• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Portret ...

Nawigacja

Portret dekadenta słowem malowany



Portret dekadenta słowem malowany




Zastanawiałem się jak można namalować portret dekadenta i doszedłem do wniosku, że słowa to tylko jeden z wielu środkw przekazu tej postawy, niekoniecznie najlepszy.



Rżnie możemy definiować dekadentyzm ale jedno wiemy na pewno – ta postawa odegrała bardzo ważną rolę w kształtowaniu wczesnego kultu pesymisty.

Pokazywała przede wszystkim beznadziejność, stan beznadziejności jakim jest ludzkie życie, jego zmierzch i upadek, rozumiany szerzej jako upadek cywilizacji europejskiej.

Ludzkie wartości takie jak szczęście, przyjaźń, zdrowie, miłość itp. stanowią tylko element większego bezsensu życia, człowiek – dekadent, zdaje sobie sprawę, że ważniejsze są wady, a nie zalety czegokolwiek co istnieje na tym świecie.

Ta nagła eksplozja (zauważmy, że za każdym nowym poglądem, dotyczącym ludzkiego istnienia, pojawia się kolejny i tak naprawdę już niewiadomo czy wcześniej uważany za słuszny nie koliduje przypadkiem z nowopowstałym i na odwrt) zawładnęła ludzkim umysłem i cała filozofia beznadziejności przelana została na pojedynczą jednostkę – na człowieka, człowieka zagubionego, człowieka wiedzącego, że w gruncie rzeczy szuka tylko sensu życia, ktrego nigdy nie znajdzie.

I tu koło się zamyka tworząc zupełnie nową istotę – dekadenta...



Charles Baudelaire – jego poezja była twrczą inspiracją dla wielu innych poetw.

Był prekursorem odważnego, a jednocześnie pozostawiającego wiele do rozmyślania stylu.

Podstawę właściwości poezji Baudelaire’a stanowił sprzeciw wobec bezsensu ludzkiej egzystencji, ludzkiej istoty życia. Pokazywał on czytelnikowi absurd istnienia ludzkiego, ktremu towarzyszy nieustanny strach przed śmiercią:



Śmierć przygląda się tobie, pocieszna Ludzkości!

I – jak ty – na swe ciało zlewając wonności,

Miesza swoją ironię z obłąkaniem twojem.



Baudelaire podkreśla bieg czasu, ktry nieuchronnie zbliża nas do śmierci – ten temat stanowił swoistą obsesję poety i jednocześnie potwierdza jego przekonania o bezsensie ludzkiego życia, przekonania, że życie jest w dodatku przeniknięte cierpieniem; wewnętrznym blem, wynikającym z faktu, iż towarzyszy mu nieustannie lęk:



Gorzka wiedza, jaką się wyciąga z podrży!

Świat monotonny, mały jak dzisiaj tak wprzdy,

Jutro – wiecznie – jednaki obraz nam powtrzy:

Jest to oaza zgrozy na pustyni nudy!"



To podsumowanie sensu ludzkiego życia jest dość wyraźnym przykładem poglądw Baudelaire’a. Poeta przewiduje katastrofę ludzkości, ktrej skutkiem będzie zanik życia duchowego i upodlenie serc.



Baudelaire nie pokazywał dekadenta jako pojedynczą istotę, kierującą się pewnymi przekonaniami; pokazywał go jako część większego chaosu, w ktrej dominuje lęk i cierpienie, czyli oglnie rozumując zło, a raczej wizje zła.

Prawie każdy jego utwr należało kilkakrotnie przeczytać aby zrozumieć chociaż część przesłania, ktre kierował do czytelnika.

Styl Baudelaire’a, z początku niezrozumiały dla wielu, krył w sobie szaloną brutalność, jaskrawą i przejrzystą, ktra ukazywała ludzką nędzę moralną i materialną przez pokazywanie tego, co dla człowieka absurdalne, zaskakujące i w pewnym sensie niecodzienne:



Przypomnij sobie, cośmy widzieli, jedyna,

W ten letni tak piękny poranek:

U zakrętu leżała plugawa padlina

Na ścieżce żwirem zasianej.



Z nogami zadartymi lubieżnej kobiety,

Parując i siejąc trucizny,

Niedbała i cyniczna otwarła sekrety

Brzucha pełnego zgnilizny.



Słońce prażąc to ścierwo jarzyło się w grze,

Jakby rozłożyć pragnęło

I oddać wielokrotnie potężnej Naturze

Złączone z nią niegdyś dzieło.



Zauważmy, że Baudelaire pokazuje coś, co kiedyś żyło, funkcjonowało, posiadało własne szczęścia, własne obawy, a teraz...wraca tam skąd przyszło i to w swojej najobrzydliwszej formie, w formie padliny, czyli nieżywego dekadenta, ktrego życie nic nie znaczy, ponieważ cokolwiek by nie robił, zawsze na końcu czeka na niego śmierć. Ta w pewnym sensie ludzka depresja, opisywana przez Baudelaire’a trafiała do ludzi w formie brutalności, ktra miała zastąpić część ludzkich obaw, czyli jednym słowem pustka, ktra wypełniała w człowieku pustkę pozostałą po czymś, co niegdyś nazywano duchem, nadzieją.



Dekadent – jako odrzucenie wszystkiego, co dobre, co pozytywne.



Kazimierz Przerwa – Tetmajer założyciel modelu ideowej prżni, podobnie jak Baudelaire nie zna dla człowieka żadnej szansy, żadnej nadziei. Każdy optymistyczny pogląd pozytywisty spotyka się nieustannie z klęską, ktra powoduje zniechęcenie, niewiarę i niechęć do życia. Te przejawy pesymizmu poznawczego były dla Tetmajera siłą napędową dla jego twrczości. Jednak Tetmajer znalazł sposb na ukojenie,

bynajmniej nie w śmierci... ale w nirwanie. Ucieczka w nirwanę stanowiła jedyne rozwiązanie dla dekadenta.



Nirwana, czyli oderwanie się od świata zewnętrznego, zagłębienie się w rozmowę z własnym duchem, stan uniesienia; rżnie możemy definiować to pojęcie, zaczerpnięte z filozofii indyjskiej. Niektrzy widzą w nirwanie śmierć...

Według mnie śmierć dla dekadenta oznacza koniec egzystencji, a wydawało by się, że nirwana to dopiero jej początek.



Rżnie możemy interpretować nirwanę; Tetmajer robi to śpiewając do niej hymn:



Z otchłani klęsk i cierpień podnoszę głos do ciebie, Nirwano!

Przyjdź twe krlestwo jako na ziemi, tak i w niebie, Nirwano!

Złemu mnie z szponw wyrwij, bom jest utrapion srodze, Nirwano!

I niech już więcej w jarzmie krwawiącym kark nie chodzę, Nirwano!

Oto mi ludzka podłość kałem w źrenice bryzga, Nirwano!

Oto się w złości ludzkiej błocie ma stopa ślizga, Nirwano!

Oto mię wstręt przepełnił, ohyda mię zadusza, Nirwano!

I w blach konwulsyjnych tarza się moja dusza, Nirwano!



To ukojenie jakim ma być nirwana (pisana tu z dużej litery) jest zakończeniem męki, życiowej męki, nie kończąc egzystencji duchowej, aby była odczuwalna. Autor szuka jej na niebie i na ziemi, czyli dla dekadenta nieważne jest gdzie jej szuka, ważne jest czy ją znajdzie...i to jest jedyny powd, dla ktrego żyje. Wydawałoby się to absurdalne w dzisiejszych czasach, przecież przeciętny katolik może zawsze znaleźć ukojenie w swojej wierze – istnieje jakiś sens jego życia, dla dekadenta nie było sensu, była tylko...NIRWANA.



Tetmajer nie wierzy w nic; nie ma sensu wierzyć, co to w ogle jest ta wiara...?

Czemu wierzymy? Czy jest to konieczne? Po co wierzyć w coś, czego się nigdy nie osiągnie?

Czemu dekadent zadaje sobie te pytania? – to proste – pyta, bo nie wie, pyta, bo szuka odpowiedzi, a jeśli szuka jej w taki sposb to znaczy, że nigdy jej nie znajdzie, jeśli rzeczywiście nie będzie wierzył, że ją znajdzie...na tym polega beznadziejność stanu dekadenta, pytanie w pytaniu i brak wiary w odpowiedź:



Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie,

Wstręt mam do wszystkich czynw, drwię z wszelkich zapałw:

Posągi moich marzeń strącam z piedestałw

I zdruzgotane rzucam w niepamięci śmiecie...



Śmiecie jako wspomnienia, śmiecie jako czyny, ktre niegdyś były dla mnie ważne.

Ta kompletna degradacja pozytywistycznej idei istnienia wspaniale pokazuje, że dekadent jest ślepy na świat, chce widzieć tylko to, co chciałby widzieć, a tak naprawdę to nie chciałby widzieć nic, czyli w takim razie co ON chce widzieć...?



Evviva l’arte! Człowiek zginąć musi –

cż, kto pieniędzy nie ma, jest pariasem,

nędza porywa za gardło i dusi –

zginąć, to zginąć jak pies, a tymczasem,

choć życie nasze splunięcia niewarte:

evviva l’arte!



...najwyraźniej sztukę.

Życie niczego nie warte, a jednak niech żyje sztuka!



Oglnie mwiąc dekadent nieustannie kłci się ze sobą i nie jest to żadna zwykła kłtnia, jest to kłtnia o sens istnienia – co JA tu właściwie robię? Jakie mam zadanie do spełnienia?

Sytuacja moralna człowieka schyłkowego była beznadziejna; trudno się dziwić poetom takim jak Tetmajer, czy Francuzi – Baudelaire, Rimbaud i Verlaine za ich niekonwencjonalne środki przekazu cennych opisw ludzkiego życia.

Tendencja do codziennego rozmyślania nad sobą nie była niczym nowym, jednak nie aż w takim stopniu...może dlatego miała takie olbrzymie skutki.



Dekadentowi naprawdę potrzeba było tej małej optymistycznej nutki, nutki, ktra nadawałaby się do oparcia na niej całego ciężaru istnienia i wcale nie musiałaby być wielka, gdyż człowiek był wtedy niesłychanie mały...



DEKADENT – CZŁOWIEK – ŻYCIE – SENS.





Adam Biały

Kl. III i





Bibliografia:



1. T. Weiss Młoda Polska, WSiP

2. R. Zimand Dekadentyzm warszawski, Warszawa 1978

3. M. Niemojowska Zapisy zmierzchu, Warszawa 1983

4. Multimedialna Encyklopedia Powszechna PWN






Przykadowe prace

Morfonologia

Morfonologia Praca w załączniku.

Biografia - Aleksander Fredro

Biografia - Aleksander Fredro Aleksander Fredro to największy polski komediopisarz, ktry żył w latach 1793-1876. Dzieciństwo i młodość spędził w Beńkowej Wiszni. Nie lubił się uczyć wolał raczej spędzać czas na polowaniu. W wieku 16 lat wyrusz...

List od Małego Księcia do narratora z uzasadnieniem powrotu na swoją planetę.

List od Małego Księcia do narratora z uzasadnieniem powrotu na swoją planetę. Drogi Przyjacielu!!! Przepraszam Cię, że odszedłem tak nagle. A zostawiłem na ziemi ciało, ponieważ nie mogłem je zabrać ze sobą, bo było za ciężkie. Musia&...

Trasowanie

Trasowanie Trasowanie sa to czynności wyznaczania na powierzchni płwyrobu środkw i okręgw kł, osi symetrii, obrysu naddatkw obrbczych i wykreslanie rozwinięć konstrukcjii według wymiarw podanych na rysunkach warsztatowych przed obrbką. Wyrżnia się trasowanie pł...

Pojęcia z hydrostatyki i aerostatyki

Pojęcia z hydrostatyki i aerostatyki HYDROSTATYKA I AEROSTATYKA - pojęcia 1.PARCIE – Siła wywierana przez ciało na powierzchnię w kierunku prostopadłym do tej powierzchni. 2. CIŚNIENIE - Wielkość fizyczna, ktrej miarą jest wartość siły nacisku dzi...

Podatki i programy podatkowe

Podatki i programy podatkowe 2Podatek jest świadczeniem: - nieodpłatnym (podmiotowi, ktry go uiścił, nie przysługuje roszczenie wzajemnego świadczenia ze strony państwa), definicja umowna - wojsko, policja, straż broni obywatela, - przymusowym - dominująca funkcja (obow...

Konsolidacja sektora energetycznego

Konsolidacja sektora energetycznego Zmiany w polskim sektorze energetycznym zostały zainicjowane na początku lat 90 w ramach narodowego programu przekształceń gospodarczych. Sektor ten wymagał dostosowania do nowych warunkw panujących na światowych rynkach. Przede wszystkim wprowadzono zasa...

Konstytucja 3 maja, targowica, wieszanie biskupw-zdrajcw i insurekcja kościuszkowska w Warszawie.

Konstytucja 3 maja, targowica, wieszanie biskupw-zdrajcw i insurekcja kościuszkowska w Warszawie. Autor książki "Papiestwo wobec sprawy polskiej" Otton Beiensdorf - pisze: "Zaskoczony uchwaleniem dnia 3 maja 1791 roku konstytucji, nuncjusz papieski, Saluzzo, natychmiast donosił do Rzymu, że ustawa m...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry