• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Nerwice

Nawigacja

Nerwice



Nerwice


Psychopatologia nerwic



Rodzaje nerwic.

Rozpoznanie objaww nerwicowych nie jest sprawą trudną: niepokj i napięcie psychiczne, ktre jakby promieniują z chorego i udzielają się otoczeniu oraz typowe skargi pozwalają od razu określić danego człowieka jako ‘’nerwicowego’’. Wyrżnia się 5 typw nerwic:

Nerwica neurasteniczna- Slowo neurastenia znaczy dosłownie ‘’słabość nerww’’(gr.asthenos = słaby)). Osłabienie i drażliwość są w nerwicy głwnymi objawami. Osłabienie idzie zwykle w parze z nadmierną pobudliwością. Gdy w nerwicy neurastenicznej dominuje osłabienie, mwi się o jej formie hipostenicznej, a gdy drażliwość- o formie hiperstenicznej.

Osłabienie ma zazwyczaj charakter stałego uczucia zmęczenia i zwiększonej męczliwości ,zarwno w sferze psychicznej, jak i fizycznej. Postawa chorego, jego ruchy, wyraz twarzy nosża piętno znużenia. Ble głowy mają dość typowy charakter, mianowicie odczucie obręczy ściskającej głowę(kask neurasteniczny) ,odczucie ucisku wewnątrz głowy, uczucie zamętu w głowie.

Zmęczenie umysłowe objawia się przede wszystkim niemoznością skupienia uwagi, trudnością zapamiętywania, uczuciem rozproszenia, zniechęcenia. Chory ma wszystkiego dość, wszystko go męczy, nie może się skupić, wszystko mu przeszkadza, nie rozumie co czyta,zapomina co przed chwilą przeczytał lub usłyszał.

Z uczuciem zmęczenia wiąże się zwiększona męczliwość.Wejście po schodach,maly wysiłek fizyczny wywołują bicie serca, ble mięśniowe itp.

Rozdrażnienie neurasteniczne polega na zwiększonej pobudliwości na wszelkie bodźce. Chorego dosłownie wszystko drazni i denerwuje jak w alkoholowym ‘’kacu’’, ma uczucie,jakby go odarto ze skry ,wszystko bowiem, co do niego dociera,staje się bolesne i wskutek tego wywołuje zbyt silna reakcję.

Uczucie nudy i zmęczenia jest dość typowe dla nerwicy neurastenicznej, Wszystko,co dociera w danej chwili do chorego, ma ton przykry.

Nerwica histeryczna- nazwa histeria pochodzi z gr. Hestera =macica. W starożytności uwazano, ze choroba wywolana wędrowaniem macicy po ciele kobiety. Jeszcze do czasow Freuda przeważało przekonanie, iż jest to choroba kobiet.

Jzef Babiński nazwał histerię la grande simulatrice (wielką symulantką). Określenie to nie znaczy jednak,jakoby chorzy naśladowali objawy występujące w innych chorobach, lecz wskazuje na fakt, ze sama histeria naśladuje objawy występujące w innych chorobach.

Konwersja – tam, gdzie czynniki natury emocjonalnej rzutują na sferę cielesną, mwimy o konwersji. Objawy konwersyjne dzielone są zwykle na 3 grupy zaburzeń : ruchu, czucia oraz wyższych form zachowania się, przezywania siebie i otaczającej rzeczywistości.

W każdej grupie można z kolei odrżnić zaburzenia polegające na wzmożeniu lub zahamowaniu funkcji i tak w zaburzeniach ruchu spotykamy rżnego rodzaju hiperkinezy (ruchy nadmierne) i rżnego rodzaju porażenia, w zaburzeniach czucia- zniesienie danej funkcji percepcyjnej (znieczulice, ślepota, głuchota histeryczna) lub jej podwyższenie(przeczulica, uporczywy bl, nadwrażliwość wzrokowa czy słuchowa itp.), w zaburzeniach psychicznych – stany nadmiernego pobudzenia lub zahamowania, nadmiernej pamięci i jej utraty.





Zaburzenia mowy- najczęściej spotyka się utratę głosu, chory mwi ledwo słyszalnym szeptem. Histeryczna afonia występuje zwykle w następstwie silnego wstrząsu psychicznego, np. nagłego porażenia, rzadziej ataku wściekłości.

Do zaburzeń mowy nalezą : jąkanie, zacinanie się, tiki twarzy towarzyszące mwieniu, mowa skandowana, bełkotliwa. Jąkanie i zacinanie się występuje zazwyczaj w dzieciństwie, najczęściej na skutek nagłego i silnego bodźca emocjonalnego o charakterze lękowym.

Całkowite zahamowanie funkcji mowy określa się pojęciem mutyzmu. Podobnie jak wyżej wspomniane zaburzenia mowy mutyzm może wystapić pod wpływem silnego bodźca emocjonalnego, co określa popularne stwierdzenie, ze ktos zaniemwił ze wzruszenia.

U ludzi z cechami osobowości histerycznej spotyka się tendencję do nadmiernej gadatliwości.Potok słw staje się czynnikiem rozładowującym nadmierne napięcie. Obowiązuje tu oglna zasada, ze stan emocjonalny prowadzi do pobudzenia lub zahamowania ruchowego.



Zaburzenia psychiczne- do najczęstszych zaburzeń psychicznych należą zwężenia świadomości o rżnym nasileniu i rżnym klinicznym obrazie. Najprostszym jest tzw. atak histeryczny. Osoba nim dotknięta sprawia wrażenie podnieconej, zamąconej i silnie emocjonalnie wzburzonej. Krzyczy, płacze, drze włosy, rzuca się na ziemię.

W atakach histerycznych czasem występują takie formy zachowania, ktre wyrażają drzemiące u chorego stany uczuciowe, np. ekstazy miłosnej, ekstazy religijnej, nienawiści, lęku itp. Stanem przeciwstawnym do gwałtownych wyładowań ruchowych jest osłupienie histeryczne. Tu napięcie emocjonalne prowadzi do całkowitego zahamowania ruchowego. Chory zwykle wpatrzony jest w jeden punkt ,nie reaguje na żadne bodźce, jest znieruchomiały , niejednokrotnie trzeba go karmić. Stopień zwężenia swiadomości bywa rzny i często oscylujący. W tzw. stanach jasnych pomrocznych jest on stosunkowo nieznaczny, polega na wymazaniu przeszłości z pamięci. W jasnym stanie pomrocznym chęć, aby wszystko zacząć od nowa, a wymazać to, co było, zostaje do zrealizowania.

Niepohamowany pęd do ucieczek(poriomania, fugi) może tez być histeryczną realizacją tkwiącej w danym człowieku chęci do ucieczki od trudnej sytuacji życiowej. Zdarza się ,że cały epizod ucieczki jest pokryty niepamięcią, czasem tylko jego fragmenty są z pamięci wymazane.

Jedną z cech histerycznych sposobw zachowania się jest ich łatwość udzielania się otoczeniu. Prostych przykładw dostarcza obserwacja zachowania się ludzi w tłumie. Reakcja jednego człowieka – paniki, nienawiści, ktra swą teatralnością przypomina reakcję histeryczną- łatwo udziela się towarzyszącym osobom.

Nerwica hipochondryczna- jeśli nerwica histeryczna wywołuje nieraz w otoczeniu napięcie dramatyczne, to nerwica hipochondryczna spotyka się z postawą pogardliwie pobłażliwą.

Ośmieszenie jest ,jak wiadomo,najczęściej używaną i najskuteczniejszą formą społecznej agresji. Lekarze nie stanowią w tym wypadku wyjątku; chory zanudza ich swoimi skargami i ktremu nic nie pomaga, a u ktrego mimo najskrupulatniejszego badania nic obiektywnie stwierdzić nie mogą, budzi niechęć, zabierając cenny czas.

W hipochondrii występuje ostro zagadnienie rżnicy między przedmiotowym a podmiotowym pojęciem choroby. Hipochondryk czuje się chory, a lekarz tej choroby w nim nie znajduje.

Hipochondryk nie udaje choroby, jego naprawdę wszystko boli. Boli głowa, serce, brzuch, bolą mięśnie, stawy, kości, drętwieją palce u rąk i ng, ble wędrują z jednego miejsca w drugie; gdy przestanie boleć głowa, zaczyna dokuczać serce itd. Bl sprawia, że uwaga chorego z otoczenia przenosi się na własne ciało, ono staje się ogniskiem jego przeżyć psychicznych. W hierarchii przeżyć psychicznych bl zajmuje jedno z czołowych miejsc, tzn. wypiera inne treści ze świadomości na jawie i we śnie.

Za objawy osiowe w hipochondrii można uznać poczucie choroby i ble.



Nerwica natręctw. Ananke oznacza po grecku konieczność, przeznaczenie, fatum. Cechą objaww nerwicy natręctw jest przymus; im bardziej chory walczy z objawami, tym silniej one występują; wysiłek woli wobec nich jest bezskuteczny, a nawet szkodliwy.

Objawy anankastyczne w śladowym nasileniu występują w codziennym życiu ludzi zdrowych, a także dopatrzyć się ich można w niektrych formach życia społecznego. Każdemu może się zdarzyć, ze jakaś melodia, myśl mniej lub więcej bezsensowna, słowo czy liczba ‘’wejdzie do głowy’’, uporczywie w niej tkwi, tak ze nie można się jej pozbyć.

Są ludzie specjalnie uczuleni pod względem specyficznego porządku w określonych wycinkach swego życia. Naruszenie tych ‘’rytuałw’’ dnia codziennego wywołuje u nich niepokj, mają dzień zepsuty, uspokajają się dopiero wwczas, gdy mogą przywrcić naruszony porządek.

W życiu społecznym tendencje anankastyczne ujawniają się w formie rytuałw, a więc czynności wykonywanych stereotypowo. Rytuał występuje w kultach religijnych, w wojsku, w dyplomacji, na dworach krlewskich itp. Rytuał odgrywa rolę magicznej drogi do władcy ludzkiego lub boskiego; inną drogą nie można do niego dotrzeć. Przekroczenie rytuału wywołuje lęk.

Objawy anankastyczne mogą wystąpić w 3 formach, ktre zresztą niejednokrotnie przeplatają się u tego samego chorego, mianowicie w formie myśli natrętnych, czynności przymusowych i natrętnych lękw. Ich wsplną cechą jest perseweracyjny przymus, tj. powtarzanie się w sposb stereotypowy i zwykle wbrew woli chorego oraz obcość; chory odczuwa je jako coś obcego, z czym usiłuje walczyć, co mu dokucza. Na odczuciu obcości polega zasadnicza rżnica między myślą natrętną a urojeniem.

Charakterystyczny dla natręctw jest fakt, że zwykle dotyczą one czynności rutynowych. A więc lekarz będzie się zastanawiał czy dobrze napisał receptę, aptekarz czy dobrze ją zrealizował, księgowy czy nie pomylił się w rachunkach, ksiądz czy nie opuścił lub nie przekręcił jakiegoś słowa w czasie ważnej części obrzędw religijnych itp.

Inną formą myśli natrętnych jest uporczywe myślenie na dany temat, ktry normalnie nie interesuje specjalnie danego człowieka. Na tle takiego rozmyślania mogą wystąpić epizody derealizacyjne lub depersonalizacyjne. W pierwszym przypadku chory ma poczucie nierzeczywistości otoczenia, w drugim przypadku chory sam sobie wydaje się nierzeczywisty.

Do zjawisk depersonalizacyjnych zalicza się też zmianę odczuwania własnego ciała: chory czuje, że cały maleje lub rośnie bądź jakaś część ciała zmienia swą wielkość.

Czynności przymusowe. Polegają na powtarzaniu w stereotypowy sposb jakiejś czynności wbrew własnemu rozsądkowi i własnej woli. Im silniej chory z nimi walczy, tym większy odczuwa przymus ich wykonania. Wykonanie czynności przymusowej przynosi chwilową ulgę, wkrtce jednak potrzeba jej wykonania wraca na nowo. Najczęściej spotyka się przymusowe mycie rąk, rytuały przy ubieraniu i rozbieraniu. Potrzeba wykonania czynności natrętnej wyrasta na podłożu fobii, natrętnych wątpliwości lub wiary w magiczną skuteczność czynności przymusowej.

Wątpliwości, czy jakaś czynność została wykonana należycie, kończą się jej powtrzeniem.

Wreszcie celem samej czynności przymusowej może być odczynienie zła. Chory musi w określony sposb wstać z łżka, w określonym porządku ubierać się, idąc do pracy, musi iść określoną drogą itp. Inaczej bowiem wszystko staje się złe i nieważne. Chory odczuwa silny niepokj, jeśli rytuał określonej czynności przekroczy w najdrobniejszym szczegle. Niepokj zmusza go do powtrzenia.

Fobie- w fobiach lęk, ktry jest osiowym objawem nerwicy, zostaje jakby zamknięty w określonej sytuacji, często absurdalnej sytuacji. Ponieważ sytuacji tej nie można uniknąć, powstaje możliwość ucieczki przed lękiem. Jest to jednak szansa dość złudna, gdyż lęk stale wraca, a z nim myśl o wyzwalającej go sytuacji, toteż uciekając przed nią, wciąż się nią żyje.

Lęk anankastyczny jest niezwykle silny, towarzyszy mu najczęściej gwałtowne wyładowanie wegetatywne- bicie serca, poty, mdłości, zaburzenia rwnowagi itp.

Absurdalność lęku natrętnego jest widoczna nie tylko dla otoczenia, lecz także dla samego chorego. Wie on dobrze, że nie ma powodu bać się otwartej czy zamkniętej przestrzeni.Im bardziej walczy ze swoją fobią tym silniej ona występuje.



OBJAWY OSIOWE NERWIC





Za objawy osiowe nerwicy można uznać: lek, zaburzenia wegetatywne, egocentryzm, nerwicowe błędne koło.



Lęk

Jest zjawiskiem powszechnym w przeżyciach człowieka i nerwicowy lęk pojawia się najczęściej w postaci: 1) stałej (nieokreślonego niepokoju),2) napadowej (parkosyzmw lękowych, wyst. w formie atakw, ktrych nieraz towarzyszy lęk przed śmiercią lub choroba psychiczną), 3) zlokalizowanej (gdy lęk odnosi się do określonej części ciała lub konkretnej sytuacji).



Ze względu na wywołującą sytuacje można rozrżnić cztery rodzaje lęku:

- biologiczny,

-społeczny,

-moralny,

-dezintegracyjny.



Lęk biologiczny – sytuacja wywołującą lek biologiczny jest zagrożeniem jednego z dwch podst. praw biologicznych: zachowania własnego życia i życia gatunku. Najłatwiej zagrożenie życia pochodzące z zewnątrz; mwimy wwczas o strachu. Typową reakcją na taka sytuację jest ucieczka lub chęć walki. Lęk na ogł znika gdy jest się już w sytuacji zagrożenia; wwczas następuje działanie prby ucieczki lub walki,

87ef

nie ma już miejsca dla lęku. Po wyjściu z sytuacji zagrożenia następuje stan odprężenia, ulgi, triumfu z odniesionego zwycięstwa lub zadowolenia ,że cało wyszło się z opresji.

Lęk społeczny Na szczęście obecnie ofiary "tremy" diagnozuje się jako cierpiące na poważną chorobę - lęk społeczny, definiowany jako lęk pojawiający się w sytuacji, kiedy świadomie lub nie obawiamy się, jak jesteśmy bądź będziemy spostrzegani i oceniani przez innych. Lęk ten wpływa na działanie naszego umysłu - normalne, funkcjonalne stany intelektualne zostają wyparte przez nasycone obawami myśli i spostrzeżenia, ciała - pocą nam się dłonie, podwyższa tętno, doświadczamy mdłości czy zawrotw głowy, a także wywiera wpływ na nasze zachowanie - zazwyczaj prbujemy unikać sytuacji lękotwrczych a jeśli już się w niej znaleźliśmy minimalizujemy nasz udział - skracamy wystąpienie, nie zabieramy głosu w dyskusji, na przyszłość staramy się wykręcić się z podobnych spotkań. Prcz tego samemu lękowi towarzyszą inne negatywne emocje jak nerwowość, napięcie, gniew, depresja, poczucie beznadziejności.

Lęk moralny- można traktować jako dalszy etap rozwoju lęku społecznego. Zwierciadło społeczne ulega tu internalizacji. Sędziowie oceniający nasze zachowanie się i śledzący każdy nasz krok wchodzą do wnętrza, stają się integralną częścią naszej osobowości.

Przejście z zewnątrz do wewnątrz łączy się z pewnym zniekształceniem odbicia. Zinternalizowane zwierciadło społeczne zwykle zwiększa silnie powiększa w porwnaniu ze zwierciadłem zewnętrznym, co wyraża się w popularnych stwierdzeniach, że człowiek jest sam dla siebie najsurowszym sędzią, a nieraz i katem.

Z faktu internalizacji zwierciadła społecznego można wysnuć dwa wnioski oglne. Pierwszy z nich dotyczy wagi otoczenia społecznego dla rozwoju struktury człowieka, a drugi- rozszczepienia tej struktury.

W ten sposb obok struktury biologicznej człowieka, przenoszonej dzięki mechanizmowi dziedziczenia z pokolenia na pokolenie, tworzy się struktura społeczna, rwnież w pewnej mierze przypadkowa. Oddzielanie obu struktur od siebie jest fikcją, gdyż obie są ze sobą integralnie złączone.



Lęk dezintegracyjny-

- PRZYCZYNY I PATOMECHANIZMY ZABURZEŃ NERWICOWYCH

Za nerwicę uważają badacze najczęściej takie zaburzenie funkcjonowania organizmu, ktre powstaje pod wpływem urazu psychicznego i w ktrym brak jest podłoża organicznego w postaci patologicznych zmian morfologicznych w układzie nerwowym oraz w innych układach i narządach organizmu.

Uraz psychiczny jako podstawowy czynnik patogenny nerwicy przyciągał od dawna uwagę wielu badaczy. Psychiatrzy wyrżniają zazwyczaj urazy psychiczne o charakterze nagłym i bardzo dużej sile, wywołujące ostre reakcje szokowe oraz urazy o mniejszym nasileniu, ktrych działanie jest długotrwałe lub też bywa często ponawiane.

W odniesieniu do dzieci często akcentuje się traumatyzujący wpływ długotrwałych negatywnych bodźcw emocjonalnych, ktrych źrdłem jest najczęściej środowisko rodzinne dziecka. Wielu autorw zwraca także uwagę na nerwicogenne znaczenie nieprawidłowych systemw wychowawczych.

G Suchariewa wymienia trzy zasadnicze typy zniekształceń osobowości dziecka: agresywno – obronny, bierno – obronny oraz infantylizowany.

Wielu badaczy zajmujących się analizą wpływu wadliwych systemw wychowawczych na powstawanie zaburzeń nerwicowych u dzieci wymienia trzy rżne odmiany systemw wychowawczych mających znaczenie nerwicogenne. Są to : wychowanie nadmiernie rygorystyczne, wychowanie nadmiernie pobłażające i liberalistyczne oraz wychowanie niekonsekwentne.

Wśrd czynnikw środowiskowych działających nerwicogennie na dziecko na terenie domu rodzinnego wymienia się najczęściej :

- rodzinę rozbitą formalnie lub też wewnętrznie;

- napięcia oraz konflikty emocjonalne istniejące między poszczeglnymi członkami rodziny;

- odrzucenie emocjonalne przez jedno lub oboje rodzicw (odrzucenie takie może być jawne lub zamaskowane i wyraża się niekiedy nawet pod postacią nadmiernej opieki)

- brak zrozumienia psychicznych potrzeb dziecka w rodzinie.



GENEZA ZABURZEŃ NERWICOWYCH



Zaburzenia nerwicowe często mają genezę środowiskową, powstają bowiem jako reakcje na sytuacje trudne. Sytuacjami nerwicorodnymi nazywamy te sytuacje trudne, w ktrych dochodzi do dezorganizacji zachowania, ponieważ dotychczasowe sposoby radzenia sobie z trudnościami okazały się nieskuteczne. Do sytuacji nerwicorodnych zalicza się :

- sytuacje traumatyczne, w ktrych na skutek silnego, jednorazowego urazu dochodzi do zaburzeń zachowania u dzieci, szczeglnie w młodszym wieku urazy psychiczne wywołują bodźce nagłe, nieznane, wzbudzające lęk (np. pożar, wypadek samochodowy, pogryzienie przez psa, pozostawienie w szpitalu, kary fizyczne, przerażające opowiadania, bajki, filmy).

- Sytuacje subtraumatyczne, ktre nie wywołują natychmiastowego zakłcenia czynności, lecz długotrwałe kumulowanie się negatywnych doświadczeń emocjonalnych. Szczeglnie traumatyzująca jest rola środowiska rodzinnego i przedszkolnego.

I. Obuchowska wymienia następujące cechy środowiska o zakłcającym charakterze :

a) znaczna zmienność wymagań

b) wzajemna sprzeczność wymagań co powoduje, że dziecko jest za swoje zachowanie jednocześnie nagradzane i karane

c) niedostosowanie wymagań do możliwości dziecka.



Analizując przyczyny zaburzeń nerwicowych, w wielu przypadkach trudno dotrzeć do pierwotnego źrdła urazu, czyli do pierwszego ogniwa długiego łańcucha zjawisk składających się na rozwijający się w czasie obraz zaburzeń nerwicowych. Trudności te wynikają też ze znacznej zmienności zachowań dzieci pozostającej w związku z ich rozwojem biologicznym, społecznym i psychicznym



MECHANIZMY ZABURZEŃ NERWICOWYCH



Zaburzenia nerwicowe są wynikiem procesu uczenia się w niesprzyjających warunkach pracy układu nerwowego. I. Obuchowska wymienia trzy mechanizmy uczenia się uczestniczące w procesie powstawania nerwicy. Działanie każdego z tych mechanizmw prowadzi do wystąpienia odmiennych form zaburzenia.

1. Mechanizm odruchw bezwarunkowych prowadzi do odpowiadania na szkodliwe bodźce bezwarunkowe zamiast wzmożoną gotowością do wysiłku lub obrony- reakcjami wegetatywnymi jak płacz, mdłości, bl głowy. Początkowo reakcje te powstają w wyniku nadmiernego przeciążenia c. u. n.. wskutek zmęczenia, choroby, silnego stresu i znikają samoczynnie po usunięciu przyczyny. Mogą przerodzić się w prostą reakcję nerwicową, jeśli wskutek dłuższego działania czynnikw patogennych dochodzi do wzmożenia i utrudnienia tych reakcji na drodze uczenia się i reagowania w ten sposb na wszystkie sytuacje trudne.

2. Mechanizm odruchw warunkowych powoduje wyuczenie się nerwicowych zachowań przez skojarzenie bodźca bezwarunkowego szkodliwego z bodźcem obojętnym. Uczenie się oparte na mechanizmie warunkowania instrumentalnego to wzmacnianie (celowe lub przypadkowe) określonego zachowania.

3. Mechanizm modelowania to proces uczenia się, ktry polega na naśladowaniu przez dziecko działania wykonywanego przez model (osoby znaczące w jego otoczeniu). Dziecko demonstruje więc nerwicopodobne zachowanie, obserwowane u nerwicowej matki, ktre następnie utrwala się i występuje w rżnych sytuacjach.



Patomechanizm nerwicy I. Obuchoska sprowadza zatem do procesu uczenia się, ktry pod wpływem lęku wywołanego szkodliwymi czynnikami społecznymi uległ zniekształceniu, spowodował uruchomienie mechanizmw fiksacji i nadmiernej generalizacji.



FORMY I SYMPTOMY ZABURZEŃ NERWICOWYCH



Opisane mechanizmy prowadzą do trzech form zaburzeń nerwicowych o rżnym poziomie złożoności. Według I. Obuchowskiej utrzymywanie się sytuacji traumatyzującej sprzyja stopniowemu przechodzeniu jednej formy zaburzeń w drugą, reakcja nerwicowa przeradza się w zachowanie nerwicowe o bogatszej symptomatyce, a z czasem dochodzi do nerwicowych zmian w strukturze całej osobowości.

1. Reakcje nerwicowe mają liniową strukturę symptomw, co oznacza, że zakłcający bodziec wywołuje pojedynczy objaw np.. jąkanie

2. Zachowanie nerwicowe charakteryzuje rozgałęziona struktura symptomatyki, np. dziecko w sytuacjach trudnych okresowo reaguje moczeniem nocnym, w innym okresie wymiotami

3. Nerwicowy rozwj osobowości cechuje zwykle symptomatyka o strukturze koła lub spirali. Kołowa struktura polega na tym, że objaw wywołany czynnikiem patogennym powoduje sytuację, ktra zwrotnie oddziaływa w sposb podobnie zakłcający. Prowadzi to do ponownego symptomu. Spiralna struktura symptomatyki charakteryzuje się tym, że czynnik patogenny wywołuje symptom, ktry z kolei powoduje sytuację zakłcającą zachowanie dziecka wywołującą szereg dodatkowych symptomw. Pojawiają się więc i narastają coraz to nowe objawy, nakładając się na poprzednie. Jedna struktura symptomatyki wraz z pogłębieniem się procesu patologizacji przechodzi więc w następną bardziej złożoną.







Przykadowe prace

Ustrj organw ochrony prawnej Uni Europejskiej

Ustrj organw ochrony prawnej Uni Europejskiej System ochrony prawnej w UE Ochrona prawna to stała i zorganizowana działalność podejmowana w celu ochrony prawa. W ujęciu przedmiotowym - ochrona prawna dotyczy ochrony porządku prawnego, czyli ochrony interesw społecznych - prokura...

Streszczenie - Dlazczego ksika Syzyfowe prace

Streszczenie - Dlazczego ksika Syzyfowe prace Stefan eromski przy wyborze tytuu dla swojej powieci z pewnoci kierowa si mitem Syzyfa,ktry zosta skazany przez bogw na wtaczanie kuli pod gr, ktra prawie na samym szczycie znw staczaa si na d. W powieci eromskiego Syzyfa zastpuj nauczyciele, ktrzy prbuj...

Afirmacja codzienności w poezji XX-lecia międzywojennego

Afirmacja codzienności w poezji XX-lecia międzywojennego W poezji młodopolskiej było koturnowo, szumnie i grnie, więc w XX - leciu międzywojennym poeci zwrcili się ku codziennemu życiu, ktre przecież też było czasem piękne, a z pewnością - godne pira. W ok...

Znaczenie twrczości Mickiewicza w literaturze polskiej.

Znaczenie twrczości Mickiewicza w literaturze polskiej. 1. Wpłcześni pisarze, krytycy oraz cały nard uznał go za duchowego przywdcę narodu. Złożyły się na to przede wszystkim wartości ideowe, zawarte w jego dziełach. 2. Aktualność programu ideowego ...

Od ambicji do zbrodni w oparciu o list Makbeta do żony.

Od ambicji do zbrodni w oparciu o list Makbeta do żony. wykorzystaj frament tekstu akt I scena piąta (list Makbeta do żony)i wykorzystaj wnioski z analizy ideowej całego tekstu. Podświadomość ludzka zawsze była dla nas zagadką . Nie mamy na nią żadnego wpływu i n...

Historia myśli ekonomicznej.

Historia myśli ekonomicznej. Charakterystyka myśli społeczno-ekonomicznej od starożytności do wspłczesności. Idee ekonomiczne w starożytności rozwijały się na marginesie filozofii (filozofii przyrody). Filozofia przyrody stała się filozofią dotyczącą c...

Wojna radziecko-fińska 1939-1940

Wojna radziecko-fińska 1939-1940 15, Wojna radziecko-fińska 1939/1940 przyczyny, wynik, następstwa. Strony Finlandia ZSRR Dowdcy Carl Gustaf Emil Mannerheim - Finlandia Kliment Voroshilov, pźniej Semyon Timoshenko - ZSRR Liczba żołnierzy 180,000 - Finlandia 4...

Przemwienie mobilizujące Polakw do walki o niepodległość.

Przemwienie mobilizujące Polakw do walki o niepodległość. Rodacy !!! Wielu z nas uważa się za Polakw i patriotw. Nadszedł czas, aby dać tego przykłady. Nasz ukochany nard został bez powodu napadnięty przez naszych sąsiadw ! Przyszedł czas, aby jeszcze raz ...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry