; stąd wyodrębnia się na ogół ze względu na znaczenie następujące rodzaje okoliczników: - ...

Socrealizm w sztuce polskiej XX wieku.

Socrealizm w sztuce polskiej XX wieku. Realizm socjalistyczny, zwany socrealizmem, obowiązywał w sztuce ZSRR od początku lat trzydziestych, do lat osiemdziesiątych XX wieku. Po zakończeniu II wojny światowej został narzucony we wszystkich państwach bloku wschodniego, w tym również w P...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoła streszczenie notatka ściąga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura książka

Prawa

Do g?ry