• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Męs...

Nawigacja

Męski układ rozrodczy



Męski układ rozrodczy




praca w załaczniku z obrazkami



Praca kontrolna z Biologii

Temat:,,Charakterystyka męskiego i męskiego układu rozrodczego.



Układ rozrodczy

W opisie narządw płciowych (układu rozrodczego) przyjął się podział na gruczoły płciowe, (czyli gonady) wytwarzające komrki płciowe (plemniki i jaja), drogi je wyprowadzające oraz narządy płciowe zewnętrzne.

• Męskie narządy płciowe - to jądro (wytwarzające komrki płciowe) i najądrze, nasieniowd i pęcherzyki nasienne, cewka moczowa, gruczoł krokowy i gruczoły opuszkowo-cewkowe, prącie i moszna.

• Żeńskie narządy płciowe - to jajniki (odpowiednik jąder u mężczyzn), jajowody, macica oraz pochwa i zewnętrzne narządy płciowe.



Męski układ płciowy

Narządy płciowe męskie wewnętrzne:

• Jądro.

• Najądrze.

• Nasieniowd.

• Cewka moczowa męska.

• Gruczoły pęcherzykowo-nasienne.

• Przewd wytryskowy.

• Gruczoł krokowy.

• Gruczoły opuszkowo-cewkowe.

Narządy płciowe męskie zewnętrzne:

• Moszna.

• Prącie.

Jądro i najądrze



U mężczyzn narządem wytwarzającym komrki płciowe jest jądro. W jego greckiej nazwie odzwierciedlono fakt, że jest to organ parzysty, (didymoioznacza bowiem "bliźniaki"). Oba jądra umieszczone są w worku mosznowym, będącym uwypukleniem ściany brzucha. Położenie jąder w mosznie zapewnia im mniejsze niż wewnątrz jamy brzusznej wahania ciśnienia i niższą temperaturę. Narząd ten jest, bowiem wrażliwy na czynniki fizyczne np. w postaci przegrzania. Moszna zapewnia rwnież jądrom znaczną ruchomość, (choć nie tak dużą jak u innych ssakw). Lewe jądro leży nieco niżej niż prawe; spowodowane jest to nieco gorszym odpływem krwi żylnej właśnie z lewego "bliźniaka", co powoduje, że ma ono trochę większy ciężar.

Męska gonada ma kształt spłaszczonej elipsoidy. Jej przeciętne wymiary wynoszą 4-5 cm długości, 2,5-3,5 cm szerokości oraz ok. 2 cm grubości; masa wynosi średnio 20-30 g.

Podobnie jak w wielu innych narządach w jądrze możemy wyrżnić tzw. zrąb i miąższ. Ten pierwszy stanowi "rusztowanie" dla charakterystycznych dla miąższu jądra płacikw i składających się na nie cewek nasiennych. W takim rusztowaniu biegną przewody (naczynia krwionośne, nerwy, naczynia chłonne) doprowadzające do płacikw składniki odżywcze oraz sygnały kontrolujące jego pracę, a zbierające niepotrzebne już produkty przemiany materii.

Zasadniczą funkcją jądra jest wytwarzanie plemnikw. Ich droga zaczyna się w cewkach nasiennych krętych (kilka z nich składa się na jeden płacik), a pźniej przez cewki nasienne proste wędrują do sieci jądra.

Proces wytwarzania plemnikw zwany jest także spermatogenezą. Komrki płciowe - będące obok komrek podporowych głwnym składnikiem ściany cewek krętych - dzielą się i dojrzewają. Cały proces zaczyna się od tzw. spermatogonii, przechodzi przez etap spermatocytw I i II rzędu, a kończy się na spermatydach i, ostatecznie, plemnikach.

Nie są to jedynie proste podziały, z jakimi mamy do czynienia np. w naskrku, kiedy to nowe komrki zastępują stare, nie rżniąc się jednak zasadniczo od swoich "rodzicw".





Tutaj materiał genetyczny zawarty w 46 chromosomach (23 pary) dzieli się na pł. Plemnik i komrka jajowa mają, więc po 23 chromosomy. Dzięki temu po połączeniu w zygotę liczba z powrotem wraca do 46 sztuk. W przeciwnym razie (bez tego redukcyjnego podziału) przy każdym kolejnym zapłodnieniu musielibyśmy pomnożyć tę liczbę przez 2, a to doprowadziłoby zapewne do śmierci zarodka.

Dojrzałe plemniki mają około 60 mikrometrw długości, a w przeciętnej objętości wytrysku (3 mililitry) mieści się ich aż 200 do 300 milionw. Składają się z głwki, szyjki oraz witki, ktra zapewnia im dużą ruchomość.

Oprcz plemnikw jądro produkuje rwnież androgeny (głwnie testosteron) - męskie hormony płciowe odpowiedzialne za wzrost i rozwj zewnętrznych narządw płciowych, owłosienia typu męskiego, obniżonego tonu głosu i innych wtrnych cech płciowych.

Następnym po sieci jądra etapem na drodze plemnikw jest najądrze. To właśnie tutaj te komrki dojrzewają, zatrzymując się na pewien czas w tym swoistym "magazynie".

Nasieniowd i pęcherzyki nasienne



W czasie wytrysku plemniki przedostają się do nasieniowodu. Zgodnie z nazwą głwną funkcją tego długiego przewodu (50-60 cm) jest dalszy transport męskich komrek płciowych.

Nasienie musi składać się jednak nie tylko z plemnikw. Inne substancje nadają mu objętość, odżywiają plemniki na ich długiej drodze, pobudzają ich ruchy. Jednym z narządw wydzielających składniki nasienia są pęcherzyki nasienne. Ich wydzielina jest bogata w rżne enzymy, cukier owocowy - fruktozę oraz kwas cytrynowy i witaminę C. Ujścia pęcherzyka nasiennego wnikają do nasieniowodu w miejscu zwanym jego bańką. Tutaj, po połączeniu się z przewodami wyprowadzającymi pęcherzykw nasieniowd zmienia nazwę na przewd wytryskowy, ktry uchodzi na małym wzniesieniu błony śluzowej cewki moczowej, zwanym wzgrkiem nasiennym.

Cewka moczowa



Do tego miejsca przedstawiane narządy były parzyste, łącznie z nasieniowodami, pęcherzykami nasiennymi i przewodami wytryskowymi. Cewka moczowa jest już pojedyncza. Rozpoczyna się od dna pęcherza moczowego, a kończy się po około 15-20 cm ujściem zewnętrznym. Wyrżniamy część sterczową, błoniastą i gąbczastą cewki moczowej. Innym podziałem jest wydzielenie części ruchomej (położonej w prąciu) i ustalonej (składa się na nią część błoniasta i gąbczasta).

Cewka moczowa jest końcową, wsplną drogą układu moczowego i rozrodczego. To "skrzyżowanie" następuje, jak już wspominaliśmy, na wzgrku nasiennym, gdzie do cewki uchodzą przewody wytryskowe (przedłużenie nasieniowodw) oraz przewody odprowadzające gruczołu krokowego.

Gruczoł krokowy i gruczoły opuszkowo-cewkowe



Ten znany gruczoł nazywany jest rwnież gruczołem krokowym lub sterczowym, albo (z łaciny) prostatą. Swoim kształtem, wielkością i konsystencją przypomina kasztan. Podobnie jak jego roślinny odpowiednik ma wierzchołek i podstawę oraz dwie wyraźne części (płaty boczne) połączone nieco mniejszym płatem środkowym.

Podobnie jak jądro, gruczoł sterczowy ma budowę miąższową. Na ten miąższ składa się 30 do 50 gruczołw cewkowo-pęcherzykowych wraz z odpowiednimi przewodami wyprowadzającymi.

Stercz produkuje około 1/3 objętości nasienia. Jego wydzielina zawiera rżne składniki, ktre są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania plemnikw.

Innym gruczołem produkującym elementy nasienia są gruczoły opuszkowo-cewkowe, znajdujące się przy nasadzie prącia.











Moszna



Moszna obecne u samcw wielu ssakw lądowych, w tym u człowieka, uwypuklenie ściany jamy brzusznej w kształcie skrno-mięśniowego worka, w ktrym znajdują się jądra. Znajduje się pomiędzy prąciem i odbytem. Zadaniem moszny jest utrzymywanie jąder w optymalnej temperaturze, nieco niższej niż temperatura ciała. U człowieka jest to około 34,4C; w temperaturze 36,7C znacząco spada ilość produkowanych przez jądra plemnikw. W czasie chłodu moszna utrzymuje odpowiednią temperaturę kurcząc się, co zbliża jądra do wnętrza ciała. Akcja ta wspomagana jest skurczem mięśnia podnoszącego jądra (dźwigacz jąder). Termoregulację wspomaga rwnież mięśniowa błona sprężysta (tunica dartos), wyściełająca mosznę od wewnątrz. Kurczenie się jej włkien powoduje marszczenie skry moszny, co zmniejsza jej powierzchnię i redukuje ucieczkę ciepła; odpowiednio rozkurczanie powoduje wygładzenie moszny, a przez to zwiększenie jej powierzchni i polepszenie chłodzenia.

Prącie

Prącie, członek, penis - narząd kopulacyjny u samcw ssakw. Penis jest narządem homologicznym żeńskiej łechtaczki. U mężczyzn przez prącie przebiega ostatni odcinek cewki moczowej, ktrej ujście znajduje się na szczycie żołędzi prącia. Składa się z dwch rwnoległych ciał jamistych oraz ciała gąbczastego tworzącego żołądź prącia oraz tzw. opuszkę. Ciało gąbczaste osłania rwnież biegnącą przez prącie cewkę moczową. Prącie charakteryzuje się zdolnością do erekcji. Wyrżniamy nasadę oraz część ruchomą. Nasada przytwierdzona jest odnogami ciał jamistych do kości łonowych i kulszowych. Część ruchoma prącia zakończona jest żołędzią. Skra prącia leży na luźnej tkance podskrnej i dlatego łatwo ją przesuwać. Ponad żołędzią skra tworzy zdwojony fałd - napletek. Prącie unaczyniają: tętnica grzbietowa prącia i tętnica głęboka. Z żył powierzchniowych krew odpływa do żyły grzbietowej prącia, z żył głębokich zaś do splotu sromowego.











Żeński układ płciowy

Narządy płciowe żeńskie wewnętrzne:

• Jajowd.

• Jajniki.

• Macica.

• Pochwa.

Narządy płciowe żeńskie zewnętrzne:

• Wzgrek łonowy dawniej wzgrek Wezery.

• Wargi sromowe większe.

• Wargi sromowe mniejsze.

• Przedsionek pochwy i błona dziewicza.

• Ujście pochwy.

• Łechtaczka.

• Wędzidełko łechtaczki.

• Napletek łechtaczki.

• Gruczoły przedsionkowe większe, gruczoły Bartholina.

• Gruczoły przedsionkowe mniejsze gruczoły przycewkowe.

• Ujście zewnętrzne cewki moczowej.

• Opuszki przedsionka.

• Spoidło przednie warg sromowych.

• Spoidło tylne warg sromowych.

• Wędzidełko warg sromowych.



• Do narządw rozrodczych kobiety zalicza się rwnież gruczoły sutkowe.

Jajowd



Jajowd to przewd o długości ok. 12 cm, ktry biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika. Składa się z czterech odcinkw:

• Macicznego

• Cieśni

• Bańki

• Lejka z ujściem brzusznym

Na przekroju wyrżniamy (od środka) błonę śluzową, błonę mięśniową i otrzewną. Lejek zakończony jest strzępkami, spośrd ktrych najdłuższy nosi nazwę strzępka jajnikowego.

Błona śluzowa jajowodu jest mocno pofałdowana i pokryta nabłonkiem jednowarstwowym walcowatym migawkowym. Migawki biją w stronę ujścia macicznego przesuwając ewentualny owulat i powodując ruch cieczy, ktry promuje ruch plemnikw w stronę jaja. Inne komrki błony śluzowej produkują śluz odżywiający komrkę jajową i uczestniczący w kapacytacji plemnikw.

Jajowd powstaje z niezrośniętych grnych odcinkw przewodw Mllera. Z najbardziej dogłowowego odcinka może powstać tzw. wodniak Morgagniego.



Jajowody zgodnie ze swoją nazwą transportują jajo do macicy. Pierwszą jego częścią jest lejek, obejmujący jajnik tzw. strzępkami jajowodu. Wychwycone przez strzępki jajo wędruje do bańki jajowodu. To tutaj następuje zwykle zapłodnienie. Zapłodnione jajo (zygota) wędruje następnie przez ujście maciczne jajowodu do macicy

Jajnik



Odpowiednikiem jąder są u kobiety jajniki. Ich kształt przypomina nieco migdały; u dorosłej kobiety długość tego narządu wynosi od 2,5 cm do 5 cm, a szerokość od 1,5 cm do 3 cm.

Jednak jego wielkość zmienia się wraz z wiekiem kobiety, zależy rwnież od fazy cyklu miesiączkowego. Po okresie klimakterium, kiedy zanika jego czynność, jajnik przybiera postać bardzo małego ciałka.

Jajnik umocowany jest do ścian miednicy i sąsiednich narządw za pomocą więzadeł - pasm tkanki łącznej, zapewniających rwnocześnie odpowiedni margines swobody i możliwość przesuwania się narządu w czasie ciąży.

Głwnymi częściami jajnika są kora i rdzeń. W tej pierwszej znajduje się około 200 tys. pęcherzykw pierwotnych zawierających komrki jajowe. Struktury te rosną, tworząc najpierw pęcherzyki wtrne, a pźniej dojrzewające (zwane pęcherzykami Graafa). Pęknięty pęcherzyk Graafa uwalnia komrkę jajową, ktra (podobnie jak plemniki) przeszła już podział redukcyjny i zawiera 23 chromosomy. Moment takiego pęknięcia nazywamy jajeczkowaniem (owulacją). Jest to kluczowa faza tzw. cyklu jajnikowego. W jego pierwszej połowie pęcherzyk przez 14 dni dojrzewa pod wpływem wydzielanych przez przysadkę hormonw (FSH i LH). Około 14. dnia następuje wspomniane jajeczkowanie. Druga połowa cyklu (kolejne 14 dni) to faza ciałka żłtego (lutealna). Jeśli komrka jajowa zostanie zapłodniona, to powstałe z pękniętego pęcherzyka Graafa ciałko żłte produkuje progesteron przygotowujący macicę na przyjęcie zarodka. Jeśli nie dojdzie do zapłodnienia, to ciałko żłte zanika.

Macica



Macica w przeciwieństwie do jajnika i jajowodu jest narządem pojedynczym. Leży w miednicy między pęcherzem moczowym a odbytnicą. Jej wygląd anatomowie przyrwnali do spłaszczonej gruszki. Grną, rozszerzoną część macicy stanowi jej trzon, zwężający się ku dołowi w szyjkę. Nad trzonem, niejako wbrew swojej nazwie, położne jest dno macicy. Szyjka objęta jest od dołu przez pochwę, dlatego mwimy o jej części nadpochwowej i pochwowej. Podobnie jak w przypadku jajnika, macica zawieszona jest w miednicy za pomocą więzadeł utrzymujących ją w miarę stałym położeniu (w niewielkim pochyleniu i zgięciu ku przodowi).

Ściana macicy i jajowodw składa się z trzech głwnych warstw: błony surowiczej (na zewnętrz), mięśniowej (w środku) i śluzowej (wewnątrz). Błona śluzowa ulega okresowemu złuszczaniu, ktre zsynchronizowane jest ze wspomnianym już cyklem jajnikowym. Cykl ten trwa zwykle 28 dni. Po złuszczeniu błony objawiającym się jako miesiączka, następuje faza wzrostu i odbudowy. Po jajeczkowaniu (w środku cyklu) następuje faza wydzielnicza, kiedy to błona śluzowa przygotowuje się na przyjęcia zapłodnionego jaja. Jeśli to nie następuje, to cały cykl powtarza się od nowa.

Pochwa



Pochwa to mięśniowo - błoniasty, silnie rozciągliwy i elastyczny przewd, długości 5 cm do 14 cm (zazwyczaj 6 cm do 8 cm), stanowiący połączenie między macicą, a przedsionkiem pochwy stanowiącym część sromu kobiecego. Najwęższa w swojej dolnej części stopniowo się rozszerza. W części środkowej ma około 2 cm do 3 cm szerokości. Pochwa stanowi miejsce wprowadzenia nasienia, obejmując prącie w czasie kopulacji oraz drogę, ktrą wydostaje się płd podczas porodu, a także drogę odpływu krwi menstruacyjnej. Powstaje z połączenia części dystalnych przewodw przyśrdnerczowych (przewodw Mllera)

U człowieka pochwa położona jest w płaszczyźnie pośrodkowej ciała, nieomal w całości w miednicy mniejszej. Końcowy, krtki odcinek przebija przeponę moczowo - płciową. Pozwala to na wyrżnienie części śrdmiedniczej i części przeponowej.

Ku przodowi znajduje się pęcherz moczowy, a między pęcherzem i pochwą biegną oba moczowody. Poniżej biegnie cewka moczowa połączona z przednią ścianą pochwy przegrodą cewkowo - pochwową, ktra wypełnia przestrzeń cewkowo - pochwową.

Ku tyłowi - grną część pochwy (1 cm do 2 cm) pokrywa otrzewna, ktra następnie przechodzi na bańkę odbytnicy, tworząc dno zagłębienia odbytniczo - macicznego, stanowiącego zazwyczaj szczelinowatą przestrzeń. Czasem wnikają w nią pętle jelita cienkiego lub inne, położone nieprawidłowo narządy (np. jajnik).

Poniżej znajduje się przestrzeń odbytniczo - pochwowa, ktrą wypełnia tkanka łączna (u gry wiotka, ku dołowi coraz bardziej zbita), tworząca przegrodę odbytniczo – pochwową.

Po bokach znajduje się duży żylny splot pochwowy, a pochwę obejmuje, lecz nie zrasta się z nią mięsień dźwigacz odbytu. Poniżej pochwa przechodzi przez przeponę moczowo - płciową, zrastając się z nią. Obejmują ją włkna mięśnia zwieracza cewki moczowej zewnętrznego.

Następnie pochwa skręca ku przodowi, łącząc, się z przedsionkiem pochwy (pozostałość po zatoce mocz- płciowej, powstającej wskutek podziału steku). Odbytnica skręca zaś ku tyłowi, co powoduje powstanie klinowatego poszerzenia szczelinowatej dotychczas przestrzeni odbytniczo - pochwowej.

W dolnej części pochwa ma kształt cylindra spłaszczonego w osi przd - tył, co pozwala na wyrżnienie ściany przedniej i ściany tylnej. Niżej, w miejscu gdzie słup przedni i słup tylny marszczek są zaznaczone, światło pochwy przybiera kształt litery "H" i można dodatkowo wyrżnić ściany boczne.

Koniec grny pochwy obejmuje część pochwową szyjki macicy. Wnika ona skośnie w postaci brodawki, co powoduje powstanie sklepienia pochwy, ktre dzieli się na sklepienie przednie, tylne i sklepienia boczne prawe i lewe. Najgłębsze jest sklepienie tylne, ktre podczas stosunku płciowego pełni funkcję zbiornika nasienia, skąd plemniki własnymi siłami przedostają się do macicy i dalej do jajowodw, gdzie dochodzi do ewentualnego zapłodnienia.

Koniec dolny u dziewic zamyka błona dziewicza rozrywana podczas pierwszego stosunku płciowego na wiele drobnych kawałkw, ktre po pierwszym porodzie kurczą się, tworząc brodawkowate wygrowania - strzępki błony dziewiczej . Zdarzają się przypadki, kiedy młode kobiety rozrywają błonę w czasie aplikacji tamponu.

Ściana pochwy ma grubość około 3 mm, jednak wartość ta może ulegać znacznym wahaniom w zależności od stanu rozluźnienia. Bogactwo włkien elastycznych i sprężystych zapewnia jej dużą rozciągliwość a zarazem kurczliwość. Podczas ciąży jej struktura ulega znacznemu rozluźnieniu, co pozwala na silne rozciągnięcie się podczas porodu. Ściana ma budowę trjwarstwową.

Błona zewnętrzna tworzy ją tkanka łączna, ktra od wiotkiej u gry staje się coraz bardziej zbita, podobnie jak tkanka przestrzeni odbytniczo - pochwowej i cewkowo - pochwowej, ktra do niej przylega.

Błona mięśniowa budowana z mięśni gładkich bogato przetykanych tkanką łączną (głwnie włknami sprężystymi). Biegną one podłużnie, niewiele słabych pęczkw tworzy wewnętrzną warstwę okrężną. W części grnej łączy się ona z mięśniwką macicy, a ku dołowi przeplata się z mięśniami poprzecznie prążkowanymi przepony miednicy. Wnika rwnież w przegrodę cewkowo - pochwową i odbytniczo - pochwową (jako mięsień odbytniczo - pochwowy). W warstwie podłużnej ściany przedniej i tylnej biegną obfite sploty żylne, co wywołuje niewielkie zgrubienie unoszące błonę śluzową, ktra wytwarza w tych miejscach słupy marszczek. Owe sploty mogą się wypełniać, co prowadzi do obrzmienia słupw.

Błona śluzowa brak ostrej granicy oddzielającej ją od błony mięśniowej. Ma barwę szaroczerwoną, co pozwala ją odrżnić od żywoczerwonej błony macicy. W stanie nierozciągniętym posiada liczne fałdy poprzeczne - marszczki pochwowe, szczeglnie silnie rozwinięte w dolnej części pochwy kobiet, ktre nie rodziły. Grupują się one w dwa podłużne pasma na przedniej i tylnej ścianie, tworząc kolumnę marszczek pochwowych przednią i tylną. Pod wpływem porodw i z wiekiem ściany pochwy wygładzają się. Wyrżniamy dwie warstwy błony śluzowej pochwy:

Blaszka właściwa - zawiera liczne włkna sprężyste, brak gruczołw (mogą wystąpić pojedyncze, podobne do gruczołw szyjki macicy). Wytwarza liczne brodawki wnikające w nabłonek. W blaszce występują licznie limfocyty mogące grupować się w struktury przypominające wyglądem grudki chłonne.

Nabłonek - wielowarstwowy, nierogowaciejący nabłonek płaski, (choć ślady rogowacenia mogą wystąpić). W głębokich warstwach komrki zawierają ziarna glikogenu. Pod wpływem hormonw wydzielanych przez jajniki (głwnie estronu, wydzielanego przez ciałko żłte) nabłonek pochwy ulega charakterystycznym zmianom. Estron powoduje silne spłaszczenie powierzchownych warstw nabłonka, cytoplazma komrek staje się kwasochłonna, zwiększa się ilość ziaren glikogenu i pojawiają się ziarnistości z eleidyną (wykładnik tendecji do rogowacenia). Wcześniej i pźniej komrki są grubsze, a ich cytoplazma jest zasadochłonna. Zmiany te są podstawą do wyznaczenia czasu owulacji w niektrych metodach antykoncepcji. Brak tych zmian przy zachowanej menstruacji świadczy o niedoborze estronu lub cyklu anowulacyjnym (cykl bez jajeczkowania i powstania ciałka żłtego).

Ściana pochwy jest zwilżana przez białawą wydzielinę powstającą ze złuszczającego się nabłonka pochwy i dopływającą wydzielinę szyjki macicy. Zawiera ona około 5‰ kwasu mlekowego wytwarzanego przez stanowiące fizjologiczną florę pochwy bakterie Lactobacillus acidophilus. Niskie pH stanowi czynnik ochronny przed zakażeniami, lecz rwnież jest barierą dla plemnikw. W warunkach patologicznych ilość wydzieliny może wzrosnąć i wypływać w postaci białych upławw (fluor albus).

[Unaczynienie

• Tętnica pochwowa - zstępująca gałąź tętnicy macicznej (lub bezpośrednia gałąź tętnicy biodrowej wewnętrznej dochodząca do bocznego brzegu pochwy

• Gałązki tętnicy pęcherzowej dolnej

• Gałązki tętnicy odbytniczej środkowej

• Gałązki tętnicy sromowej wewnętrznej

Na tylnej ścianie pochwy może powstać nieparzyste tętnicze zespolenie.

• Żyły - tworzą potężny splot pochwowy, łączący się ze splotami odbytnicy i pęcherza moczowego oraz naczyniami z narządw płciowych zewnętrznych. Krew odpływa głwnie do żyły biodrowej wewnętrznej.

• Chłonka z grnej części spływa wzdłuż tętnicy biodrowej wewnętrznej do węzłw biodrowych wewnętrznych, a z dolnej do węzłw okolicy pachwinowej i węzłw odbytnicy.

Unerwienie

Zarwno włkna przewodzące wrażenia czuciowe, jak i włkna układu autonomicznego pochodzą ze splotu podbrzusznego dolnego, skąd docierają wzdłuż tętnic do błony zewnętrznej, tworząc splot pochwowy, w ktrym znajdują się drobne zwoje nerwowe. Z niego wychodzą nerwy do błony mięśniowej i błony śluzowej. W błonie śluzowej powstaje kolejny splot, z ktrego wychodzące włkna wytwarzają kolbkowate zakończenia w blaszce właściwej błony śluzowej i wolne zakończenia nerwowe w nabłonku. Niektrzy autorzy podają, że końcowa część pochwy, w pobliżu ujścia, unerwia czuciowo nerw sromowy, ma być to miejsce zwiększonej wrażliwości (punkt G).







zewnętrzne narządy płciowe



Narządy płciowe zewnętrzne nazywane są u kobiety zbiorczą nazwą - sromem. Szparę sromu zamykają wargi sromowe większe, po rozchyleniu, ktrych widzimy wargi sromowe mniejsze. Odpowiednikiem prącia u kobiet jest leżąca ku przodowi od nich łechtaczka żeński, nieparzysty zewnętrzny narząd płciowy ssakw. Znajduje się w pobliżu przedniego połączenia warg sromowych mniejszych Część widoczna znajduje się powyżej pochwy. Odgrywa podstawową rolę w pobudzeniu seksualnym i orgazmie. Łechtaczka jest narządem homologicznym z męskim prąciem i jest podobnie zbudowana. Parzyste ciała jamiste łechtaczki, ktre rozpoczynają się jako odnogi łechtaczki przyczepiające się do dolnych gałęzi kości łonowych. Mają średnio długość 4 cm, stanowiąc najdłuższą część ciał jamistych. Następnie obie odnogi biegną przyśrodkowo i w grę. Na tym odcinku pokrywa je mięsień kulszowo-jamisty. Obie odnogi łączą się nieco poniżej i do przodu od spojenia łonowego zbiegają się w mierzący około 2 cm trzon łechtaczki, w ktrym wyrżnia się część wstępującą i część zstępującą, ktra odpowiada odcinkowi wiszącemu prącia. Przejście części wstępującej w zstępującą nazywane genu lub angulus corporis clitoridis. Trzon łechtaczki kończy się wierzchołkiem, ktry wraz z pokrywającą go cienką skrą tworzy żołądź łechtaczki.Trzon łechtaczki łączy się ze spojeniem więzadłem wieszadłowym. Oba ciała jamiste w tej części oddziela niepełna przegroda. Każde ciało jamiste jest otoczone błoną białawą. Wewnątrz ciał jamistych znajdują się jamki , ktre są rozdzielone niepełnymi beleczkami zbudowanymi z mięśni gładkich i tkanki łącznej. Pod wpływem bodźcw nerwowych ciała jamiste wypełniają się krwią i dochodzi do wzwodu, ktry jest zrżnicowany osobniczo, ale nigdy nie dochodzi do zniwelowania angulus corporis clitoridis.

Unaczynienie:

Łechtaczkę zaopatrują w krew:

• Tętnica głęboka łechtaczki

• Tętnica powierzchowna łechtaczki

Będące gałęziami tętnicy sromowej wewnętrznej, będącej gałęzią tętnicy biodrowej wewnętrznej. Krew spływa żyłą głęboką łechtaczki do żyły sromowej wewnętrznej, a żyłą grzbietową łechtaczki do żylnego splotu pęcherzowego. Chłonka spływa do węzłw pachwinowych powierzchownych.

Unerwienie:

• Czuciowe – nerw grzbietowy łechtaczki z nerwu sromowego

• Autonomiczne – ze splotu miednicznego

Rozwj

Łechtaczka powstaje z wyrostka płciowego, stanowiąc analog prącia męskiego. Odpowiednikiem ciała gąbczastego prącia są opuszki przedsionka (bulbi vestibuli). Rozwj żeńskich narządw płciowych uwarunkowany jest brakiem męskich hormonw płciowych.

Wargi sromowe mniejsze przykrywają ujście cewki moczowej i ujście pochwy. Objęta przez nie przestrzeń nazywana jest przedsionkiem pochwy. Jej ściany zwilżone są wydzieliną produkowaną w gruczołach przedsionkowych większych.

Gruczoły sutkowe



Gruczoły mlekowe - zazwyczaj parzyste gruczoły charakterystyczne dla gromady ssakw. Powstały na drodze ewolucyjnego przekształcenia gruczołw potowych. Gruczoły mlekowe wydzielają mleko, ktre jest pokarmem młodych ssakw. Zazwyczaj mleko wydzielane jest przez sutki, jednak u ssakw niższych oraz stekowcw (prassakw) mleko wydzielane jest przez gruczoł w konkretnych miejscach bezpośrednio na skrę samicy. Sutki położone są najczęściej po stronie brzusznej, choć bywa, że przystosowanie do środowiska wymusza inne położenie sutkw. Tak ma się rzecz u nutrii, gdzie sutki znajdują się na stronie grzbietowej. Liczba sutkw może wynosić od jednej pary (nietoperze, ludzie) do 6, a nawet 7 par (gryzonie, świniowate).

Jest największym gruczołem skrnym. Składa się z ciała sutka, otaczającego go ciała tłuszczowego, a na szczycie znajduje się otoczka brodawki sutkowej z brodawką. Gruczoł sutkowy dorosłej kobiety leży na wysokości III do VII żebra, głwnie na mięśniu piersiowym większym i część na mięśniu zębatym przednim. Między sutkami znajduje się szczelina - zatoka sutkowa.

































Źrdło:

Encyklopedia PWN

Mini encyklopedia medycyny

Anna Zając, Marek Paprocki – Człowiek i jego anatomia






Przykadowe prace

Władza zaszczytem, zobowiązaniem, siłą destrukcyjną-motyw władcy i władzy w literaturze.

Władza zaszczytem, zobowiązaniem, siłą destrukcyjną-motyw władcy i władzy w literaturze. Jeżeli ktoś potrzebuje prace na taki temat.Z chęcia moge odsprzedać. Mj nr kontaktowy:667918371. Praca jest pisana przez polonistke na wysokim poziomie. Przygotowana była na...

Doktryna Kościoła Katolickiego

Doktryna Kościoła Katolickiego Doktryna Kościoła Katolickiego - wynika z światopoglądu katolickiego - doktryna wątpliwa zawiera jednak pogląd na władze, państwo, prawo, człowieka - poglądy te mają odzwierciedlenie w szerszym kontekście ...

Podatki

Podatki Rodzaje podatkw Podatek jest to obowiązkowe świadczenie pieniężne pobierane przez związek publicznoprawny (państwo, jednostka samorządu terytorialnego) bez konkretnego, bezpośredniego świadczenia wzajemnego. Zebrane podatki są wykorzystywane na potrzeby ustalone przez or...

Jacek Soplica - bohater czy zdrajca?

Jacek Soplica - bohater czy zdrajca? Temat: Jacek Soplica bohater czy zdrajca? Jednym z głwnych bohaterw powieści Adama Mickiewicza pt. Pan Tadeusz jest szlachcic Jacek Soplica. Uważam że zasługuje on zarwno na potępienie jak i na pochwałę dla swojej postawy. Niżej przedsta...

Recenzja książki pt.: Świat Zofii Josteina Gaardera.

Recenzja książki pt.: Świat Zofii Josteina Gaardera. Świat Zofii to najbardziej znana z powieści Josteina Gaardera, wspłczesnego norweskiego pisarza. A przynajmniej ta, ktra odniosła największy sukces na całym świecie. "Świat Zofii" został przetłumac...

Syzyfowe prace - streszczenie

Syzyfowe prace - streszczenie Treść powieści Kielecczyzna, U pł. XIX wieku. Państwo Borowiczowie odwożą swego ośmioletniego jedynaka do jednoklasowej szkoły wiejskiej w Owczarach i umieszczają go na stancji u nauczyciela, p. Wiechowskiego. Następnego dnia po &...

A. Dawidowski - charakterystyka.

A. Dawidowski - charakterystyka. ALEKSY DAWIDOWSKI : Jednym z głwnych bohaterw powieści A. Kam. K na Sz. Jest Aleksy Dawidowski, pseud. Alek, legendarna postać słynnej Akcji pod Arsenałem . Urodził się 6.11.1920r. w Warszawie. Ojciec Alka był kierownikiem fabryki i ...

Średniowiecze.

Średniowiecze. ŚREDNIOWIECZE to okres w dziejach Europy, ktrego granice chronologiczne wyznacza kilka umownych dat: za początek przyjmuje się 476 r.n.e. (upadek cesarstwa zachodniorzymskiego), natomiast koniec to w zależności: 1453 (upadek cesarstwa wschodniorzymskiego), 1492 (okrycie Ameryki) i 15...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry