• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Teoria b...

Nawigacja

Teoria budowy wszechświata i jednostka odległości astronomii



Teoria budowy wszechświata i jednostka odległości astronomii




Spis treści:





1. Wstęp......................................................................................................03



2. Czym jest wszechświat? ........................................................................04



3. Pierwsze wyobrażenia o świecie............................................................05



4. Teoria geocentryczna..............................................................................06



5. Teoria heliocentryczna............................................................................07



6. Wspłczesna teoria na temat budowy Wszechświata.............................10

7. Zakończenie.…………………………………………………………...12

8. Jednostka astronomii…………………………………………………..13





WSTĘP



Każdy z nas już od najmłodszych lat zadaje sobie pytanie: Jak wygląda Wszechświat? Jaka jest jego budowa?. Szuka odpowiedzi na to pytanie dziedzina astronomii zwana KOSMOLOGIĄ, ktra nie dostarcza nam tylko opisw lub obrazw, ale także ułatwia zrozumienie jak Wszechświat funkcjonuje. Na ten temat można się uczyć bez końca, ale nigdy go nie zgłębimy.



Moja praca pozwala na cząstkowe poznanie otaczającego nas Kosmosu , a dokładnie na zapoznanie się z rżnymi teoriami na temat jego budowy. Zawarte są tu teorie uporządkowane według kolejności powstawania: od starożytności do wspłczesności. Ukazują nam one nie tylko osiągnięcia nauki, ale także zmieniające się poglądy filozoficzne.



Praca ta przeznaczona jest dla osb każdym wieku, gdyż starałam się pisać ją językiem jak najbardziej zrozumiałym: unikałam nie tylko stosowania wielu dat, ale i trudnych definicji.



Życzę miłego czytania i jednocześnie łatwej nauki tego tak ciekawego tematu. Myślę, że teorie na temat budowy Wszechświata nie będą już nikomu obce.





CZYM JEST WSZECHŚWIAT?





To właśnie kosmologia pozwoliła nam na określenie czym jest Wszechświat. Wszechświat to wszystko, co istnieje – materia, przestrzeń, energia i czas. Znajdują się w nim gwiazdy, planety i inne obiekty kosmiczne.



Inaczej mwiąc Wszechświat zwany także Kosmosem jest przestrzenią wraz ze znajdującą się w niej materią, ktra w jakikolwiek sposb może oddziaływać na nas (lub my na nią) w przeszłości, obecnie, lub w przyszłości.



Rozwj idei pozwala nam na stwierdzenie, że być może istnieje jeszcze coś poza obserwowalnym Wszechświatem, co prowadzi do podziału definicji Wszechświata na dwie części: Kosmosu ograniczonego do tego co obserwowalne, lub w odniesieniu do całej przestrzeni i czasu, w ktrej może istnieć wiele innych Wszechświatw.



PIERWSZE WYOBRAŻENIA O ŚWIECIE



Od zarania dziejw człowiek posiadał rżne wyobrażenia na temat otaczającego go świata. Pierwsze teorie nie miały charakteru naukowego. Większość ludw pierwotnych wyobrażała sobie Wszechświat jako płaski krążek, wypukłą tarczę lub potężną grę. Na przykład ludy Mezopotamii uważały, że Wszechświat jest podobny do pokoju, w ktrym płaska Ziemia pełni rolę podłogi, a sufitem jest płaskie sklepienie niebieskie. Zaś starożytni Hindusi stworzyli teorię, że Ziemia jest wypukłą tarczą i spoczywa na grzbietach trzech słoni stojących na skorupie olbrzymiego żłwia pływającego po nieskończonym oceanie. Sam ocean był otoczony splotami świętego węża.





Rysunek 3.1. Według uczonych średniowiecza Ziemia była płaska, nad nią krążyło Słońce i Księżyc, a gwiazdy były przymocowane do sfery niebieskiej, za ktrą znajdowała się siedziba Boga i Aniołw.



Wraz z rozwojem nauki teorie te zaczęły się diametralnie zmieniać i przybierać formę naukową.



TEORIA GEOCENTRYCZNA



Starożytni Grecy stworzyli system zakładający, że Wszechświat zbudowany jest z Ziemi, obieganej dookoła przez planety, Księżyc i Słońce, a na zewnątrz otoczonej sferą gwiazd stałych. System ten został nazwany systemem geocentrycznym (z greckiego Geo - Ziemia i Centrum - środek). Koncepcja ta ulegała licznym przekształceniom. Dość szybko astronomowie zorientowali się, że założenie, jakoby planety obiegały Ziemię po orbitach o kształcie okręgw jest sprzeczne z wynikami obserwacji astronomicznych. Rozwiązanie tego problemu (bez rezygnacji z centralnego położenia Ziemi) znalazł grecki matematyk i astronom - Eksodos z Knidos. Następnie pojawił się Hipparch z Rodos. Był zwolennikiem geocentryzmu, choć odrzucił teorię sfer homocentrycznych (krążących wokł Ziemi). Stworzył on teorię zwaną teorią epicykli i deferentw. Głosiła ona, że Ziemia znajduje się w środku deferentu, a krążąca dokoła niej planeta - na obwodzie epicykli, ktrego środek porusza się ruchem jednostajnym po obwodzie deferentu, a ten z kolei takim samym ruchem obraca się dokoła nieruchomego globu ziemskiego. Ostateczny kształt tej teorii nadał grecki geograf i astronom Klaudiusz Ptolemeusz, żyjący w Aleksandrii w II w n.e. W modelu Ptolemeusza po orbitach kołowych zwanych deferentami poruszają się mniejsze okręgi, zwane epicyklami, a dopiero po nich poruszają się planety (teoria zawarta w dziele Almagest). Początkowo teoria ta przyjmowana była z oporami, pźniej na wiele wiekw zyskała popularność, gdyż jej zaletą była możliwość prostego i w miarę dokładnego wytłumaczenia zjawisk astronomicznych. Została obalona przez Mikołaja Kopernika.



TEORIA HELIOCENTRYCZNA



Dalsze obserwacje astronomiczne wykazały, że system geocentryczny nie jest idealnie zgodny z rzeczywistością. Konieczne stawało się dodawanie kolejnych epicykli, co doprowadziło do tego, że system stawał się coraz bardziej skomplikowany. Pierwszą osobą, ktra zaproponowała model heliocentryczny (z greckiego Helios - Słońce) był żyjący w II w. p.n.e. Arystarch z Samos. Zauważył on, że dziwne zachowanie planet można wyjaśnić przez umieszczenie w centrum Wszechświata nie Ziemi, a Słońca. Teoria ta dobrze tłumaczyła zjawiska obserwowane na niebie, jednak nie została przyjęta, ponieważ wyprzedzała swoje czasy.



Po Arystachu z Samos model heliocentryczny został zapomniany na siedemnaście wiekw. Na nowo odkrył go dopiero polski uczony - Mikołaj Kopernik (1473-1543). Stworzony przez niego system i przedstawiony w dziele pt. "De revolutionibus orbium coelestium" (O obrotach ciał niebieskich) zakładał, że w środku Wszechświata znajduje się nieruchome Słońce. Dookoła niego po kołowych orbitach poruszają się planety i Ziemia. System ten przypomina model zaproponowany przez Arystarcha z Samos, lecz Kopernik dokładniej dopracował swj pomysł. Nie zrezygnował całkowicie ze stosowania epicykli - jego system zawierał ich znacznie mniej i był prostszy od geocentrycznego systemu Ptolemeusza.



System heliocentryczny przywrcił astronomii prostotę, mimo to miał wielu przeciwnikw. Trzeba też pamiętać, że w czasach Kopernika teoria Ptolemeusza cieszyła się wielkim autorytetem wspieranym przez Kościł.

Także inny uczony – Galileusz, stwierdził obrt Słońca dookoła osi a więc to, co było określone i przewidziane w teorii M. Kopernika. Pomimo, że trybunał inkwizycyjny zabronił głoszenia teorii heliocentrycznej w 1615, Galileusz w 1623 wydał Dialog o dwu najważniejszych układach świata: ptolemeuszowym i kopernikowym.



Odrzucenie teorii epicykli stało się możliwe dopiero kiedy przyjęto, że tory planet nie są okręgami lecz elipsami. Orbity eliptyczne wprowadził niemiecki astronom i matematyk Johannes Kepler. Sformułował on trzy prawa, zwane od jego nazwiska prawami Keplera, opisujące ruch planet we Wszechświecie.



I prawo Keplera:

Planety poruszają się po orbitach eliptycznych, przy czym Słońce znajduje się w jednym z ognisk elipsy.



II prawo Keplera:

Dla danej planety stałą wielkością jest jej tzw. prędkość polowa (tj. pole powierzchni figury ograniczonej łukiem elipsy zakreślanym przez planetę w jednostce czasu i odległościami od końcw łuku do ogniska).





III prawo Keplera:

Kwadraty okresw obiegw planet wokł Słońca są proporcjonalne do trzecich potęg ich średnich odległości od Słońca.



Model stworzony przez Kopernika i Keplera daje dobry opis ruchu ciał niebieskich. Nie mwi on jednak nic o przyczynie tych ruchw. Hipotezę, że Wszechświat stanowi jedność, i że zachowanie kuli armatniej opisują te sama prawa, ktre opisują rwnież ruchy planet, jako pierwszy wysunął Isaac Newton (1643-1727). Uczony ten doszedł do wniosku, że skoro planety poruszają się po elipsach to prawdopodobnie działa na nie jakaś siła, zakrzywiająca ich tor. Newton domyślił się, że źrdłem tej siły jest Słońce. Nazwał je siłami grawitacji, czyli wzajemnego przyciągania.



WSPŁCZESNA TEORIA NA TEMAT BUDOWY WSZECHŚWIATA



Ocenia się, że Wszechświat powstał kilkanaście miliardw lat temu w wyniku Wielkiego Wybuchu. Teoria Wielkiego Wybuchu zakłada, że w przeszłości cała materia i energia składające się na Wszechświat znajdowały się w nieskończenie małym obszarze. Gdy powstał w wyniku Wielkiego Wybuchu, był zupełnie odmienny od dzisiejszego Wszechświata zawierającego planety, gwiazdy i galaktyki. Bardzo wczesny Wszechświat był ognistą kulą promieniowania, z ktrej powstała pźniej pierwsza generacja gwiazd.



Cała materia znajdująca się we Wszechświecie pogrupowana jest w struktury. Gwiazdy - Rysunek 6.1- tworzą skupiska zwane gromadami, te z kolei tworzą galaktyki - Rysunek 6.2. Galaktyki, podobnie jak gwiazdy, zebrane są w gromady galaktyk, te zaś tworzą supergromady.



W skład Kosmosu oprcz Słońca i Ziemi wchodzi osiem pozostałych planet Rysunek 6.3 - Merkury, Wenus, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun, Pluton; księżyce planet (w tym nasz Księżyc), planetoidy, komety, meteory oraz pył i gaz międzyplanetarny.



Rysunek 6.1- Supernowa – gwiazda odległa o 170000 lat świetlnych.



Rysunek 6.2 - Przykładowe galaktyki



Rysunek 6.3 – Układ słoneczny.





ZAKOŃCZENIE



Praca ta pozwoliła mi na rozwinięcie mojego amatorskiego hobby. Stała się ona źrdłem wiedzy dla każdego, kto chce poszerzyć swoje zainteresowania.



Zawarte w 5 rozdziałach tej pracy informacje, dają nam pełny obraz kształtowania się teorii na temat budowy Wszechświata. Z biegiem lat zmieniały się one diametralnie. Począwszy od pierwszych teorii nie mających charakteru naukowego, głoszących, że Wszechświat jest płaską tarczą, potężną grą lub krążkiem, do teorii opartych na naukowych dowodach, czyli teorii geocentrycznej i heliocentrycznej. Pierwsza z nich mwiła o tym, że w centrum Wszechświata znajduje się Ziemia, zaś druga głosiła, że w centrum znajduje się Słońce.



Do dnia dzisiejszego obowiązuje nas teoria heliocentryczna, ktra została poparta licznymi dowodami naukowymi.



Myślę, że teorie temat budowy Wszechświata nie będą już nikomu obce.

Moją pracę najlepiej podsumowują słowa Marka Twaina:



W nauce jest istotne coś fascynującego. Z błahego stwierdzenia faktu można wysunąć mnstwo tak wspaniałych uoglnień.



JEDNOSTKA ASTRONOMII

Jednostka astronomiczna: AU( astronomical unit) jest to legalna w astronomii jednostka odległości, rwna długości promienia niepertubowanej orbity kołowej ciała o masie znikomo małej, ktre krąży dookoła Słońca z prędkością gwiazdową 0,17202098950 radiana na dobę mającą 86400 sekund efemerydalnych.



1 AU= 0.0000158 l.y

1 AU= 0.0000048 pc

1 AU= 149613400 km = 149613400000



Rok świetlny l.y., r.św., l.św.. Rok świetlny (ang. light year) to miara odległości często stosowana w astronomii. Jest to odległość jaką pokonuje światło w prżni w czasie jednego roku.



1 L.y = 525736.5202890 minut świetlnych = 31537500.5339751 sekund świetlnych

1 l.y = 0.3064809 pc

1 l.y= 63216.2627144 AU

1 l.y = 9458000000000 km= 9458000000000000



Parsek pc. Parsek to jednostka odległości używana w astronomii. Oznaczana przez pc. 1 parsek to odległość, z jakiej połowa wielkiej osi orbity ziemskiej (czyli 1 j.a.) jest widoczna jako łuk o długości 1 sekundy.



1 pc= 3.2628463 L.y

1 pc= 206264.9468564 AU

1 pc= 1715397.4430239= 102902015.9101789 Sekund swietlnych

1 pc= 30860000000000=30860000000000000






Przykadowe prace

Problematyka moralna "Antygony"

Problematyka moralna "Antygony" Jedną z zasad antycznej estetyki zakładającej oddziaływanie sztuki na odbiorcę, wprowadzonej przez Arystotelesa w szstym rozdziale jego poetyki, była zasada tzw. katharsis - oczyszczenia. Pojęcie to sformułowane jest w sposb lapidarny i trochę zagadko...

Cechy powieści młodopolskiej w "Chłopach".

Cechy powieści młodopolskiej w "Chłopach". Cechy: - nietypowość, wszystkie tendencje podporządkowane koncepcji, ktra ma pokazać życie na wsi; - wielowątkowość - dzieje Boryny, historia miłości Antka i Jagny, dzieje Hanki; wątki drugorzędne: spr o...

Czy powstanie warszawskie było slusznym posunięciem rządu emigracyjnego?

Czy powstanie warszawskie było slusznym posunięciem rządu emigracyjnego? Czy powstanie warszawskie było słusznym posunięciem rządu emigracyjnego? 1 sierpnia 1944 roku o godzinie 17.00 w Warszawie rozpoczęło się powstanie. W ciągu kilku godzin na domach wywieszono ...

Sokrates i jego egzystencja , ewentualne zaistnienie w obecnym świecie

Sokrates i jego egzystencja , ewentualne zaistnienie w obecnym świecie Sokrates - Czy mgłby żyć i nauczać w obecnym świecie ? Sokrates był pierwszym ,ktry spojrzał na człowieka z innej strony . Jego filozofia opierała się na przekonaniu , ze najważniejsze zasad...

Recenzja filmu Love Story

Recenzja filmu Love Story Love Story to tytuł melodramatu wyreżyserowanego w 1970r przez Artura Htllera. Tematem przewodnim tego filmu jest nieszczęśliwa miłość Oliviera Barreta IV (Ryan O’ Nepal)- studenta prawa do Jennifer Cavalieri (Ali MacGraw), ktra studiuje muzykę...

Handel zagraniczny w Polsce

Handel zagraniczny w Polsce W czasach gospodarki planowanej w Polsce handel zagraniczny nie odgrywał znaczącej roli i polegał głwnie na sprowadzaniu niezbędnych surowcw, dbr inwestycyjnych i – w niewielkim zakresie - dbr konsumpcyjnych. Zadaniem eksportu było dostarczanie środkw na niez...

Oceń Hioba jako wzr człowieka wierzącego. Czym jest dla niego wiara w Boga?

Oceń Hioba jako wzr człowieka wierzącego. Czym jest dla niego wiara w Boga? Hiob był bogatym człowiekeim. Posiadal wiele owiec, oraz setki wolw i osłw. Miał też liczną i szczęśliwą rodzine. Był dobrym człowiekiem, ktore wedle miar boskich mial same zalety. ...

Alkoholizm wśrd dzieci i młodzieży

Alkoholizm wśrd dzieci i młodzieży Przeprowadzone badania w Polsce w latach 90-tych wykazały, że picie alkoholu i upijanie się przez dzieci starszych klas gimnazjalnych nie są zjawiskiem sporadycznym. Alkoholem najczęściej używanym jest piwo i wino pite w gronie kolegw. Picie a...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry