• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Interpret...

Nawigacja

Interpretacja "Romantyczności" w kontekście sporu klasyków z romantykami



Interpretacja "Romantyczności" w kontekście sporu klasyków z romantykami




Romantyzm polski rozpoczyna data wydania pierwszego tomiku poezji Adama Mickiewicza Ballad i romansów, to jest rok 1822. Tak więc epoka romantyzmu przypada na okres trudnej sytuacji politycznej Polski. Kraj znajduje się pod zaborami, wolność została utracona, spełniły się najgorsze wizje i przeczucia światłych ludzi poprzedniej epoki, miedzy innymi Ignacego Krasickiego czy Piotra Skargi. Jednak społeczeństwo w końcu zaczyna się jednoczyć w walkę o odzyskanie niepodległości, o wspólne dobro. Ludzie potrzebują, by literatura i sztuka pomagały im, radziły w ciężkim czasie, a nie krytykowały i pouczały jak to było w epoce klasycyzmu. Artyści i poeci pragną przelać swe emocje i uczucia na papier, a ponieważ każdy czuje indywidualnie, inaczej, twórczość ujęta w ustalone ramy, których przekraczać nie można, staje się nieprzydatna. Młodzi buntują się i szukają nowych form wyrazu, starzy nie mogą tego zrozumieć i są oburzeni, zauważa Jan Śniadecki: Ci nie wierzą doświadczeniu starszych, owi nie chcą być wyrozumiałymi dla popędu młodości .Do młodych zaliczał się Adam Mickiewicz, który właśnie w tym okresie rozpoczynał swoja twórczość, a jednym z pierwszych dzieł była ballada Romantyczność.

W taki oto sposób rodzi się spór klasyków z romantykami, prowadzony w formie dyskusji, zawarty w traktatach, utworach literackich, rozprawach, czego przykładem są zestawione artykuły – pierwszy Kazimierza Brodzińskiego i drugi – Jana Śniadeckiego. Główną przyczyna niezgodności miedzy starymi a młodymi był spór ideowo- artystyczny. Tyczył on formy, treści, celu sztuki. Klasycyzm opierał się na ściśle określonych zasadach tworzenia – poetyce normatywnej, wzorowanej na podziwianym przez klasyków antyku - jak pisze w artykule Śniadecki: W moim więc przekonaniu to wszystko jest klasycznym, co jest zgodne z prawidłami poezji, jakie dla Francuzów Boileau, dla Polaków Dmochowski, a dla wszystkich wypolerowanych narodów przepisał Horacy; romantycznym zaś to, co przeciwko tym normom grzeszy i wykracza. Jedną z norm, były wyraźne granice miedzy gatunkami oddzielające jeden od drugiego, w przeciwieństwie do romantyzmu. Tu poeta jest geniuszem, którego nie można ograniczać zasadami, jego twórczość ma być tworzona pod natchnieniem, cechuje się romantycznym kreacjonizmem, szkicowością, jest zagadkowa. W utworach poetów starych dążono do jasności, jednoznaczności, wręcz monumentalności dzieła. Inną złamaną zasadą, są wplecione w utwór elementy ludowe, niedopuszczalne w klasycyzmie. Narrator romantyczny bardzo subiektywnie opowiada najczęściej dramatyczną historię bohatera nisko urodzonego, ludowego, który przeżywa nieszczęśliwą miłość, tragedię, a całe wydarzenie osnute jest tajemniczą, posępną atmosferą, często wzbogaconą elementami fantastycznymi. Kazimierz Brodziński wiedział, że klasyk: (...)zwać[to] będzie albo dziecinnym, albo gustem zepsutym, gdyż w utworach klasycystycznych treść podporządkowana była celom utylitarnym, miała uczyć i wychowywać, inspirować zmiany, służyć rozwojowi. Celem twórczości romantyków było mówić o tu i teraz. Postulowali związek literatury z życiem, oraz jak pisze Brodziński : (romantyzm)jest sztuką budzenia tęsknych uczuć lub przerażenia, a także przekazywać treści charakterystyczne dla romantycznego światopoglądu.

W balladzie Romantyczność narrator opowiada czytelnikowi o dziewczynie mieszkającej w małym miasteczku, Karusi i jej kochanku Jasiu. Autor przedstawia dramatyczną sytuację zwykłej, prostej Karusi, która twierdzi, że odwiedza ja w nocy jej zmarły ukochany. Jest rozdarta wewnętrznie, twierdzi, że nie lubi świata, społeczność jej nie rozumie, bo choć ludzie w miasteczku wierzą dziewczynie, jest pewien stary uczony, który potępia ją, wyśmiewa lud, że wierzy bredniom dziewczyny, namawia by zastanowili się i racjonalnie przemyśleli, czy jest możliwe to co ona mówi. Mickiewicz umieścił więc elementy ludowo-baśniowe – ducha Jasia, prosta bohaterka, zwykły lud w scenerii małego miasteczka, niewiele znaczące zdarzenie, co Śniadecki komentuje tak: folklor, jako barbarzyństwo upokarzające człowieka. Także forma jaką upodobał sobie romantyzm, ballada nie jest mile widziana w gronie klasyków. Kojarzona z balladą barokową, czy jeszcze wcześniejszą średniowieczną, które to uznawano gatunek niski, nieszlachetny, który przeciwnik romantyzmu nazywa: dubami bab wiejskich. Ballada mówi, że miłość jest wieczna, wychodzi poza granice życia i śmierci: Jasio być musi przy swojej Karusi, on ją kochał za żywota. Prosty lud wierzy w te prawdy, tak samo jak i narrator, który dowodzi, że człowiek jest istotą duchowo- cielesną, więc istnieje możliwość kontaktu świata realnego i duchowego. Oni ufają uczuciom, emocjom, wierzą w wieczną miłość, nie szukają empirycznego dowodu na to, czego nie widać albo co wydaje się być nierzeczywiste czy niejasne. Uznają za rzecz prawdziwą to, co mówi im serce, a nie rozum. Zarówno ludzie z miasteczka jak i narrator, skłaniający się ku uznaniu wyższości uczuć i doznań duchowych nad rozumem są zestawieni w kontekście do starego uczonego, który wierzy tylko w poznanie empiryczne. Pod postacią starca kryje się postać Śniadeckiego, który był konserwatywnym przeciwnikiem jak sam określał: płodu spodlonego nieświadomością i zabobonem umysłu. Śniadecki jako naukowiec, astronom, został w balladzie przedstawiony jako starzec posługujący się szkiełkiem i okiem w dochodzeniu do poznania prawdy. Lecz Mickiewicz krytykuje ten sposób mówiąc, że przez racjonalne poznanie nie można odkryć czy zrozumieć tajemnicy jaką jest miłość- część życia. W ostatniej strofie autor zawiera myśl: miej serce i patrzaj w serce, które staje się hasłem przewodnim programu romantyków, podkreślającym wagę uczuć: do klasyczności trzeba mieć więcej udoskonalony gust, do romantyczności więcej udoskonalone czucie. Pierwszy nabywamy wychowaniem, drugie jest zaszczepione w sercu każdego. Słowa Brodzińskiego nie przekonują Śniadeckiego, który ten światopogląd nazywa romantycznymi fanaberiami, a program romantyków szkołą zdrady i zarazy.

Na początku artykułu, Brodziński pisze, że romantyczność jest jedną z dróg dla poezji. Wybiera ją, jako tą, która bardziej mu odpowiada, lecz nie deprecjonuje wartości klasycyzmu. Mickiewicz, wtedy bardzo młody poeta, u którego natchnienie pierwsze ma miejsce wybiera drugą, według Brodzińskiego drogę. Większość nowości, o których pisze autor, jest zawarte w balladzie Mickiewicza, na przykład swobodna kompozycja, folklor – bohaterka z prostego ludu, niezrozumiana, rozdarta wewnętrznie, nieszczęśliwa w miłości, utwór tajemniczy, pojawia się element fantastyczny – duch, zjawa. Rozpatrując Romantyczność w kontekście artykułów, widać że Mickiewicz przyłącza się do sporu, zawierając w utworze niejednoznaczne treści o podtekście ideowo- artystycznym, jak już wspominałam wykorzystując formę ballady oraz umieszczając w niej najważniejsze hasło romantyków mówiące o wyższości serca nad rozumem.






Przykładowe prace

Paprotniki

Paprotniki Są grupą lądowych roślin organowych, obejmujących klasy: paprocie, widłakowe, skrzypowe oraz wymarłe psylofity. U paprotników występuje w rozwoju przemiana pokoleń z drobnym gametofitem, nazywanym przedroślem. Psylofity. Wymarłe paprotniki żyjące w sy...

Dworek w literaturze

Dworek w literaturze KONSPEKT Dworek w literaturze. - W literaturze polskiej dworek szlachecki i życie jego mieszkańców jest więc obecny w każdej epoce. - Literatura przynosi albo wielbienie, albo krytykę ziemiańskiego stylu życia. Dworków szlacheckich znaleźć mo...

Motyw zbrodni i kary w literaturze z różnych epok. Omów odwołując się do wybranych utworów

Motyw zbrodni i kary w literaturze z różnych epok. Omów odwołując się do wybranych utworów Uniwersalnym motywem w literaturze jest zbrodnia i kara. Ma on charakter archetypicznego, ponadczasowego toposu przedstawianego przez twórców różnych epok, od czasów najdawniejszych po współczesnoś...

Słowniczek Historyczny

Słowniczek Historyczny Słowniczek Historyczny z książki Grzegorza Wojciechowskiego Historia i Społeczeństwo - Człowiek i Jego Cywilizacja. Poznaję cię historio 6! Wydawnictwo ARKA Poznań 2002. A Aztekowie – nazwa plemienia zamieszkującego Amerykę w Dawnych c...

Korsyka

Korsyka Korsyka - Informacje i historia : Polozenie: Wyspa na Morzu Srodziemnym,terytorium Republiki Francuskiej (jeszcze). Najwazniejszymi miastami wyspy sa Ajaccio (stolica), Bastia, Sartene, Corte, Calvi, Bonifacio, L'le-Rousse, i Porto-Vecchio. Wyspa podzielona jest na 2 departamenty: Haute-Corse (2A) i Corse...

Bilbo Baggins

Bilbo Baggins Bilbo Baggins to postać literacka, główny bohater powieści J.R.R Tolkiena pt. "Hobbit, czyli tam i z powrotem". Baggins był bogatym hobbitem, synem Bunga Bagginsa i Belladony Tuk. Mieszkał w Bag End w Hobbitonie. Był mniejszy od krasnoluda lecz większy od liliputa. J...

Streszczenie - Przyczyny wojny trojańskiej

Streszczenie - Przyczyny wojny trojańskiej Podczas wesela Tetydy i Pleusa bogini Eris rzuciła między siedzące boginie złote jabłko z napisem „dla najpiękniejszej”. Powstał spór, a sędzią w tej sprawie został Parys. Wybrał Afrodytę, która obiecała...

"Bogowie nie żądają od człowieka cudów, lecz by był człowiekiem"

"Bogowie nie żądają od człowieka cudów, lecz by był człowiekiem" BOGOWIE NIE ŻĄDAJĄ OD CZŁOWIEKA CUDÓW, LECZ BY BYŁ CZŁOWIEKIEM Ten cytat został powiedziany bardzo dawno temu, a teraz w naszej religii nie ma bogów, jest jeden Bóg, ale za to w trzech osobach...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoła streszczenie notatka ściąga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura książka

Prawa

Do g?ry