• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Trzy cech...

Nawigacja

Trzy cechy poezji barokowej na przykładnie wybranych wierszy



Trzy cechy poezji barokowej na przykładnie wybranych wierszy




Poezję baroku od innych epok wyróżniało kilka podstawowych cech.

Jedną z nich był kierunek nazwany od włoskiego poety Giambattista Marina, marinizmem. Charakteryzował się on wirtuozerią słowem oraz nagromadzeniem wielu środków artystycznego wyrazu. Przyczyniało się to do częstego przerostu formy utworu nad jego treścią. Zjawisko to można zaobserwować na przykład w wierszu Daniela Naborowskiego pod tytułem Na oczy królewny angielskiej. Padają tam porównania oczu królewny Elżbiety do wielu zjawisk. Ponad to są one hiperbolizowane. Autor zastosował gradacje, czyli ułożenie zjawisk od najmniejszych do coraz większych i doskonalszych.

Można dostrzec również wiele metafor, na przykład pochodnie dwie nielitościwe/ które palą na popiół serca nieszczęśliwe. Występują również barwne epitety.

Kolejną cechą poezji baroku jest zastosowanie konceptu. Był to świetny, wyszukany pomysł literacki. Opiera się na nim między innymi sonet Jana Andrzeja Morsztyna pod tytułem Do trupa. Konceptem jest tu porównanie osoby zakochanej od zmarłego. Ponad to można w tym utworze wyróżnić kunsztowność języka. Autor posłużył się hiperbolą, aby zestawić sytuację człowieka nieszczęśliwie zakochanego z nieżyjącym. Do pozostałych środków artystycznych należą liczne epitety, anafora, czyli rozpoczynaniem kolejnych wersów tym samym wyrazem, porównania oraz metafory. Innym tekstem opartym na koncepcie jest wiersz Daniela Naborowskiego pod tytułem Róża. Pomysł polegał na połączeniu poezji metafizycznej z podarunkiem noworocznym. Początek sugeruje, że tekst był dodatkiem do tytułowego kwiatu, który niespodziewanie zakwitł zimą. W kolejnych wersach podmiot liryczny hiperbolizuje znaczenie róży. Podobnie jak w utworze Jana Andrzeja Morsztyna, Naborowski dba o formę. Oprócz wyolbrzymienia znaczenia rośliny, stosuje porównania, metafory i liczne epitety.

Wspomniana w poprzednim przykładzie poezja metafizyczna, również wyróżnia twórczość barokową. Był to nurt zapoczątkowany przez angielskiego poetę Johna Donne’a. Wiersze tego typu mieszały tematykę religijną i filozoficzną, przy tym znakomicie wyrażając atmosferę sceptycyzmu i niepewności, charakterystyczną dla tamtych czasów. Poruszała ona także tematykę przemijania człowieka, marności i nietrwałości istnienia, wyrażała nadzieję na zbawienie i ratunek Boga, a także nawiązywała do pokus, słabości i namiętności doczesnego życia człowieka w świecie materialnym. Jednymi z lepszych przykładów polskiej poezji metafizycznej są sonety Mikołaja Sępa – Szarzyńskiego. W Sonecie IV. O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem tematem są relacje Boga i człowieka. Podmiot liryczny twierdzi, że nawet gdyby ludzie wyrzekli się wszelkich dóbr, to i tak nie osiągną szczęścia. Przeszkoda nie do pokonania to ciało, więc radość na ziemi jest nieosiągalna. Jedyną nadzieja to Bóg, co zostało zaakcentowane w słowach kończących trzecią strofę: Królu powszechny (...) zbawienia mego jest nadzieja w Tobie!. Podobny temat ma wiersz Daniela Naborowskeigo pod tytułem Krótkość żywota. Ukazuje on nieubłagany upływ czasu, a tym samym krótkość życia ludzkiego. Już pierwszy wers Godzina za godziną niepojęcie chodzi sygnalizuje, o czym tekst jest. Utwór zamyka myśl, że byt nasz ledwie może/ nazwan być czwartą częścią mgnienia. Utwór ten, jak i cała poezja metafizyczna, zmusza odbiorcę do przemyśleń na temat swojego życia i postępowania.

Poezja barokowa była bardzo kunsztowna. Dzięki używaniu wyszukanych środków stylistycznych oraz konceptu była bardzo interesującym zjawiskiem w historii literatury. Jej cel to przede wszystkim zaskoczenie, ale również dostarczenie rozrywki czytelnikowi.






Przykładowe prace

Epoka

Epoka Barok (z por. barocco - "perła o nieregularnym kształcie", lub z fr. baroque - "bogactwo ozdób") główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy: od końca XVI wieku do pierwszej połowy XVIII wieku. Barok obejmował wszystkie pr...

Więź społeczna – ujęcia klasyczne (koncepcja woli u F. Tonnies i solidarności u E. Durkheima), płaszczyzny objawiania się więzi, rodzaje więzi, je

Więź społeczna – ujęcia klasyczne (koncepcja woli u F. Tonnies i solidarności u E. Durkheima), płaszczyzny objawiania się więzi, rodzaje więzi, jej przejawy oraz rozkład. Pojęcie więzi społecznej: W socjologii funkcjonują dwie znane typologie...

Alkohole

Alkohole Już od niepamiętnych czasów człowiek używał napojów alkoholowych. Towarzyszyły mu one z okazji różnych uroczystości, pomagały mu się rozluźnić, poprawić nastrój itp. Jednak człowiek nie wziął pod uwagę ile zła i nieszczęś...

Kolonialna ekspansja europejska w XV i XVI wieku

Kolonialna ekspansja europejska w XV i XVI wieku Punktem zwrotnym w dziejach cywilizacji europejskiej były odkrycia geograficzne. Były to czasy, gdy wyprawy odkrywcze skierowały uwagę mieszkańców Europy ku nowym horyzontom oraz nowym kontynentom i ich mieszkańcom. Od daty odkrycia Ameryki przez Krzy...

Prawo własności intelektualnej

Prawo własności intelektualnej PRAWO WŁASNOŚCI INTELEKTUALNEJ - dr Wojciech Włodarczyk Prawo własności intelektualnej: 1)w znaczeniu przedmiotowym 2)w znaczeniu podmiotowym 1) w znaczeniu przedmiotowym ? normy prawne określające nabywanie, zmianę, utratę i ochr...

Poznanie.

Poznanie. Poznanie jako czynnik autonomii osoby ludzkiej. Człowiek chce nie tylko sprawnie działać lecz wiedzieć co jest i dlaczego. Człowiek nie przestaje być człowiekiem pożądającym, czującym, podlegającym nawykom. Nakładanie się i wzajemne warunk...

Biografia - Adam Mickiewicz - życie i twórczość.

Biografia - Adam Mickiewicz - życie i twórczość. Adam Mickiewicz urodził się 24 grudnia 1798 roku w Zaosiu koło Nowogródka. W roku 1801 rodzina Mickiewiczów przeniosła się do Nowogródka, gdzie w latach 1807-1815 poeta uczęszczał do szkoły prowadzonej przez dominikanów. W l...

Charakterystyka Marcina Borowicza "Syzyfowe prace"

Charakterystyka Marcina Borowicza "Syzyfowe prace" Syzyfowe prace - charakterystyka Marcina Borowicza Głównym bohaterem powieści Stefana Żeromskiego pt. Syzyfowe prace jest Marcin Borowicz. Był synem dzierżawcy ziemskiego w Gawronkach. Zapoznajemy się z nim w dniu, w którym jech...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoła streszczenie notatka ściąga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura książka

Prawa

Do g?ry