• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Literack...

Nawigacja

Literackie spotkania wrogw na podstawie fragmentw



Literackie spotkania wrogw na podstawie fragmentw




"Nie chowaj nienawiści po wieczne czasy, ty, ktry sam nie jesteś wieczny". Autorem tej jakże mądrej myśli o przekazie uniwersalnym i ponadczasowym, jest grecki filozof, Arystoteles. Każdy człowiek musi kiedyś wybaczyć i sam prosić o wybaczenie. Przekaz tej treści jest zawarty między innymi we fragmentach "Iliady" i "Pana Tadeusza". Trojański krl Priam po śmierci syna Hektora, udaje się do obozu greckiego, gdzie błaga mordercę swojego następcy o wydanie jego zwłok. Podobne spotkanie ma miejsce w Soplicowie, gdzie Jacek Soplica pod przebraniem Księdza Robaka i w obecności brata, spotyka się ze swoim odwiecznym wrogiem, Gerwazym. Pragnie wyjawić mu całą tajemnicę i na łożu śmierci uzyskać jego przebaczenie.



Achilles był bohaterem greckiej "Iliady" Homera. Jego rodzicami byli Peleus, krl Myrmidinu w Tesalli i nimfa Tetyda. Matka Achillesa pragnęła uczynić jego ciało nieśmiertelnym i odpornym na wszelkie rany, dlatego też kąpała go jako niemowlę w świętej rzece bogw, Styksie. Jednak popełniła błąd, ponieważ trzymała go podczas zanurzania za piętę, ktra została jedynym niechronionym miejscem. Achilles odznaczał się niezwykłą siłą, biegłą znajomością sztuki wojennej, nieskazitelna urodą oraz piękną budową fizyczną. Został wykreowany na postać boską i ideał wspaniałego rycerza. Pomimo, iż matką jego była boginka morska, a więc istota boska, Achilles nie panował nad swoimi uczuciami i jak zwykły śmiertelnik poddawał się emocjom. Był ambitny i niezależny, z trudem podporządkowywał się rozkazom i korzystał z każdej okazji, by się sprzeciwić. Często przedkładał własne sprawy prywatne nad sprawy państwowe, dotyczące jego ojczyzny. Dlatego właśnie usunął się z pola walki, kiedy Agamemnon odebrał mu jego niewolnicę, Bryzeidę. Zaślepionego w gniewie Achillesa nie interesowało, że ginęli jego towarzysze walki – zależało mu bardziej na pokazaniu im, iż nie można go obrażać ani upokarzać. Jest to negatywna cecha jaką Achilles prezentuje jako szlachetny rycerz. Pomimo tego, że wie, iż Grecy nigdy nie zdobędą Troi bez jego pomocy, to i tak zaprzestaje walk. W końcu Agamemnon przeprosił Achilla, ale ten nie chciał przyjąć przeprosin. Nie stanął do wojny nawet kiedy sytuacja stała się krytyczna i szala zwycięstwa zaczęła przechylać się na stronę Trojan, ktrzy zaczęli podpalać okręty – jedyna szansę na powrt do ojczyzny. Achilles użyczył jedynie w tej sytuacji swojej wspaniałej zbroi swemu przyjacielowi, Patroklesowi, czym pośrednio przyczynił się do jego śmierci. Przyjaciel poległ z ręki trojańskiego księcia Hektora. Była to wielka strata dla greckiego bohatera. Przemienił się w tedy z bezwzględnego rycerza, w małe, słabe dziecko. Tarzał się po ziemi, wyrywał włosy z głowy i łkając posypywał się popiołem. Był bliski załamaniu. Chciał nawet popełnić samobjstwo ale odwiodła go od tego matka, ktra wyłaniając się z morza, przyniosła mu nową zbroje, zrobioną przez boga ognia i kowali, Hefajstosa.



Nowa tarcza Achillesa była wykonana ze złota, srebra, miedzi i cyny. Składała się z pięciu okrągłych płyt, z ktrych każda ozdobiona była kunsztownymi obrazami, przedstawiającymi rozmaite sceny. Hefajstos wprowadził obrazy kontrastowe, ktre opowiadały o życiu codziennym Grekw oraz świecie przyrody, ktry jest dopełnieniem życia ludzkiego. Pierwszy z obrazw wyobrażał świat i wszechświat. Doskonale wyodrębniona była ziemia, niebo, słońce, księżyc oraz wszystkie planety i gwiazdy, a więc Plejady, Hyady, potężny Orion i Niedźwiedzica, ktrą nazwano Wielkim Wozem. Na kolejnym obrazie ukazane były dwa greckie miasta. W jednym trwały przygotowania do obrzędw weselnych, a niedaleko w rynku dwaj mężczyźni kłcili się o pieniądze. Ich spr miała rozstrzygnąć powołana przez nich starszyzna, a ta, ktra najsłuszniej rozsądziła otrzymywała dwa złote talenty. W drugim przedstawionym na tarczy mieście trwało oblężenie. Na murach stał tłum starcw, kobiet i dzieci, natomiast wojsko wyruszało z miasta aby spotkać się z nieprzyjacielem. Na czele armii Hefajstos wyrzeźbił Aresa i Atenę. Dalej widoczny był wodopj, za ktrym ukryło się wojsko. Ciągnęły tam stada owiec i wołw, a za nimi szli dwaj pasterze, ktrzy w następnej scenie zostali zabici przez wojsko. W następnym okręgu bg-kowal wyrył żyzne, szerokie pola, a na nim oraczy. Ukazał też dobra krlewskie i trzymających w swych rękach ostre sierpy żniwiarzy. Ich praca była ciężka ale wykonywali ją gorliwie, bo wiedzieli, że wieczorem będzie czas uczt i odpoczynku. Ludzie ci potrafili docenić dobrodziejstwo zbiorw ziemi. Kolejny okrąg przedstawiał winnicę, po ktrej ścieżkach, młodzi ludzie szli z koszami pełnymi owocw. Panowała tam radosna atmosfera, gdyż młodzież umilała sobie pracę przygrywaniem i śpiewaniem. Czwarty obraz przedstawiał świat przyrody, a więc pastwisko i wysokorogie woły, ktrych strzegli dwaj pasterze razem z dziewięcioma psami. Nagle pojawiły się straszliwe lwy i z idących na przedzie wołw porwały jednego, a następnie rozerwały go i pożarły jego wnętrzności. Pasterze na prżno ścigali drapieżnikw szczując ich psami, ktre tylko podbiegały i szczekały. Dalej Hefajstos ukazał łąkę w uroczej dolinie ze srebrzystymi owcami. Na łące byli rwnież chłopcy i dziewczęta, ktrzy wesoło tańczyli tworząc korowd, pośrd ktrego boski pieśniarz śpiewał pieśń. Na koniec boski kowal wyrzeźbił potężny prąd rzeki Okean, ktry biegł wkoło otoku kunsztownie zdobionej tarczy. Hefajstos zrealizował swj artystyczny zamysł bez drżenia ręki, z ogromną precyzją i osiągnął wspaniałe efekty.



Po otrzymaniu nowej zbroi, wielki bl Achillesa po stracie przyjaciela, zamienił się w żądzę straszliwej zemsty na zabjcy. Zapewniony przez Atenę o jej pomocy, z jeszcze większym uporem i bezwzględnością ścigał Hektora. Doszło w końcu do właściwej części pojedynku. W rozmowie między przeciwnikami, Hektor odnosił się do Achilla z szacunkiem, natomiast ten wypowiadał słowa pełne kpiny, ktre tylko raniły Trojańczyka i świadczyły o tym ile w boskim wojowniku jest nienawiści: przeklęty Hektorze, głupcze, sępy i psy cię rozszarpią, psie, zdychaj!. Achilles w ogle nie słuchał prśb Hektora związanych z oddaniem zwłok przegranego bliskim po zakończonej walce, ale jego propozycje wzmagały w nim jeszcze większe fale gniewu. Nie potrafił wstrzymać swojej pogardy do Hektora i poniżał go mimo tego, że on rwnież był wspaniałym wojownikiem. Boski heros był przepełniony gwałtownością i okrucieństwem, a w walce z Trojańskim bohaterem, nie widać w nim było szlachetności rycerza, ktry z uznaniem przystępuje do pojedynku. Koniec walki zakończył cios Achillesa w szyję Hektora. Ugodzony wojownik jeszcze raz prosił o oddanie jego ciała rodzinie, lecz nic nie mogło wzruszyć twardego jak kamień achillesowego serca. W Achillu, mimo śmierci wroga, nadal panowała nieograniczona złość. Pragnął zadać Hektorowi dodatkowy bl, dlatego też przywiązał ciało do rydwanu i ciągnął je po piasku. Doskonale zdawał sobie sprawę z tego, iż zbezczeszczenie zwłok i odmwienie ich wydania rodzinie, było najgorszą karą, jaka mogła spotkać kogoś zabitego, bo wykluczała zorganizowanie pogrzebu i tym samym zaznania spokoju na drugim świecie.



Priam był krlem Troi, a jego żoną była Hekabe. Był ojcem Parysa, ktry wywołał konflikt wojenny, Hektora, ktremu po swojej śmierci chciał przekazać krlestwo oraz Kasandry, wrżbitki, ktrej nikt nie słuchał i ktrą wszyscy uważali za szaloną. Po śmierci następcy tronu, Priam strasznie się załamał: wkoło przy ojcu synowie wewnątrz dziedzińca siedzieli, łzami zraszając swe szaty. Nieszczęsny starzec pośrodku chlajną okryty na ziemi leżał, a mierzwa i błoto głowę starcowi sędziwą i całą szyję okryły, ktre tarzając się w pyle, własnymi rękami nagarniał. Tym bardziej, iż zarwno on jak i jego rodzina była świadkiem zbezczeszczenia zwłok jego syna przez Achillesa. Priam po krtkim zastanowieniu postanowił udać się do obozu greckiego i wykupić ciało Hektora. Pozostawił swoich najbliższych w Troi, zdjął koronę i wyruszył z wozami pełnymi kosztowności do przeciwnika. Pragnął odzyskać zwłoki kochanego syna, wyprawić mu należyty pogrzeb i przygotować do przejścia na tamten świat.



Podczas spotkania Achillesa z Priamem, władca Troi wcale nie przypominał swoim zachowaniem dumnego monarchy lecz załamanego i zrozpaczonego po śmierci syna ojca. Przekradł się do samego środka obozu Grekw nie zwracając uwagi na czyhające nań niebezpieczeństwa, a gdy zjawił się przed obliczem zabjcy własnego syna, padł przed nim na kolana i zalewając się łzami całował Achillesa po rękach i nogach, żebrząc o łaskę i wydanie zwłok Hektora w zamian za przywiezione na wozie kosztowności. Grek początkowo nie okazywał zainteresowania słowami Priama i odpychał go od siebie, ale kiedy starzec wspomniał o także niemłodym ojcu bohatera, serce Achillesa drgnęło: wspomnij na ojca swego, do bogw podobny Achillu. W moich on latach jest teraz i stoi na progu starości. Może go jacyś sąsiedzi zamieszkujący wokoło dręczą, a nikt go od zguby i od napaści nie broni. Ale i on gdy o tobie, że jeszcze żyjesz , usłyszy, radość ma w sercu i potem każdego dnia się spodziewa syna miłego zobaczyć wracającego spod Troi. Nie był już bezwzględnym mścicielem uganiającym się za zabjca przyjaciela, tylko człowiekiem tęskniącym za domem rodzinnym, ktry wie, że niedługo zginie. Wszystko to spowodowało, że Achilles zgodził się łaskawie na wydanie Priamowi zwłok syna. Zadbał nawet o to, aby je umyto i namaszczono olejkami, by ich widok nie sprawił blu starcowi. Ponadto wydał na cześć Priama ucztę: to rzekłszy, szybki Achilles powstał i białe jagniątko zabił własnymi rękami. Sprawili je wnet towarzysze, dzieląc na części, a potem na rożny wbijali i piekli ogniem rumieniąc. Gotowe – natychmiast na stł szły gościnny. Automedon chleb przynisł i przed Pryjamem postawił w pięknych koszykach. Achilles mięso przy uczcie sam dzielił. Każdy z nich rękę wyciągał do potraw stojących na stole. Przez cały czas Achilles odnosił się do krla Troi z szacunkiem i dbał o to, aby w jego obozie nie stała mu się żadna krzywda. Zadbał rwnież o godziwe posłanie dla Priama: a przy tym polecił przykryć je piękna tkaniną z purpury, pod spd dać kobierce oraz dwie chlajny wełniane na wierzch dla ciepła przyrzucić. Boski wojownik zgodził się rwnież na tymczasowy rozejm, aby zrozpaczony ojciec mgł wyprawić pogrzeb swojemu synowi.



Spotkanie Achillesa z Priamem pozwala bohaterowi odkryć w sobie ludzkie uczucia. Wzrusza się obecnością płaczącego krla i przypomina sobie swojego ojca. Staje się poważny, zrwnoważony i bardziej dojrzale rozumuje sytuacje. Przede wszystkim odkrywa w sobie wrażliwość na tragedie innych i porzuca tkwiącą dotychczas w nim złość.



Jednym z najważniejszych wątkw Pana Tadeusza są dzieje Jacka Soplicy, ktry występuje pod nazwiskiem księdza Robaka. O burzliwych losach tej postaci świadczy jego spowiedź przed śmiercią. Cechą Jacka Soplicy jest niezwykła dynamiczność charakteru i osobowości. W młodości był typowym, zubożałym szlachcicem, reprezentantem drobnej szlachty. Lubił się bawić, spędzać czas na rozrywkach i nieobca mu była służba ojczyźnie. Cieszył się oglnym szacunkiem a szczeglną przyjaźnią darzył go magnat Stolnik Horeszko, ktry często zapraszał go na uczty do swojego zamku, zapewniając sobie w ten sposb dodatkowe poparcie na sejmikach. Pod zewnętrzną maską zawadiaki Jacek ukrywał wrażliwość, czujność i spryt. Doskonale zdawał sobie sprawę z tego, że przyjaźń Stolnika była udawana mimo to nie mgł opanować wzrastającego uczucia do Ewy, crki Horeszki, ktra rwnież darzyła go wielką miłością. Jednak Horeszko, ktry uznawał Soplice tylko za kompana, nie dopuszczał myśli, że Jacek mgłby zostać jego zięciem. Starania młodego szlachcica o rękę Ewy zakończyły się podaniem mu czarnej polewki, ktra oznaczała odmowę. Nieszczęśliwy i urażony w swojej dumie postanowił zgromadzić mały oddział żołnierzy, opuścić Litwę i walczyć w Moskwie lub na Tatarszczyźnie. Przed wyjazdem postanowił pożegnać Stolnika, prosząc jeszcze raz, by oddał mu rękę Ewy. Lecz ten, głuchy na prośby Jacka, zaczął rozmowę o weselu swojej crki z kasztelaninem. Straciwszy wszelką nadzieję, Jacek Soplica wyjechał i poślubił ubogą dziewczynę, ktrej nie kochał, gdyż nie mgł zapomnieć o Ewie. Stał się szaleńcem opętanym żądzą zemsty. Nieszczęśliwa miłość sprawiła, że zaczął pić i stracił szacunek u ludzi. Nieszczęsna żona umarła z żalu, zostawiając mu syna Tadeusza, ktrym zaopiekował się brat Jacka – Sędzia w Soplicowie. Po jej śmierci, Soplica podrżował po kraju, lecz nie mgł zapomnieć o Ewie. Wszędzie krążyły słuchy o jej zaręczynach z wojewodą. Wszyscy podejrzewali, że jest w kimś zakochana, gdyż wpadła w apatię i całymi godzinami płakała. Lecz Stolnik jak gdyby tego nie zauważał i wyprawiał bale w swoim zamku, zapraszając znakomitych gości. W gronie tym nie było już miejsca dla Soplicy, ktry nie był teraz potrzebny Horeszce. Pewnego dnia Jacek jeździł wokł zamku i ze złością patrzył jak Stolnik bawi się niepomny boleści swej crki. Nagle zobaczył Moskali szturmujących zamek. W pierwszej chwili chciał ocalić Ewę i przyjść z pomocą jej ojcu, lecz gdy ujrzał, że Moskale przegrywają i zwycięski Stolnik znowu napawa się wygraną, uczucie zazdrości i zemsty stało się silniejsze. Chwycił karabin jednego z Moskali i wystrzelił, raniąc śmiertelnie Stolnika. Natychmiast na miejscu zdarzenia znalazł się wierny sługa Horeszki – Gerwazy, ktry prbował pomścić swego pana i strzelił do Jacka Soplicy ale niecelnie. Po śmierci Horeszki wszyscy uznali młodego szlachcica za zdrajcę narodowego, ktry uciekł z kraju. Postanowił odkupić swoje winy, walcząc o wolność ojczyzny. Dotarły do niego wieści o smutnym losie ukochanej Ewy, ktra umarła młodo, pozostawiając crkę Zosię. Jacek spokorniał, zdał sobie sprawę z tego, iż zadał wielu ludziom dużo trosk. Pragnął naprawić swoje błędy i na znak pokuty przywdział strj mnicha, i stał się emisariuszem. Pod przydomkiem księdza robaka walczył u boku Napoleona, nie dbając o sławę, często narażając na niebezpieczeństwo własne życie. Czasami udawało mu się przedostać do kraju. Przenosił wtedy rozkazy wodzw i nawoływał Polakw do przygotowania powstania przed wkroczeniem wojsk napoleońskich na Litwę, z czym wiązano nadzieję na odzyskanie niepodległości. W czasie jego pobytu na Litwie, w rodzinnym Soplicowie, nikt nie domyślał się, że pod kapturem mnicha kryje się dawny zawadiaka – Soplica. Ksiądz Robak zamierzał położyć kres waśni rodowej Horeszkw z Soplicami. Na polowaniu uratował życie Hrabiemu, pochodzącego z rodu Horeszkw, a ostateczna zgoda dokonała się przez małżeństwo Tadeusza ze zubożałą wnuczką Stolnika, Zosią. Podczas najazdu wojsk rosyjskich, Jacek Soplica zostaje śmiertelnie ranny. Przed śmiercią dokonuje długiej spowiedzi, w ktrej wyjawia swoje prawdziwe nazwisko i uzyskuje przebaczenie Gerwazego. Umiera z nadzieją, że Polska wreszcie odzyska wolność. Jacek po śmierci zostaje odznaczony orderem Legii Honorowej.



Gerwazy był klucznikiem na zamku Horeszki i jednocześnie jego wiernym sługą. Kochał swego pana ponad wszystko i był w stanie zrobić dla niego każdą rzecz. Był świadkiem najazdu Moskali na zamek i widział rwnież jak Jacek strzela do Stolnika raniąc go śmiertelnie. Od tamtego momentu poprzysiągł zemstę i stał się zajadłym wrogiem rodu Soplicw. Ciągle podkreślał swj stosunek do nich: Jeden tylko został, ktry dotąd ode mnie pamiątki nie dostał! Rodzoniutki braciszek owego wąsala, żyje dotąd... a w opowiadaniu o Jacku Soplicy, zaślepiony nienawiścią, więcej mwił o jego negatywnych cechach, niż o wydarzeniach, ktre miały miejsce.



Ksiądz Robak tuż przed samą śmiercią chciał oczyścić swoje sumienie i wyznać całą prawdę podczas spowiedzi. W obecności swojego brata, Sędziego i odwiecznego wroga, Gerwazego, ostatkiem sił i z blem serca, wyznał tajemnicę, ktrą nosił w sobie od wielu lat. Spowiedź rozpoczął od słw Jam jest Jacek Soplica.... Następnie opowiedział o swojej przyjaźni z Horeszką i o tym co przeżywał po stracie Ewy. Wspomniał, że przez wyrzuty sumienia, ktre ogarnęły go po zabiciu Stolnika, wyjechał z kraju, wstąpił do zakonu i uczestniczył w wojnie dla chwały ziemskiej. Klucznik w obliczu ujawnionej prawdy, słuchał spowiedzi Jacka do końca i stał się wyrozumiały dla jego cierpienia. Potrafił zataić w sobie złość, chęć zemsty i w pewnym momencie przerywając Soplicy przebaczył mu i wyznał, że w obliczu śmierci, przebaczył Jackowi rwnież Horeszko.



Z obu wyżej przedstawionych spotkań wynika wiele refleksji i głęboka wiedza o człowieku. Bywają w życiu momenty, w ktrych żadna siła ani namowy, czy prby nie mogą zmienić jego postanowienia. Najczęściej jednak dzieje się tak w chwilach rozpaczy i wściekłego zapamiętania. Odnajdujemy wwczas w sobie nieujawnioną do tej pory odwagę, czego przykładem może być miłość Priama do Hektora. Jest ona tak wielka, iż stary krl nie bacząc na niebezpieczeństwa, wyrusza do obozu wroga aby tam błagać go na klanach o wydanie zwłok syna. Jest to rodzaj aktu heroicznego, ktry odnajdujemy zazwyczaj w pokorze i przebaczeniu. Do takiego aktu był rwnież zdolny Jacek Soplica, ktry na łożu śmierci, będąc nie skorym do obrony, postanawia spotkać się ze swoim wrogiem i wyznać mu całą prawdę.



Podczas wizyty Priama, Achillesa nie wzruszały jego łzy, dopiero wspomnienie ojca oczekującego w niepewności powrotu syna wyzwoliło w nim eksplozję żalu. W jego sercu wciąż kołatało się uczucie nostalgii i jeszcze potężniejsze – tęsknota za rodzicem. Doprowadziło to do wydania zwłok Hektora jego ojcu. Jest to dowd na to, iż źrdłem zrozumienia drugiego człowieka jest nic innego jak doświadczenie cierpienia. Okazuje się, że aby dowiedzieć się co przeżywają inni, musimy przeżyć podobną tragedię. Dlatego tez Gerwazy, wysłuchując spowiedzi Jacka Soplicy odkrywa w sobie dobro i wyrozumiałość do drugiej osoby. Zdaje sobie sprawę z tego, iż dla Jacka strata Ewy była tak samo wielka jak jego rozpacz po śmierci Stolnika, ktrego miłował z całego serca. Z powyższych refleksji łatwo rwnież wywnioskować, że w człowieku znajdują się pokłady dobroci, ktre ujawniają się najczęściej w trudnych sytuacjach. Przykładem może być zarwno Achilles jak i Gerwazy, ktrzy mimo swojego buntowniczego i gwałtownego charakteru byli zdolni do tego aby stać się ludźmi wyrozumiałymi i pełnymi szacunku w stosunku do innych. W końcu według Homera Los dał ludziom odwagę znoszenia cierpień.






Przykadowe prace

Ściąga z ekonomii do 4 kl.

Ściąga z ekonomii do 4 kl. Pojeci i struktura majątku podmiotu gosporarczego Majatek podmiotu gospodarczego stanowia srodki materialne i niematerialne umożliwiajace prowadzenie dzialalnosci. Majatek dzielimy na M trwaly: wartosci niematerialne i prawne, rzeczowy majatek trwaly, finansowy majatek trwaly, nal...

Pierwsza pomoc

Pierwsza pomoc Pierwsza pomoc: Pierwszą pomocą nazywamy natychmiastowe czynności przed lekarskie wykonywane przez ratownika w celu ratowania życia lub zdrowia poszkodowanego oraz zapewnieniu pomocy lekarskiej. Zakres pierwszej pomocy: -reanimacja -pomoc w przypadku wstrząsw -tamowanie k...

Biografia - Zygmunt Freud (1856-1939)

Biografia - Zygmunt Freud (1856-1939) Zygmunt Freud (1856-1939) - austriacki neurolog, psychiatra, twrca psychoanalizy. Początkowo zajmował się neuropatologią, pźniej leczeniem nerwic, zwłaszcza histerii. W latach 1885-86 pracował w paryskiej klinice psychiatrycznej Salpetriere pod kierunki...

Dialog w restauracji.

Dialog w restauracji. Gość:Bonjour. Kelner:Bonjour monsieur. G:Je voudrais la carte s'il vous plait. K:Voila la carte monsieur. G:Quel est le plat du jour?. K:Du poission avec des frites. G:C'est leger?. K:Oui,oui. G:Tres bien,je prends le plat du jour. K:s'il vous plait.Vous prenez de cafe?...

Utwardzanie wydzieleniowe

Utwardzanie wydzieleniowe Laboratorium z materiałoznawstwa Cel ćwiczenia. Celem ćwiczenia jest zapoznanie się z procesem utwardzania wydzieleniowego stopw aluminium; przesycaniem i starzeniem oraz z wpływem czasu starzenia przyspieszonego na własności wytrzymałościowe....

Referat o Salvadorze Dali

Referat o Salvadorze Dali Dzieciństwo i dojrzewanie 11 maja 1904 roku o godzinie 8:45 w katolickim miasteczku Figueras przyszedł na świat Salvador Dali. Artysta swoje imię otrzymał po swoim bracie, ktry zmarł zaledwie rok wcześniej. Tak, więc, gdy narodził się drugi ...

Ustrj państwa polskiego w XVII wieku

Ustrj państwa polskiego w XVII wieku Demokracja szlachecka – nie spotykana poza Polską forma ustroju państwa w ktrym rwny wobec prawa, chociaż zrżnicowany wewnętrznie stan szlachecki sprawował władzę państwową odsuwając od władzy inne stany i kontroluj...

Batalistyka pociskw

Batalistyka pociskw B a l i s t y k a BALISTYKA —dziedzina nauk technicznych zajmująca się badaniem zjawiska strzału, a zwłaszcza napędem (miotaniem), lotem na torze (w powietrzu) i działaniem na cel pociskw rżnego rodzaju. Poszczeglnymi fazami ruchu pociskw zajmują si&#...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry