• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuy: Kara &#34...

Nawigacja

Kara śmierci - argumenty za i przeciw



Kara śmierci - argumenty za i przeciw


Kara śmierci - argumenty za i przeciw



Kara śmierci jest w ciele politycznym tym, czym rak w ciele pojedynczego człowieka, z tą jedynie rżnicą, że nikt do tej pory nie prbował uzasadniać konieczności istnienia raka .

A. Camus Rozważania o gilotynie



Zwolennicy kary śmierci odwołują się przede wszystkim do przesłanek rozumowych. Wychodząc od podstawowej przesłanki, że państwo ma obowiązek zapewnić swoim obywatelom spokj społeczny i bezpieczeństwo osobiste argumentują dalej : Na władzy publicznej spoczywa także obowiązek skutecznego uprzedzenia groźby naruszenia porządku sprawiedliwości w przypadku zamachu na ludzkie życie. Dlatego też w pewnych przypadkach prawowita władza ma prawo uciec się do kary śmierci. Podobnie, jak usprawiedliwia się zabjstwo napastnika w imię uprawnionej społeczności może skazać na śmierć szczeglnie niebezpiecznych kryminalistw . Kolejny wachlarz argumentw zwolennikw kary śmierci zasadza się na bazie wychowawczej funkcji kary : Kara śmierci jest pierwszorzędnym środkiem do efektywnego wyeliminowania z życia społecznego zachowań przestępczych. Każda kara ma charakter odstraszający, ale w szczeglności kara śmierci, dotyka bowiem najwartościowszego dobra człowieka, zawiera duży ładunek psychologicznej grozy ze względu na jej definitywny charakter, może w sposb skuteczny odwieść od czynw zbrodniczych wszystkich potencjalnych przestępcw . Argumentację rozumową zamykają argumenty wyprowadzone z windykatywno - ekspiatoryjnej funkcji tejże kary : Każde przestępstwo domaga się ukarania. Władza państwowa, nakładając na przestępcę karę śmierci, potwierdza nienaruszalność elementarnych zasad sprawiedliwości. Przestępca w ponoszonej przezeń karze restytuuje naruszony porządek moralno - prawny i spełnia akt obiektywnego zadośćuczynienia i pokuty . Gdy idzie o stosunek do kary dożywotniego więzienia argumentacja jest następująca : W przypadku rezygnacji z kary śmierci sprawcy, ktrym wymierzono karę dożywotniego więzienia, nie mogliby zostać ukarani za przestępstwa popełnione po orzeczeniu kary dożywotniego więzienia . Dodatkowo kara dożywotniego więzienia nie spełnia funkcji odstraszającej, nie eliminuje zdemoralizowanych członkw społeczeństwa, nie jest karą nieodwracalną.



Zwolennicy kary śmierci odwołują się niekiedy do argumentacji filozoficzno - teologicznej. Decydujący wpływ w tym względzie miał św. Tomasz z Akwinu. W swej Summa Theologiae pisze : Jeśli człowiek staje się niebezpieczny dla społeczności i deprawuje ją swoimi występkami, to słuszną rzeczą jest odebranie mu życia dla ochrony dobra wsplnego. Mt 13 (Przypowieść o kąkolu) wzywa do roztropnego działania: kiedy jednak nie zachodzi niebezpieczeństwo zabicia niewinnego, należy ukarać grzesznikw. Podobnie, jak to czyni sam Pan Bg, tak rwnież sprawiedliwość ludzka powinna pozbawić życia tego, kto jest niebezpieczny dla innych i nałożyć pokutę na tych, ktrzy chociaż dopuścili się grzechu, nie stanowią poważnego zagrożenia. Kiedy człowiek grzeszy, narusza porządek racjonalny i godność ludzką (...), a tracąc tę godność stacza się na poziom zwierzęcy; i wwczas należy z nimi tak postąpić, aby to było korzystne dla pozostałych. Św. Tomasz preferuje więc dobro wsplne, ktre jego zdaniem uzasadnia potrzebę stosowania kary śmierci . W Contra gentiles pisze : Życie niektrych niebezpiecznych osb zagraża dobru wsplnemu, ktre polega na harmonii społeczności ludzkiej. Niektrzy twierdzą, że człowiek może się poprawić dopki żyje, i dlatego nie powinno się go pozbawiać życia, ale dać mu możliwość pokuty; takie rozumowanie jest nie do przyjęcia. Św. Tomasz przyjmuje zasadę, że jednostka ma się tak do społeczności, jak część do całości : tej całości ma służyć i być podporządkowana. Jeśli jednostka swoim postępowaniem zagraża dobru całości, należy ją wyeliminować. Akwianta precyzuje jednak, że zasada ta odnosi się do tych tylko, ktrzy dopuszczając się poważnych wykroczeń tracą godność ludzką i dlatego mogą być usunięci z grona żyjących .



W wywodach filozoficzno - etycznych, mających wykazać zasadność kary śmierci, dokonuje się zwykle rozrżnienia między życiem jako dobrem ontycznym, tożsamym z bytowością i życiem jako dobrem moralnym. Przyjmuje się, że zasada o nienaruszalności życia obowiązuje w sposb bezwzględny tylko wwczas, gdy mamy do czynienia z ludzką egzystencją zgodną z ideałem życia godnego człowieka .



Niektrzy zwolennicy kary śmierci uzasadnienia swojego stanowiska szukają w tekście Pisma Św. Chodzi tu o obowiązującą w Starym Testamencie zasadę, ktra brzmiała : Jeśli kto przeleje krew ludzką, przez ludzi ma być przelana krew jego , (Rdz. 6,9) . Problem kary śmierci w Starym Testamencie przedstawiony zostanie w dalszej części pracy, przy prezentacji stanowiska Kościoła katolickiego wobec kary śmierci.



Argumentację czy to rozumową, czy filozoficzno - teologiczną wzmacnia zwykle argument socjologiczny : Znaczna większość społeczeństwa jest za karą głwną. Zwolennicy kary śmierci nie twierdzą jednak, że jest to jakiś argument za jej słusznością, na zasadzie prostej konsekwencji. Przyznają, że większość wcale nie musi mieć racji. Ich tok rozumowania jest następujący : z racji oglnych stosowanie kary śmierci jest słuszne, większość też tak uważa, zatem w tym przypadku stanowisko większości jest słuszne. Z tego wniosku płyną dalsze konsekwencje. Po pierwsze : dobrze jest, gdy większość opowiada się za słusznością. Po drugie : arogancją jest lekceważyć stanowisko większości. Po trzecie : prawo, ktrego większość nie uważa za słuszne, nie może dobrze funkcjonować . Poczucie sprawiedliwości społeczeństwa istotnie wymaga zastosowania w pewnych przypadkach kary śmierci. Ze społecznym poczuciem sprawiedliwości musi się liczyć i ustawodawca i sędzia. Kara, jeśli chce pozostać karą, musi odpowiadać oglnie temu, co społeczeństwo wyobraża sobie jako właściwą reakcję na czyn przestępczy .

Przeciwnicy kary śmierci kwestionują przede wszystkim moralne prawo państwa do odbierania życia obywatelowi, nawet jeśli popełnił przestępstwo przeciwko życiu. Na gruncie teologii : autorem życia jest Bg i tylko Bg jest jego dysponentem. Kwestia ta nie podlega żadnej dyskusji. Na gruncie aksjologii : czyn nawet najbardziej ohydny nie przekreśla prawa do życia. Nie traci się człowieczeństwa nawet, gdy popełnia się najcięższą zbrodnię - zabjstwo - bywają bowiem takie, ktre popełnione są mimo woli lub w niewiedzy. Bywa też tak, że sprawy czynw ohydnych po fakcie uświadamiają sobie ich ohydę, szczeglnie żałują i postanawiają naprawić ich skutki oraz nie popełnić ich więcej. Czyny nie wyczerpują człowieczeństwa . Kolejny argument brzmi : stosowanie kary śmierci kłci się z zasadą sprawiedliwości. Z karą głwną nieodłącznie związane jest niebezpieczeństwo, jakim jest możliwość skazania na nią i stracenia osoby niewinnej, bądź przestępcy niewątpliwie nie zasługującego na nią, nawet według kryteriw jej zwolennikw. W przypadku kary śmierci żadna forma rekompensaty wobec skazanego nie jest już możliwa. Kary, z ktrą łączy się takie ryzyko nie można uznać za sprawiedliwą . Po drugie, utrzymanie kary śmierci służy upolitycznieniu wymiaru sprawiedliwości. Dzieje się tak z kilku powodw. Jest to kara nieodwracalna. W polityce często chodzi także o podejmowanie działań nieodwracalnych. Kara śmierci, dotykając niewymiernego dobra jakim jest życie ludzkie, budzi wielkie emocje społeczne, ktrymi można manipulować . Przeciwnicy kary głwnej argumentują także, że w nowoczesnym społeczeństwie nie można kierować się chęcią zadania sprawcy takich samych cierpień, jakie on zadał ofierze, w myśl zasady oko za oko, ząb za ząb . Taka zasada wymiaru kary jest absurdalna, chcąc ją stosować konsekwentnie należałoby zabić zabijającego, okaleczyć kaleczącego, zgwałcić gwałcącego, znieważyć znieważającego. Wybircze stosowanie prawa talionu powoduje zaś, że wymiarem kary przestają rządzić jednolite reguły . Abolicjoniści głoszą także, że wykonywanie kary śmierci prowadzi do spadku moralności, do rozbudzenia złych instynktw, do zwiększenia agresywności niektrych przestępcw . I dalej : Wykonanie kary śmierci jest swoistym, publicznie usankcjonowanym sposobem przejawiania agresji i innych destrukcyjnych tendencji, głęboko ukrytych w psychice człowieka. Na gruncie psychologii mwi się o demaskowaniu motywacji, prowadzących na drodze projekcji i racjonalizacji do usprawiedliwiania odbierania innym życia. Sugeruje się, że ludzie chcą zabijać innych, żeby bronić się przed własnym lękiem jaki wywołuje śmierć. Przesłanki te winny być elementem weryfikacji argumentw zwolennikw kary śmierci powołujących się na tzw. wolę większości . Uważa się, że rwnie skutecznym, ale bardziej humanitarnym sposobem zabezpieczania się, jest długotrwałe lub dożywotnie pozbawienie wolności, pod warunkiem, że nie stosuje się amnestii, ułaskawienia i warunkowego zwolnienia . Skuteczność kary zależy nie tyle od jej wielkości, co od jej nieuchronności. Dlatego też efektywną drogą do poprawy społecznego morale nie jest spektakularne odbieranie komuś życia, lecz zorganizowane i sprawiedliwe karanie nawet najmniejszych wykroczeń czy przestępstw . Przeciwnicy kary śmierci zwracają także uwagę na fakt, że wykonywanie kary śmierci nie daje szans na rozwj i reedukację, a przecież nigdy nie można odpowiedzialnie powiedzieć, że sprawca nawet najbardziej okrutny, na pewno nie zmieni swojej drogi życiowej. Co do odstraszającej funkcji kary śmierci jej przeciwnicy powołując się na szereg badań empirycznych, stwierdzają jednoznacznie, że nie można mwić o istnieniu związku między karą śmierci, a liczbą popełnionych przestępstw. Co więcej, twierdzi się, że kara śmierci nie tylko nie wpływa na spadek przestępczości, lecz przeciwnie - może powodować jej wzrost. Istnieje bowiem kategoria przestępcw, do ktrej należą jednostki o tendencjach autodestrukcyjnych. Nieświadomym celem ich postępowania jest samozagłada, przestępstwo zaś jest jedynie środkiem prowadzącym do osiągnięcia tego celu. Kara śmierci może więc stanowić tylko zachętę do jego popełnienia . Przeciwnicy kary śmierci odwołując się do danych psychologicznych, z ktrych wynika, że ok. 80% sprawcw morderstw działa w stanie całkowitej lub częściowej niepoczytalności, traktują argument o oglnoprewencyjnej funkcji kary śmierci za zupełnie nietrafiony . Jedynym radykalnym i skutecznym sposobem na zmniejszenie przestępczości jest zwiększenie wykrywalności . Gdy idzie o tzw. wolę większości argumentacja jest następująca : Nawet jeśli większość społeczeństwa domaga się kary śmierci za zabjstwo, to nie należy się tym kierować, gdyż wynika to z prymitywnego odczucia zemsty . Prawdą jest, że większość respondentw na pytanie o stosunek do kary śmierci odpowiada, że ją akceptuje. A

b679

le deklaracjom o potrzebie utrzymania kary śmierci nie zawsze towarzyszy gotowość stosowania tej kary w praktyce. W badaniach postaw należy odrżniać postawy deklarowane od realizowanych i nie należy tego odrżnienia tracić z oczu przy odwoływaniu się do badań opinii publicznej w sprawie kary śmierci. Przeciwnicy kary głwnej utrzymują także, że informacja o braku prewencyjnego oddziaływania kary śmierci oraz antyhumanitarnych aspektach tej kary obniża liczbę jej zwolennikw o 40% . Argumentują także, że rzeczą absolutnie niedopuszczalną jest uzależnianie decyzji dotyczących życia ludzkiego od niesprecyzowanych i zmiennych odczuć zbiorowości oraz fałszywych wyobrażeń, kreowanych w dużym stopniu przez środki masowego przekazu . Kara śmierci jest karą niehumanitarną, niesprawiedliwą i okrutną. Okrucieństwo jej nie sprowadza się do samej egzekucji. Nie mniej okrutne jest czekanie na jej wykonanie. Często bywa tak, że na karę śmierci skazany zostaje bezwzględny morderca, życia natomiast zostaje pozbawiony człowiek pełen żalu, skruchy i pełen braku zrozumienia dla swego ohydnego czynu.



Warto jeszcze odwołać się do stanowiska Kościoła katolickiego do problemu kary głwnej, ktre w zależności od interpretacji bywa argumentem bądź za , bądź też przeciw stosowaniu tejże kary.



Częste są zarzuty, że stanowisko Kościoła w tej kwestii jest niejasne. Wielu zwolennikw kary śmierci powołuje się na tekst Starego Testamentu i tam właśnie szuka uzasadnienia swego stanowiska. Inni kurczowo trzymają się 2266 paragrafu Katechizmu Kościoła Katolickiego, odnoszącego się bezpośrednio do kary śmierci, utrzymując, że dokument ten traktuje karę głwną za w pełni dopuszczalną. Jeszcze inni podobnego stanowiska Kościoła dopatrują się w tekście encykliki Evangelium vitae Jana Pawła II. Wszystko to rodzi wiele kontrowersji i nieporozumień, ktrych wyjaśnienie wydaje się konieczne.



Kara śmierci pojawia się w Starym Testamencie i kodeksie prawnym Mojżesza, czyli w tzw. Księdze Przymierza (Wj 21; Kp 24) i w kodeksie deuteronomistycznym (Pwt 12-26). Podstawą Mojżeszowego prawa karnego była starodawna zasada ius talionis , tzn. czym kto zawinił, tym był karany, czyli oko za oko, ząb za ząb . Księga Rodzaju natomiast zawiera następującą zasadę : Jeśli kto przeleje krew ludzką, przez ludzi ma być przelana krew jego (Rdz 6,9). Kara śmierci była wymierzana nie tylko za zabjstwo, ale także za szereg innych wykroczeń, jak : bałwochwalstwo (Wj 22,27), bluźnierstwo (Kpł 24,15), niezachowanie szabatu (Wj 31,14n), magia (Kpł 20,27), cudzołstwo (Kpł 20,10), homoseksualizm (Kpł 20,13), obcowanie ze zwierzętami (Wj 2,18) . Kara śmierci była przeważnie wykonywana przez ukamienowanie, ale były także inne sposoby, takie jak : spalenie żywcem, ścięcie, uduszenie i ukrzyżowanie. Kamienowanie było aktem wsplnotowym, było najczęściej dokonywane przez mieszkańcw i w obecności wsplnoty, do ktrej należał przestępca. Sąd jedynie wydawał werdykt, natomiast sam nie wykonywał kary śmierci. W przypadku morderstwa z premedytacją, prawo odwetu należało do najbliższego krewnego zamordowanego, ktry nosił nazwę goel - oznaczał zarwno mściciela jak i wybawiciela. W razie przypadkowego zabjstwa sprawca mgł skorzystać z prawa azylu w świątyni jerozolimskiej albo w tzw. mieście ucieczki (sześć miejscowości prawnie wydzielonych dla banitw) .



Kara śmierci w Starym Testamencie wiązała się ściśle ze specyficzną rolą, jaką miał do odegrania nard izraelski jako nard wybrany spośrd otaczających go narodw pogańskich. Surowe kary, w tym kara śmierci, miały zapobiec apostazji Narodu Wybranego od Boga prawdziwego oraz nieładowi moralnemu, zwłaszcza rozwiązłości seksualnej, ktra panowała wśrd pogan. Problem kary śmierci w Starym Testamencie należy ostatecznie widzieć w świetle całokształtu moralności starotestamentowej, ktra była moralnością niedoskonałą. Trzeba wiedzieć, że Nard Wybrany wywodził się z ludu koczowniczego, kierującego się etyką naturalną i był jeszcze w dużej mierze pod wpływem obyczajw pogańskich . Odwoływanie się do tekstw Starego Testamentu celem usprawiedliwienia kary śmierci jest dużym nieporozumieniem. Biblia już od pierwszych stronic głosi niezwykłą godność i świętość życia ludzkiego, jako że człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boże. Stąd też tylko Bg jest jedynym Panem ludzkiego życia, domaga się jego nienaruszalność zarwno w przekazaniu negatywnym : nie zabijaj , jak i w przykazaniu pozytywnym : będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego . Trzeba mieć świadomość, że ci wszyscy, ktrzy w tekście Starego Testamentu szukają usprawiedliwienia dla stosowania kary śmierci nie uwzględniają powyższych uwag. Dlatego też jedynie umiejętność prawidłowego odczytania i interpretacji starotestamentowej moralności i powiązanie jej z moralnością ewangeliczną pozwala zrozumieć jak Biblia widzi problem kary śmierci.



W Katechizmie Kościoła Katolickiego kwestia kary śmierci poruszona jest przy omawianiu implikacji moralnych piątego przykazania, w paragrafie Poszanowanie życia ludzkiego, w podpunkcie : Uprawniona obrona . W K.K.K. mwi się o karze śmierci w ramach pewnego wywodu, istotnego zrozumienia stanowiska Kościoła. Wywd ten poprzedza podkreślenie nakazu poszanowania życia ludzkiego (paragraf 2258), rozpoczyna natomiast omwienie problemu uprawnionej obrony. Stwierdza się, że nie jest odstępstwem od zakazu zabijania obrona własnego życia i odparcie zamachu sięgające nawet zabicia napadającego. Prawo do samoobrony ma nie tylko każdy człowiek, ale także społeczeństwa (paragraf 2263 i 2264) . Zaznacza się przy tym, że uprawniona obrona osb i społeczności nie jest wyjątkiem od zakazu zabijania niewinnego człowieka, bo nie zachodzi tutaj przypadek zamierzonego zabjstwa osoby niewinnej. Prawo do daleko idącej samoobrony wynika z podstawowej zasady moralności, jaką jest miłość samego siebie, uprawnia ona napadniętego człowieka do obrony własnego życia, nawet gdyby pociągało to za sobą zabjstwo agresora. Prawo do samoobrony staje się poważnym obowiązkiem tych wszystkich, ktrzy są odpowiedzialni za życie drugiej osoby czy całej społeczności (paragraf 2265). Ich obowiązkiem jest, przy posłużeniu się odpowiednimi metodami, unieszkodliwienie każdego napastnika, ktry zagraża dobru wsplnemu. W tym kontekście doktrynalnym następuje kluczowe stwierdzenie dotyczące kary śmierci : Tradycyjne nauczanie Kościoła uznało, za uzasadnione prawo i obowiązek prawowitej władzy publicznej do wymierzania kar o d p o w i e d n i c h d o c i ę ż a r u p r z e s t ę p s t w a, nie wykluczając kary śmierci w przypadkach najwyższej wagi (paragraf 2266) .



To stwierdzenie Katechizmu wywołało falę ostrej krytyki ze strony opinii publicznej, jak rwnież wzbudziło kontrowersje w kręgach ściśle kościelnych. Stawiano pytanie : czy w dzisiejszej sytuacji, gdy tak mocno akcentuje się godność i nienaruszalność życia ludzkiego, nie jest delikatnym nieporozumieniem przytaczanie tradycyjnych wywodw na temat dopuszczalności i godności kary śmierci. Redaktorzy Katechizmu dają jednak jasno do zrozumienia, że Kościł nie stanowi jakiejś konkretnej strony dotyczącej kary śmierci. Kościł ogranicza się jedynie do uznania, że prawowita władza - zatem nie każda władza czy grupa, ktra sięgnęła po rządy - ma prawo w uzasadnionych przypadkach posłużyć się karą śmierci. Ponadto już w 2267 paragrafie autorzy Katechizmu dodają : Jeśli środki bezkrwawe wystarczają do obrony życia ludzkiego przed napastnikiem i do ochrony porządku publicznego oraz bezpieczeństwa osb, władza powinna stosować te środki, gdyż są bardziej zgodne z konkretnymi uwarunkowaniami dobra wsplnego i bardziej odpowiadają godności osoby ludzkiej. Katechizm nie kwestionuje kary śmierci na płaszczyźnie doktrynalno - teoretycznej, w praktyce jednak opowiada się za stosowaniem środkw bezkrwawych .



Encyklika Jana Pawła II Evangelium vitae jest przede wszystkim stanowczym i jednolitym potwierdzeniem wartości życia ludzkiego i jego nienaruszalności (nr 5). Godność życia ludzkiego wynika ze szczeglnej więzi człowieka z Bogiem, ktry stwarza go na swj obraz i podobieństwo .



Jan Paweł II w swej encyklice trzykrotnie bezpośrednio nawiązuje do problemu kary śmierci. Pierwszy raz napisze o niej w rozdziale I encykliki, poświęconym aktualnym zagrożeniom życia ludzkiego. W paragrafie 27 pisze : Do znakw nadziei trzeba także zaliczyć fakt, że w wielu kręgach opinii publicznej wzrasta nowa wrażliwość coraz bardziej przeciwna wojnie jako metodzie rozwiązywania konfliktw między narodami i coraz aktywniej poszukująca skutecznych sposobw powstrzymywania - choć bez użycia przemocy - uzbrojonych agresorw. W tej samej perspektywie należy widzieć coraz powszechniejszy sprzeciw opinii publicznej wobec kary śmierci, choćby stosowanej jedynie jako narzędzie uprawnionej obrony społecznej : sprzeciw ten wynika z przekonania, że wspłczesne społeczeństwo jest w stanie skutecznie zwalczać przestępczość metodami, ktre czynią przestępcę nieszkodliwym, ale nie pozbawiając go ostatecznie możliwości odmiany życia . Drugi raz na kwestię kary śmierci Jan Paweł II zwraca uwagę w rozdziale II encykliki, poświęconym chrześcijańskiemu orędziu o życiu i wspomina o niej w kontekście historycznym. Przypomina starotestamentowe nakazy : nie będziesz zabijał (Wj 34,28) ; nie wydasz wyroku śmierci na niewinnego i sprawiedliwego (Wj 23,7), a także zakaz zranienia w jakikolwiek sposb ciała bliźniego (Wj. 21, 12-27) oraz nakaz będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego (Kpł 19,18). W trzecim rozdziale encykliki zatytułowanym Nie zabijaj , karze śmierci poświęcony jest cały paragraf 57. Jan Paweł II pisze : Prawo do ochrony własnego życia oraz obowiązek nieuszkodzenia życiu drugiego człowieka okazują się w konkretnych okolicznościach trudne do pogodzenia. (...). Zdarza się niestety, że konieczność odebrania napastnikowi możliwości szkodzenia prowadzi czasem do pozbawienia go życia. W takim przypadku spowodowanie śmierci należy przypisać samemu napastnikowi, ktry naraził się na nią swoim działaniem, także w sytuacji kiedy nie ponosił moralnej odpowiedzialności ze względu na brak posługiwania się rozumem. (...). W tej perspektywie należy też rozpatrywać problemy kary śmierci.

(...) Problem ten należy umieścić w kontekście sprawiedliwości karnej, ktra winna coraz bardziej odpowiadać godności człowieka, a tym samym - w ostatecznej analizie - zamysłowi Boga względem człowieka i społeczeństwa. (...) Wymiar i jakość kary powinny być dokładnie rozważone i ocenione i nie powinny sięgać najwyższego wymiaru czyli odebrania życia przestępcy, poza przypadkami absolutnej konieczności, to znaczy gdy nie ma innych sposobw obrony społeczeństwa. Dzisiaj jednak, dzięki coraz lepszej organizacji instytucji penitencjarnych, takie przypadki są bardzo rzadkie, a być może już nie zdarzają się wcale . Zatem : według Encykliki Evalgelium vitae nie istnieją już praktycznie żadne racje społeczne do stosowania kary śmierci. Całościowa lektura encykliki prowadzi do wniosku, że Papież opowiada się za świętością i nienaruszalnością każdego życia ludzkiego.



Podsumowując : stanowisko Kościoła katolickiego wobec stosowania kary śmierci jest negatywne i najbliższe całkowitemu jej zniesieniu. Kościł uznaje jednak prawo władzy do wprowadzenia i zachowania w ustawodawstwie krajowym kary śmierci, co przypomina pozycję retencjonistyczną. Uznaje jednocześnie, że stosowanie kary śmierci jest czymś niezbędnym, co właściwe jest pozycjom abolicjonistycznym. Między tymi dwoma poglądami nie ma jednak sprzeczności, każdy z nich dotyczy bowiem innej kwestii : pierwszy - oglnej zasady, drugi - zastosowania jej w konkretnych warunkach. Mocno należy podkreślić, że nie można tu mwić o nakazie stosowania kary śmierci, a jedynie o przyzwoleniu na nią, gdy spełnione zostaną określone warunki . Niemniej jednak pamiętać trzeba, że dla sprawy kary śmierci dokumentem ogromniej wagi jest Encyklika Evangelium vitae i zawarte i w niej przesłanie o potrzebie całkowitego zaprzestania stosowania kary śmierci, przesłanie to zostało także mocno podkreślone przez Jana Pawła II w orędziu nowoczesnym a także przemwieniu w czasie styczniowej (1999) wizyty w St. Louis.



Przykadowe prace

Przedstaw analizę porwnawczą wierszy

Przedstaw analizę porwnawczą wierszy Epoka pozytywizmu, poprzez programowo utylitarny charakter literatury, ogranicza się przede wszystkim do epiki. Geneza tego zjawiska leży w głęboko zakorzenionej niechęci do epigonw romantyzmu. Liryka bowiem, postrzegana jest jako nośnik utopijnych i...

Układ słoneczny

Układ słoneczny PODTSAWOWE INFORMACJE Czas obiegu centrum Galaktyki: 225 000 000 lat Liczba planet: 9 Wiek: ok. 4 600 000 000 lat Układ Słoneczny jest zespołem ciał niebieskich poruszających się w przestrzeni wokł Słońca, powiązanych siłami w...

Powstawanie limfy

Powstawanie limfy Powstawanie limfy Limfa tworzy sie w roznych narzadach i tkankach w sąsiedztwie sieci krwionośnych naczyn włosowatych. Warunkiem jej powstania jest wysokie ciśnienie panujące w naczyniach włosowatych, dzięki temu niektre składniki osocza zostają wypchnięte d...

My interests

My interests 1.Moje zainteresowania: My name is Robert. My surname is Pawłow. I’am Polish. I live in Białystok. I come from Poland. I’am student. I’am twenty two years old. I learn on Saturday and Sunday. I get up early at six o’clock. I don’t have breakfast. I go to school five...

Zamach na papieża Jana Pawła II

Zamach na papieża Jana Pawła II W dniu 13 maja 1981r. na watykańskim placu Św. Piotra, jak w każdą środę, o godz. 17 odbywała się audiencja generalna papieża Jana Pawła II. Biały Jeep, ktrym przemieszczał się papież był odkryty .Zbliża...

Bohater Żeromskiego jako kontynuacja tradycji literackich i wyraz wiary w misję inteligencji.

Bohater Żeromskiego jako kontynuacja tradycji literackich i wyraz wiary w misję inteligencji. Stefan Żeromski urodził się 14 października 1864 r w Strawczynie w Grach Świętokrzyskich. Wychowanie w miejscu pełnym pamiątek i śladw po powstaniu styczniowym wywarło trw...

Co sądzę o XX wieku?

Co sądzę o XX wieku? Uważam iż wiek XX to jedno wielkie g..no. Wiek XX to wiek największego rozwoju technicznego, a jednocześnie najbardziej krwawy wiek w historii świat. Podniosła się wyraźnie stopa życiowa a jednocześnie powiększyła przepaść pomi&#...

Święty Paweł

Święty Paweł Paweł z Tarsu, święty ( żył ok. 8 w.n.e - 67 .w.n.e ) , apostoł , teolog , ktry odegrał najpoważniejszą rolę w dziejach rozwoju i umacniania chrześcijaństwa . Źrdłem poznania życia i działalności misyjno-teologiczn...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry