• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Streszcze...

Nawigacja

Streszczenie mitu o Demeter i Persefonie



Streszczenie mitu o Demeter i Persefonie


Demeter i Persefona



Demeter szukała córki, którą zostawiła na łące, nad brzegiem Oceanu, bawiącą się z nimfami. Odchodząc zabroniła jej zbierać kwiatów zwodniczych, narcyzów, poświęconych bóstwom podziemnym. Jej córka, P e r s e f o n a była posłuszna. Zrywała tulipany, dźwigające na krępej łodyżce kielich żółty lub purpurowy, hiacynty, w których pachnie dusza pięknego młodzieńca, i ciche, dobre fiołki, i niebieskie oczka niezapominajek a z daleka omijała narcyzy, albowiem - jak mówiła matka ich białych płatkach śpi pragnienie, a ich woń odwraca myśli od nieba. Wtem ziemia wydała kwiat, jakiego słońce nigdy nie widziało. Z jednego korzenia wyrastało sto głów, rozgorzałych złotem przykoronków, a karbowane brzegi białych płatków płonęły jasnym szkarłatem. Cudowna woń napełniła niebo, ziemię, przeniknęła do słonej głębiny morza, aż wszystkie nereidy podniosły się ze swych szmaragdowych łóżek i zawołały: "Ach!" Persefona obejrzała się wokoło, czy jej nikt nie widzi, i prędko zerwała kwiat. Upiła się jego zapachem, oczy jej zaszły mgłą i ciemność ogarnęła duszę. Wtedy rozwarła się ziemia i Hades; bóg piekieł, porwał Persefonę na wozie zaprzężonym w czarne rumaki. Gdy się ocknęła, wołała, krzyczała. Żaden bóg nie słyszał jej głosu, żadna z nimf, z którymi bawiła się na łące, nie nadbiegła z pomocą. Tylko mała K i a n e, rusałka wodna, rozłożyła słabiutkie ręce, chcąc zagrodzić drogę gwałcicielowi. Ale czarne rumaki przeleciały nad nią, boginka zalała się łzami, i rozpłynęła w strumień. Otoczeni chmurą pędzili ze świstem huraganu ponad ziemią i morzem. Z oczu Persefony znikły znajome wybrzeża, wysypały się kwiaty z jej trzcinowego koszyka, wreszcie otwarła się czeluść Tartaru. Na próżno matka pytała o nią każdego przechodnia. Ani bóg, ani człowiek, ani ptak żaden nie podał jej wieści o córce. Błądziła po wszystkich lądach i morzach. Nocą zapalała pochodnię i przy jej czerwonym blasku przeszukiwała złomy skał, uroczyska leśne, zakamarki starych świątyń, dziuple drzew spróchniałych. Przez dziewięć dni i dziewięć nocy szukała Persefony i nie było na ziemi kąta, do którego zajrzałaby rozpacz matki. Na koniec, utrudzona i bezradna, przywlokła się do Eleuzis nad Zatoką Sałamińską i usiadła przy Dziewiczej Krynicy. Kamień, na którym spoczęła, nazwano Skałą Smutku, a źródło Pięknem, albo wiem jej łzy były jak perły. Właśnie w tym czasie szły po wodę do krynicy córki króla Keleosa. Spostrzegły biedną staruszkę w łachmanach, mówiły do niej "matko", nie wiedząc, jak bardzo ranią jej serce. Pocieszały ją, jak mogły i prosiły, by poszła z nimi. Zgodziła się mówiąc: "Mogę być pożyteczna w domu. Znam się na robotach kobiecych i umiem ścielić łóżka dla państwa. Znam dużo ładnych bajek i potrafię pieścić małe dzieci". Królewny ucieszyły się, albowiem właśnie urodził się im braciszek Gdy Demeter stanęła na progu, wydała się królowej Metanirze majestatyczna i dostojna. Królowa podbiegła do nieznajomej i prosiła, by siadła. Demeter uczyniła według jej życzenia i w tej siedzącej postawie znów wyglądała na jedną z tych staruszek, co w pałacach królów bawią dzieci lub prowadzą gospodarstwo. Kobiety jej nie poznały, gdyż trudno śmiertelnym rozeznać boga. Widząc jej smutek zaczęły ją bawić żartami. W końcu uśmiechnęła się, przemówiła i wzięła jadło, które jej podano. Z wdzięczności za gościnę Demeter zajęła się wychowaniem najmłodszego z królewiczów, dziecka wątłegos i chorowitego. Chcąc je uczynić nieśmiertelnym, brała w nocy niemowlę z kołyski i kładła w ogień, aby płomień strawił w nim wszystko, co ziemskie i zniszczalne. Metanira zobaczyła to raz przez szparę w drzwiach i wpadła z krzykiem do pokoju, sądząc, że obca niewiasta chce spalić jej syna. Dziecko wymknęło się z rąk Demetry i umarło w płomieniach. W tej chwili świetlica napełniła się wonią jakby zbóż, owoców z sadu i wszystkich kwiatów ziemi. Z łachmanów starej kobiety wyrosła piękność niebiańska. Złote włosy, podobne kłosom dojrzałej pszenicy, rozjaśniły dom niby błyskawicami. Metanira przypadła do jej nóg poznając wielką boginię. Zanim odeszła, ofiarowała Demeter królewiczowi T r y p t o 1 e m o s o w i ziarna zbóż i wóz zaprzężony w skrzydlate rumaki i kazała mu przelecieć ziemię od końca do końca i rozsiewać życiodajne ziarno, gdy skończą się dni posuchy. Pani urodzajów okryła pola żałobą. Przeklęła "łanów zieloną chwałę" i zasiewy zmarniały, i trzody nie miały świeżej karmy. Ludzi nawiedził głód. W żarnej spiekocie wyschły rzeki i krynice, a z opustoszałych ołtarzy nie wznosił się ku bogom dym ofiar. Trzeba było przebłagać Demetrę. A ona właśnie dowiedziała się całej prawdy od wszystkowidzącego Słońca i zagniewana na bogów ukryła się tak, że nikt jej znaleźć nie mógł. Dopiero Hermes odszukał ją w zapadłej pieczarze gór arkadyjskich, gdzie osiadła, z dala od świata, sama jedna ze swoją żałobą. Zeus wysłał do niej muzy i charyty, najmilsze i najwymowniejsze boginki - nie słuchała, co mówiły. Wtedy nakazał bratu Hadesowi zwrócić porwaną Persefonę. Król piekieł spełnił zlecenie, lecz rozstając się z Persefoną, podał jej jabłko granatu, a ona zjadła kilka ziarnek nie wiedząc, że ta odrobina wiąże ją na zawsze z państwem cieniów. Odtąd corocznie, na przeciąg trzech miesięcy, musiała wracać do męża. Gdy Persefona wychodziła z podziemia, świat maił się wszystkimi kwiatami wiosny, wielka była radość Demetry.





Przykładowe prace

Recenzja książki Mieczysława Jastruna zatytułowanej "Mickiewicz".

Recenzja książki Mieczysława Jastruna zatytułowanej "Mickiewicz". ? Widzę go, tu jakby stał przede mną, ale słów nie mam dość celnych, aby go pani marszałkowej odmalować. On sam siebie sportretował najtrafniej w Wallenrodzie. Pani pamięta te wiersze: ...

Załadunek-transport-rozładunek

Załadunek-transport-rozładunek ZAŁADUNEK – TRANSPORT – ROZŁADUNEK PRODUKTU SZYBKO PSUJACEGO SIĘ • Zadanie: załadować z "Śnieżka" Chłodnia w Częstochowie Sp. z o.o. towar własnym urządzeniem ładunkowym i transportowym or...

Staff

Staff Staff jest poetą trzech pokoleń . Jego twórczość- jest charakterystyczna i dla Młodej Polski, dla XX-lecia i lit. Współczesnej - Debiut Staffa w 1901r.- Sny o potędze . W tomie dostrzega się wpływ filozofii Nietzschego. Wyrazem takiej postawy filozoficznej jest wiersz Ko...

Ewolucja poglądów na budowę materii

Ewolucja poglądów na budowę materii Wszystko, co nas otacza- książka, krzesło, woda- jest zbudowane z materii. Materia jednak to nie tylko rzeczy, których można dotknąć. To także powietrze, którym oddychamy, planety we Wszechświecie, istoty żywe, np. owady i twory martwe, j...

Niemcy i Polacy. Wzajemne postrzeganie i stereotypy, Tomasz Szarota Warszawa 1996 - Recenzja

Niemcy i Polacy. Wzajemne postrzeganie i stereotypy, Tomasz Szarota Warszawa 1996 - Recenzja Tomasz Szarota, Niemcy i Polacy. Wzajemne postrzeganie i stereotypy, Warszawa 1996 Wzajemna percepcja i postrzeganie grup etnicznych i narodowych to problematyka szeroko podejmowana od wielu lat1. Stereotypy narodowe mog...

Słówka- ściąga

Słówka- ściąga s`appeler ? nazywać się se larer ? myć sie se lever ? wstawać se doucher ? brać prysznic se rveiller ? budzić się rveiller ? budzić diner ? jeść kolacje le diner ? kolacja djeuner ? jeść obiad le djeuner ? obiad prendre le petit...

Etyka i etyka zawodowa

Etyka i etyka zawodowa Mimo, iż napisano, opublikowano i wygłoszono wiele artykułów, książek i referatów poświęconych kwestiom etycznym wywołanym nie tyle "numerologicznym" przełomem stuleci, ile autentycznym kryzysem moralnym doświadczanym współcześnie, to pows...

Dramat zwykłych uwikłanych ludzi w oparciu o powieść "Zdążyc przed Panem Bogiem" oraz wiersz pt. "Budując barykadę".

Dramat zwykłych uwikłanych ludzi w oparciu o powieść "Zdążyc przed Panem Bogiem" oraz wiersz pt. "Budując barykadę". Analizując i interpretując wiersz Anny Świrszczyńskiej Budując barykadę oraz wykorzystując znajomość powie&#...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoła streszczenie notatka ściąga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura książka

Prawa

Do g?ry