• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Konflikt...

Nawigacja

Konflikt iracko - irański



Konflikt iracko - irański




GENEZA



Irak oraz Iran – dwa dynamiczne kraje, rozwijające się, ktre dysponują olbrzymim potencjałem gospodarczym wynikającym z posiadanych złż ropy naftowej. Konflikt wynikał z rywalizacji między państwami o dominującą pozycją w regionie zatoki Perskiej oraz prba eksportu rewolucji szyitw irańskich.



Na przestrzeni ostatnich 30 – 40 lat ingerencja w wewnętrzne sprawy sąsiada oraz roszczenia terytorialne kilkakrotnie przeradzały się w serię incydentw zbrojnych pomiędzy wojskami Iraku i Iranu. Rozsądek rządzących elit pozwalał uniknąć eskalacji konfliktu i otwartej wojny. Kruchą stabilizację między państwami zakończyły wydarzenia lat 1979 – 1980.



9 lutego 1979 roku wybuchła w Iranie rewolucja islamska, ktrej jednym z pierwszych efektw było proklamowanie 1 kwietnia Islamskiej Republiki Iranu. Irak uznany został za jednego z głwnych wrogw nowego państwa, a jego przywdcw oskarżono o zdradę wartości islamskich zażądano utworzenia Irackiej Republiki Iranu. Iraccy szyici stanowili większość religijną w kraju, a byli rządzeni przez politykw wywodzących się głwnie spośrd muzułmanw – sunnitw. Rżnice wyznaniowe pomiędzy członkami tych odłamw islamu chciał wykorzystać nowy przywdca Iranu – ajatollach Chomeini. Dzięki jego apelom, ktre spotkały się z pozytywna reakcją duchowieństwa szyickiego w Iraku, nawiązano wspłpracę, ktra miała doprowadzić do realizacji haseł rewolucji rwnież w Iraku.



Niemalże w tym samym czasie pełnię władzy państwowej w Iraku objął Saddam Hussein. 16 lipca 1979 roku został on prezydentem Iraku. Jego głwną ambicją było uczynienie Iraku dominującą potęgą w rejonie zatoki Perskiej. Niezwłocznie po objęciu władzy przystąpił do likwidacji aktywnie działającej opozycji, ktra komplikowała sytuację wewnętrzną w państwie. Hussein obawiał się rwnież przeniesienia rewolucji Islamskiej na terytorium Iraku. W grudniu Hussein ostrzegł Chomeiniego przed wspieraniem opozycji. Zagroził, że może zerwać układ pokojowy i przejść do innych działań.



W kwietniu 1980 roku w Iraku aresztowano przywdcę szyitw irackich, około 40 członkw tej opozycji, zatrzymano i wydalono z kraju 35000 szyitw irackich podejrzanych sprzyjanie opozycji. Irackie służby zintensyfikowały pomoc dla opozycji w Iranie.



Chomeini w odpowiedzi zwrcił się do żołnierzy irackich o obalenie Husseina, apel ten jednak nie przynisł żadnych reakcji. Tak więc zamiary przywdcw irańskich o dokonanie przewrotu rządowego w Bagdadzie oraz rozszerzenia rewolucji islamskiej nie powiodły się. W Iranie wiele prowincji było bliskich wojny domowej ze względu na walki między zwolennikami oraz przeciwnikami Chomeiniego. Poważne problemy sprawiały mniejszości narodowe. Akty terroru wobec cudzoziemcw własnej ludności, zajmowanie ambasad, wrogie wypowiedzi przywdcw irańskich pod adresem wysoko uprzemysłowionych państw świata, spowodowały zerwanie stosunkw dyplomatycznych wieloma nich oraz naruszenie więzi gospodarczych. Inflacja i chaos gospodarczy pogłębiły trudną sytuację wewnętrzną w Iranie.



Głwną przyczyną konfliktu może być prba aneksji przez Irak irańskiego Chuzestanu. Spr o te prowincję sięga XVII wieku. Przyłączenie Chuzestanu do Iraku zwiększałoby powierzchnię kraju o 118000 km2 . Liczba ludności wzrosłaby co najmniej o milion. Głwną zdobycz stanowiłyby jednak zasobne pola ropy naftowej oraz rozwinięty przemysł (ważne rwnież były uprawy: bawełny, ryżu, winorośli; hodowle owiec). Irak zyskiwałby swobodny dostęp do zatoki Perskiej wraz z nowoczesnymi portami. Sporny szlak wodny Szatt al-Arab znalazłby się w centrum południowej części państwa, jako wyłączna iracka arteria wodna. Zlewisko rzek Tygrys, Eufrat i Karun, będące częścią granicy iracko – irańskiej, służyło obu państwom jako ważna droga komunikacyjna. Kilkakrotnie dochodziło już do sporw między państwami o korzystnie ze szlaku. Układ z 1937 roku między Irakiem, a Iranem ustanawiał granicę wzdłuż najgłębszego koryta rzeki. Ponadto gwarantował swobodę nawigacji i przewidywał wsplne oczyszczanie dna oraz konserwację narządw rzecznych. 17 września Hussein odwołał układ i ogłosił Szatt al-Arab rzeką iracką. Jednocześnie narzucił ograniczenia żeglugi statkw irańskich. Doszło do incydentw zbrojnych, a wzdłuż szlaku wybuchły ciężkie walki. Kontrola tego szlaku wodnego mogłaby przynieść wiele korzyści Irakowi (dochody z opłat celnych za usługi wprowadzania statkw innych bander; korzystnie ze szlaku; wpływanie na ilość i rodzaj towarw transportowanych).



Jeszcze jedną przyczyną wybuchu wojny był spr o granicę lądową, ktra została wytyczona po układzie w Erzerum między Turcją, a Persją w 1847 roku. Jej przebieg nakreślono wwczas niedokładnie, a w ciągu następnych 150 lat każda ze storn rościła pretensje do strategicznych – wg niej – rubieży terenowych. Ważny rwnież był fakt, że w pobliżu niektrych spornych terenw znajdowały się pola ropy naftowej. Przesunięcie granicy wykluczałoby konkurencję i przysporzyłoby znacznych korzyści ekonomicznych.



W czerwcu 1980 roku stosunki dyplomatyczne między Irakiem, a Iranem zostały zawieszone. Obie strony potęgowały roszczenia terytorialne i otwarcie wspierały zbrojną opozycję. W lipcu 1980 roku Hussein zażądał, aby Iran zwrcił sporne terytoria. Od 6 – 14 września wojska irackie przekroczyły dotychczasową granicę i zajęły około 350 km2 . W ciągu następnego tygodnia miały miejsca ruchy zbrojne na niewielką skalę, ale ruchy dużych jednostek irackich świadczyły o tym, że Hussein zdecydował się na większą operację wojskową. Napięcie sięgało szczytu gdy 17 września Hussein wypowiedział układ pokojowy z Iranem oskarżając jego przywdcw o ingerencję w politykę wewnętrzną Iranu oraz nieuzasadnione roszczenia terytorialne.



PLANY WOJNY; PRZEBIEG



Dowdztwo irańskie przewidywało rozbicie irańskich sił zbrojnych i opanowanie w ciągu 10 – 14 dni części Chuzestanu oraz prowincji Ilam. Następnie zamierzano przystąpić do rozmw pokojowych stawiając rząd w Teheranie wobec faktw dokonanych. Głwne uderzenie wojsk irackich planowano wykonać w południowym odcinku frontu w kierunku: Basra, Ahwaz, Haft Gel. Pomocnicze operacje zaczepne operacje zaczepne miały być zrealizowane na centralnym odcinku granicy iracko – irańskiej. Ich celem było zdobycie miasta i bazy wojskowej Dezeful oraz rubieży przełęczy grskich. Powodzenie tych działań prowadziłoby do uchwycenia głwnych skrzyżowań i przełęczy w grach Zagros (spowodowałoby to zablokowanie wojskom irańskim kierunkw przeciwuderzeń na Bagdad).

Dowdztwo irackie nie miało doświadczenia w planowaniu i realizacji większych operacji militarnych. Wywiad wojskowy skupiał swoją działalność na problemach politycznych, dlatego między innymi ocena sytuacji militarnej w Iranie okazała się błędna. Dowdztwo irackie obniżyło możliwości obronne Iranu. W ostatnich latach przed rozpoczęciem wojny Irak dokonał znacznych zakupw uzbrojenia, rzutowano struktury organizacyjne. Pomimo szkolenia oficerw za granicą poziom wiedzy w szkolnych jednostkach był niewystarczający. Problemem irackich sił zbrojnych były stosunki wewnętrzne, armia przechodziła serię dramatycznych czystek, obejmujących oficerw podejrzanych np. o: sympatię do szyickiej opozycji. Irackie zgrupowanie uderzeniowe, utworzone z najlepszych jednostek stanowiło znaczny potencjał.



Irański plan wojny miał charakter obronno – zaczepny. Dowdztwo sił zbrojnych Iranu zamierzało wykrwawić irackie zgrupowanie uderzeniowe obroną pozycyjną w grach. Podczas operacji obronnej miano zmobilizować rozwinięcie sił zbrojnych Iranu i przegrupować nowo sformułowane związki taktyczne w rejon działań bojowych. Po załamaniu natarcia przeciwnika, wojska miały przejść do kontrofensywy i przenieść działania wojenne na terytorium Iraku.

Dużym problemem Iranu był fakt, że nowa ekipa rządząca nie ufała siłom zbrojnym (do 1980 roku rozstrzelono, aresztowano, lub zwolniono 8000 ludzi). Zaczęto tworzyć Korpus Strażnikw Rewolucji Islamskiej. Powodowało to znaczne osłabienie armii, ktra dysponowała manewrowymi jednostkami pancernymi i lotnictwem wojsk lądowych. Problemy logistyczne i brak fachowcw powodowały, że tylko nieduża część irańskich czołgw była sprawna. Irańska piechota i wojska pancerne przygotowywały się głwnie do działań obronnych, brakowało jej doświadczeń w natarciu. W wyniku dezercji, barkw z zaopatrzeniu, aktw sabotażu, część jednostek była tek zdezorganizowana, że olbrzymi problem sprawiała mobilizacja rezerw. Związki taktyczne uzupełniano strażnikami rewolucji i ochotnikami.



Irak przez cały czas konfliktu miał możliwość kupowania broni drogą legalną, z czego korzystał. Iran z przyczyn politycznych (embargo) i ekonomicznych czynił zakupy na znacznie mniejszą skalę i najczęściej niejawnie.



O świcie 22 września 1980 roku ofensywa iracka rozpoczęła się bitwą i panowanie w powietrzu. Efektem nalotw było uszkodzenie 6 lotnisk, 3 rafinerii naftowych oraz zniszczenie 3 samolotw irańskich. Do końca września lotnictwo irackie powtarzało uderzenia wykonując 100 – 150 lotw bojowych na dobę (1/3 z nich była przeznaczona do wsparci wojsk lądowych). Irackie siły powietrzne nie wyeliminowały przeciwnika z przestrzeni powietrznej, poprzez małą skuteczność.. Dowdztwo irackie zaplanowało niedostateczną ilość sił i środkw potrzebnych do zniszczenia samolotw irańskich. Sporządzenie nowej listy celw odbywało się na szczeblu centralnym co wydłużało czas stawiania zadań. Większość pilotw irackich nie miała doświadczenia w atakach na obiekty o niewielkich rozmiarach.



Lotnictwo irańskie wyszło obronną ręką z pierwszych nalotw przeciwnika głwnie dzięki schronom oraz rozproszeniu sił po całym kraju. O świcie 23 września 1980 roku samoloty irańskie wykonały uderzenie odwetowe na bazy przeciwnika. Zniszczono 6 samolotw nieprzyjaciela, uszkodzono 7 lotnisk i zatopiono 4 okręty. Obiektami ataku były rwnież transporty z zaopatrzeniem przeciwnika. Jednak skuteczność uderzeń odwetowych sił irańskich były rwnie nieudolne jak ataki lotnictwa irackiego. W ciągu pierwszych dwch tygodni lotnictwo irańskie wykonywało 80 – 100 lotw na dobę. Irańscy piloci śmielej atakowali przeciwnika oraz wykazali lepsze opanowanie sztuki pilotażu.



Rwnocześnie z rozpoczęciem operacji powietrznej, działania zaczepne podjęły trzy irackie korpusy armijne działające na froncie długości 720 km. W ciągu siedmiu dni walk przełamano obronę irańskiej brygady zmechanizowanej. Jednak w ciągu następnych dwch tygodni oddziały irackie zostały odrzucone na wschodni skraj. W pierwszej fazie walk napotkano niewielki opr irańskich jednostek żandarmerii, miejscowych ochotnikw kilku jednostek artyleryjskich. Broniły one głwnie miejscowości i węzłw drg. Grzysty teren sprzyjał obrońcom i zmuszał Irakijczykw do powolnego metodycznego natarcia na oddzielnych kierunkach.



W końcu grudnia 1980 roku wojska obu stron zaprzestały lokalnych zwrotw zaczepnych przeszły do obrony na całym froncie. Dowdztwo irackie nie dysponowało odwodami zdolnymi przełamać coraz silniejszą obronę przeciwnika. Z kolei przywdcy irańscy zdołali zmobilizować około 150000 rezerwistw przegrupować ich znaczną liczbę na front. Błyskawiczna w swym założeniu ofensywa iracka zaczynała przemieniać się w długotrwałą wojnę opozycyjną. W czasie pierwszej fazy wojny miały miejsce także działania sił morskich, głownie w rejonie ujścia Shatt al-Arab. 29 listopada 1980 roku u jej ujścia doszło do starcia powietrzno – morskiego pomiędzy zespołem irackim, a siłami irańskimi. Jednak obie strony po dopaleniu kilku pociskw ktre chybiły postanowiły się wycofać.



Walki na froncie iracko – irańskim ucichły jedynie na trzy tygodnie. Na początku 1981 roku wojska irańskie rozpoczęły serię przeciwuderzeń, zmuszając przeciwnika do wycofania się o 8 -13 km w niektrych miejscach. W dalszym ciągu bronił się oblężony od ponad trzech miesięcy Abadan. 16 września 1981 roku irańskie dwie dywizje uderzyły w celu odblokowania Abadanu. Zaskoczeni Irakijczycy zostawili około 200 czołgw ratując się ucieczką.



W ciągu drugiej połowy 1981 roku poza kilkoma lokalnymi akcjami, na froncie zapadła cisza. Obie strony uzupełniały środki materiałowe, szkoliły rezerwy i tworzyły nowe związki taktyczne.



W lipcu, październiku i grudniu 1981 roku Hussein ponawiał apele o podjęcie rozmw pokojowych z Iranem, jednakże Chomeini nie odpowiadał na nie. Ze swojej strony określił on wypłacenie Iranowi odszkodowania w wysokości 150 mld dolarw oraz odejście od władzy dotychczasowych przywdcw Iraku.



1982 rok rozpoczął się od niewielkich akcji zaczepnych wojsk irackich. W marcu rozpoczęła się ofensywa sił irańskich. Pierwszym zdecydowanym zwrotem zaczepnym była operacja pod kryptonimem Fath. Uderzano na 6 oddzielnych odcinkach przełamania. Nacierająca piechota ponosiła duże straty, ale kolejne rzuty zalały obronę iracką po kilku godzinach walk. Wynikiem operacji Fath było rozcięcie jednolitej dotychczas obrony irackiej na dwie części, wyzwolenie 1000 km2 terytorium irańskiego oraz wyparcie wojsk przeciwnika do strefy przygranicznej. Znaczący sukces osiągnięto dzięki zaskoczeniu nieprzyjaciela.



Dowdztwo irańskie potrzebowało miesiąc na przygotowanie kolejnej operacji zaczepnej, ktrej celem było ostateczne wyparcie najeźdźcy z Chuzestanu. W nocy 30 kwietnia 1982 roku rozpoczęła się operacja zaczepna pod kryptonimem Quds. Dowdztwo irańskie realizując tę operację wyzwoliło 5400 km2 obszaru Chuzestanu, odzyskało Khorramshahr oraz wyparło wojska przeciwnika poza granicę państwa. 1982 rok był przełomowym w wojnie iracko – irańskiej. Wojska irańskie po klęsce 1980 roku i niewielkich zaczepnych akcjach militarnych w 1981 roku przeszły do zdecydowanych, realizowanych ze znacznym rozmachem operacji zaczepnych. Ich rezultatem było wyzwolenie całego terytorium okupowanego przez Irakijczykw. Wszystkim wydawało się, że apele strony irackiej o rozejm zostaną wysłuchane i irańscy przywdcy podejmą rozmowy pokojowe na dogodnych warunkach. Tak się jednak nie stało. Przywdcy irańscy postanowili siłą obalić rządy Saddama Husseina. Chcieli rwnież zrealizować idee rozszerzenia rewolucji na Irak.



W latach 1982 – 1987 wojska irańskie przejawiały znaczną aktywność na całym froncie, ale głwny wysiłek skupiony był na południowym odcinku. Tam znajdowała się najbogatsza prowincja Iraku – Basra, biegły rwnież szlaki komunikacyjne i usytuowane były porty. W drugiej połowie 1982 roku Irańczycy zrealizowali pięć, a w latach 1983 – 1984 po sześć dużych operacji zaczepnych. W niektrych nich udział brały siły do 100000 żołnierzy po każdej stronie. Irackie wojska odpowiadały jedynie przeciwuderzeniom o ograniczonym zasięgu. W kolejnych latach natężenie ofensyw zmalało, ale działania et zostały rozszerzone o ataki terrorystyczne, zatapianie statkw handlowych obcych bander, oraz użycie bojowych środkw trujących. W ciągu 6 lat prb przełamania obrony przeciwnika wojska irańskie osiągnęły niewielkie sukcesy. Dla walecznych, lecz niedostatecznie wyposażonych oddziałw irańskich stanowiły barierę trudną do pokonania dobrze zorganizowane i nasycone nowoczesnymi środkami walki irackie pozycje. Obrońcom sprzyjał rwnież trudny do natarcia, w wielu miejscach bagnisty teren oraz rzeki na południu kraju, lub gry w jego płnocnej części.



Spośrd 23 irańskich operacji zaczepnych zorganizowanych w latach 1982 – 1987 trzy wyrżniają się rozmachem, ilością zaangażowanych sił i środkw oraz sposobami ich realizacji. Są to np. operacje: Błogosławiony Ramadan, Badr, Wal-Fajr 8.



W marcu 1986 roku dowdztwo irańskie ogłosiło powszechną mobilizację i rozpoczęło przygotowania do ofensywy mającej zakończyć wojnę. Od maja 1986 roku do grudnia 1987 roku przeprowadzono serię operacji pod wsplnymi kryptonimami Karabala Karabela Fath. Poza niewielkimi zdobyczami terenowymi nie osiągnięto wyraźnych sukcesw. Obrona iracka była bardzo dobrze zorganizowana. Dowdztwo irańskie dysponowało kilkakrotnie większą ilością samolotw, czołgw innego sprzętu. Linie obronne rozbudowano wzdłuż sztucznych naturalnych przeszkd terenowych.



Wykorzystując swoją przewagę techniczną i ilościową w 1988 roku Irak zaczął ofensywę, ktra zmieniła bieg wojny. Od stycznia do marca wykonywano kilka uderzeń na płnocnym i centralnym odcinku frontu. Irakijczycy planowali większą operację na 17 kwietnia, pierwszego dnia Ramadanu. W tym okresie Irańczycy zmieniali swoje wojska na froncie, dzięki czemu pozycje obronne były słabo obsadzone. Liczebność Irańskich wojsk, rozmieszczonym na płwyspie Faw, zmalała w tym czasie z 30000 do 8000 żołnierzy. Czas irackiej ofensywy został wybrany tak, aby poza strategicznym, osiągnąć rwnież taktyczne zaskoczenie. Kiedy irańscy żołnierze uczestniczyli w uroczystej wieczerzy przed miesiącem postu Irakijczycy przygotowywali się do ataku. O 5.00 17 kwietnia 1988 roku rozpoczęła się Iracka operacja: Błogosławiony Ramadan. Irakijczycy mieli liczebną przewagę sięgająca 6:1. W artyleryjskim przygotowaniu użyto pociskw wypełnionych gazem bojowym. Wojska irańskie stawiały krtki opr, żołnierze nie wykazywali chęci do walki, a ich dowdcy reagowali na rżne sytuacje z dużym opźnieniem. W niedługim czasie rozpoczęto odwrt poprzez Szatt al-Arab. W ciągu 36 godzin ofensywy irackiej Płwysep Faw został wyzwolony.



W przeciągu następnych miesięcy dowdztwo irackie zrealizowało kilka operacji zaczepnych, w wyniku ktrych odzyskano zajęte uprzednio przez przeciwnika obszary. 17 lipca 1988 roku prezydent Islamskiej Republiki Iranu Chamenei wysłał list do sekretarza generalnego ONZ prosząc go o pośrednictwo w sprawie przerwania ognia. Decyzja strony irańskiej spowodowana była wieloma czynnikami między innymi: ciężką chorobą ajatollaha Chomeiniego, zmęczeniem społeczeństwa, zwycięstwami Iraku, dużymi stratami wśrd wojsk, wyczerpaniem zasobw finansowych, destabilizacją gospodarki oraz wieloma innymi. Dzień pźniej Saddam Hussein wezwał przywdcw Iranu do przystąpienia do pokojowych negocjacji. Obie strony wysuwały roszczenia odnośnie określenia odpowiedzialnego za wybuch wojny, odszkodowań wojennych wymiany jeńcw.



O świcie 20 sierpnia 1988 roku przerwano walki na całym froncie, a 24 sierpnia doszło do pierwszych rozmw pokojowych.



UŻYCIE BOJOWYCH ŚRODKW TRUJĄCYCH W KONFLIKCIE



Irak i Iran podpisały Protokoły Genewskie z roku 1925 o zakazie wykorzystywania broni chemicznej oraz o zakazie wykorzystywania broni biologicznej z 1972 roku. Nie przeszkodziło im to jednak w wielokrotnym ich stosowaniu. Irak stosował bojowe środki trujące o działaniu paralityczno – drgawkowym, drażniącym, parzącym. Straty wojsk irańskich spowodowane użyciem broni chemicznej sięgały 3 – 5 %. 25 czerwca 1988 roku wojska irackie użyły broń chemiczna w ramach ofensywy Ufamy Bogu. Zginęło 60 osb, a obezwładnionych zostało 4000 żołnierzy. Iran rwnież używał broń chemiczną, jednak na znacznie mniejszą skalę. W kilku przypadkach użycia broni chemicznej głwnymi ofiarami stali się cywilni mieszkańcy obszarw gdzie stosowano bojowe środki trujące, no. W miastach Halabja i Dojaila w Kurdystanie zginęło około 4000 kobiet i dzieci.



REZULTATY WOJNY:



Liczebność wyposażenie sił zbrojnych obu państwa rżniły się znacznie, zarwno na początku jak i pod koniec wojny. Przywdcy irańscy nigdy nie wyrwnali dysproporcji w zakresie uzbrojenia w stosunku do wojsk przeciwnika, a brak nowoczesnych systemw w siłach zbrojnych Iranu prbowano zastąpić masowym użyciem piechoty. Dowdztwo irackie z kolei położyło nacisk na rozbudowę wojsk pancernych i lotnictwa. Siły zbrojne obu państwa miały rozbudowane rwnolegle dwie przeciwstawne sobie w pewnym sensie struktury organizacyjne. Obrona przeciwchemiczna została doceniona w połowie roku 1984, gdy Irakijczycy użyli gazw bojowych.



Wojna nie przyniosła żadnemu z państw korzyści politycznych ani terytorialnych. Spowodowała za to starty, z ktrych część jest trudna do określenia, takich jak: zaniedbania w gospodarce, nauce i oświacie, osierocone dzieci, rozbite rodziny, zmiany w psychice ludzi, zerwane kontakty międzynarodowe, pogłębiona na długi okres czasu nienawiść między narodami. Mężczyźni powołani do służby wojskowej mieli trudności z przystosowaniem się do życia w normalnych warunkach (zachowywali brutalny sposb bycia cechujący pobyt na froncie). Dziesiątki tysięcy dezerterw nie mogło pracować legalnie, więc aby przeżyć dokonywali wielu przestępstw. Demobilizacja armii spowodowała, ze problemem stało się zatrudnianie byłych żołnierzy, ktrych miejsca w czasie wojny zajęli głownie robotnicy egipscy (frustracja wracających z frontu Irakijczykw byłą na tyle silna, że w październiku i listopadzie 1989 roku zamordowano 1000 Egipcjan).



Wojna Irak – Iran pokazała łatwość jaką rządzący mogą zepchnąć społeczeństwa w otchłań zniszczeń. Nie zadziałał żaden mechanizm polityczny, ani społeczny, ktry powstrzymałby dwch autokratw przed realizacją wybujałych ambicji/ Nie ponieśli oni też żadnych konsekwencji swych działań.



Granica iracko – irańska pozostałą bez większych zmian, oba kraje zostały natomiast zrujnowane pod względem społecznym i ekonomicznym. Konflikt pochłonął 400 tysięcy ludzkich istnień, około 750 tysięcy zostało rannych. Ciała osb poległych w czasie iracko – irańskiej wojny odnajdywano jeszcze w roku 2001. Koszty ekonomiczne konfliktu, w ktrych także uwzględniono utracone dochody z eksportu ropy, szacuje się na ponad 400 miliardw dolarw.



Wojna Irak – Iran zakończyła się po 8 latach morderczych walk rwnie szybko jak się zaczęła. Nie rozwiązała jednak problemw, dla ktrych została wywołana. Można uznać, że jej jedynym pozytywnym skutkiem jest brak zwycięzcy, dzięki czemu nie została naruszona krucha stabilizacja w rejonie zatoki Perskiej. Inny wynik prawdopodobnie spowodowałby lawinę konfliktw politycznych i zbrojnych w obszarze całego Bliskiego Wschodu.










Przykadowe prace

Die Mode

Die Mode - das Modegeschafte- sklep z moda - die Modemmese – - die Modedesigner – projektant - der Stoff – material - ist in – jest w - ist out- est poza - entstehen – tworzyc - stattfinden – fand statt – stattgefunden – - entscheiden uber – decy...

Wie sieht Ihre Stadt abends aus? Passiert dort viel?

Wie sieht Ihre Stadt abends aus? Passiert dort viel? Es ist dunkel und man kann sich selten sicher fhlen. Wenn man aber mit Freunden unterwegs ist, kann man viel Spa haben, zum Beispiel in Kneipen oder Bars. Allgemein bietet die Stadt einige Mglichkeiten den Abend zu verbringen, diese beschrnken sich aber im grten Teil auf Bars...

Tabela czasownikw niemieckich

Tabela czasownikw niemieckich Ab/fahren-fuhr ab-ist abgefahren-odjechać An/fangen-fing an-hat angefangen-zaczynać An/halten-hielt an-hat angehalten-zatrzymać An/rufen-rief an-hat angerufen-telefonować An/sehen-sah an-hat angesehen-przyglądać An/ziehen-zog an-hat angezogen-ubiera...

Cenowa Elastyczność popytu

Cenowa Elastyczność popytu Spis treści WSTĘP 3 CENOWA ELASTYCZNOŚĆ POPYTU 4 DETERMINANTY POPYTU 5 MIESZANA CENOWA ELASTYCZNOŚĆ POPYTU 5 DOCHODOWA ELASTYCZNOŚĆ POPYTU 6 SPOSOBY OBLICZANIA ELASTYCZNOŚCI POPYTU 7 BIBLIOGRAFIA 7 ZADANIE1 8 ZADANIE 2 8 Wstę...

List do Wertera

List do Wertera Drogi Werterze! Może wydać Ci się dziwnym, że możesz być dla kogoś drogim, mimo, że go nie znasz, a nie jest to czysta grzeczność. O nie. Wiedząc o Tobie może nawet więcej niż Ty, lub i rwnie mało, co ciężko jednoznacznie...

Czy Zbyszko z Bogdańca jest godzien miana rycerza?

Czy Zbyszko z Bogdańca jest godzien miana rycerza? Głwnym bohaterem powieści pt. Krzyżacy Henryka Sienkiewicza jest Zbyszko z Bogdańca. Poznajemy go jako lekkomyślnego, gwałtownego, zapalczywego i skorego do zwady młodzieńca. Świadczy o tym fatalny w skutkach atak na krzyża...

Jak Polacy bronili się przed wynarodowieniem w zaborach pruskich i rosyjskich.

Jak Polacy bronili się przed wynarodowieniem w zaborach pruskich i rosyjskich. Powstanie Styczniowe podobnie jak Listopadowe zakończyłą się klęską narodu polskiego. Jest jedna między nimi rżnica. Po powstaniu z 1831r układ sił społecznych nie uległ zasadniczym zmi...

Prawo gospodarcze,działalność gospodarcza ,koncesja...

Prawo gospodarcze,działalność gospodarcza ,koncesja... ADMINISTRACJA GOSPODARCZA to ta część adm, ktra dotyczy przeds i prowadzonej przez nich działaln gosp. Adm gosp regulowana jest prawem adm gosp. FUNKCJE: Policja Ochrona życia i zdrowia ludzkiego oraz środowiska n...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry