• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Kultura ...

Nawigacja

Kultura zachowań w firmie



Kultura zachowań w firmie




WSTĘP

Kultura organizacyjna firmy to wszystkie zachowania pracownikw związane z wykonywaniem rutynowych zadań, rozwiązywaniem problemw i konfliktw. Materialny aspekt kultury firmy rwnież silnie wpływa na zachowania pracownikw. Eleganckie biuro, funkcjonalna organizacja przestrzeni, kwiaty, obrazy na ścianach itp. wymuszają i stymulują dobry styl zachowania. Etykieta biznesu opisuje standardy zachowań pracowniczych. Chodzi o zachowanie, w ktrych celem jest okazanie szacunku drugiemu człowiekowi.

Kultura ma wewnętrzny i zewnętrzny wymiar; oba wymiary są ściśle ze sobą powiązane:

• Stosunki wewnętrzne w firmie i obowiązujące standardy to obraz kultury firmy. Wyraża się ona w okazywaniu sobie wzajemnie szacunku, codziennej grzeczności, nieagresywnym komunikowaniu się oraz w eleganckiej formie wspłpracy.

• Zewnętrzny wymiar to obraz firmy, czyli imaga firmy. Z punktu widzenia intensywności kontaktw z osobami z zewnątrz można podzielić kadrę firmy na tych, ktrzy mają stały kontakt lub sporadyczny i tych, ktrzy nie mają kontaktu.

Psychologowie podkreślają znaczenie pierwszego wrażenia dla ukształtowania stosunku do poznawanej firmy. Pierwsze wrażenie jest silnie zakodowane, bo wiąże się z podwyższonym poziomem emocji. Gdy nowy klient zostanie niezauważony przez personel i poczuje się jak w urzędzie, stanie się trudnym klientem.



JAK CIĘ WIDZĄ TAK CIĘ PISZĄ

W nowoczesnym biznesie dużą wagę przywiązuje się do zasad dobrego wychowania. Reguły poprawnego postępowania powinny być wykorzystane z pożytkiem w kontaktach międzyludzkich, w kręgu i w pracy. Formy towarzyskie, podobnie jak wszystkie inne procesy społeczne, podlegają nieustannym zmianom. Są one podporządkowane dynamicznym procesom i stanowią odbicie systemw wartości obowiązujących w społeczeństwie i kulturze. Aby być zgodnie z zasadami dobrego wychowania, trzeba mieć poczucie potrzeby właściwego zachowania w każdym miejscu, w każdej sytuacji.

Pierwszą instytucją, ktra uczy zasad dobrego zachowania, jest rodzina. Niestety, coraz mniej rodzin przekazuje swoim dzieciom dobre maniery, i to z rżnych względw. Dużą i niezaprzeczalną rolę w uczeniu savoir-vivre'u odgrywa szkoła, ktra przecież nie tylko kształci, ale też wychowuje. To ona, wpajając dzieciom zasady właściwego zachowania, pomaga im w zdobyciu dobrych manier, ktre są konieczne, na co dzień, stanowią, bowiem wyraz szacunku, taktu i respektowania potrzeb naszych bliźnich.

Formy dobrego zachowania niejednokrotnie mogą pomc w życiu prywatnym i zawodowym. Mając na uwadze tak liczne zalety obycia towarzyskiego sądzę, że zdobyta wiedza i umiejętności pozwolą nam swobodniej poruszać się na nowych drogach naszej kariery zawodowej.

Postępowanie ludzi we wzajemnych kontaktach regulują normy prawne, moralne i obyczajowe, ktre zmieniły się i zmieniają wraz z rozwojem cywilizacyjnym. W regułach obyczajowych wyrżnia się zasady dobrego wychowania, ktre obejmują takie zachowanie człowieka, jak:

1. Postępowanie w życiu codziennym, to jest na przykład: witanie się, siadanie, wstawanie, pozdrawianie, przedstawianie, tytułowanie, przyjmowanie gości i interesantw

2. odpowiednie zachowanie w miejscu pracy, w urzędzie, samochodzie, tramwaju, na ulicy, w domu itd.

3. umiejętne prowadzenie rozmowy, zachowanie się przy stole, zorganizowanie miejsca pracy itd.

4. dbałość o ubir, czystość i higienę.

5. umiejętność opanowania niechęci i uprzedzenia, nie ujawnianie złego humoru oraz postępowanie zgodnie z takim cechami jak: dyskrecja, umiejętność słuchania, punktualność, słowność, skromność, uprzejmość itp.



UNIWERSALNE REGUŁY ZACHOWANIA SIĘ W ŚRODOWISKU PRACY

Elegancja w zachowaniu to okazywanie szacunku innym, docenianie pozycji w grupie orz okazywanie sympatii. Sytuacje, w ktrych biegniemy do drzwi, by otworzyć je idącemu z obszernym pudełkiem albo, gdy kłaniamy się głęboko komuś, komu wiele zawdzięczamy świadczą o dobrym wychowaniu, czyli okazywaniu należnego szacunku. Względy bezpieczeństwa zawsze maja priorytet nad elegancją. Ma to szczeglne znaczenie, gdy obok siebie podążają osoby płci przeciwnej. Oznacza to, że na przykład mężczyzna osłania kobietę na chodniku, idąc od te gorszej strony, czyli od ulicy. Często mamy do czynienia z sytuacjami jednowymiarowymi, gdy relacje między ludźmi można opisać za pomocą jedne cechy, np: płci, wieku, zależności służbowej. Łatwo wwczas stwierdzić, kto komu powinien okazać szacunek. Czasami jednak zdarzają się sytuacje wielowymiarowe, kiedy obie strony posiadają godność, np: do sekretariatu wchodzi pani prezes, a właśnie z niego wychodzi kierownik działu. Trzeba wtedy szybko wycenić poszczeglne tytuły i ustąpić lub dumnie wkroczyć. Więc:

? Wchodzący ma mniej honorw (HONOR – umowna jednostka dostojności osb) od przebywających w pomieszczeniu, co wyraża się głwnie w kolejności pozdrawiania i ma charakter bezwzględny.

? Stojący ma jeden honor przewagi nad idącym lub jadącym.

? Starszy nad młodszym ma rwnież jeden honor przewagi, gdy rżnica wieku zbliżona jest do jednego pokolenia. Rżnica 10lat jest na ogł maskowana. Ostentacyjnie ustępowanie koleżance o 7 lat starszej może, więc być przez nią odebrane bez satysfakcji. Gdy rżnica jest bliska dwm pokoleniom, to starszy ma dwa honory przewagi.

? Zawsze dziękujemy, gdy ktoś zrezygnuje z przewagi godności w stosunku do nas i przyjmujemy gest jako swoisty prezent.

? Za płeć należy się jeden honor i chociaż wpływ obyczajw zachodnich osłabia ten zwyczaj, to jednak ma on jeszcze mocną pozycję. Polska pod tym względem jest krajem szczeglnym.

? Jeden lub dwa honory można mieć za wysoka pozycje w hierarchii służbowej, ale dotyczy to tylko rzeczywistej zależności służbowej. Kierownik innego działu nie ma nad szeregowymi pracownikami żadnego handicapu.

? Honory można uzyskać za byciem gościem. Na gospodarzu zaś spoczywają liczne obowiązki: przedstawienie sobie przybywających i przebywających osb, opiekowanie się gościem. Gospodarz jest osobą szczeglną dla gościa, obdarzaną przez niego największym honorem, zwłaszcza, jeśli znajdują się w ich towarzystwie inne osoby

Jest wiele sytuacji, ktre trudno jednoznacznie i szybko ocenić pod względem priorytety bezpieczeństwa, priorytetu organizacji życia publicznego i elegancji.



W przypadku wszelkich wątpliwości czy nieporozumień – ustępuje i pierwszy pozdrawia – grzeczniejszy



USTĘPOWANIE GODNIEJSZEMU

Okazywanie szacunku osobie godniejszej często wyraża się w ustępowaniu jej, czyli przepuszczaniu w wąskich przejściach, otwieraniu i zamykaniu drzwi, odbieraniu parasola, okrycia wierzchniego czy przyznawaniu pierwszeństwa w zabieraniu głosu. Dodatkowo obowiązuje tu zasada prawej strony, czyli przyjmowania pozycji stojącej lub siedzącej, by godniejszy znalazł się po naszej prawej stronie. Wychodzący z ciasnego pomieszczenia, autobusu, metra ma pierwszeństwo niezależnie od stopnia godności osoby, ktra akurat ma zamiar wyjść. Względy techniczne przeważają nad elegancją, zwłaszcza w pomieszczeniach mniejszych i w tocznych warunkach (np.windy). Gdy jednak drzwi oddzielają przestronne hole i nie ma ograniczenia przestrzeni, to przewaga ta nie ma charakteru bezwzględnego i przekłada się na jeden honor.



POZDRAWIANIE

Mniejsza ilość honorw oznacza, że pozdrawiamy pierwsi. Z jakiej odległości pozdrawiać, jeśli odbywa się to w ruchu? Gdy dochodzi do mijania z osobą z przeciwnego kierunku, wybieramy moment, w ktrym partner nas usłyszy i zobaczy i będzie miała czas na stosowną odpowiedź. Jeśli pozdrowimy w ostatniej chwili, możemy wprawić drugą stronę w zakłopotanie, bo nie spostrzegła nas i zaskoczona zareaguje pośpiesznie. Wyprzedzający ma obowiązek pozdrowić pierwszy, bo ma większa szanse rozpoznania znajomego po sylwetce, sposobie poruszania i ubiorze. Drugim nieodzownym składnikiem pozdrowienia jest ukłon i uśmiech. Pozdrowienie wyraża szacunek, więc suche dzień dobry bez tej niezbędnej mowy ciała nie wyraża niczego. Mężczyzna ukłon wykonuje głową i tułowiem, kobieta tylko głową (skinienie). Gdy osoba z liczniejszymi honorami mija siedzących, wwczas kobieta pozdrawia go na siedząco, mężczyzna zaś lekko podnosi się. Jeśli napotkamy kogoś drugi raz tego samego dnia, nie musimy pozdrawiać go ponownym dzień dobry. Jeśli upłynęło niewiele czas, wystarczy promienny uśmiech bez kłaniania się. A po dłuższym czasie już tylko ukłon i uśmiech. Gdy minęło kilka godzin to wypada coś powiedzieć, mwimy wwczas witam plus ukłon i uśmiech.



WITANIE

Pozdrowiliśmy znajomych i witamy się. Podczas powitania ważne jest nie tyko, kto z kim się wita, ale także kto wstaje, zdejmuje ubranie, rękawiczki. Kobieta nie wstaje, gdy wita się z mężczyzną lub kobietą w wieku zbliżonym. Lekko się podnosi (nie wstaje), gdy wita się z kimś jeden honor godniejszym. Panowie wstają zawsze, np.gdy kobieta przysiada się do stolika, przy ktrym siedzą. Formy powitania są rżne. Najbardziej powściągliwe są słowne bez behawioralnego kontaktu ze wskazaniem miejsca do siedzenia, gdy gospodarz siedzi w danym pomieszczeniu. Podawanie ręki nie jest obowiązkiem, ale w biznesie bywa bardzo popularne.



Ręki nie podajemy przez biurko czy przez stł. Jeśli zdecydowaliśmy się na te formę przywitania, musimy wyjść za biurka.



Gdy witają się delegacje, czyli grupy osb, to najpierw czynią to liderzy; inni czekają, a młodszy personel nie wykazuje w Tm czasie żadnej inicjatywy. Następnie gospodarz przedstawia swoich towarzyszy według hierarchii i kolejno witając się z gościem honorowym. Dopiero teraz gość honorowy przedstawia swoich towarzyszy 9nie odwrotnie, bo korzysta z honoru gościa wobec gospodarza). Teraz witają się kolejno z gospodarzem. Z kolei drugi gość w hierarchii wita się z resztą (bo wie kto jest kto) itd.



PRZEDSTAWIANIE

Grzeczność wymaga by osoby spotykające się w określonym towarzystwie znały się. Nie ma tu znaczenia czy jest firmowe przyjęcie czy spotkanie znajomych w klubie. Kolejność przedstawienia jest tu wprost związana z kolejnością wymieniania nazwiska i ewentualnie tytułu naukowego lub stanowiska. Przedstawia się mężczyznę-kobiecie, młodszego-starszemu, młodszego rangą - starszemu rangą, pojedynczą osobę niezależnie od płci przedstawia się małżeństwu. Wymienia się najpierw nazwisko osoby przedstawianej, np. Chciałbym przedstawić pana Oleksy, pani Kwaśniewska lub w bardziej zażyłych kontaktach Poznajcie się Robert Janowski, Kasia Stankiewicz. Przy przedstawianiu mamie i osobom wysokiej rangi stosuje się uroczystą formę- Pozwoli pan prezes, że przedstawię naszego pracownika, pana Kowalskiego.



TYTUŁOWANIE

Tytuły miga być naukowe, kurtuazyjne, zawodowe oraz rodowe (te ostatnie w Polsce praktycznie nie funkcjonują). Tytuły i stopnie naukowe: to profesor, docent, doktor habilitowany, doktor, magister, inżynier. Tytuły kurtuazyjne, jak sama nazwa wskazuje, to wyraz naszego szacunku wobec niektrych osb. Do wychowawcw w szkole średniej mwimy, więc panie profesorze, do duchownego – wasza świątobliwość, eminencjo (kardynał), wielebność (arcybiskup, biskup, ambasador), magnificencjo (rektor uczelni), wielebność (ksiądz kanonik – człowiek kapituły zakonnej). Uniwersalne zwroty kurtuazyjne, gdy nie ma tytułw, to oczywiście szanowny pan, pani. Wielmożny pan, w skrcie W.P., uważany jest za nieco staroświecki.

Hierarchia posługiwania się rżnego rodzaju tytułami i nazwiskami powinna być następująca:

Kurtuazyjne

Naukowe

Imię i nazwisko

Zawodowe

Tytuły zawodowe przysługują, jak już wiadomo, z wykształcenia lub zajmowanego stanowiska. Stanowisko kierownicze daje duże pole do popisu dla tytułowania, a więc: pani dyrektor, prezes, kierownik, mistrz.

Tytułujemy się zawsze jednoczłonowo np. panie inżynierze, panie inkasencie, pani inspektor. Zawsze używamy najlepszego z tytułw, by dowartościować osobę, do ktrej się zwracamy. Byłym szefom okazujemy szacunek, tytułując ich jak dawniej, np. panie premierze, ministrze, prezesie. Tytułując kogoś w piśmie raczej nie używajmy skrtw, bo obniżają one rangę tytułu, np.prof., doc., dyr., lek.med. zaakceptować można tylko skrty bezkropkowe, czyli takie jak dr czy mgr

Wsplna praca łączy ludzi, co powoduje, że oficjalne tytuły zaczynają przeszkadzać. Część firm wręcz specjalnie buduję atmosferę rodziną w pracy, co ma wpływ na tytułowanie. Od oficjalnych tytułw stopniowo przechodzi się do bardziej zażyłych, by w końcu mwić po imieniu. Przykładowa drabinka wygląda następująco:

• Panie Kowalski (najbardziej oficjalnie)

• Panie kierowniku (oficjalnie)

• Panie Kazimierzu (mniej oficjalnie, ale z dystansem)

• Panie Kaziu (mniej oficjalnie, ale nieco lekceważąco)

• Kazimierzu, Kazik (po imieniu – ciepło i mniej oficjalnie)

• Kaziu (zdrobnienie infantylne – lepiej nie używać)

• Kazek (przezwisko – lepie nie używać)





PRZECHODZENIE NA ,,TY’’

Propozycję przejścia na ty składa starszy-młodszemu, kobieta-mężczyźnie, przełożony-podwładnemu, starszy pracownik-młodszemu pracownikowi. Zanim zaproponuje się przejście na ty należy się zastanowić, czy na pewno tego chcemy, czy dzieje się to w potrzebie chwili i czy następnego dnia nie będziemy żałować tej decyzji.



OGLNE ZASADY, KTRE POMAGAJĄ W BIZNESIE I ŻYCIU CODZIENNYM

UŚMIECH: Uśmiech i śmiech są zaraźliwe!!! Im bardziej jesteśmy szczęśliwi, tym bardziej się uśmiechamy, im więcej się uśmiechamy, tym bardziej jesteśmy szczęśliwi. Uśmiech ułatwia codzienne życie. W sklepie uśmiechając się dostaniemy ładniejszy kawałek mięsa, w urzędzie szybciej załatwimy sprawy. Uśmiech nikomu nie szkodzi i jest skutecznym środkiem odmładzającym.

ŻYCZLIWOŚĆ: Życzliwość okazana ludziom wraca bardzo szybko. Powinno się być życzliwie nastawionym do wszystkich ludzi, co wcale nie znaczy, że należy się dawać naiwnie wykorzystywać! Życzliwe nastawienie potrafi zdziałać cuda. Skrzywiona i nieszczęśliwa osoba potrafi się zmienić w prawdziwego anioła.

DYSKRECJA: Nie lubimy, gdy nasze tajemnice są rozpowiadane, więc rwnież nie powinniśmy tego robić. Plotkarstwo jest w bardzo złym tonie. Świadczy o osobie, ktra plotkuje, że jest pusta i nie ma nic do powiedzenia na inne tematy. Takiej osobie nie należy ufać. Często plotkarze mają dwie twarze i potrafią być mili dla danej osoby, a za chwilę ją obgadać. Ludzie bardzo cenią osoby, ktre potrafią dochować tajemnicy, są dyskretne, nie starają się wnikać w niczyje życie prywatne i nie powtarzają zasłyszanych plotek. Tacy ludzie to prawdziwy skarb. Odzwierciedla to powiedzenie Ernesta Hemingwaya Potrzeba dwch lat, aby nauczyć się mwić; pięćdziesięciu, aby nauczyć się milczeć'.

LOJALNOŚĆ: Lojalność to bardzo rzadka, a bardzo ważna cecha charakteru. Należy być lojalnym wobec rodziny, przyjacił, pracodawcw. Jeżeli nie jest się zadowolonym z pracy, to można ją zmienić, a jeżeli się pracuje, to należy być lojalnym wobec szefw i firmy.

UPRZEJMOŚĆ: Człowiek dobrze wychowany powinien być jednakowo uprzejmy wobec wszystkich niezależnie od stanu społecznego i zasobności portfela. Kulturalnych ludzi poznajemy po tym, że jednakowo kłaniają się szefowi i sprzątaczce. Uprzejmość także popłaca. Ludzie, ktrzy traktują innych uprzejmie, są darzeni szacunkiem i także traktowani uprzejmie.



PODSTAWY SAVOIR - VIVRE

Zwrot pochodzi z języka francuskiego. Savoir – znaczy: umieć, potrafić, wiedzieć; vivre – znaczy: żyć. Wzięte razem, tworzą popularny splot słw, ktry można rozumieć jako: znajomość obyczajw i form towarzyskich, reguł grzeczności i umiejętność postępowania w życiu i radzenia sobie w rżnych złożonych sytuacjach. Lubimy ludzi dobrze wychowanych. Uważamy, że maniery dobrze świadczą o człowieku i umilają życie nie tylko w biznesie, ale i w społeczeństwie. Istnieją określone zasady jak postępować w rżnych sytuacjach.



TELEFON

Zaczynanie rozmowy telefonicznej przez tego, kto telefonuje od kto mwi ? jest niegrzeczne. Z jakiej racji we własnym mieszkaniu ma nam się ktoś przedstawiać nie wiedząc komu. Podnosząc słuchawkę mwimy: słucham lub halo. Dzwoniący przedstawia się i pyta: Czy firma Trojanowski?, albo Czy zastałem pana Trojanowskiego?, a nie: Kto mwi?. W biurze osoba podnosząca słuchawkę dobrze zrobi jeśli od razu wymieni nazwę instytucji.



Powinniśmy pamiętać aby:

• nie zaczynać rozmowy od Kto mwi?

• nie dzwonić w sprawach służbowych w niedzielę bez wyraźnej konieczności

• nie dzwonić do domu, gdzie leży ktoś poważnie chory

• gdy się umwimy, że o jakiejś porze zadzwonimy, bądźmy punktualni,

• gdy gdzieś dzwonimy i nikt się nie zgłasza na pierwszy, drugi sygnał to jeszcze czekamy, aż telefon przedzwoni piąty raz, po czym odkładamy słuchawkę.

• będąc świadkiem czyjejś rozmowy telefonicznej wypada na moment ogłuchnąć.

• nie wypada dzwonić po godzinie 22:00

• pamiętajmy, że telefon po to między innymi wynaleziono, żeby nie wpadać do znajomych bez zapowiedzi! dzwoniąc do kogoś bądź określonej firmy nie wiemy, czy trafiliśmy na właściwy moment do przeprowadzenia rozmowy negocjacyjnej.

W rozmowie telefonicznej trudno ustalić, czy jesteśmy traktowani poważnie (ze względu na brak kontaktu wzrokowego). Kontakt telefoniczny zwiększa prawdopodobieństwo błędnego wnioskowania, co do znaczenia dokonanych ustaleń. Zalety i wady kontaktu telefonicznego.

a) wady: (rozmwca może prowadzić rwnolegle szereg innych negocjacji). Rozmowa telefoniczna naraża na większe rozproszenie uwagi. Głwnym mankamentem negocjacji przez telefon jest brak kontaktu wzrokowego – tzn. brak informacji o zachowaniach niewerbalnych rozmwcw

b) zalety: oszczędność kosztw prowadzenia rozmw (czas i transport). Rozmowy są krtsze i bardziej rzeczowe, można ostrzej bronić swoich interesw i łatwiej zakończyć rozmowę.



WIZERUNEK

Kobiety z reguły wiedzą jak się ubrać, więc ograniczę się do opisu męskiego ubrania,

Istnieje zasada, że spośrd trzech elementw ubrania: garnituru, koszuli i krawatu, tylko jeden z nich może być we wzorek (np. w paski lub w kratkę), koszula jednokolorowa, garnitur jednokolorowy, krawat we wzorki, koszula i krawat jednokolorowy, garnitur we wzorek,

koszula we wzorek, garnitur i krawat jednokolorowy. Rękawy koszuli powinny być dłuższe od rękaww marynarki i trochę wystawać (do 2 cm). Obuwie powinno być dostosowane kolorem do ubrania: do ubrań jasnych i brązowych – obuwie brązowe, czarne obuwie można praktycznie nosić do każdego koloru ubrania. Skarpetki powinny być dobrane kolorem do obuwia, spodni lub krawata.

Niszczyciele wizerunku:

• Odznaki z napisami, rysunki, tatuaże

• Podkoszulki z napisami lub siatkowy podkoszulek, zwłaszcza kolorowy, widoczny pod białą, zbyt przezroczystą koszula.

• Widoczna linia majtek w zbyt obcisłym ubraniu (spdnica, sukienka, spodnie)

• Przezroczyste bluzki czy sukienki, z jednoczesnym brakiem stanika. Czarny stanik lub inny kolorowy pod białą bluzką.

• Rzucające się w oczy ozdoby na włosach

• Kwieciste sukienki z falbankami

• Brak pończoch czy rajstop lub z oczkami, lub podarte

• Zbyt krtkie albo kolorowe skarpetki, widoczna goła łydka ponad skarpetą

• Wieczorne tkaniny noszone w ciągu dnia, całkowicie czarny strj

• Pognieciona, nie wyprasowana odzież

• Długie swetry, skrzane bądź zamszowe spodnie

• Znoszone i nie wypastowane buty, zniszczone obcasy lub sportowe buty do garnituru

• Źle dobrany krawat

• Rząd ołwkw lub długopisw w grnej kieszeni

• Niedbale ogolona twarz

• Źle ostrzyżone i nie uczesane włosy

• Łupież na kołnierzu

• Łuszczący się lakier na paznokciach

• Zbyt silny zapach perfum, zwłaszcza złej jakości

• Brzydka cera

• Nieświeży zapach ciała, nieprzyjemny oddech



SPŹNIANIE SIĘ

Teoretycznie nie należy się spźniać. Czasami jednak gospodarze oczekują, że goście się spźnią i są jeszcze niegotowi. Niektrzy przygotowują podanie dania na określoną godzinę i spźnianie psuje im pracę włożoną w przygotowanie posiłku. Jeżeli jest się zaproszonym na np. 20 to przychodzi się punktualnie. Jeżeli gospodarze zapraszają między 19 a 20 to umożliwia to przybycie w zależności od komunikacji. Idąc na imprezę, czy w restauracji, należy przyjść punktualnie. W drzwiach wita gospodarz, a następnie gospodyni w pokoju. Żegna się w pokoju, a gospodarz odprowadza do drzwi. Gdy goście wyrażają chęć podziękowania za gościnę, nie należy ich pod żadnym pozorem prbować zatrzymywać.



ODRUCHY

Piękny chd, postawa, ruchy zdobią tak mężczyznę, jak i kobietę. Należy więc pięknie chodzić, prosto się trzymać. A jak należy stać? Nigdy na rozstawionych nogach! Głowy nie należy zadzierać do gry, ani nosić spuszczonej, patrząc spode łba.

Młodzi ludzie często nie wiedzą, co zrobić z rękami. Dziewczyna – pł biedy, bo ma torebkę, ktrej zawsze może się uczepić, ale chłopak nie posiada tego rekwizytu. Praktycznym rozwiązaniem jest umieszczenie rąk w kieszeniach. Ale czy wypada? Ostatecznie dopuszczalne jest włożenie jednej ręki do kieszeni marynarki, nawet podczas rozmowy z kimś, ale lepiej nie trzymać jej tam bez przerwy. Do kieszeni spodni można po coś tylko sięgnąć; trzymanie w niej ręki, nawet krtki czas, jest niegrzeczne wobec rozmwcy. Tym bardziej nie można sobie pozwolić na trzymanie w kieszeniach obydwu rąk, nawet w towarzystwie zaprzyjaźnionego rwieśnika. Dziewczynie też nie wypada trzymać rąk w kieszeniach spodni, w każdym razie nie podczas rozmowy. Nie należy

wymachiwać rękami podczas marszu czy spaceru. Nie wolno przesadnie gestykulować przy

rozmowie. Uderzenie pięścią lub dłonią w stł, nie stanowi argumentu, tylko gest niesłychanie wulgarny. Oglnie: gesty rąk powinny być celowe i opanowane.

Niestosowne jest zakładanie nogi na nogę w ten sposb, że kostka jest oparta na kolanie. Założywszy nogę na nogę nie należy kołysać podudziem. Objęcie dłońmi założonego kolana jest dopuszczalne raczej tylko na chwilę. Zwłaszcza nie wypada: podrygiwać kolanem podczas dyskusji, rozwalać się na fotelu, bujać się na tylnych nogach krzesła, siedząc w towarzystwie na tapczanie kłaść się na plecy z głową opartą o ścianę czy nawet poduszkę, siedzieć na brzeżku krzesła, fotela czy kanapy. Ziewanie w towarzystwie jest niedozwolone. Przy lekkim kaszlnięciu należy odwrcić głowę trochę na bok i ewentualnie przysłonić usta ręką, przy gwałtownym kaszlu koniecznie należy podnieść do ust chusteczkę. Czkawka jest w ogle nieprzyjemną przypadłością, a w towarzystwie-katastrofalną. Gdy się zdarzy, należy udać się do kuchni lub łazienki i zastosować następującą kurację: lewą ręką mocno zatykamy nos, do prawej bierzemy szklankę wody i zaczynamy łykać małymi porcjami, ale bez przestanku, nie zaczerpując powietrza. Po chwili zaczniemy się dusić - o to chodzi. Jeśli czkawka nie minęła należy powtrzyć kurację z większą wytrzymałością.

SAVOIR – VIVRE NA SPOTKANIACH, KONTAKTACH SŁUŻBOWYCH

Savoir-vivre w pracy staje się tak samo potrzebny jak wiedza, inteligencja czy umiejętności negocjacyjne. Jest niezbędny zwłaszcza podczas kontaktu z klientami i innymi osobami spoza firmy. W ostatnich latach powstaje coraz więcej firm oferujących zajęcia z kultury biznesu. Coraz więcej przedsiębiorstw oferuje swoim pracownikom takie szkolenia. Najwięcej błędw w zachowaniu popełnia się właśnie w życiu zawodowym. Kadra średniego szczebla popełnia błędy, nawet te podstawowe, np. kto kogo przedstawia. Dlatego właśnie w tej dziedzinie savoir-vivre powinien być szczeglnie udoskonalony. Nie wystarczy powiedzieć, że ktoś ma być grzeczny lub elegancki. Pracownikw trzeba wysyłać na specjalne kursy. Myśliwiec uczy swoich klientw np. tego jak powinien się do kogoś zwracać. Kiedy przybrać jaką intonację głosu, jak wydać polecenie, aby ktoś nie poczuł się urażony. Savoir-vivre jest niezbędny ze względu na kontakt z innymi osobami spoza firmy.

Głwnym powodem popełniania gaf przez ludzi jest z jednej strony brak wiedzy, jak się zachować, z drugiej napięcie nerwowe. Wynika ono chociażby z tego, że bardzo nam zależy na tym, jak wypadniemy. Ignorancje, zadufanie i zaniedbanie podstaw biznesu to głwne przyczyny popełniania gaf. Biznesmeni najczęściej popełniają błędy podczas powitania, nie wiedzą, ktra łyżeczka do czego służy, kto siada i kiedy pierwszy, jak się należy do kogo zwracać. Dlaczego znajomość zasad dobrego zachowania w biznesie jest tak istotna? Nieznajomość savoir -vivre'u często poczytywana jest jako duży nietakt, a jeśli zależy nam na tych właśnie kręgach ludzi, to na wejściu mamy trudności w nawiązaniu kontaktu.

Niektre sytuacje wymagają stosowania pewnych zasad, ktrych postrzeganie na pewno nikomu nie zaszkodzi, a z całą pewnością może spowodować większą pewność siebie.



Pierwsze spotkanie, prezentacja produktu

Pierwsza rozmowa z partnerem w interesach i pierwsze wrażenie z niej często decydują o przyszłości naszego biznesu.

Gdzie się umawiać na pierwsze spotkanie? - W siedzibie firmy, oczywiście. Nawet, jeżeli mamy małe biuro. Jeżeli na pierwsze spotkanie umwimy się w restauracji lub np. w domu, to oznacza, że wstydzimy się swojej firmy i tego, jak wygląda. A z taką osobą niechętnie robi się interesy.

Powitanie.Tu jest cała hierarchia, wiele zależy od konkretnej sytuacji. Jeżeli chcemy uhonorować naszego gościa, to dyrektor firmy jedzie na lotnisko albo na dworzec i przywozi go do siedziby przedsiębiorstwa. Możemy rwnież wysłać samochd z szoferem, ale wtedy powitanie będzie miało niższą rangę. Większość partnerw, z jakimi spotykają się polscy mali i średni przedsiębiorcy, przyjeżdża do siedziby firmy swoim samochodem. Co wtedy zrobić? Przede wszystkim zorganizować wszystko tak, by sam przyjazd odbył się bez problemw: jeżeli nasze biuro znajduje się w budynku, do ktrego dojazd jest skomplikowany, trzeba dokładnie wyjaśnić, jak do nas dotrzeć, można wysłać mapkę. Jeżeli nasza firma ma bramę i portiera, ktry wpuszcza na teren zakładu, portier musi wiedzieć, że dana osoba nas odwiedzi. Dopytywanie się "A pan do kogo?" może być poniżające.

Jak powitać gościa? Naczelna zasada to rwnoważność rang: prezesa wita prezes, handlowca - handlowiec. Powitanie i pierwsze spotkanie powinno przebiegać w gabinecie prezesa lub - jeżeli firmę odwiedza więcej osb (np. prezes z dyrektorem produkcji, marketingu i asystentem) - w specjalnie przygotowanej do tego sali recepcyjnej. Małe i średnie firmy często nie mają takiej specjalnej sali. Ale do przyjęcia gości doskonale nadaje się schludna sala konferencyjna. Jeżeli firma organizuje wernisaże sztuki lokalnych artystw, w sali mogą wisieć obrazy. A jeżeli np. szef firmy hoduje kaktusy, może warto w niej umieścić rośliny.

Jeżeli mamy firmę produkcyjną, po powitaniu można przedstawić prbki produktw, zaoferować zwiedzanie zakładu. Powinien też zadbać o szczegły techniczne. Przede wszystkim łącza internetowe, jeżeli będą potrzebne, rzutnik, specjalne miejsce na prbki towarw, niezbędne katalogi

Jeżeli na pierwsze spotkanie zaplanowaliśmy rozmowy handlowe z prezentacją, powinniśmy przygotować wszystkie niezbędne do prezentacji materiały. Ustawianie rzutnika przy gościach czy szukanie prbek w trakcie negocjacji dowodzi złej organizacji w firmie.

Kiedy powitać gościa? Jeżeli chcemy dać do zrozumienia naszą pozycję biznesową i jeżeli naprawdę jest ona wysoka, możemy dać gościowi poczekać ok. 5 minut na nas. Wtedy drobne, byle kontrolowane spźnienie podkreśli rangę naszego stanowiska.



PRZYJĘCIA, BANKIETY-ZASADY DOBREGO ZACHOWANIA

Spotkania towarzyskie, przyjęcia, bankiety są ważnym elementem naszego życia zarwno osobistego jak i zawodowego. Z pozoru wydają się nie być istotne, jednak mają znaczny wpływ na nasze kontakty z innymi. Bardzo często wiele interesw załatwianych jest podczas spotkań organizowanych poza miejscem pracy. Na przyjęciach poznajemy wielu ludzi, od ktrych często zależy nasza pźniejsza ścieżka zawodowa czy też życie prywatne. Podczas naszego życia często będziemy zapraszani na przyjęcia, czasami też będziemy musieli przejąć rolę organizatora. Niezbędna jest więc znajomość etykiety związanej z tą sferą życia.

Uroczysta z szampanem czy skromna w domu? A może ekskluzywna, w zamkniętej restauracji?

Kolacja biznesowa to spotkanie po zakończeniu negocjacji, kurtuazyjne - dla podtrzymania dobrych kontaktw, albo początek znajomości z partnerem w interesach. Złożenie zaproszenia na kolację jest łatwe, ale jej organizacja i styl to rafy, o ktre często rozbijają się nawet najbardziej obiecujące interesy.

To jeden z momentw, w ktrym najlepiej widać klasę biznesmena, i doskonała okazja do tego, żeby dowiedzieć się, z kim naprawdę będziemy robili interesy.

Na kolację zapraszamy osobiście. Najważniejsze jest ustalenie, kto będzie obecny podczas spotkania. Tutaj obowiązuje bardzo prosta reguła: zapraszamy wszystkich, ktrzy byli obecni podczas spotkań czy negocjacji naszej firmy i firmy partnera. Pamiętajmy, żeby każdy mgł porozmawiać ze swoim odpowiednikiem! Jeżeli ktoś nie ma pary przy stole, czuje się niezręcznie. Jeżeli posiłek ma mniej oficjalny charakter, można zaprosić osoby dodatkowe, np. żonę lub męża. Przy czym tu zasada odpowiednika rwnież obowiązuje, więc powinniśmy się upewnić, czy nasz biznesowy partner rwnież na kolację przyjdzie z małżonkiem.

Jakie miejsce wybrać? - Pamiętajmy, że kolacja biznesowa to nie tylko posiłek. To rwnież moż

594a

liwość podzielenia się wrażeniami ze wspłpracy, a tak naprawdę - przedłużenie naszego spotkania biznesowego. Jeżeli podpisaliśmy kontrakt i chcemy to uczcić nie tylko lampką szampana po zakończeniu negocjacji, dobrze jest zaprosić naszego partnera do restauracji. Do jakiej? Każda firma powinna mieć swj styl, więc rwnież - ulubioną, wyprbowaną restaurację z sympatyczną obsługą. Kolacje w domu gospodarza zdarzają się rzadko, i to raczej wtedy, gdy obaj biznesmeni znają się prywatnie.

W restauracji powinniśmy postarać się o osobną salę i ustalić menu. Powinniśmy rwnież dowiedzieć się wcześniej, czy nasz partner nie jest alergikiem i nie jest uczulony na przyprawy bądź niektre potrawy. Podobne ustalenia dotyczą przekonań religijnych bądź ideologicznych (wegetarianie). Takie szczegły powinny załatwić sekretarki prezesw.



Przyjęcia biznesowe. Co zjeść podczas biznesowego przyjęcia? Jeżeli znamy restaurację, to będziemy wiedzieli, co polecić, albo możemy poprosić właściciela restauracji o przygotowanie specjalnego menu tylko dla nas. To robi dobre wrażenie. Wybr wina to osobna historia i wydaje mi się, że nasi biznesmeni powinni się sporo nauczyć. Jeżeli nie wiemy nic o winach, zwrćmy się o radę do właściciela restauracji. Jeżeli nie potrafi nam doradzić, lepiej od razu poszukać innego miejsca na spotkania biznesowe. Podobnie jest z nożem do ryby. Jeżeli restauracja nie ma noży do ryby, to rwnież nie jest to dobre miejsce na przyjęcie biznesowe. Powinniśmy zapraszać tylko do miejsc, ktre nie postawią nas w kłopotliwej sytuacji. Bo prby jedzenia ryby dwoma widelcami to właśnie takie sytuacje.

Jak zachowywać się przy stole, powinien wiedzieć każdy, nie tylko biznesmen. Radzimy uważać z alkoholem i kontrolować od początku do końca, co się powie: - Nasze deklaracje biznesowe przy stole w restauracji mają podobną wagę do tych, ktre składamy przy stole negocjacyjnym. Ale dobre wino czy szampan, tak samo jak lampka koniaku po posiłku, są jak najbardziej na miejscu. Ważne tylko, żeby z nimi nie przesadzić.

Po zakończeniu posiłku powinniśmy dyskretnie uregulować rachunek. Zawsze płaci gospodarz. Jeżeli to my zapraszamy, to wyjątkowo niezręczna jest sytuacja, w ktrej gość musi szukać po kieszeniach pieniędzy albo prbujemy podzielić rachunek na wszystkich przy stole. To robi fatalne wrażenie i może doprowadzić do tego, że kolacja była nie tylko naszym ostatnim spotkaniem przy stole, ale ostatnim w ogle.

Treść negocjacji jest najważniejsza, ale trudno sobie wyobrazić rozmowy zakończone sukcesem, ktre odbywają się w byle jakim pomieszczeniu, bez zachowania podstawowych zasad. Biznesmeni często o nich zapominają, a przecież to, jak rozmawiamy z potencjalnym partnerem w interesach, może decydować, czy dojdziemy do porozumienia.

O czym musimy pamiętać, przygotowując się do rozmw? Po pierwsze, o pomieszczeniu, w ktrym będziemy je prowadzić. Powinno być przygotowane: musimy mieć stł, przy ktrym zmieszczą się wszyscy uczestnicy zespołw negocjacyjnych z obu stron. Stł powinien być prostokątny, ustawiony w dobrze oświetlonym miejscu.



NEGOCJACJE

Przygotowanie do negocjacji.

Kolejnym ważnym elementem jest rozmieszczenie uczestnikw negocjacji przy stole. Żelazna zasada to nie sadzanie gości tyłem do drzwi. - To stary zwyczaj, jeszcze ze średniowiecza. Wtedy nie wolno było siadać tyłem do drzwi, bo za drzwiami mogło czaić się niebezpieczeństwo. Dziś już wiadomo, że zza drzwi nikt nie wyskoczy i nie wbije nam noża w plecy, ale konwenans pozostał. I jest bardzo ważny.

Stł i sala, my, wy, drzwi okna.

W sytuacji, kiedy w pomieszczeniu dominuje ściana z oknami to naszych oponentw usadawiamy naprzeciwko okna – dajemy im lepszy widok – widok na okna. My siadamy tyłem do okna przez to możemy lepiej obserwować naszych oponentw.

Na stole stawiamy: notatki woda i soki, długopis. Dobrze poprowadzone negocjacje to klucz do sukcesu każdej firmy, niezależnie od jej wielkości. Aby zdobyć ten klucz, powinniśmy stworzyć odpowiednią atmosferę do rozmw.

Na stole powinny stać woda i szklanki dla wszystkich uczestnikw rozmw. Co z kawą i herbatą? Nie radzi się ich podawać podczas rozmw. Od tego, żeby napić się kawy czy herbaty, zjeść kanapkę albo lunch, są przerwy. Wtedy można się rozluźnić, porozmawiać na inne tematy niż biznes. Rzecz jasna nie podajemy podczas negocjacji żadnych napojw wyskokowych! Zakończone sukcesem negocjacje można uczcić lampką szampana, ale dopiero po tym, jak podpiszemy porozumienie.

Gości sadzamy tak, by dokładnie naprzeciwko prezesa siedział prezes, handlowca - handlowiec, inżyniera - inżynier. Od tej zasady nie ma odstępstw.

Okrągły stł jest mniej wygodny, często nie mieszczą się przy nim wszyscy zainteresowani. Rwnież dokumenty nie leżą symetrycznie po obu stronach. Dobrze, jeżeli w pokoju negocjacyjnym wisi logo naszej firmy, jeżeli pokj ma swj styl i akcentuje to, co robi firma. Najgorzej, jeżeli zamkniemy się z partnerem do rozmw małej, ciemnej klitce o szarych ścianach. To robi fatalne wrażenie.

Ważne jest jednak, żeby gospodarz zatroszczył się o przerwy i ich aranżację. Powinien zaproponować coś do jedzenia - jeżeli rozmowy się przeciągają.

Ważną kwestią - jeżeli rozmawiamy z partnerem z zagranicy - jest tłumaczenie. Jeszcze przed negocjacjami ustalamy, czy będziemy prowadzić je w języku gospodarza, gościa, czy w języku trzecim - np. po angielsku.

Jeżeli nie czujemy się pewnie z naszymi zdolnościami lingwistycznymi, lepiej zapewnić tłumaczenie. Najgorsze wrażenie robią biznesmeni, ktrzy starają się pokazać, że znają język, a tak naprawdę znają tylko kilka podstawowych zwrotw. Wtedy nikt nie traktuje ich jak poważnych partnerw. Tłumaczy zapewnia gospodarz - chyba, że kontrahenci przyjadą z własnym zespołem tłumaczy.

Prezenty

Jak to zrobić, by nie odebrali tego jako prby korupcji? Co kupić, by obdarowany nie poczuł się zażenowany? Każdy biznesmen na pewno stanie kiedyś przed problemem, jak okazać wdzięczność partnerowi w interesach. Mit o tym, że nie wypada wręczać upominkw kolegom z branży, już dawno padł. Obdarowanie kontrahenta nie jest niczym niewłaściwym. Trzeba tylko wiedzieć, co i kiedy ofiarować, by nikogo do siebie nie zrazić.

Przede wszystkim wartość prezentu nie powinna przekraczać 200 zł. Ważne są też okoliczności, w jakich go wręczamy. Partnera wypada obdarować po podpisaniu kontraktu lub po zakończeniu wsplnego działania - nigdy przed nim! Dobrym pretekstem są także rocznice funkcjonowania firm, otwarcie nowej siedziby lub święta czy Nowy Rok.

Forma prezentu zależy od relacji z kontrahentem. Jeśli planujemy obdarować osobę, ktrą już dość dobrze znamy, możemy pozwolić sobie na bardziej intymny prezent, np. spinki do mankietw. Jeśli jednak będzie to nowo poznana osoba, najbezpieczniejszym prezentem będzie butelka czerwonego wytrawnego wina. Uniwersalnymi upominkami są też pira wieczne, ekskluzywne wizytowniki czy albumy.

Czasami po zakończeniu większego kontraktu szef lub prowadzący kontrahenta zaprasza go na uroczystą kolację.

Jednak większość polskich przedsiębiorcw nie chce się wypowiadać na temat upominkw. Granica między etycznym a ryzykownym upominkiem jest bowiem płynna. Etykę prezentu określa kultura. A nasza jasno wyraża, że wartościowy prezent bez specjalnej okazji w biznesowych kręgach jest odbierany jako motyw korupcyjny.























PODSUMOWANIE

Kultura ma swe źrdło w tradycyjnych, oglnie przyjętych obyczajach i zwyczajach cywilizowanego świata i stanowi część składową kultury oglnoludzkiej. Jest ona zewnętrznym odbiciem cech charakteru, zasad moralnych, etycznych, obyczajowych, stylu życia. Słowem - osobistej kultury człowieka. Formy towarzyskie ulegają pewnym przeobrażeniom pod wpływem zmian zachodzących w świecie, nowych upodobań, zainteresowań, mody, zwyczajw, postępu w rżnych dziedzinach życia.

Nie powinny być, więc sztywne. Nie mogą one jednak odrzucać podłoża, na ktrym wyrosły. Można je unowocześniać, przystosowywać, ale zasady kultury towarzyskiej pozostają niezmienne. Człowiek, ktry nie miał sposobności czy czasu zapoznać się praktycznie z podstawowymi zasadami savoir- vivre'u, wstydząc się własnej niezgrabności, nieporadności, zaczyna unikać towarzystwa i staje się odludkiem.

Istotne jest to,że formy towarzyskie są po to, aby swoim zachowaniem nie obrażać innych,

treścią form towarzyskich jest życzliwy stosunek do ludzi, grzeczność, uprzejmość, szacunek dla otoczenia, szczeglnie dla osb starszych i kobiet, prostą naukę form towarzyskich rozpoczynamy od stosowania słw: proszę, dziękuję, przepraszam.






Przykadowe prace

Detergenty

Detergenty Detergenty to substancje,ktrych cząsteczki zbudowane są tak, że jedna część cząsteczki jest apolarna, a druga polarna (i najczęściej obdarzona ładunkiem). Substancjami takimi są, na przykład, sole wyższych kwasw tłuszczowych - mydła. Czę...

Jak założyć własną działalność gospodarczą

Jak założyć własną działalność gospodarczą Postanowiłam założyć własna firmę. Moim pomysłem jest sklep"MŁODZIK" z odzieżą militarna. W mojej miejscowości w najbliższych okolicach nie ma sklepu z ostatnio tak popularną w"...

Etyka- Kant, Utylitaryzm

Etyka- Kant, Utylitaryzm 6. Etyka Kanta Etyka Immanuela Kanta (1724-1804) prezentuje typowo deontologiczny system etyczny [Kant 1984]. Jest to, po pierwsze, etyka autonomiczna, co oznacza, iż uzasadnienia słuszności czynw człowiek powinien poszukiwać w sobie samym. Według Kanta czynnikiem ks...

Życie ludzi "innych".

Życie ludzi "innych". "Tor przeszkd w naszej szkole" Gdy dowiedziałem się, że do naszej szkoły mają przyjść uczniowie niepełnosprawni pomyślałem, że będzie im bardzo trudno pokonywać wszystkie przeszkody jakie napotkają na własnej drodze. ...

Uczucia Romea względem Julii

Uczucia Romea względem Julii Poznali się na balu w domu rodzicw Julii, nie wiedzieli os sobie wiele, a jednak pokochali się od pierwszego wejrzenia...Nie wiem czy taka miłość to tylko fikcja literacka czy może wydarzyć się naprawdę Shakespeare jednak opisał ją bardzo r...

Analiza porwnawcza wierszy Hymn Juliusza Słowackiego i Moja piosnka(II) Cypraina Kamila Norwida

Analiza porwnawcza wierszy Hymn Juliusza Słowackiego i Moja piosnka(II) Cypraina Kamila Norwida Analizowane przeze mnie wiersze, czyli,,Hymn Juliusza słowackiego oraz dzieło Cypriana Kamila Norwida,,Moja piosnka (II) pochodzą z epoki romantyzmu. Oba wiersze poruszają motyw tęsknoty za ojczyzna, cha...

Amidy, aminy, aminokwasy

Amidy, aminy, aminokwasy AMIDY KWASOWE Amidy kwasowe - pochodne kwasw karboksylowych, w ktrych grupa OH- grupy karboksylowej została zastąpiona grupą aminową -NH2 Właściwości fizyczne acetamidu: -biała krystaliczna substancja -dobrze rozpuszczalny w wodzie -od...

Zasady międzyczasowego prawa karnego

Zasady międzyczasowego prawa karnego Zasady międzyczasowego prawa karnego. Ustawa karna obowiązuje od momentu wejścia w życie, ktry to moment ona sama określa. W prawie karnym szczeglnie istotne znaczenie ma zasada vagatio legis (okres pomiędzy publikacją a wejście...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry