• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Omwieni...

Nawigacja

Omwienie Antygony



Omwienie Antygony




Treść utworu

Prologos:

akcja toczy się przed pałacem krlewskim w Tebach. Antygona rozmawia z siostrą, Ismeną na temat rozkazu wydanego przez krla, Kreona. Postanowił on mianowicie z honorami obejść się z ciałem Eteoklesa (obrońcy miasta), ale zakazał pogrzebu drugiemu z braci - Polinejkesowi (najeźdźcy) (cytat). Antygona postanawia pochować brata i prosi o pomoc siostrę. Ismena odmawia. Wchodzi chr.

Parados:

na wezwanie Kreona zebrał się Chr Starcw Tebańskich. Śpiewa on radosną pieśń ku czci niedawnego zwycięstwa (cytat).

Epejzodion I:

Kreon ogłasza oficjalnie swą decyzję (cytat). Nagle wchodzi strażnik z wieścią, że ktoś pochował ciało Polinejkesa. Przodownik widzi w tym ingerencję bogw, ale Kreon uważa, że przestępstwo popełniono dla pieniędzy i kategorycznie żąda schwytania winnego (cytat).

Stasimon I:

Chr śpiewa pieśń pochwalną, sławiąc państwo jako najwyższy przejaw cywilizacji (cytat). W związku z tym złamanie prawa uznaje za objaw zdrady ojczyzny. Strażnik wprowadza schwytaną Antygonę.

Epejzodion II:

Dziewczyna została schwytana w chwili, gdy prbowała dokończyć obrzędy pogrzebowe (cytat). Kreon i Antygona toczą dysputę, w trakcie ktrej każde uzasadnia swe postępowanie. Kreon - władca uważa, że dobro państwa wymaga, aby zdrajca ojczyzny został ukarany. Dlatego też zabronił pochwku Polinejkesowi. Antygona natomiast, broniąc praw boskich, uważa, że nikomu nie wolno łamać praw nakazujących grzebać zmarłego. Święte zasady są dla niej wyższe niż prawo wyznaczane przez człowieka (cytat). Kreon podtrzymuje swą decyzję ukarania siostrzenicy, podejrzewa rwnież Ismenę o wspłudział w przestępstwie. Ismena gotowa jest wziąć na siebie wspłodpowiedzialność, ale Antygona z pogardą odrzuca jej pomoc (cytat).

Stasimon II:

Chr wyraża wspłczucie dla Antygony. Uznaje jej winę, ale widzi ją w perspektywie cierpień i grzechw przeklętego rodu Labdakidw (cytat). Pojawia się Haimon, syn Kreona.

Epejzodion III:

Haimon kocha Antygonę i występuje w jej obronie. Zarzuca ojcu upr i tyranię, bowiem lud, na ktry się powołuje Kreon, stoi po stronie dziewczyny. Ojciec w rozżaleniu oskarża go o słabość i postanawia ukarać Antygonę przez zamurowanie żywcem (cytat).

Stasimon III:

Chr śpiewa o potędze bogini miłości, Afrodyty, za ktrej przyczyna powstają spory w rodzinach. Straż wprowadza Antygonę (cytat).

Epejzodion IV:

Bohaterka żegna się z życiem. Żal jej wszystkiego, czego nie zdążyła zaznać: miłości, małżeństwa, macierzyństwa. Chr jej wspłczuje, przypominając jednak o klątwie ciążącej nad rodem (cytat). Kreon przerywa lament, rozkazując przyspieszyć wyrok.

Stasimon IV:

Chr wspomina Danae, Likurga, synw Fineusa, ktrzy podobnie jak Antygona żywcem zostali zamknięci w grobowcu - w ten sposb podkreślając, że nikt nie umknie przeznaczeniu (cytat). Wchodzi niewidomy wrżbita, Tejrezjasz.

Epejzodion V:

Tejrezjasz rozgłasza, iż ptaki i psy, ktre żywiły się porzuconym ciałem Polinejkesa, skalały świątynie. Rozgniewani bogowie nie chcą słuchać modłw i przyjmować składanych ofiar. Radzi więc krlowi, aby odwołał swoje decyzje (cytat). Kreon odmawia, bowiem jest przekonany, że wrżbita został przekupiony przez wrogw. Rozgniewany Tejrezjasz zapowiada śmierć Haimona (cytat). To dopiero przekonało krla i za radą Przodownika Chru nakazuje uwolnić Antygonę i pochować Polinejkesa.

Stasimon V:

Chr śpiewa hymn ku czci patrona Teb, Dionizosa, prosząc boga o pomoc (cytat).

Eksodos:

Posłaniec przynosi wieść o śmierci Haimona. Na prośbę krlowej, Eurydyki, opowiada, że Kreon po pochowaniu Polinejkesa nakazał otwarcie grobowca Antygony, a tam zastał syna tulącego ciało ukochanej, ktra powiesiła się. Na widok ojca młodzian rzucił się nań z mieczem, a gdy chybił, popełnił samobjstwo (cytat). Zrozpaczona Eurydyka wybiega. Kreon wnosi ciało syna, a Posłaniec powraca, by oznajmić mu, że żona rwnież popełniła samobjstwo, pchnęła się nożem. Kreon rozpacza nad bezmiarem swoich win (cytat). Chr śpiewa o bogach, ktrzy zsyłają karę za pychę i przez cierpienie uczą rozumu i miary (cytat).

Problematyka

Antyczna tragedia

Początek tragedii związany jest z kultem Dionizosa, boga winnej latorośli. Co roku odbywały się uroczystości, w trakcie ktrych wykonywano chralną pieśń zwaną dytyrambem. Początkowo ją improwizowano, ale pomiędzy VII a VI wiekiem p.n.e., odziani w skry koźle pasterze śpiewali już utwory specjalnie na ten cel układane przez poetw. Wwczas to zapewne powstało określenie “tragedia (“tragos - kozioł i “oide - pieśń) i z chru wydzielił się przewodnik. Tespos z Ikarii w VI wieku p.n.e. przeciwstawił chrowi “odpowiadacza - pierwszego aktora, zaś Ajschylos, pierwszy wielki tragediopisarz grecki, - drugiego. Obecność na scenie trzeciego aktora zawdzięczamy Sofoklesowi, twrcy wieku V p.n.e.

Konkurs dramatyczny stał się ważnym elementem marcowych “Wielkich Dionizjw , ktre trwały trzy dni. Każdego dnia jeden poeta prezentował tetralogię (cykl czterech sztuk) złożoną z trzech tragedii i dramatu satyrycznego. Spektakle odbywały się na okrągłym placu - orchestrze (taneczni), w głębi ktrej stał budynek, z ktrego wychodzili aktorzy. Nazywano go skene (barak) i on dał początek wyrazowi “scena . Aktorzy występowali w maskach i butach na koturnach.

“Antygona przykładem tragedii klasycznej

Źrdłem fabuły - mitologia;

Istotą utworu:

konflikt tragiczny (pomiędzy ustanowionym przez człowieka prawem państwowym, reprezentowanym przez Kreona a prawem boskim, na ktre powołuje się Antygona),

fatum jako siła, ktra sprawia, że bohaterowie muszą się znaleźć w sytuacji tragicznej;

Wina tragiczna:

Antygony - narusza krlewski nakaz, ale pragnie uszanować prawa boskie,

Kreona - wydaje bezwzględny rozkaz, ale jest przekonany, że ma obowiązek ukarać zdrajcę ojczyzny i że zgodne jest to z wolą bogw;

Ironia tragiczna - działania Kreona przynoszą skutki sprzeczne z jego zamiarami, im bardziej stara się wykonywać obowiązki władcy, tym szybciej zmierza ku nieuchronnej katastrofie;

Bohaterowie:

pochodzą z najszlachetniejszych rodw, zajmują wysoką pozycję społeczną (Kreon, Antygona, Ismena, Haimon, Eurdyka to rodzina krlewska),

są szlachetni:

Kreon myśli przede wszystkim o interesie państwa, jest sprawiedliwy (cytat 1, cytat 2, cytat 3),

Antygonę cechuje wielka odwaga i determinacja w obronie wyznawanych wartości (cytat),

nieobce są im wady i słabości czyniące postacie dramatu bliskimi człowiekowi

Kreon w swym zaślepieniu nie bierze pod uwagę zdania najbliższych,

Antygona jest okrutna wobec siostry, brutalnie ją odrzuca (cytat 1, cytat 2), skazana na śmierć żałuje, że musi umrzeć (cytat 1, cytat 2);

Chr:

stale obecny na scenie,

pełni funkcje

informując o wcześniejszych wydarzeniach (parados),

wyjaśnia sens tego, co dzieje się na scenie (stasimon I, eksodos),

ocenia postępowanie bohaterw (stasimon II),

bierze udział w akcji (epejzodion V)

Ograniczona liczba aktorw na scenie (oprcz Chru najwyżej trzech);

Jedność nastroju (powaga i wzniosłość);

Jedność stylu (brak indywidualizacji językowej - styl retoryczny);

Budowa akcji:

ciąg wydarzeń połączonych ścisłymi związkami przyczynowo-skutkowymi układających się w kolejne fazy:

wprowadzenie (prologos),

zawiązanie (epejzodion I),

rozwinięcie (epejzodion II, III, IV),

perypetia (epejzodion V wydaje się, że wszystko skończy się dobrze),

katastrofa i rozwiązanie (eksodos);

Trzy jedności:

akcji (jeden wątek, brak scen epizodycznych),

miejsca (przed pałacem krlewskim),

czasu (brak luk czasowych; akcja dramatu trwa tyle czasu, ile spektakl).

Konstrukcja utworu i jej styl

“Antygona jest tragedią - poważnym utworem scenicznym, ktrego motyw przewodni stanowi nieprzezwyciężony konflikt pomiędzy dążeniami wybitnej jednostki a siłami wyższymi (losem, prawami historii, interesem społecznym, prawami natury). Zatem podstawową kategorię estetyczną stanowi tu tragizm połączony z wzniosłością. Bohaterowie wyrastają ponad przeciętność, ale ich losami kieruje przeznaczenie (fatum).

Budowę akcji charakteryzuje zasada trzech jedności:

miejsca,

czasu (czas fabuły nie przekracza 24 godzin),

fabuły (jeden wątek pozbawiony scen epizodycznych, z bohaterami, ktrych pojawienie się przybliża rozwiązanie konfliktu)

Bohaterowie

Antygona - osoba pełna dumy rodowej, głęboko religijna i kochająca jednakowo obu braci, prawa boskie uznaje za ważniejsze od praw dyktowanych przez władcę ziemskiego; porywcza i łatwo wybuchająca, zdecydowana i wytrwała; wrażliwa. Przeżywa załamanie idąc na stracenie (płacze nad losem swoim i najbliższych). Symbolizuje:

walkę z przemocą i tyranią,

walkę o godność ludzką, wolność

walkę w obronie tradycji i praw boskich.

Ismena - słaba, boi się władcy, więc podporządkowuje mu swe osobiste dążenia. Brak jej odwagi, by poprzeć działania siostry. Ceni sobie życie i jest gotowa zrobić wszystko, aby je zachować.

Kreon - pochopny, gwałtowny, nerwowy; wydając zakaz pochowania Polinejkesa, kieruje się dobrem społecznym, interesem państwa i chęcią utrzymania silnej władzy. Dąży do przestrzegania prawa, nie chce robić dla nikogo wyjątku; jest podejrzliwy, nie słucha niczyich rad, dumny, żądny władzy absolutnej, tyran, pogardza ludem i jego wolą. Ustala własne prawa, łamiąc inne.

Hajmon - występuje w obronie Antygony, dba rwnież o dobro ojca, ktrego w gniewie nazywa tyranem; broni demokracji w państwie i demokratycznej władzy. Gorąco kocha Antygonę.






Przykadowe prace

Hayek "Droga do zniewolenia", zagadnienia książki

Hayek "Droga do zniewolenia", zagadnienia książki Hayek – Droga do zniewolenia Rozdział I – Porzucona droga ? Nie dopuszczamy do siebie myśli, że to z naszej winy powstał obecny kryzys ? Odeszliśmy od XIX-wiecznych ideałw i zagroziło nam widmo totalit...

Epoki w sztuce (wszystkie)

Epoki w sztuce (wszystkie) SZTUKA STAROŻYTNA Jej częściami składowymi są: sztuka starożytnych Egipcjan, Grekw i Rzymian. Sztuka starożytnego Egiptu Rozwijała się przede wszystkim na terenie Egiptu, lecz silny wpływ wywarła na sztukę basenu Morza Ś...

Ktry z bohaterw antycznych może być dla mnie wzorcem?

Ktry z bohaterw antycznych może być dla mnie wzorcem? Opowieści o potężnych bogach i dzielnych herosach, walecznych władcach i nieustraszonych wojownikach odnajdziemy w każdej literaturze, począwszy od literatury antycznej. Według mnie bohater to nie osoba posiadająca wy...

Zakończenie "Lalki" B. Prusa

Zakończenie "Lalki" B. Prusa "3 lata pźniej" Był piękny wiosenny wieczr. Paryski rynek o tej właśnie porze roku wyglądał szczeglnie czarująco, tętnił wszechobecnym życiem. Jeszcze większego uroku dodawały mu zabudowania rozmieszczone naokoło, og...

Życie Polakw w okupowanej Polsce

Życie Polakw w okupowanej Polsce Najważniejsze przyczyny wybuchu II wojny światowej 1. Upokorzenie Niemiec po I wojnie światowej 2. Faszyzm niemiecki dąży do obalenia systemu wersalskiego Chodzi tutaj o to, że Niemcy chciały pomścić klęskę swoją w I wojni...

Traktat Z Maastricht

Traktat Z Maastricht Charakterystyka postanowień Traktatu z Maastricht z dnia 7.02.1992 r. oraz Deklaracji w sprawie obrony europejskiej podpisanej w Saint Malo w 1998 r. dotyczących WPZiB. W grudniu 1992 roku podczas szczytu w Maastricht podjęto decyzje, ktre stały się punktem zwrotnym w ...

Nauka o polictyce - wykład z administracji

Nauka o polictyce - wykład z administracji Transformacja polskiego społeczeństwa w latach 1980 - 2006 -marzec 1980- wybory Sejmu 80-90% głosowanie w PRL. -2006 jakie jest polskie społeczeństwo. Mamy 380mln Polakw. Marzec 1980 Władza - klasa - przywilej - 25 ...

Streszczenie mitu o Demeter i Persefonie

Streszczenie mitu o Demeter i Persefonie Demeter i Persefona Demeter szukaa crki, ktr zostawia na ce, nad brzegiem Oceanu, bawic si z nimfami. Odchodzc zabronia jej zbiera kwiatw zwodniczych, narcyzw, powiconych bstwom podziemnym. Jej crka, P e r s e f o n a bya posuszna. Zrywaa tulipany, dwigajc...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry