• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Jezuici ...

Nawigacja

Jezuici na ziemiach polskich do I wojny światowej.



Jezuici na ziemiach polskich do I wojny światowej.




Spis Treści



Spis Treści 2

Zarys historyczny Zakonu 3

Zasady Jezuitw 9

Jezuici w Polsce 11

Bibliografia 22



Zarys historyczny Zakonu



Od początku zakon ten rżnił się od innych zakonw. Odrzucił szaty zakonne. Aby skoncentrować się na ważniejszych zajęciach, zakonnicy zaniechali wsplnych modlitw, ktre w klasztorach zajmowały znaczną część czasu. Zaprzestali rwnież wsplnego śpiewu. Zakon jezuitw powstał w czasach, kiedy w XVI-wiecznej Europie w niebywałym tempie wzrastało zainteresowanie ruchem reformacyjnym. W każdym z krajw europejskich przybywało sympatykw prowadzenia życia chrześcijańskiego zgodnego z naukami wypływającymi wprost z ksiąg Starego i Nowego Testamentu, czyli Biblii.



Założyciela zakonu jezuitw, Ignacego Loyolę (1491-1556), niewiele obchodziła Biblia, a także dogmaty. Pochodził ze znaczącego rodu hiszpańskiego. Był człowiekiem ambitnym. Jego celem było zdobycie sławy rycerskiej. Miał trzydzieści lat, kiedy podczas jednej z walk z Francuzami został ranny w obie nogi. Komplikacje spowodowane niewłaściwym leczeniem sprawiły, że dalsza kariera rycerska stała się niemożliwa. Podczas choroby czytywał żywoty świętych, a także o życiu Jezusa, miewał widzenia. Zajął się studiowaniem teologii. W czasie studiw zachęcił swoich towarzyszy do pogłębionego życia religijnego. Postanowił powołać do życia rycerstwo duchowe, ktrego ideałem byłyby czyny i wyrzeczenia ludzi świętych.

Celem powołanego do życia nowego zakonu, ktrego regułę zatwierdził papież Paweł III w 1540 roku, było głoszenie zasad wiary katolickiej, działalność wychowawcza, pomoc ludziom biednym, a przede wszystkim ochrona interesw papieskich, wzrost chwały Bożej rozumianej jako zwycięstwo prawowierności katolickiej nad herezją. Od początku istnienia zakonu jezuici zamierzali, aby wszystko, co się dzieje w świecie, było pod kontrolą Kościoła Rzymskokatolickiego.



Mając tak wyraźnie określony cel, mogli przystąpić do sprawnego działania, stosując odpowiednie metody, aby nową generację pozyskać dla swego Kościoła. W swej działalności kładli nacisk na wygłaszanie kazań, ktre miały wywierać odpowiednie wrażenie na słuchaczach. Starannie byli przygotowywani do umiejętnego kierowania sumieniami ludzkimi poprzez wysłuchiwanie spowiedzi połączonej z umiejętnością zadawania pytań. Spowiednicy mieli też przygotowane odpowiedzi na zadawane najczęściej pytania i odpowiednie przykłady z życia świętych. Jako dobrzy towarzysze i doradcy, ich spowiednicy, ludzie wykształceni i inteligentni, trafiali na dwory książęce i krlewskie. W ten sposb mieli możność osiągania nie tylko swych zamierzeń religijnych, ale też i politycznych.



Koncentrowali się także na nauczaniu młodzieży. Sprowadzeni przez kard. Stanisława Hozjusza w 1564 r . do Braniewa, otworzyli tutaj pierwsze w kraju seminarium duchowne. Zakładali liczne szkoły i kolegia w centrach życia politycznego i kulturalnego. Ponad 60 kolegiw jezuickich stanowiło większość szkolnictwa wyższego i średniego w Polsce XVII i XVIII stulecia. Nauczanie było darmowe i na dobrym poziomie, umiejętnie ukierunkowane religijnie. Wielu absolwentw ich szkł dochodziło do wysokich godności kościelnych, zajmowało odpowiedzialne stanowiska państwowe, a także trafiali do innych zakonw. Do ich szkł — ze względu na bezpłatność i dobry poziom nauczania oraz kształtowanie stosownych dla stanu szlacheckiego manier — wysyłali swe dzieci także protestanci. W efekcie wielu młodzieńcw odrzucało wiarę swoich rodzicw. Najlepszą młodzież starali się zachowywać dla potrzeb zakonu.



Każdy zakonnik uważany był za żołnierza Chrystusowego, z ktrego należało wydobyć maksimum energii, inicjatywy i wysiłku. W zakonie tym nie było miejsca dla osb miernych, ale też i dla wybitnych indywidualności. Pełnoprawnym członkiem Towarzystwa Jezusowego, bo tak nazywał się ten zakon, zostawało się dopiero po ukończeniu czterdziestego roku życia. Nie wszyscy jego członkowie byli sobie rwni. Istniały trzy klasy członkw Towarzystwa Jezusowego. Najbardziej znaczącą byli profesi, ktrzy obok zwykłych ślubw zakonnych składali ślub bezwzględnego posłuszeństwa papieżowi. Stosownie do posiadanych predyspozycji i długiego starannego wykształcenia przydzielano ich do wyznaczonych zadań.



Tak funkcjonujący zakon okazał się świetnym i skutecznym narzędziem w walce z szesnastowieczną reformacją, ktra była między innymi reakcją na liczne wypaczenia w Kościele powszechnym przełomu XV i XVI wieku. Odpowiednia kadra i metody postępowania sprawiły, że zakon ten stał się niebawem bardzo popularny i zajmował w wieku XVI i XVII czołowe miejsce pośrd innych zakonw, jako głwny rzecznik interesw papieskich. Pomimo deklaracji o ubstwie stale wzrastał jego majątek.



Po dwch stuleciach stosunek do jezuitw diametralnie się zmienił. Po uporaniu się z protestantami w krajach uznanych po wojnie trzydziestoletniej za katolickie, swoją energię i nabytą umiejętność walki z przeciwnikami religijnymi skierowali przeciwko trendom oświeceniowym w Europie, a także na misję w koloniach. Oskarżano ich o intrygi polityczne, nawet o usiłowanie zmiany władcw, zaangażowanie w pomnażanie majątku przez nie zawsze zgodne z prawem transakcje handlowe. Padały także zarzuty, iż w celach ewangelizacyjnych w krajach misyjnych nadmiernie przystosowywali zwyczaje i obrzędy pogańskie do potrzeb chrześcijańskich (akomodacja). Takie postępowanie sprawiło, że władcy katoliccy usuwali ich ze swoich państw i kolonii. W roku 1759 usunięto ich z Portugalii, w roku 1764 — z Francji. Likwidacji zakonu domagał się także dwr hiszpański. Literatura jezuicka określa to oglnie jako nacisk wrogich Kościołowi dworw burbońskich.



Ostatecznie w roku 1773 Klemens XIV, pod presją dworw europejskich, w swym breve Dominus ac Redemptor noster przytacza stawiane im zarzuty i dokonuje rozwiązania zakonu w imię przywrcenia zgody w Kościele, co spotkało się z powszechnym aplauzem w krajach katolickich. Na polecenie papieża generał zakonu (zwierzchnik) wraz z wybitnymi jego członkami został uwięziony i osadzony w papieskim więzieniu na zamku św. Anioła.



W tym trudnym dla nich okresie przetrwali tylko w krajach niekatolickich: w Rosji i Prusach, gdzie dokumentu nawet nie ogłoszono. Majątek Towarzystwa Jezusowego został skonfiskowany przez władze państwowe. W Polsce na ich bazie materialnej funkcjonowała Komisja Edukacji Narodowej. Po doznaniach rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich w roku 1814 Pius VII wznowił działalność Towarzystwa Jezusowego, pomimo sprzeciwu mocarstw katolickich.

Od czasu powołania aż do wspłczesności założenia prawno-organizacyjne zakonu nie uległy zmianom.









Od samego początku podstawowymi zasadami jezuitw, odrżniającymi go od innych zakonw, były:

• struktura "quasi-wojskowa" z mocnym akcentowaniem posłuszeństwa hierarchii zakonnej oraz Kościołowi, szczeglnie osobie papieża. Jak pisał sam Ignacy Loyola w swoich Ćwiczeniach Duchowych - Będę wierzył z całą mocą, że kolor biały, ktry widzę to czarny, jeśli tak kazać mi będzie mj duchowy zwierzchnik.

• wybr własnych członkw według kryterium wysokich zdolności intelektualnych i silnej, twrczej osobowości.

• stałe edukowanie własnych członkw - tak aby posiadali oni możliwie jak najlepsze wykształcenie, nie ograniczające się tylko do wykształcenia czysto religijnego, tak aby byli oni zdolni dobrze rozumieć aktualnie panującego "ducha wspłczesności". Obecnie wszyscy kandydaci na jezuitw muszą posiadać "cywilne" wykształcenie na poziomie minimum magisterskim.

• większa otwartość ideologiczna od innych zakonw - jezuici starają się raczej wprowadzać do myśli Kościoła nowe trendy i koncepcje niż konserwować stare.

• naciski na bycie tam "gdzie decydują się losy świata" - a więc wśrd elit społecznych kształtujących w danym momencie historycznym większościowe poglądy oraz mających silny wpływ na sprawowanie władzy świeckiej.

• nacisk na efekt pracy zakonu na zewnątrz, a mniejsze od tradycyjnych zakonw "przykładanie" się do działalności wewnątrzzakonnej. Zadaniem jezuity jest "modlić się i działać", z większym naciskiem na to drugie. Każdy jezuita musi jednak oprcz edukacji "cywilnej" przechodzić systematycznie przez rodzaj kursu "modlitewno-medytacyjnego" kształtującego jego "twardy zrąb" religijnej duchowości, a obejmującego dość wymagający ciąg "ćwiczeń duchowych" określanych jako rodzaj duchowego zjednoczenia się z Chrystusem w Jego męce i zmartwychwstaniu.

Historia zakonu, bogata w doniosłe wydarzenia, lecz wciąż pełna tajemnic, skłania do postawienia zasadniczych pytań: czym jest zakon dzisiaj, jaką rolę odgrywają jezuici w życiu społecznym i jakie zadania stawia przed nimi wspłczesny Kościł?



Jezuici w Polsce



Zakon Towarzystwa Jezusowego sprowadził do Polski, na Warmię, kardynał Stanisław Hozjusz w tym czasie, kiedy Zygmunt August na sejmie w Parczowie (sierpień 1564) opowiedział się zdecydowanie za katolicyzmem i z rąk nuncjusza J. Fr. Commendone przyjął księgę ustaw soboru trydenckiego. Zbieg tych dwch wydarzeń nie był przypadkowy. Wrg czyli przyjaciel Towarzystwa musi przyznać, że skonsolidowanie się wewnętrzne katolicyzmu polskiego po soborze trydenckim i jego odnowa była w dużej mierze zasługą jezuitw. W krtkim czasie zdominowali szkolnictwo w Rzeczpospolitej (kolegia jezuickie); aktywnie działali też w dziedzinie rekatolizacji protestantw i prawosławnych.

Z pierwszej swej placwki, w Braniewie na Warmii, rozszerzał się zakon na wszystkie dzielnice Rzeczypospolitej, wykazując niesłabnącą żywotność i dynamizm.

Pierwsza placwka jezuitw na ziemiach polskich powstała 1564 z fundacji biskupa Stanisława Hozjusza. Pierwszych dziewięciu jezuitw przybyło do Lidzbarka 2 XI 1564. Dnia 8 I 1565 przenieśli się do Braniewa i zamieszkali w klasztorze pofranciszkańskim.

W XVI w. warunki materialne były bardzo trudne, otwarto bowiem kolejno gimnazjum 1565, konwikt szlachecki 1565, Seminarium Duch. 1567, nowicjat 1569, Seminarium Pap. 1578, bursę dla ubogich studentw 1582. Liczba jezuitw dochodziła w tym czasie do 80, a fundacja obliczona by ła na 20 osb. Po zajęciu Braniewa przez krla Gustawa Adolfa w 1626 kolegium zostało zamknięte i otwarto je dopiero w 1637. Ponowna przerwa została spowodowana wojną ze Szwecją 1655-58. Dochd stały wynosił w 1603 700 złp, 1622-2540 złp, 1651-3530 złp, 1681-2263 złp, 1730-3102 złp i w 1764-5680 złp.

W rżnych okresach kolegium posiadało następujące majątki: Althof (Stary Dwr), Bleishfen, Christburg (Kiszpork), Daszkowo, Dębiniec, Hansdorf (Ławice), Hiplau, Hirsfelde, Julienshhe (Julianowo), Klajzak, Krossen (Krosno), Labuch (Łabuchy), Neukirchen (Nowa Cerkiew), Petlikw, Rothflies, Ruciana Gra, Sankw, Turznice, Wangory i Wronie.

Kolegium zostało otwarte w klasztorze pofranciszkańskim odrestaurowanym z funduszw diecezjalnych. Jezuici posiadali w części zachodniej swoje kolegium, w części płnocnej konwikt i w części wschodniej szkołę. W 1743 zakupili jezuici od miasta plac pod budowę nowego kolegium, ktre wzniesiono w następnych latach.

W r. 1600 liczyło Towarzystwo 17 domw i 415 członkw; w r. 1700 w dwch prowincjach: polskiej i litewskiej posiadało 63 domy i 1409 zakonnikw, a w chwili kasaty, w r. 1773, wzrosła liczba prowincji do 4, w ktrych istniało 56 kolegiw, 20 rezydencji i 65 stacji misyjnych. Liczba zakonnikw podniosła się do 2341 (1173 kapłanw, 584 klerykw i 584 braci). Mimo kasaty utrzymało się Towarzystwo na Białej Rusi, w cesarstwie rosyjskim. Z ogromnej armii przedkasacyjnej zachowała się tylko garstka jezuitw. W r. 1775 prowincja białoruska posiadała w 10 domach 130 ludzi. Do prowincji białoruskiej spieszyli się jednak jezuici z innych krajw, a element miejscowy coraz liczniej zasilał szeregi zakonu. W chwili wydalenia jezuitw z Rosji, w r. 1820, pracowało tam na 21 placwkach 358 zakonnikw. Wygnańcy z Rosji udali się do Galicji. Rząd austriacki nie stawiał im przeszkd, ponieważ w r. 1814 zakon został wskrzeszony na całym świecie przez Piusa Vii. Z 358 członkw prowincji białoruskiej pozostało w Galicji ledwie 158 na kilkunastu stacjach misyjnych i trzech zorganizowanych domach zakonnych. Reszta osiedliła się w innych prowincjach Towarzystwa. Z trudem zakładali jezuici podwaliny nowej prowincji. W r. 1848 liczba zakonnikw wzrosła do 179. Przyrost za lat 28 wynisł zatem ledwie 21 osb. Rząd austriacki, zaniepokojony ruchami wolnościowymi Wiosny Ludw, uznał jezuitw za podżegaczy do rewolucji i rozwiązał prowincję galicyjską w 1848r. Większość młodzieży zakonnej wyemigrowała do Francji, inni udali się na Śląsk i do Księstwa Poznańskiego. Już jednak w r. 1852 cesarz Franciszek Jzef I cofnął dekret kasacyjny i pozwolił jezuitom powrcić do Galicji. Odrodzona prowincja weszła na drogę wspaniałego rozwoju. W r. 1900 liczyła 454 ludzi w 39 placwkach. Po wskrzeszeniu państwa polskiego powstały nowe domy w byłym zaborze pruskim i rosyjskim. Do prowincji polskiej należała administracyjnie misja w Płnocnej Rodezji w Afryce i misja w Rumunii.

Towarzystwo Jezusowe wykazywało niezwykłą prężność organizacyjną. Jego służbę wobec Kościoła potydenckiego należy rozpatrywać wedle jej skuteczności, dostrzegając zarazem pozytywne, jak i ujemne strony działalności jezuitw. Utrwalili oni wiarę katolicką wśrd rżnych narodw, adaptując elastycznie swj program do lokalnych upodobań, tradycji i warunkw. Procesowi temu sprzyjała podjęta z czasem praca edukacyjna, szkolna. Do kolegiw jezuickich uczęszczali rwnież innowiercy, traktowani tolerancyjnie. Metody nauczania jezuici czerpali z doświadczeń gimnazjw renesansowych, opierając program na humanistycznym modelu wykształcenia.; przepajając go duchem religijnym i preferując naukę filozofii oraz teologii, kształcąc przy tym gruntownie w zakresie języka i literatury łacińskiej, a także greckiej. hhhhhhGłwnym polem działalności jezuitw polskich do r. 1773 było szkolnictwo. Nauczanie było darmowe i na dobrym poziomie, umiejętnie ukierunkowane religijnie. Wielu absolwentw ich szkł dochodziło do wysokich godności kościelnych, zajmowało odpowiedzialne stanowiska państwowe, a także trafiali do innych zakonw. Do ich szkł — ze względu na bezpłatność i dobry poziom nauczania oraz kształtowanie stosownych dla stanu szlacheckiego manier — wysyłali swe dzieci także protestanci. W efekcie wielu młodzieńcw odrzucało wiarę swoich rodzicw. Najlepszą młodzież starali się zachowywać dla potrzeb zakonu. W Galicji zaś poświęcali się najpierw pracy misjonarskiej, rozwinęli działalność wydawniczą. Jezuici przybyli do Polski jako zakon nauczający i pracę w szkole uważali za istotny warunek odrodzenia katolicyzmu. Trzeba powiedzieć, że uporządkowanie systemu średniego nauczania i jego upowszechnienie w Europie, a przede wszystkim w Polsce było owocem wysiłku pedagogicznego Towarzystwa Jezusowego. Zasady owocem wysiłku pedagogicznegotgttnauczania i wychowania w szkołach jezuickich, czyli tzw. Ratio studiorum, ustalone w r. 1599 – przetrwały niezmienione blisko dwa wieki, ponieważ nawet jego krytycy lepszego systemu stworzyć nie potrafili. Dopiero w. XVIII wnisł nowe wartości pedagogiczne, ktre zakon ocenił i wprowadził w życie. Jednym z najwybitniejszych pedagogw odrodzonego szkolnictwa w Xviii. Był jezuita Grzegorz Piramowicz, a na służbie Komisji Edukacji Narodowej pozostawało 393 byłych jezuitw. Dziś zwłaszcza na podkreślenie zasługuje fakt, że jezuici położyli duże zasługi w utrzymaniu polskości na Warmii i Prusach. Członkowie zakonu rekrutujący się z tych prowincji przeważnie w Towarzystwie uczyli się języka polskiego i przyjmowali polskie obyczaje. Niekiedy wyrastali na wybitnych kaznodziejw polskich, choć przy ich nazwisku w nowicjacie zaznaczano: zna język niemiecki i łaciński. Wielu jezuitw poświęca się katechizowaniu w szkołach, apostolstwu rekolekcyjno-misyjnemu, głosząc słowo Boże w kościołach parafialnych na terenie całego kraju, pracy w stowarzyszeniach religijnych, przede wszystkim Wsplnotach Życia Chrześcijańskiego i Apostolstwie Modlitwy oraz w grupach Odnowy w Duchu Świętym, Ruchu Światło-Życie i Drodze Neokatechumenalnej.

Kilkanaście ośrodkw duszpasterstwa akademickiego stanowi udział jezuitw w służbie na rzecz polskiej inteligencji. Wielu kapłanw Towarzystwa zajmuje się ludźmi, ktrych doświadczyło cierpienie. Pełnią oni funkcję kapelanw w szpitalach i więzieniach oraz wykonują rżnorakie posługi wśrd niepełnosprawnych, docierają także do środowisk dotychczas duszpastersko zaniedbanych.

Obok duszpasterstwa bezpośredniego jezuici zajmują się przygotowaniem intelektualnym i duchowym przyszłych kapłanw oraz pomagają ludziom świeckim w realizacji ich chrześcijańskiego powołania. Służbę tę urzeczywistniają przede wszystkim poprzez szkoły. W Gdyni prowadzą szkołę średnią, w Krakowie bursę dla młodzieży szkł zawodowych, Wydział Filozoficzny, a przy nim Instytut Kultury Religijnej [dwuletnie studium stopnia akademickiego mające na celu pogłębienie wiedzy religijnej wśrd świeckich], w Warszawie Wydział Teologiczny, ktry daje formację intelektualną, zarwno przyszłym kapłanom, jak i świeckim nauczycielom religii.

Jezuitami byli m.in. św. Stanisław Kostka i św. Andrzej Bobola. Ten ostatni, dziś już nieco zapomniany, święty i męczennik, był dla jezuitw symbolem poświęcenia. Zwany Apostołem Pińszczyzny, organizował sodalicje mariańskie i zaangażował się całym sercem w akcję katolicyzacji prawosławnych mieszkańcw Kresw. Jako śmiertelnie niebezpieczny dla prawosławia ponisł śmierć męczeńską z rąk Kozakw w Janowie Poleskim w r. 1657. W 1922 naturalnie zmumifikowane ciało Andrzeja Boboli, spoczywające w katedrze w Połocku, zostało zbezczeszczone przez bolszewikw i umieszczone "jako ciekawy okaz mumii" w Muzeum Higieny w Moskwie. W 1924 papież Pius XI wykupił ciało męczennika.

Z Krakowem zakon jezuitw związany jest od wiekw. Ojcowie jezuici byli krlewskimi kaznodziejami i spowiednikami. Mieli stałe miejsce na dworze krlewskim. Z krlewskiej też fundacji wzniesiono dla nich w latach 1597-1633 piękną barokową świątynię - kościł świętych Piotra i Pawła przy ul. Grodzkiej. Jego skarbem jest grobowiec jednego z najsłynniejszych polskich kaznodziejw, Piotra Skargi (właśc. Piotra Pawęskiego, 1536-1612). Ten jezuita, hagiograf i polemista był pierwszym rektorem Akademii Wileńskiej (1579). W 1588 został nadwornym kaznodzieją Zygmunta III, dzięki czemu miewał m.in. kazania podczas sejmw. Szlachta przypisywała Skardze wielki i zły (był zwolennikiem silnej władzy krlewskiej) wpływ na monarchę. Spośrd wielu dzieł, jakie Skarga napisał, ważne były jego Żywoty świętych (1579) - popularne i czytywane do dziś, a także słynne Kazania sejmowe (1597) oraz utwory moralizatorskie, kreślące wzr rycerza polskiego, Żołnierskie nabożeństwo (1618) czy Pobudka do modlitwy 40 godzin (1610).

Od początku XVII w. działało w Krakowie Kolegium Jezuickie, stanowiące poważną konkurencję dla wczesnej Akademii Krakowskiej. Kasata zakonu w r. 1773 przerwała wielowiekowy związek jezuitw z miastem. Gdy po reaktywowaniu klasztoru w 1814 powrcili w 1867 do Krakowa sprawą najwyższej wagi stało się uzyskanie odpowiedniej świątyni, gdyż wszystkie, w ktrych dawniej sprawowali swą służbę, były już zajęte przez innych gospodarzy. Do czasu rozwiązania problemw lokalowych jezuici rezydowali w wynajętym domu przy kościele Bożego Ciała na Kazimierzu.

Poszukiwania nowej lokalizacji dla świątyni zakonu kaznodziejw i nauczycieli zostały uwieńczone w 1868 zakupem parceli przy ul. Kopernika, w dzielnicy Wesoła. Początkowo wzniesiono tam niewielką kaplicę pw. Serca Jezusa, obok stanął klasztor i budynki nowicjatu. Inicjatorem budowy nowego kościoła na Wesołej był prowincjał galicyjski jezuitw Włodzimierz Ledchowski Rozpoczęto zbirkę funduszy, ktre pochodziły od licznych ofiarodawcw. Można powiedzieć, że kościł jezuitw na Wesołej stał się fundacją zbiorową wiernych z całej Polski. W architekturze kościoła można odnaleźć elementy wywodzące się ze sztuki romańskiej, bizantyńskiej, czy barokowej, ale nie brak rwnież detali o charakterze secesyjnym. Całość tworzy oryginalną jakość architektoniczną, zgodną z modernistycznym gustem epoki.

W kaznodziejstwie zasłynęli: Piotr Skarga, Tomasz Młodzianowski i Karol Antoniewicz; w naukach filozoficznych Marcin Śmiglecki, w teologicznych: Jakub Wujek, Adrian Junga i Marian Morawski; w dziedzinie historii: Adam Naruszewicz i Kasper Niesiecki; w poezji Maciej Sarbiewski; w leksykografii Grzegorz Knapski; w matematyce Oswald Krger, Stanisław Solski i Adam Kochański; w fizyce i astronomii: Jzef Rogaliński, Marcin Poczobut; w architekturze: Bartłomiej Wąsowski: imię Polski w Chinach rozsławił Michał Boym, w Japonii Wojciech Męciński, a na Madagaskarze Jan Beyzym. Na całym świecie czczony jest patron młodzieży: św. Stanisław Kostka i męczennik Andrzej Bobola.

Siłę swoją czerpał i czerpie zakon ze swojego instytutu, ktry jest źrdłem jego ustawicznej reformy wewnętrznej i aktualności.

O żadnym zakonie nie wypowiedziano tylu sprzecznych poglądw, co o Towarzystwie Jezusowym. Przeciw żadnemu nie napisano tylu paszkwilw i pamfletw, co przeciw jezuitom. Świadczy to że do jego dziejw i pracy nie wolno przykładać szablonowej miary.







Bibliografia

• Ignacy Loyola, życie i dzieło Candido de Dalmases

• Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1564-1995 wyd. elektroniczne L. Grzebień

• Encyklopedia Multimedialna PWN Fogra 2000

• wyszukiwarka Grafiki http://images.google.pl

• www.jezuici.pl

• Serwis krakowski www.jezuici.krakow.pl






Przykadowe prace

Diana- mein Vorbild

Diana- mein Vorbild Vor 21 Jahren kannte niemand die huebsche, schueterne und als Kindergaertnerin arbeitende Lady Diana Spencer. Erst als sie sich mit dem britischem Tronfolger traf wurde es um sie laut! Es gab eine wunderschoene Hochzeit und als bekannt wurde das Diana schwanger ist sollte das Glueck der beiden perfekt sein! ...

Jak Powstała Unia Europejska

Jak Powstała Unia Europejska W dziejach Europy mamy wiele prb zjednoczenia Europy. Najpierw Aleksander Macedoński prbował podbić Europę, następnie cesarz Otton III (ok. 990r.), pźniej papież Grzegorz VII propagował ideę uniwersalizmu papieskiego, według ktrej papież mi...

Odprawa posłw greckich

Odprawa posłw greckich "Odprawa posłw greckich" to dramat, ktry został oparty na micie opowiadającym o dziejach Parysa (Spr o złote jabłko i przyznanie nagrody Afrodycie, ktra w zamian obiecała Parysowi najpiękniejszą kobietę - Helenę). Parys pogwałci ...

Impresjonizm - notatki

Impresjonizm - notatki IMPRESJONIZM -nazwa pochodzi od francuskiego słowa impression – wrażenie, przelotny stan uczuć oraz od tytułu obrazu Moneta Impresja – wschd słońca Jako pierwszy określenia impresjonizm użył krytyk Louis Leroy atakując i wyśmiewaj&...

Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać czy Człowiek jest ludzki w ludzkich warunkach, ktra z koncepcji jest ci bliższa.

Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać czy Człowiek jest ludzki w ludzkich warunkach, ktra z koncepcji jest ci bliższa. Wycie syren, krzyk, tłumy ciekawskich gapiw. Nagle z wnętrza palącego się domu dobiega płacz niemowlęcia. Zrozpaczona matka woła o pomoc. T...

Ład społeczny – ład lokalny, rozwj lokalny

Ład społeczny – ład lokalny, rozwj lokalny Ład społeczny – ład lokalny, rozwj lokalny POJĘCIA Społeczność lokalna jest to zbiorowość zamieszkująca wyodrębnione, stosunkowo niewielkie terytorium, jak np. parafia, wieś, czy o...

Wir suchen eine Elektroniker

Wir suchen eine Elektroniker Wir sind eine Elektronikfirma mit Sitz in Gorzw Wlkp. Wir suchen eine/n Elektroniker/in oder Elektriker/in mit Informatik Erfahrung. Voraussetzung. Gute Elektrokenntnisse, Technik zu tun haben. Wir bieten abwechslungsreiche Arbeit bei interessanten und zukunftsorientierte...

Recenzja teatralna

Recenzja teatralna W piątkowy majowy wieczr wybrałam się na jeden z Dni Kultury regionu Guandong . Odbył się on 17-go maja 2002 roku na dziedzińcu Zamku Książąt Pomorskich. Dzięki zaangażowaniu Urzędu Marszałkowskiego mogliśmy uczestniczyć w tym...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry