• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuy: Paso&#380...

Nawigacja

Pasożyty układu pokarmowego.



Pasożyty układu pokarmowego.




1. Włośnica



Włośnica, trychinoza, zakażenie człowieka lub zwierzęcia larwami włośnia, znajdującymi się w mięśniach chorych świń i innych zwierząt.

Wraz ze spożytym mięsem larwy przedostają się do żołądka i jelit, następnie do naczyń chłonnych, a wreszcie do mięśni, gdzie wytwarzają otoczki, wapniejące z biegiem czasu.

Objawy: nudności, wymioty, biegunki, w tydzień pźniej wysoka gorączka, ble mięśniowe, obrzęki na twarzy. We krwi wzrost leukocytozy. Śmiertelność wynosi 3-30%.



Włosień, włosień kręty, trychina (Trichinella spiralis), obleniec z rodziny Trichinellidae, gromady nicieni, pasożyt wielu gatunkw ssakw, głwnie świni domowej, dzika, psa, kota, lisa i szczura.Samice osiągają długość do 5 mm, samce do 1,6 mm. Samice rodzą postacie larwalne, ktre z krwią przedostają się do mięśni prążkowanych, gdzie otorbiają się tkanką łączną gospodarza.





2. Owsica



Owsica to choroba pasożytnicza powodowana przez drobnego nicienia ( obleńca ) owsika. Zazwyczaj jest on obecny w esicy i odbytnicy lecz zdarza sie go spotkać w calym jelicie grubym. Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową, z jaj wylegają sie larwy. Postać dorosła pasozytuje w jelicie grubym. Samice w czasie snu żywiciela wypelzaja na zewnatrz odbytu i skladaja jaja na skrze w okolicach odbytu. Ich ruch powoduje swąd co zmusza do odruchu drapania w miejscach intymnych, powoduje niespokojny sen, rozdraznienie, brak koncentracji. U dzieci nastepuje samozakażenie ( przez branie palcw do buzi ). Nie jest to zakazenie grożne, ale jak kazde - jest nieprzyjemne. Możliwy jest drobny odczyn alergiczny w postaci wzrostu odsetka granulocytw kwasochlonnych we krwi ( 6-8 na 100, tzw wzr odsetkowy na wynikach morfologi krwi ).



Owsiki (Oxyuridae), niewielkie obleńce z rodziny zaliczanej do gromady nicieni (Nematoda), pasożyty przewodu pokarmowego zwierząt i ludzi. Nazwa pochodzi od kształtu ciała samicy przypominającego ziarnko owsa.



Przedstawicielami owsikw są m.in. owsik ludzki (Enterobius vermicularis), bytujący w jelicie cienkim i jelicie grubym cżłowieka, jego samice osiągają 12 mm długości, samce do 3 mm długości ciała.





3. Glistnica



Glistnice, askarydozy, zakażenie glistami ludzkimi (Ascaris lumbricoides). Występuje na skutek spożywania pokarmw zanieczyszczonych jajami glist.

Może przebiegać bezobjawowo, lub też wyrażać się brakiem apetytu, blami brzucha, nudnościami, wymiotami, zaparciami i biegunkami. Czasem towarzyszyć mu może uczulenie (zmiany alergiczne na skrze, obrzęk twarzy, zapalenie spojwek, kaszel), niedrożność jelita, zaczopowanie drg żłciowych.

U dzieci często występuje niespokojny sen, nadmierna pobudliwość nerwowa, trudności w skupieniu uwagi. Rozpoznanie opiera się na wykryciu jaj pasożyta w kale. Profilaktyka opiera się na przestrzeganiu zasad higieny osobistej i higieny żywienia.



Glista ludzka (Ascaris lumbricoides), gatunek obleńca zaliczany do glist, pasożyt bytujący w jelicie cienkim (jelito) człowieka. Samice większe od samcw, osiągają 25 cm długości, samce do 20 cm długości ciała. Samica składa ok. 200 tys. jaj na dobę.

Jaja zostają wydalone z kałem, rozwj ich jest warunkowany odpowiednią temperaturą i wilgotnością. Rozwijająca się z jaja larwa, po pierwszym linieniu tworzy tzw. formę inwazyjną, ktra połknięta z pożywieniem zakaża człowieka.

Wyklute z jaj w jelicie cienkim larwy przenikają do naczyń krwionośnych, ktrymi dostają się poprzez wątrobę, serce i płuca do tchawicy oraz jamy ustnej, a następnie po ponownym połknięciu, przez przełyk do przewodu pokarmowego, gdzie szybko rosną i po 60-70 dniach osiągają dojrzałość. W tym okresie samica rozpoczyna składanie jaj. Choroba wywołana przez glisty zwana jest glistnicą.





4. Tasiemczyca



Tasiemczyca, cestodoza, zakazenie tasiemcami. Objawy kliniczne obecnosci tasiemca moga byc znikome lub nawet w ogle sie nie pojawiac (poza ukazywaniem sie jego czlonw w kale). W niektrych przypadkach zdarzaja sie nudnosci i biegunki, napadowe uczucie glodu, chec spozywania potraw pikantnych. Przy dluzszym nosicielstwie tasiemca dochodzi do wychudzenia i spadku sil.

Tasiemce (Cestodes), gromada bezkręgowcw zaliczana do płazińcw, obejmująca wyłącznie gatunki pasożytnicze zarwno w stadium larwalnym, jak i dorosłym. Ciało tasiemca jest zazwyczaj wydłużone, taśmowate, składa się z głwki zwanej skoleksem, szyjki oraz członw tworzących wstęgę (strobilę).Tasiemce należą do najdłuższych i najszybciej rosnących zwierząt, osiągają do 40 m długości. Głwka tasiemca ma w zależności od gatunku rozmaite narządy czepne w postaci haczykw, bruzd, przyssawek bądź np. kilku ryjkw z haczykami, ktre umożliwiają mu utrzymanie się wewnątrz jelita żywiciela. Szyjka jest miejscem, w ktrym wskutek intensywnego podziału komrek powstają nowe człony tworzące strobilę. W miarę tworzenia się kolejnych członw poprzednie ulegają stopniowemu przesunięciu ku tyłowi, przy czym następuje ich wzrost. W każdym członie znajdują się obojnacze narządy rozrodcze oraz narządy wydalnicze w postaci protonefrydiw. Człony po wypełnieniu się jajami odrywają się od strobili i zostają wydalone bądź odrywają się wcześniej (proces ich dojrzewania przebiega samodzielnie). Liczba członw może u niektrych tasiemcw dochodzić do kilku tys. Tasiemce nie mają układu pokarmowego, krążenia i oddechowego, ciało ich pokrywa oskrek o budowie umożliwiającej wchłanianie pokarmu całą powierzchnię ciała na drodze osmozy. Układ nerwowy tasiemca tworzą pnie nerwowe łączące się spoidłem poprzecznym w każdym członie, odchodzące od parzystego zwoju głowowego. Większość gatunkw tasiemcw jest obupłciowa, w każdym członie znajdują się narządy płciowe męskie i żeńskie, zapłodnienie następuje w obrębie członu, między dwoma członami tego samego osobnika bądź dwch rżnych osobnikw. Wraz z przesuwaniem się członu ku tyłowi strobili gonady (gruczoły rozrodcze) ulegają stopniowemu uwstecznieniu, a miejsce ich zajmuje macica wypełniona jajami. Liczba jaj produkowanych przez tasiemca jest olbrzymia, np. u tasiemca nieuzbrojonego może dochodzić do 600 mln rocznie. Cykl rozwojowy tasiemca wymaga dwch lub więcej żywicieli, występuje w nim kilka stadiw larwalnych, z ktrych pierwszym jest onkosfera, kolejne, zależnie od gatunku, to np. procerkoid i wągier. Gromada tasiemcw dzieli się na: tasiemce niższe, czyli nieczłonowane (Cestodaria), o ciele nieczłonowanym i jednej parze narządw rozrodczych, pasożytujące głwnie w ciele ryb chrzęstnoszkieletowych, należy do nich m.in. amfilina (Amphilina foliacea), oraz tasiemce właściwe, czyli wyższe (Eucestoda), wśrd ktrych najpospolitszymi gatunkami, pasożytującymi m.in. w ciele człowieka, są: tasiemiec uzbrojony (Taenia solium), tasiemiec nieuzbrojony (Taenia saginata), bruzdogłowiec szeroki (Diphyllobothrium latum), ktrych cykl rozwojowy wymaga dwch żywicieli: pierwszy, zwany pośrednim, umożliwia rozwj jajom dostającym się do wnętrza organizmu przez przewd pokarmowy i przemieszczającym się z krwiobiegiem do mięśni, gdzie rozwija się larwa zwana wągrem. Larwa ta po spożyciu przez człowieka mięsa żywiciela pośredniego (np. świni) rozwija się w jego jelicie w dojrzałego tasiemca.






Przykadowe prace

Historia i rozwj prasy

Historia i rozwj prasy Około 200 r. p. n. e. w Chinach krążyły oficjalne biuletyny rządowe, tzw. tipao, ktrych podstawowym celem było informowanie o dekretach carskich, nominowaniu urzędnikw i życiu dworu. W Rzymie w 59 roku p.n.e. pojawiły się Acta Diurna Populi Romani, cz...

Na podstawie wybranych bohaterw literackich epoki romantyzmu uzasadnij, że ich życie oparte było na dokonywaniu trudnych wyborw.

Na podstawie wybranych bohaterw literackich epoki romantyzmu uzasadnij, że ich życie oparte było na dokonywaniu trudnych wyborw. Romantyzm to epoka zapoczątkowana w Europie przez rewolucję francuską oraz wydania I tomiku "Ballad i romansw" Adama Mickiewicza w 1822 r. Romantyzm opanował g ...

Rola magii w kulturze antycznej

Rola magii w kulturze antycznej Antyk jest pierwszą epoką w dziejach kultury i zarazem epoką najdłuższą. W czasach antyku uformowały się kanony literatury, sztuki i kultury europejskiej, do ktrych odwoływały się wszystkie kolejne epoki. Czy w czasach, kiedy powstawały ...

II wojna światowa - najważniejsze postacie i miejsca

II wojna światowa - najważniejsze postacie i miejsca 1)kim byli? Jzef Beck- polityk, jeden z najwybitniejszych wspłpracownikw Piłsudskiego. 1932-39 minister spraw zagranicznych. Edward Śmigły-Rydz- po śmierci Piłsudskiego: Generalny Inspektor Sił Zbrojnych. 1936 marszałe...

Historia Belgii

Historia Belgii Od XII w. terytoria dzisiejszej Belgii wchodziły w skład niemieckiego księstwa Brabancji. W 1430 przeszły pod panowanie Burgundii, a następnie Habsburgw. W 1789 wybuchło powstanie antyaustriackie, w wyniku ktrego zostały utworzone Zjednoczone Stany Belgijskie. W latach 1795-18...

Alkoholizm

Alkoholizm Alkoholizm – nałg wynikający z nadużywania alkoholu. W rozwoju alkoholizmu wyrżnia się następujące fazy: 1. symptomatyczną, w ktrej wzrasta stopniowo ilość alkoholu, jaka musi być spożyta dla uzyskania efektu odprężenia; 2...

Elementy sakralne i karne w uregulowaniach prawa rzymskiego dotyczących porzucenia dziecka

Elementy sakralne i karne w uregulowaniach prawa rzymskiego dotyczących porzucenia dziecka Artykuł Elżbiety Żak, poświęcony elementom sakralnym i karnym w uregulowaniach prawa rzymskiego problemu porzucania dzieci rozpoczyna fragment, ktry ukazuje związki zasad karnych z prawem karnym...

Piramidy egipskie

Piramidy egipskie Pierwszą piramidę nie mającą jeszcze klasycznego, kwadratowego zarysu, kazał wznieść faraon Djoser już ok. 2630 r p.n.e. koło Sakkara. Piramida Snofru w Dashur (ok.2550) została wykonana w formie łamanej, tzn. mniej więcej w połowie budowli ś...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry