• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuy: Wielka em...

Nawigacja

Wielka emigracja



Wielka emigracja




Klęska powstania uświadomiła, że nie można prowadzić walki narodowowyzwoleńczej w oparciu tylko i wyłącznie o siły szlacheckie, że trzeba zaangażować wszystkie warstwy społeczne. Na to, że emigrację po powstaniu listopadowym można określić jako wielką emigrację miały wpływ dwa zasadnicze czynniki. Po pierwsze to, że 1831 r, car ogłosił amnestię. Z amnestii tej zostali wyłączeni przedstawiciele rządu powstańczego, sejmu powstańczego oraz wybitniejsi przedstawiciele nocy listopadowej. Natomiast nikt nie bronił emigrować tym, ktrzy zajmowali niższe stanowiska czy też prostym żołnierzom. Druga sprawa, ktra miała wpływ na emigrację, to fakt, że ci, ktrzy opuścili granice kraju jeszcze w okresie powstania, władze pruskie czy austriackie obawiające się tego, że ci ludzie mogą siać ferment na terenie ich zaboru nie ograniczali możliwości emigracji. Rządy landw niemieckich, a także, Włosi pod naciskiem Prus i Austrii nie dawali schronienia emigrantom. Tym samym emigracja sięgnęła Francji, Wielkiej Brytanii i Belgii. We Francji emigrantom przyznano niewielki zasiłek, ale koła rządzące nie były zbyt przychylnie ustosunkowane do polskich emigrantw. Po rewolucji lipcowej w 1830 r. i usunięciu Burbonw burżuazja dąży do tego, aby nie doszło do rewolucji. Natomiast wśrd emigrantw polskich dostrzegano silny element rewolucyjny, dlatego emigrantw się we Francji obawiano. Żołd emigracyjny jaki dostawali od rządu francuskiego emigranci wystarczał na skromne utrzymanie. Jeżeli ktoś chciał otrzymać od rządu francuskiego pieniądze musiał się najpierw zgłosić, jeżeli zarejestrowano go jako emigranta podlegał kontroli policyjnej, ktra była dość utrudniona. Emigrantw rozmieszczano w niewielkich miastach. W Wielkiej Brytanii i w Belgii zasiłek emigracyjny był przyznany znacznie pźniej i także znacznie skromniejszych wymiarw. Bez przeszkd emigranci znajdowali schronienie w Stanach Zjednoczonych, bez przeszkd, ale i bez żadnych środkw gwarantowanych przez władze. Pierwsza fala uchodźcw znalazła się w tych krajach na przełomie 18311832, następne lata to kontynuacja tego procesu. Do końca lat trzydziestych na emigracji znalazło się ponad 10 tys. ludzi. Większość z nich znalazła schronienie we Francji. Emigracja polska nie stanowiła jednolitej grupy. Pojawiły się obozy: konserwatywne, bardziej lewicujące. Na prawym skrzydle znalazł się obz skupiony wokł księcia Czartoryskiego. Do tego obozu byli przyjmowali przede wszystkim wyżsi oficerowie, dygnitarze powstania, przedstawiciele bogatego ziemiaństwa. Można powiedzieć, że obz Czartoryskiego w okresie emigracji popowstaniowej przechodzi pewną ewolucję, od poglądw konserwatywnych do liberalnych. W tym obozie mwi się o konieczności zniesienia pańszczyzny, głosi się konieczność uwłaszczenia chłopw, rwnouprawnienia dla mieszkańcw wsi. Obz ten uważał, że przyszła odrodzona Polska to monarchia konstytucyjna oparta na cenzusie majątkowym. Władzę mieli posiadać ci, ktrzy mogli wykazać się posiadaniem majątku. Upadku powstania dopatrywali się ci ludzie przede wszystkim w tym, że zabrakło silnej władzy powstańczej. Zatem jedyną receptą było powierzenie jednostce takiej silnej władzy, powierzenie mu wszelkich kompetencji i ślepe posłuszeństwo. Przywdcą został książę Adam Czartoryski. W latach h 40 obz Czartoryskiego przyjął nazwę Hotelu Lambert od siedziby paryskiej księcia Adama. W obozie tym istniało wiele sprzeczności, nie było jakiegoś jednolitego programu. Przede wszystkim dążono do insurekcji zbrojnej, jakiegoś zbrojnego powstania i reform. Fundamentem przemian miało być bogate ziemiaństwo, ziemiaństwo, ktre pozostało na ziemiach polskich. Było to jednak ziemiaństwo, ktre nieprzychylnie patrzyło na walkę narodowowyzwoleńczą. Podkreślano także przywiązanie do katolicyzmu. Natomiast Rzym zachowywał się wobec Polski obojętnie. Wreszcie celem tego obozu było przywrcenie Polski w granicach przedrozbiorowych. Z drugiej strony stronnictwo to uważało, że należy przyjąć Polskę ofiarowaną przez cara, że ma być lojalność wobec Rosji. Wiadomo było, że car nigdy nie zgodzi się na to, aby Polska wrciła do granic przedrozbiorowych. Te sprzeczności w samym obozie sprawiały, że nigdy nie zyskał on szerokiego poparcia emigracji. Czartoryski sam odzyskanie niepodległości wiązał z wojną europejską. Uważał, że wojna jaka wybuchnie w Europie, a następnie pomoc państw zachodnich pozwoli uniknąć odwołania się do mas ludowych, do chłopw, a zatem pozwoli na uniknięcie rewolucji. Pierwszą okazją do takiej wojny światowej był wzrost napięcia na Bałkanach. Czartory ski zwrcił się do rządw Francji, Wielkiej Brytanii, podkreślając wagę sprawy polskiej, wpływu Polakw na to, że Polacy mogą mieć decydujące znaczenie w ty, kto okaże się zwycięzcą. Rządy tych państw wydały nawet dokumenty popierające sprawę polską, ale bez żadnych konkretnych rozwiązań. Hotel Lambert kierował swoich agentw na tereny Kaukazu, Persji, Afganistanu, aby tam urabiali opinię przeciwko Rosji carskiej. Nakazywał także Hotel Lambert wspierać dążenia narodowościowe ludw bałkańskich. Drugim kierunkiem dyplomacji Czartoryskiego był Rzym. Chodziło o to, by pozyskać papieża dla sprawy polskiej. Grzegorz XVI zaprotestował przeciwko prześladowaniu katolicyzmu na ziemiach polskich, ale w stosunku do sprawy narodowej żadnego stanowiska nie zajął. Kwestia państwa polskiego została pominięta milczeniem. Drugim obozem były środowiska znajdujące się w centrum. Były to grupy wierne tradycji powstania listopadowego tzw. szlacheckiego rewolucjonizmu. Te grupy gromadziły się wokł Joachima Lelewela. Lelewel wypowiadał się przeciwko pańszczyźnie, ale nie potrafił zająć stanowiska w sprawie uwłaszczenia. Zależało mu na tym, by pozyskać dla powstania chłopw obiecując zniesienie pańszczyzny, ale z drugiej strony Lelewel obawiał się, że zbyt radykalne hasła zrażą do powstania szlachtę. Lelewel przygotowywał kolejne powstanie na ziemiach polskich w oparciu o ruchy międzynarodowe. Zbratał się z Ruchem Węglarzy francuskich, ale kiedy we Francji doszło do wystąpień węglarzy Lelewel został z Paryża usunięty. Pźniej został wydalony także z Francji. Założył tajną organizację o nazwie Zemsta Ludu. Na czele tej organizacji stanął pułkownik Zaliwski. Działalność jednak tego ugrupowania zamarła pod koniec lat 30. Właściwie mało kto się liczył z hasłami jakie to ugrupowanie głosiło. Organizacją o wyrobionym programie i ideologii było Towarzystwo Demokratyczne Polskie. Początkowo to Towarzystwo głosiło hasła bardzo radykalne. Działacze Towarzystwa uważali, że zagłada Polski została spowodowana przez szlachtę, praktykowany przez szlachtę ucisk chłopw. Domagano się zatem w kręgach Towarzystwa zerwania wszelkich związkw ze szlachtą. Wyzwolenie kraju miała przynieść radykalna rewolucja społeczna. Ale z czasem władze Towarzystwa przyjęły inny pogląd, odsunęły się od bardziej radykalnych haseł. Głoszono co prawda konieczność uwłaszczenia chłopw i usamodzielnienia, ale jednocześnie podkreślano konieczność zachowania własności ziemskiej. Głwne założenia Towarzystwa zostały opracowane do 1836 r. i znalazły się w manifeście.



W manifeście wysuwano następujące zasady Towarzystwa:

1 Polska sama musi wywalczyć sobie niepodległość,

2 fundamentem powstania czy walki o niepodległość muszą być masy ludowe,

3 wszyscy obywatele są wolni i rwni, a zatem wszelkie urzędy są wybieralne,

4 w momencie wybuchu powstania miało być ogłoszone bezpłatne uwłaszczenie wszystkich chłopw, ktrzy użytkowali jakikolwiek grunt

5 szlachta, ktra opierałaby się uwłaszczeniu miała być zmuszona do zgody siłą.



W manifeście zabrakło dwch rzeczy. Po pierwsze: manifest nie zajął się sprawą własności folwarcznej, po drugie: nie zajął się statusem ludności mieszkającej na wsi, ale ludności bezrolnej. Nie można było przeprowadzić uwłaszczenia bezrolnych bez uszczuplenia majątkw folwarcznych. To, że pewne rzeczy nie znalazły się w manifeście było zabiegiem bardzo świadomym i celowym. Celem Towarzystwa było utrzymanie wielkich majątkw ziemskich obok drobnych majątkw chłopskich. Na czele Towarzystwa stała tzw. centralizacja. Było to 5 osb wybieranych na jeden rok przez ogł członkw. Towarzystwo wydawało gazetę o nazwie Demokrata Polski. Wreszcie najbardziej skrajną grupą emigrantw znajdujących się na lewej stronie były też Gromady wzywające do zerwania ze szlachecką przeszłością i głoszące konieczność popierania dalszych walk wyzwoleńczych. Grupy te głosiły konieczność zniesienia prywatnej własności folwarcznej. Cała ziemia miała być oddana w ręce ludu polskiego. Początkowo rozmiar tych grup był bardzo niewielki, były one mało liczne i działały w ramach Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. Ale pźniej zaczęły się wyłamywać z szeregw Towarzystwa, zakładać własne organizacje tzw. Gromady. Zasilane były przez tych, ktrzy po odbyciu kary zesłania uzyskiwali wolność i wyjeżdżali na zachd. Bardzo często także nazwy przybierały te Gromady od twierdz. I tak mamy np. Gromadę Grudziądz, nazwa pochodziła od twierdzy pruskiej. W tej Gromadzie znaleźli się ci, ktrzy odbywali w Grudziądzu karę. Drugą Gromadą była Gromada Humań. W swojej nazwie ta Gromada nawiązywała do powstania chłopw w Galicji. Była także Gromada Praga. Gromady te uważały się za jedyną reprezentację narodu na emigracji i przyjęły nazwę Lud Polski na Emigracji. Winę za klęskę Rzeczpospolitej zrzucano na szlachtę, a co za tym idzie, proponowano likwidację stanu szlacheckiego jako warunek konieczny, by państwo polskie mogło się w ogle odrodzić. Za zło uważano także demokrację typu burżuazyjnego, wg Gromad ta demokracja opierała się na wyzysku biednych przez bogatych. Gromady te odwoływały się do radykalizmu Ewangelii, odwoływały się także do haseł utopijnego socjalizmu. Odrzucono w tych Gromadach możliwość przekazania czegoś w spadku, posiadania własności dziedzicznej. Jedynym właścicielem majątku miał być lud, to lud miał nadawać udziały gruntu, także warsztatu, ale tylko w dożywotnie posiadanie. Po śmierci ziemia wracała do ludu i lud mgł ją nadać komukolwiek innemu. Akcentowano także w tych Gromadach solidarność z innymi ludami ciemiężonymi Europy. Pojawiały się hasła o solidaryzmie przede wszystkim z ludem rosyjskim. Głwnym ideologiem Gromad został Stanisław Worcell, ktry w 1836 r. wydał rozprawę "O własności".






Przykadowe prace

Test ze znajomości lektury Chłopi TOM I

Test ze znajomości lektury Chłopi TOM I Test Z Chłopw tom I JESIEŃ – sprawdzian z treści lektury – poziom rozszerzony. 1. Jakie relacje łączyły: Macieja Boryne i Jzkę (ojciec-crka) Hanka i Antek (żona-mąż) Dominikowa i Jagna (matka-crka) J...

Holokaust-zagłada Żydw

Holokaust-zagłada Żydw W historii ludzkości wiele było wydarzeń, o ktrych chcielibyśmy zapomnieć. Niektre jednak wywarły na życiu ludzi tak wpływ, że będą pamiętane do końca świata. Jednym z nich jest Holokaust. Powiedzenie, iż ,,czas leczy r...

Udział mieszkańcw Śmigla i okolic w Powstaniu Wielkopolskim 1918-1919.

Udział mieszkańcw Śmigla i okolic w Powstaniu Wielkopolskim 1918-1919. Początek powstania w Śmiglu. Z chwilą wybuchu powstania w Poznaniu, dn. 27 grudnia 1918 r. rwnież w Śmiglu polscy patrioci wystąpili do czynu zbrojnego, do ktrego potajemnie przygotowywano się od kilku m...

Filozofia Plotyna.

Filozofia Plotyna. Plotyn /203-269/ Twrca ostatniego wielkiego systemu filozoficznego czasw nowożytnych. Miejsce powstania systemu: Aleksandria. Potem Plotyn przenosi się do Rzymu. Biograf Plotyna nazywa się Porfiusz. Plotyn był pochłonięty życiem duchowym. Chciał założyć...

Cukry (Węglowodany)

Cukry (Węglowodany) 1.Skład chemiczny węglowodanw. Ogrzewając probke z cukrem zatkaną korkiem z rurą, ktrej wylot umieszczony jest w wodzie wapiennej zaobserwujemy mętnienie wody wapiennej oraz skraplanie się pary wodnej na wewnętrznych ściankach probwki. Świadcz...

"Jest się takim jak myślą ludzie nie jak myślimy o sobie my". Skomentuj te słowa odwołując się do dziejw Zenona Ziembiewicza bohatera ‘Granicy’

"Jest się takim jak myślą ludzie nie jak myślimy o sobie my". Skomentuj te słowa odwołując się do dziejw Zenona Ziembiewicza bohatera ‘Granicy’ Granica została wydana w 1935 roku i jest najwybitniejszym dziełem pisarki. Widać w nim kunsztowną analizę p...

Zagadnienia maturalne - nauka o języku

Zagadnienia maturalne - nauka o języku 1. Norma językowa, błąd i podział błędw 2. Kryteria poprawności językowej 3. Podstawowe funkcje języka 4. Pojęcie kultury języka 5. Słowniki niezbędne użytkownikom polszczyzny 6. Wyrazy bliskoznaczne...

Funkcje turystyki

Funkcje turystyki Funkcje turystyki Bibliografia: 1.Wiesław Alejziak Turystyka w obliczu wyzwań XXI wieku Wydawnictwo Albis, Krakw 2000 2.Krzysztof Przecławski Człowiek a turystyka Wydawnictwo Albis, Krakw 1996 3.Władysław Gaworecki Turystyka Polskie Wydawni...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry