• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Roman Dm...

Nawigacja

Roman Dmowski vs Jzef Piłsudski, okres międzywojenny



Roman Dmowski vs Jzef Piłsudski, okres międzywojenny




Roman Dmowski i Jzef Piłsudski to dwie zupełnie odmienne postacie polskiej sceny politycznej XX wieku. Już jako dzieci szli zupełnie innymi drogami. Jzef Klemens Piłsudski był drugim synem starej polsko-litewskiej rodziny szlacheckiej, nigdy nie miał problemw z nauką i błyskawicznie rozpoczął studia medyczne. Już w okresie studiw działał aktywnie w grupie opozycjonistw, co nie uszło uwadze władz i po roku Piłsudski zmuszony był przerwać studia. Wmieszany przypadkowo w zamach na cara Aleksandra III, został aresztowany i skazany na 5 lat zesłania na Syberię.



Po powrocie Piłsudski związał się z ruchem socjalistycznym i wkrtce wyrsł na jednego z czołowych przywdcw Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS), w ktrej programie, obok haseł społecznych, znalazły się hasła niepodległościowe. Roman Dmowski natomiast, urodził się w ubogiej wiejskiej rodzinie. Zła sytuacja materialna z pewnością miała wpływ na jego wychowanie. Kiedy uczył się w szkole nie grzeszył pilnością - siedział po dwa lata w drugiej, trzeciej i czwartej klasie. Wraz z rozpoczęciem działalności narodowej jego wyniki w nauce, uległy poprawie. Dmowski należał do grona młodzieży, ktre najbardziej sprzeciwiała się rusyfikacji. Roman wstąpił do Związku Młodzieży Polskiej, nazwanego "Zet", w ktrym szybko stał się jednym z najaktywniejszych działaczy. Sprzeciwiał się wsplnej walce z ukraińskim ruchem narodowym, był za odrębnością poczynań polskiego ruchu narodowego.



Dmowski i Piłsudski mieli zupełnie inne poglądy na sprawę odzyskania przez Polskę niepodległości. Piłsudski był tzw. aktywistą, liczył na odzyskanie niepodległości dzięki wsplnej walce z wojskami przeciw Rosji. Interesy aktywistw reprezentował Naczelny Komitet Narodowy. Dmowski nazywany był pasywistą, liczył na odzyskanie niepodległości dzięki wsplnej walce z Rosją. Truizmem byłoby dowodzić szczeglnych zasług Romana Dmowskiego oraz Jzefa Piłsudskiego dla odzyskania przez Polskę niepodległości jesienią 1918. Obie te wybitne postacie skupiały wokł siebie szersze środowiska polityczne, ktrych spr wycisnął swoje piętno nie tylko na dziejach odrodzonej państwowości, ale i na legendzie, tworzącej się wokł poczynań przywdcw.



Były to postacie zupełnie do siebie niepodobne, nie tylko hołdujące odmiennym wartościom politycznym, ale rżne co do struktury psychicznej. Najbardziej wyraziście opisał to Ksawery Pruszyński w artykule ogłoszonym na łamach "Wiadomości Literackich" w końcu stycznia 1939 r., Panicz z Zułowa nie mgł znaleźć wsplnego języka z człowiekiem, ktrego droga życiowa personifikowała awans społeczny środowisk tradycyjnie dotąd w życiu publicznym "niemych". Człowiekiem, ktrego działania nie przypominają impetu husarii, świetności poloneza, ale rytm powolny młota kującego granit. System pracy nie znający zryww, ale nie uznający i opadnięć. Tacy ludzie bywają pedantami, z takich rekrutują się samoucy...



Dmowski i Piłsudski chcieli tego samego: odzyskania przez Polskę niepodległości.



Założyli sobie jednak zupełnie inne drogi do osiągnięcia tego celu. Piłsudski działał szybko dość radykalnymi metodami. Dmowski chcąc działać według swojego planu nieopatrznie niweczył to co dla Polski robił Piłsudski. Dzięki Piłsudskiemu, pomimo nieopisanych trudności, ktre piętrzyły się przed tym młodym państwem, Polska nie tylko zmartwychwstała, ale poczyniła ogromny skok naprzd we wszystkich dziedzinach, jego dokonania są nieprzecenienia, a rola jaka odegrał w walce o niepodległą Polskę ogromna. Mimo to, że grożono mu zesłaniem na Syberię na całe życie to nadal działał dla Polski. Symulował obłęd, ukrywał się, organizował akcje sabotażowe. Dmowski nie poświęcał się, aż tak dla Polski.



Ułożył plan według, ktrego systematycznie (jak młot powolny kuje granit) starał się postępować. Nienawidził Piłsudskiego (pisze o tym w swoim Paryskim liście do Stanisława Grabskiego z 14 marca 1919 r.), uważał, że jego działania mogą (...)Polskę zarżnąć…, dlatego niweczył jego plany (Chociażby jadąc do Japonii, nie dopuszczając do nawiązania rozmw o ewentualnej pomocy dla przygotowań powstańczych w zaborze rosyjskim.).



Sadzę, że gdyby politycy znaleźli wsplny język i wyznaczyli jedną, wsplną drogę do utworzenia niepodległego państwa obeszłoby się bez takiego rozlewu krwi, a niepodległość zostałaby osiągnięta szybciej. (Dariusz Ciupiński)



Treść listu Romana Dmowskiego do kolegi Stanisława Grabskiego z 14 marca 1919r.



"Kochany Stachu! List Twj z 5. b.m. częściowo potwierdził moje pojęcia o sytuacji w kraju, częściowo obudził we mnie nowe troski.



Od dłuższego już czasu doszedłem do przekonania, że Piłsudski śni o dyktaturze wojskowej, o roli Napoleona wypływającego na fali rewolucji.



Ten człowiek ma rżne wielce niebezpieczne strony:



1. nie rozumie Polski, nie zdaje sobie sprawy z tego, co w niej jest potrzebne i co możliwe;



2. nie jest człowiekiem dzisiejszym, należąc swoją konstrukcją psychiczną do I - szej połowy XIX w.;



3. nie jest jednolity: to kombinacja starego romantyka polskiego z bolszewikiem moskiewskim, dająca się genetycznie wyjaśnić;



4. nie jest sobą, ale przedrzeźnia wielkie wzory historyczne, co zawsze prowadzi do czynw poronionych;



5. otrzymawszy posadę boga od jołopw, ktrzy go otaczają, usiłuje być większym, niż go Pan Bg stworzył, robi pozory siły wielkiej, poza ktrymi ukrywa się słabość itd. Robi czasem na mnie wrażenie wołu, ktremu wydaje się, że jest bykiem, i wdrapuje się na krowę…



Taki człowiek, podniecany przez swoich wspłkonspiratorw, łakomych na władzę, łatwo gotw pokusić się o zamach na sejm.



Zamach taki, moim zdaniem, skazany jest na fiasco w tym znaczeniu, że Polską rządzić bez poparcia narodu nikt nie jest w stanie.



Nam wszakże musi chodzić nie o to, żeby podobny zamach spotkał się z niepowodzeniem, ale o to, żeby zamachu nie było."






Przykadowe prace

Wzory poezji tyrtejskiej w literaturze XIX i XX wieku

Wzory poezji tyrtejskiej w literaturze XIX i XX wieku Za pierwszego twrcę poezji tyrtejskiej uważny jest Tyrteusz, spartanin; autor ten, za najważniejsze uznawał cnoty związane z wojskiem (charakter samej Sparty); w zachowanym fragmencie wiersza "Rzecz to piękna..." formułuje pewne zało&#...

SCHIZMA WSCHODNIA

SCHIZMA WSCHODNIA Stając u progu trzeciego tysiąclecia patrzymy wstecz, na minione drugie tysiąclecie. Robimy to w szczeglności przez pryzmat znaczących wydarzeń, zarwno pozytywnych jak i negatywnych, jakie miały miejsce także w Kościele Powszechnym. Jest ich wiele. Długo mo&#...

Opis świętej Anastazji

Opis świętej Anastazji Anastazja była crką rzymianina Pretekstata - poganina, i matki chrześcijanki, ktra ją zaznajomiła z prawdami wiary świętej i wszczepiła w nią szczerą pobożność. Ojciec zmusił ją, aby wbrew swej woli oddała r...

Finanse publiczne testy

Finanse publiczne testy Test –1. 1.Co oznacza zasada szczegłowości budżetowej? Dotyczy szczegłowego ujęcia dochodw i wydatkw. Prawnym wyrazem szczegłowości jest klasyfikacja budżetowa, ktra sprowadza się do podziału na: działy, rozdziały, paragr...

Wiersze o Miłości

Wiersze o Miłości SpoTkanie... Wybiła dwunasta, minęła płnoc za oknem cicho, ciemno, nudno księżyc blaskiem rozświetla niebo cień przestało rzucać drzewo gwiazdy świecą niby damy myślę- kiedy się spotkamy komety rozno...

La Lecture - podstawowe zasady czytania w jezyku francuskim

La Lecture - podstawowe zasady czytania w jezyku francuskim 1. Społgłoska zapisana podwojnie stanowi jeden dźwiek 2. Nigdy nie czytamy samego "h" 3. Nigdy nie czytamy "e" znajdujacego sie na koncu wyrazu 4. Zazwyczaj nie czytamy spolgloski znajdujacej sie na koncu wyrazu.

Wspłczesne środki płatnicze

Wspłczesne środki płatnicze Wspłczesne środki płatnicze W dzisiejszych czasach, coraz mniej osb sięga po tradycyjną gotwkę przy płaceniu za towary lub usługi. Aktualnie chętnie wybieramy alternatywne środki płatnicze, zwane bezgotwkowymi. Służ...

Interpretacja utworu Wisławy Szymborskiej "Platon, czyli dlaczego"

Interpretacja utworu Wisławy Szymborskiej "Platon, czyli dlaczego" W wierszu Platon, czyli dlaczego Wisława Szymborska mwi o bycie idealnym, ktry z przyczyn nieznanych, niejasnych- w okolicznościach nieznanych- przestał sobie starczać i zaczął szukać wrażeń w złym towarzys...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry