• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuy: Przebieg ...

Nawigacja

Przebieg uchwalania konstytucji.



Przebieg uchwalania konstytucji.




Na wstępie warto przybliżyć definicję, pojęcie konstytucji. Sama nazwa konstytucja wywodzi się z języka łacińskiego i pochodzi od słowa constitutio, oznaczającego: ustrj, ustanawiać, urządzać, uporządkować, nadać (czemuś) określoną formę. Do terminu łacińskiego często odwołuje się francuski i angielski krąg językowy. Niemieccy konstytucjonaliści zaś odwołują się raczej do słowa concipere, oznaczającego: ująć w słowa, wyrazić, wysłowić, ogłosić, zapowiedzieć. Wspłcześnie nazwę konstytucji nosi ustawa zasadnicza państwa. Jest to ustawa wyposażona w najwyższą moc prawną w kraju.

Konstytucja określa podstawowe zasady ustroju politycznego państwa. W szczeglności w konstytucji unormowana jest w głwnych zarysach cała struktura organw państwowych, a także sposb ich powoływania. Zawiera też kompetencje tych organw oraz ich wzajemne związki, wreszcie podstawowe prawa i obowiązki obywateli. Konstytucja jest najważniejszym aktem prawnym w państwie. Z punktu widzenia systemu źrdeł prawa jest ustawą, ale ustawą o szczeglnym znaczeniu, tak zwana ustawą zasadniczą. Konstytucja należy wraz z innymi ustawami do jednej grupy źrdeł prawa, zajmuje w niej jednak przodującą pozycję.

Dwie zasady decydują o pierwszoplanowej roli konstytucji w systemie prawnym państwa. Zasady te powszechnie przyjęły się we wspłczesnych państwach i są przez nie respektowane. Pierwsza z nich mwi, iż konstytucja może zostać zmieniona tylko w szczeglnym trybie. Trybie, ktrego nie stosuje się przy uchwalaniu innych ustaw, ktry z reguły charakteryzuje się zwiększonym quorum i koniecznością uzyskania kwalifikowanej większości głosw. Druga zasada mwi, iż wszystkie akty prawne w państwie muszą być zgodne z konstytucją. Tym sposobem determinuje ona charakter całego system prawnego danego państwa.

Konstytucja stanowi prawną podstawę działalności wszystkich organw w państwie. Prezydent, Sejm i Senat, a także inne naczelne organy państwowe zarwno w Polsce jak i w innych krajach, czepią upoważnienie do swej działalności z konstytucji.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej jest najważniejszym aktem prawnym (tak zwaną ustawą zasadniczą) w naszym kraju. Została uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe 2 kwietnia 1997 roku, poczym zatwierdzona przez przez nard w referendum oglnonarodowym 25 maja 1997 roku.

Warto rwnież wspomnieć, że w Polsce w okresie przedrozbiorowym konstytucją nazywano każdą uchwałę sejmową, ktra ustanawiała prawo. Było to więc pojęcie o wiele szersze niż obecnie, porwnywalne z dzisiejszą ustawą.

Głębokie zmiany ustrojowe, ktre rozpoczęły się w Polsce już w latach osiemdziesiątych wymusiły stworzenie nowej konstytucji. Prace rozpoczęły się w 1989 roku. Konstytucja PRL z 1952 roku ze względu na swj wiek, a także pochodzenie była aktem nieakceptowanym przez społeczeństwo. Jej ciągłe zmiany spowodowały wewnętrzną niespjność tego aktu. Przeżywające głębokie zmiany państwo potrzebowało też nowej konstytucji. Poprzednia nie mogła sprostać potrzebom naszego kraju.

Sejm I kadencji podjął działania w celu zmiany Konstytucji. W dniu 23 kwietnia 1992 roku została uchwalona ustawa o trybie przygotowania i uchwalenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ustawa ta powoływała do życia Komisję Konstytucyjną, ktrej zadaniem miało być przygotowanie ostatecznej wersji ustawy zasadniczej naszego kraju. Mwiła ona rwnież, iż Konstytucja zostanie uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe, poczym poddana zostanie pod głosowanie w oglnonarodowym referendum. Prawo do wniesienia swoich projektw nowej konstytucji przysługiwało pięćdziesięciu sześciu członkom zarwno Komisji Konstytucyjnej jak i Zgromadzeniu Narodowemu, a także prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej. W 1994 roku dokonano nowelizacji ustawy i prawo to otrzymała rwnież grupa obywateli licząca pięćset tysięcy obywateli.



Komisja Konstytucyjna Zgromadzenia Narodowego w skład ktrej wchodziło czterdziestu sześciu posłw Sejmu II kadencji i dziesięciu senatorw III kadencji dnia 9 listopada 1993 roku zainaugurowała prace. Tym sposobem po raz trzeci w historii Rzeczypospolitej Polskiej rozpoczęto przygotowania do uchwalenia nowej Konstytucji.

Lata 1989 – 1991 uznać można za pierwszy etap prac nad konstytucją. Zakończył się on przygotowaniem projektu konstytucji w Sejmie, jak rwnież w Senacie. Sejm, jako że nie pochodził wolnych i demokratycznych wyborw, uległ samorozwiązaniu. Fakt ten zadecydował o tym, iż nie doszło wwczas do uchwalenia Konstytucji.



Początek drugiego etapu przygotowań rozpoczął się 27 października 1991 roku wolnymi i demokratycznymi wyborami parlamentarnymi. Prace tego parlamentu oraz Lecha Wałęsy doprowadziły do przyjęcia ustawy konstytucyjnej z dnia 23 kwietnia 1992 roku o trybie przygotowania i uchwalenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Głwnym założeniem tej ustawy był fakt, iż nową konstytucję uchwali połączony Sejm i Senat, czyli Zgromadzenie Narodowe większością 2/3 głosw, a o jej ostatecznym wejściu w życie będzie decydował nard w oglnonarodowym referendum. Przygotowanie projektu było zadaniem Komisji Konstytucyjnej. Prawo do wnoszenia swoich projektw Konstytucji nadano także Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej, grupie co najmniej pięćdziesięciu sześciu członkw Zgromadzenia Narodowego, a także Komisji Konstytucyjnej.

Wybrany w wolnych i demokratycznym wyborach Parlament, rozpoczął wreszcie prace nad nową konstytucją. Do jej uchwalenia jednak nie doszło, gdyż w maju 1993 roku prezydent Lech Wałęsa rozwiązał Parlament.

Wybrane w 1993 roku Sejm i Senat rozpoczęły prace do uchwalenia nowej ustawy zasadniczej, nie jednak od przygotowania projektu, ale od nowelizacji ustawy konstytucyjnej. Grupa obywateli, ktrej liczebność Sejm określił pięćset tysięcy, z inicjatywy prezydenta Lecha Wałęsy, rwnież otrzymała prawo do wniesienia projektu konstytucji. Uchwalona ostatecznie w kwietniu 1994 roku nowelizacja zakładała ponadto, iż przedmiotem prac konstytucyjnych mogą być także projekty wniesione w poprzednich kadencjach.

Pierwsze czytanie wniesionych projektw konstytucji, odbyło się w Zgromadzeniu Narodowym we wrześniu 1994 roku. Projektw było siedem, a przygotowane zostały przez:

- Komisję Konstytucyjną Senatu I kadencji

- Konfederację Polski Niepodległej

- Polskie Stronnictwo Ludowe i Unię Pracy

- prezydenta Lecha Wałęsę

- Unię Wolności

- Sojusz Lewicy Demokratycznej

- NSZZ "Solidarność’ i ugrupowania centroprawicowe, był to projekt obywatelski



Wszystkie te projekty zostały skierowane do Komisji Konstytucyjnej, ktrej zadaniem było przygotowanie jednolitego projektu.

Pod koniec roku 1994 sześć podkomisji Komisji Konstytucyjnej, czyli podkomisje: Praw i obowiązkw obywateli, Zagadnień systemu źrdeł prawa, Redakcyjna zagadnień oglnych i przepisw wprowadzających konstytucję, Podstaw ustroju politycznego i społeczno-gospodarczego, Organw władzy ustawodawczej, wykonawczej i samorządu terytorialnego, Instytucji ochrony prawa i organw wymiaru sprawiedliwości, podczas intensywnej pracy przygotowało poszczeglne części projektu (zakres prac odpowiadający każdej podkomisji zawierał się w jej nazwie).

Pierwsza wersja projektu konstytucji powstała w całości po zestawieniu prac poszczeglnych podkomisji pod koniec grudnia 1994 roku.

Na początku 1995 roku projekt ten stał się przedmiotem prac podkomisji redakcyjnej, w efekcie czego powstała nowa, zmodyfikowana wersja projektu, ktra już w styczniu 1995 roku zajęła się Komisja Konstytucyjna. Podczas przeprowadzonych w tamtym czasie głosowań, rozstrzygnięto kilka najważniejszych zagadnień ustrojowych naszego kraju. Zarządzono, iż Prezydent nie będzie stał na czele władzy wykonawczej, a Parlament będzie dwuizbowy.

Za sprawą przeprowadzonych głosowań, usunięto z projektu nad ktrym obradowała komisja, kilka rozwiązań, ktre nie zyskały aprobaty większości komisji. Tym sposobem dnia 26 stycznia 1995 roku powstał kolejny, odświeżony projekt konstytucji.

Ponad dwieście artykułw projektu stało się podstawą dalszych prac Komisji Konstytucyjnej. Każdy z nich poddany został systematycznej debacie, dyskusji po ktrej zgłaszane były wnioski dotyczące zmian określonego artykułu. Tym sposobem, w wyniku przeprowadzonych głosowań nad wnioskami powstała ostateczna treść poszczeglnych artykułw.

Komisja obradowała w ten sposb przez około płtora roku spotykając się i pracując zazwyczaj dwa razy w miesiącu na dwudniowych posiedzeniach. 19 czerwca 1996 roku został zakończony ten etap prac.



Lipiec i sierpień były miesiącami, w ktrych nad projektem pracowała najpierw grupa ekspertw, a następnie podkomisja redakcyjna. Efekt tych prac był taki, iż do zdecydowanej większości artykułw zaproponowano wniesienie poprawek, w głwnym stopniu o charakterze legislacyjnym i redakcyjnym.

Propozycje poprawek wniesione przez grupę ekspertw i podkomisję redakcyjną w połowie września podczas wznowionych prac zostały rozpatrzone przez Komisję Konstytucyjną. Okazało się, że była to praktycznie całościowa analiza właściwie wszystkich artykułw projektu. Zmiany wniesione do projektu mające ograniczyć się tylko do zagadnień redakcyjnych, objęły rwnież ważne zagadnienia merytoryczne. Przyjęcie preambuły było jednym z nich.

W dniu 11 grudnia 1996 roku ten etap prac został zakończony. Parlamentarzyści Polskiego Stronnictwa Ludowego, a także Unii Pracy zaproponowali kilka własnych poprawek w projekcie, warunkując iż głosowanie za projektem może odbyć się dopiero po zatwierdzeniu przedłożonych poprawek. Zostały one jednak krytycznie ocenione przez znaczną część Komisji Konstytucyjnej. Za ich sprawą do ostatecznego głosowania nad projektem nie doszło.

Sytuacja ta zmuszała do pjścia na kompromis. Przeprowadzono, więc konsultacje polityczne mające na celu wypracowanie dogodnych, zadowalających wszystkie strony poprawek. Konsultacje te toczyły się na początku 1997 roku. W ich trakcie zostały przyjęte uzgodnienia pozwoliły na zakończenie prac. Dnia 16 stycznia 1997 roku uchwalono sprawozdanie Komisji Konstytucyjnej zawierające projekt Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w formie tekstu jednolitego.

W dniach od 24 do 28 lutego 1997 roku, odbyło się trzecie posiedzenie Zgromadzenia Narodowego. Podczas jego trwania odbyto debatę na temat sprawozdania Komisji Konstytucyjnej. W przeprowadzonej dyskusji zgłoszono aż czterysta poprawek, w związku z czym projekt został ponownie skierowany do Komisji. Celem czego miało być przedstawienie dodatkowego sprawozdania.

W dniach od 17 do 14 marca na posiedzeniu Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego zostały rozpatrzone wszystkie poprawki. Zdecydowano się na przyjęcie stu osiemnastu z nich.

Podczas głosowania dnia 21 marca 1997 roku Zgromadzenie Narodowe przyjęło dziewięćdziesiąt osiem poprawek i dwa wnioski mniejszości. W dniu 22 marca 1997 roku w dr

a1fe

ugim czytaniu Zgromadzenie Narodowe uchwaliło Konstytucje Rzeczypospolitej Polskiej. Czterystu sześćdziesięciu jeden posłw głosowało za przyjęciem nowej ustawy zasadniczej, trzydziestu jeden było przeciwko, a pięciu wstrzymało się od głosowania.

Nowa konstytucja została przekazana do rozpatrzenia prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 24 marca prezydent skierował do Zgromadzenia Narodowego propozycję czterdziestu jeden poprawek. Tego samego dnia prezydent Aleksander Kwaśniewski rozmawiał o przyjętej przez Zgromadzenie Narodowe Konstytucji, a także o wniesieniu własnych poprawek z czterema klubami parlamentarnymi. Ze Sojuszem Lewicy Demokratycznej, Polskim Stronnictwem Ludowym, Unią Pracy i Unią Wolności oraz ekspertami i doradcami. Poprawki prezydenta dwa dni pźniej zostały rozpatrzone przez Komisję Konstytucyjną Zgromadzenia Narodowego. Z czterdziestu jeden zaproponowanych przez Aleksandra Kwaśniewskiego poprawek Komisja zdecydowała się na przyjęcie trzydziestu. Osiem zostało odrzuconych.

Dnia 2 kwietnia 1997 roku odbyło się już czwarte z kolei posiedzenie Zgromadzenia Narodowego. Jego celem miało być przygotowanie i uchwalenie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Podczas debaty nad sprawozdaniem Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego dyskutowano o zaproponowanych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego propozycjach zmian do Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Podczas głosowań cześć z zaproponowanych przez prezydenta poprawek została przyjęta.

Zgromadzenie Narodowe przyjęło Konstytucje Rzeczypospolitej Polskiej. Czterystu pięćdziesięciu jeden członkw Zgromadzenia Narodowego głosowało za przyjęciem nowej ustawy zasadniczej naszego kraju, czterdziestu było przeciwnych, a sześciu postanowiło wstrzymać się od głosowania.

Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego, marszałek Sejmu Jzef Zych dnia 2 kwietnia 1997 roku, prezydentowi Aleksandrowi Kwaśniewskiemu, uchwalony w trzecim czytaniu Zgromadzenia Narodowego tekst Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Prezydent w tym samym dniu podpisał zarządzenie o przeprowadzeniu w dniu 25 maja roku bieżącego oglnonarodowego referendum konstytucyjnego. Rozporządzenie Prezydenta ukazało się w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej nr 51 z dnia 2 kwietnia 1997 roku (poz. 174). Referendum odbyło się w planowanym terminie, urny w tym dniu odwiedziło 42,86% obywateli naszego kraju. Nard większością 52,71% głosw opowiedział się za przyjęciem nowej Konstytucji. Dnia 16 lipca 1997 roku Prezydent Rzeczypospolitej Aleksander Kwaśniewski podpisał tekst Konstytucji i zarządził jej opublikowanie w Dzienniku Ustaw.

Wreszcie 17 października 1997 roku po trzech miesiącach od daty jej ogłoszenia weszła w życie nowa Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie swą moc utraciły obowiązujące do tej pory niektre przepisy Konstytucji PRL z 22 lipca 1952 roku, Mała Konstytucja, a także Ustawa Konstytucyjna z dnia 23 kwietnia 1992 roku o trybie przygotowania i uchwalenia Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.



Polska miała pierwszą w Europie konstytucję. W przeciwieństwie do Stanw Zjednoczonych i Francji nasz kraj nasz kraj nie zdołał jednak w oparciu o tę konstytucję zbudować państwa niepodległego z umocnioną własnością prywatną. Jednakże sama idea konstytucji krzewiła w Polakach myśli postępowe i patriotyczne. Konstytucja 3 maja po dzień dzisiejszy pełni tę rolę.

Trzy konstytucje w historii państwa polskiego zostały właściwie narzucone przez państwa ościenne. W 1921 roku przyjęto Konstytucję marcową z dominującą rola parlamentu, chciano bowiem zapobiec nadmiernej władzy Naczelnika Państwa. W okresie międzywojennym raczej odchodzono od rozwiązań demokratycznych na rzecz tendencji autokratycznych. Wyrazem tego była Konstytucja kwietniowa z roku 1935. Po II wojnie światowej w lipcu 1952 roku narzucono nam kolejną konstytucję, ktra w polskich warunkach stawała się wręcz fikcją oglnie panującego stalinizmu. Od połowy lat pięćdziesiątych krytyka społeczna ciągle się nasilała i trwała, aż do chwil gdy w naszym kraju rozpoczęły się wielkie procesy transformacyjne, zarwno w sferze polityczno-ustrojowej jak i społeczno-gospodarczej, czyli do roku 1989.

Zwrot ustrojowy z roku 1989 zaowocował ogromnymi zmianami w systemie konstytucjonalizmu polskiego. Ich wyrazem była chociażby zmiana nazwy państwa na Rzeczpospolita Polska, jak i nowy artykuł w konstytucji określający zupełnie odmienny charakter naszego kraju: Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej''.

Rok 1989 zrodził w społeczeństwie jak i wśrd elit politycznych zapotrzebowanie na nową konstytucję mającą zastąpić tę z roku 1952 uchwaloną w czasach kiedy suwerenność Państwa Polskiego była wyraźnie ograniczona. Dzień 2 kwietnia 1997 roku ma wymiar historyczny. Tego bowiem dnia Zgromadzenie Narodowe uchwaliło Konstytucję Rzeczpospolitej Polskiej.

Nowa konstytucja stała się uwieńczeniem procesw i przemian związanych z przechodzeniem od państwa autorytarnego do państwa obywatelskiego, opierającego się na zasadach demokracji i gospodarki wolnorynkowej. Nowa konstytucja, jako ustawa zasadnicza określiła nie tylko podstawowe założenia państwa, wyznaczyła granice władz państwowych oraz organw tę władze sprawujących, ale przede wszystkim zapewniła obywatelom podstawowe prawa i wolności, a także zabezpieczyła prawa grup społecznych, ktre znalazły się w mniejszości. Nowa konstytucja jako ustawa zasadnicza nie została narzucona przez jakąkolwiek większość. Jest aktem kompromisu sformułowanym w rezultacie szerokich debat społecznych. Jest to konstytucja nie tylko państwa, ale i społeczeństwa. Ni ogranicza się tylko do teoretycznej problematyki władz państwowych i sposobw jej sprawowania, ale rozszerza zakres swych regulacji, ktry nie mieści się już w tradycyjnym schemacie instytucji państwowych. Państwo traktowane jest w konstytucji nie tylko jako głwny organizator życia publicznego, ale przede wszystkim także jako podmiot stwarzający godne warunki do życia, a także umożliwiający stanowienie zrzeszeń o charakterze politycznym i społecznym działających rwnież obok państwa. Konstytucja państwa stała się konstytucją społeczeństwa obywatelskiego. Jej funkcją stało się inspirowanie obywateli do respektowania porządku prawnego, a także do korzystania z przysługujących, zagwarantowanych im praw i wolności. Nowa konstytucja podnosiła kulturę polityczną i kształtowała w społeczeństwie Polskim postawy nacechowane odpowiedzialnością i legalizmem.

Społeczeństwo naszego kraju, Rzeczypospolitej Polskiej, czyli też my sami musiało czekać za nową konstytucją ponad dwadzieścia lat. Już nasi rodzice w czasie głębokich zmian ustrojowych w latach osiemdziesiątych rozpoczęli starania o jej uchwalenie. Gdy w roku 1989 rozpoczęły się prace nad jej budową, wszyscy czekali z utęsknieniem na jej ukończenie i wielkie nadejście. Dwadzieścia długich lat oczekiwań zostało nam wreszcie wynagrodzone. W 1997 roku otrzymaliśmy konstytucję z ktrej możemy być dumni. Konstytucję w pełni demokratyczną, broniącą praw i wolności obywateli. Każdy z nas przyczynił się do jej stworzenia. Każdy z nas miał udział w jej budowie. I każdemu z nas przysługują prawa w niej zawarte.





Przykadowe prace

JAK HICKS TŁUMACZYŁ KEYNESA? – MODEL RWNOWAGI IS-LM

JAK HICKS TŁUMACZYŁ KEYNESA? – MODEL RWNOWAGI IS-LM HALL (rysunki w załączniku!) Podstawowe zależności makroekonomiczne Zmienne endogeniczne Zmienne egzogeniczne Dochd Y Zakupy rządowe G Konsumpcja C Podaż pieniądza M Inwestycje I Eksport netto X...

Człowiek nie jest stworzony do klęski. Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać"

Człowiek nie jest stworzony do klęski. Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać" Człowiek nie jest stworzony do klęski. Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać", zdanie oznacza, że nikt i nic nie jest wstanie powstrzymać człowieka, ktry w...

Ewolucja dramatu i teatru. Sięgnij do właściwych przykładw.

Ewolucja dramatu i teatru. Sięgnij do właściwych przykładw. Dramat i teatr są nieodłączną częścią kultury i sztuki. Towarzyszą człowiekowi od antyku aż do chwili obecnej. W każdej z epok tworzone były w trochę innym celu i formie, lecz zawsze ...

Interpretując podany fragment tekstu (130-174 wers) wskaż wpływ książek zbjeckich na kształtowanie portretu psychicznego bohatera.

Interpretując podany fragment tekstu (130-174 wers) wskaż wpływ książek zbjeckich na kształtowanie portretu psychicznego bohatera. Gustaw z IV części Dziadw" jest to postać wykreowana przez wielkiego polskiego poetę doby romantyzmu Adama Mickiewicza. Miłość skazu...

''Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego!" - mj autorytet.

''Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego!" - mj autorytet. Moimi autorytetami są trzej muszkieterowie Atos, Portos i Aramis oraz ich wierny przujaciel d'Artagnan. Byli to pełni uroku bophaterowie, prawi, szlachetni, gotowi do poświęceń dla dobra swej ojczyzny - Francji. Posiadali odwagę, mę...

Streszczenie - Sposnb na Alcybiadesa

Streszczenie - Sposnb na Alcybiadesa „Sposb na Alcybiadesa” Autor: Edmund Niziurski Wydanie XVI 1990rok Poznań Wydawnictwo: Poznańskie Postacie Głwni bohaterowie: Ciamciara, Pędzel, Zasępa, Słaby, profesor Misiak Role drugoplanowe: Szekspir, Dyr., &...

Historia wychowania - starożytność

Historia wychowania - starożytność Starożytność (od ok. 4000p.n.e.do 476- upadek cesarstwa zachodniorzymskiego) Podstawy wychowawcze narodw cywilizacji zachodniej, położone zostały w starożytnej Helladzie, w dobie najwyższego rozkwitu jej kultury. Szczepy helle ...

Makrosocjologia

Makrosocjologia 1. Pojęcie makrostruktury społecznej: Makrostruktura – układ ktry wyznacza ramy i kierunki życia społecznego; charakteryzuje się: wielokrotną złożonością, skomplikowaniem powiązań między elementami, względną odporno&...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry