• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Zła...

Nawigacja

Złamania, oparzenia, rany, zatrucia, krwotoki



Złamania, oparzenia, rany, zatrucia, krwotoki




Oparzenia

Skra ludzka jest niezwykle skutecznie działająca na tkankę ochronną.

Pod dwiema cienkimi grnymi warstwami- naskrkiem i skrą właściwą- znajduje się grubsza warstwa tkanki podskrnej.

Wszystkie trzy warstwy są poprzecinane siatką naczyń krwionośnych, występują w nich gruczoły potowe i zakończenia

nerwowe, dzięki ktrym odczuwamy wrażenia zmysłowe: ciepło, zimno, bl czy nacisk.Konsekwencją oparzenia skry jest zniszczenie tej bariery ochronnej wskutek czego może wystąpić wstrząs czy infekcja. Rozrżniamy pięć czynnikw , ktre mogą doprowadzić do poparzenia skry: wysoka lub niska temp., światło słoneczne albo zimne źrdło promieniowania nadfioletowego, związki chemiczne, elektryczność oraz tarcie.

Stopień oparzenia ocenia się na podstawie liczby uszkodzonych

warstw skry Oparzenia dzielimy na cztery stopnie: w oparzeniach 1 stopninia pojawia się zaczerwienienie skry, obrzęk i tkliwość;

uszkodzona jest wierzchnia warstwa skry. Poszkodowany odczuwa bl i pieczenie.Rumien nie powoduje uszkodzenia skry i goi się w ciagu kilku dni. W oparzeniu 2 stopnia tworzą się pęcherze, występuje częściowa martwica skry co wskazuje na to , że uszkodzeniu uległa jedna lub dwie warstwy tkanki. Skra jest czerwona i wrażliwa na dotyk.Poszkodowany odczuwa dotkliwy i piekący bl.Oparzenie sięga głębokich warstw,jednak włosy i gruczoły łojowe nie są naruszone. W oparzeniach 3 stopnia,szara i zwęglona skra

swiadczy o tym, że uszkodzona została tkanka podskrna. Następuje całkowita martwica skry i tkanki podskrnej.Skra blednie,a cebulki włosw są widoczne w postaci czerwonych punkcikw.Rany te nazywane SA płaczącymi gdyz podsiekają płynem z osocza krwi.Powoduje to oparzenia uszkodzenia mięsni ktre są pod skrą.Obumarłe tkanki są częściowo śnieżnobiałę,bywaja bruntnoczarne. Nie ma rekacji blowej.Poszkodowany jednak cierpi.

Oparzenia 4 stopnia to martwica wszystkich warstw skry i tk.połozonych głębiej.najczęsciej jest to zwęglenie fragmentu ciała. Nawet najmniejsze oparzenie jest źrdłem dotkliwego blu, ponieważ skra jest tkanką wyjątkowo wrażliwą, tkanką silnie unerwioną.

W każdym domu zanajduje się wiele przedmiotw, z ktrymi powinniśmy postępować bardzo ostrożnie. Kuchenki elektryczne,węglowe czy gazowe są potencjalnym zagrożeniem jeżeli ich użytkownik nie zachowa odpowiedniej ostrożności. Przyczyną bardzo dotkliwego oparzenia może być np. gorące żelazko, gorący garnek czy para uchodząca z gotującego się czajnika z wodą.

Artykuły niezbędne w gospodarstwie domowym winny być przechowywane w odpowiednio zabezpieczonych schowkach. Do niebezpiecznych produktw należą: soda kaustyczna , wybielacze, silne środki czyszczące czy subsancje chemiczne służące do usuwania

farb itp. Udzielając pomocy osobie poparzonej chemicznie, należy zachować należytą ostrożnośc aby samemu nie ulec znacznemu oparzeniu.

Oparzenia wywołane przez substancje chemiczne powodują, że skra zaczyna piec i natychmiast zmienia lub traci kolor,pojawia się zaczerwienie, pęcherze czy łuszczenie naskrka. Oparzenia błony śluzowej, ust i gardła- będące następstwem wypicia żrącej substancji albo zbyt gorącego płynu- najczęściej pociągają za sobą trudności w oddychaniu. Nigdy nie prbujmy wywoływać wymiotw u osoby ktra wypiła żrącą substancję, gdyż tylko pogorszymy sytuację. Musimy najpierw

dowiedziedzieć jaka substancja została wypita i jak najszybciej wezwać lekarza. Rwnież oparzenia oka wymagają pomocy lekarskiej.

Oparzenia słoneczne spowodowane są prze zbyt długie wystawianie skry na działanie promieni słonecznych. Na oparzenia słoneczne szczeglnie podatne są małe dzieci i osoby o jasnej karnacji skry. Poparzenią słonecznym latwo ulega nieowłosiona skra na głowie. Do głwnych objaww należy zaczeriwienienie skry i uczucie gorąca.

Lekkie oparzenia słoneczne chłodzimy pod zimną wodą i smarujemy maścią cynkową. Jeśli oparzenie jest bardzo silne albo jeśli pojawiają się pęcherze zgłaszamy się do lekarza.

PIERWSZA POMOC

- Nieduże oparzenie powierzchniowe, chłodzimy bierzącą zimną wodą

- Płonącą odzież. Kladziemy ratowaną osobę na podłodzę i gasimy płomienie wodą albo innym nie zapalnym płynem.

Jeśli nie mamy żednego płynu do dyspozycji, możemy zgasić płomienie owijając płonącego w koc lub płaszcz; odetniemy

wtedy dopływ tlenu podtrzymującego spalanie.Wzywamy karetkę!

- Rozległe oparzenia.Uszkodzoną część ciała wkładamy w wodę. Jeśli nie mamy sterylnego opatrunku, przykrywamy uszkodzone miejsce chusteczką albo prześcieradłem. Dloń lub stopę przykrywamy czystym woreczkiem foliowym.WZYWAMY POGOTOWIĘ!!!

- Chemiczne oparzenia skry. Prze co najmniej 10 min. zmywamy chore miejsce pod zimną bieżącą wodą. W tym samym czasie ostrożnie zdejmujemy odzież zniszczoną prze substancję chemiczną. Jeśli poparzenia są rozległe wzywamy karetkę.

- Oparzenia chemiczne oka. Jaśli jest to możliwe, wkładamy głowę poszkodowanego pod kran, tak aby oko znajdowało sie najniżej i trzymamy pod lekko płynącą wodą prze co najmniej 10 min. Jeśli związek chemiczny znajduję się w obu oczach, płuczemy je na zmianę w 10 sekundowych odstępach czasowych, musimy uwarzać aby skażona woda nie spływała po twarzy. Jeśli krany są zbyt nisko aby włożyć pod nie głowę, nalewamy wody do naczynia, głowę zwracamy w bok i delikatnie polewamy wodą .Po wypłukaniu zakładamy sterylny opatrunek i wzywamy pogotowie.

- Oparzenia ust i gardła. Rozlużniamy ubranie wokł szyji, co kilka chwil podajemy kilka łykw zimnej wody do picia

lub kostkę lodu do ssania. Natychmiast wzywamy pogotowie.

CZY WIESZ, ŻE....

Pęcherze napełnione płynem nie powinny być przekłuwane. Jeśli dojdzie do pęknięcia pęcherza, ze środka zacznie wydobywać się płyn. Przykrywamy pęcheż sterylnym opatrunkiem, gdyż otwarta rana stwarza niebezpieczeństwo wystąpienia infekcji. Co pewien czas zmieniamy opatrunek.

Jeśli oparzenie zajmuje ponad jedną dziesiątą powierzchni ciała, zagrożone jest życie pacjenta, ktry wymaga natychmiastowej pomocy. Powierzchnia brzucha to mniej więcej 10% ciała, na tej podstawie możemy ocenić stan pacjenta i rozmiar oparzenia.

- Nigdy nie smarujemy oparzonego miejsca masłem, ani żadnym innym tłuszczem, gdyż ten sposb zwiększa prawdopodobieństwo zainfekowania rany.

- Niezależnie od rodzaju oparzenia, podstawowa zasada pierwszej pomocy jest zawsze taka sama:

Należy jak najszybciej schłodzić oparzone miejsce najlepiej pod zimną bieżącą wodą. Ze względu na głębokość i rozległość uszkodzonej powierzchni ciała oparzenia dzielimy na lekkie-oparzenia I,II stopnia obejmujące do 15% powierzchni ciała u dorosłych lub 10% u dzieci i straszych oraz oparzenia III stopnia na max 5% powierzchni ciała. Oparzenia średnie to oparzenia I i II stopnia obejmujące od 155-30% u dorosłych lub od 10-25% u dzieci i osb straszych oraz oparzenia IIIstopnia obejmujące od 5-15% powierzchni ciała. Oparzenia ciężkie oparzenia I i II stopnia na ponad 30% u dorosłych lub na ponad 20% u dzieci i osb starszych oraz oparzenia III stopnia powyżej 15%powierzchni ciała.

Złamania

1) Złamania definiuje się jako przerwanie ciągłości kości po zadziałaniu urazu przekraczającego granice elastyczności tkanki kostnej. Do najczęstszych przyczyn złamań należą uderzenia, zmiażdżenia, upadki, przygniecenia i postrzały. Na miejscu wypadku należy przede wszystkim ustalić, czy mamy do czynienia ze złamaniem otwartym, czy tez zamkniętym. Przy złamaniu zamkniętym nie stwierdza się widocznej rany w okolicy miejsca złamania, odmiennie niz. w przypadku złamania otwartego. Do cech pewnych złamania należą: nieprawidłowe ustawienie, lub patologiczna ruchomość, ktrej oczywiście nie wolno prowokować. Cechami domniemanymi złamania są: bolesność i obrzęk, ograniczenie ruchomości lub jej zniesienie.

2) Rodzaje złamań:

- proste- gdy dochodzi do uszkodzenia tylko kości

- powikłane- gdy oprcz kości uszkodzeniu ulegają też inne tkanki, np. nerwy lub naczynia krwionośne

- wieloodłamowe- gdy kość łamie się na wiele części

Powyższe rodzaje złamań występują u osb dorosłych, natomiast u dzieci mwi się o złamaniach zielonej gałązki.

3) Objawy złamań i pierwsza pomoc

a) Złamania kości kończyn grnych

Przystępując do udzielania pomocy poszkodowanemu należy:

- Zabezpieczyć miejsce wypadku

- Ocenić rozległość urazu i poprosić poszkodowanego aby zdrową dłonią podparł złamana rękę

- Jeśli złamanie jest otwarte, to w miejscu rany należy założyć opatrunek osłaniający i umocować go do zdrowej skry

- Ułożyć złamaną rękę na np. deseczce i założyć temblak wykonany z chusty trjkątnej

- Wezwać pogotowie

- Okryć poszkodowanego

- Kontrolować czynności życiowe –reagować na zmiany – wspierać psychicznie

Unieruchomienie uszkodzonego stawu polega na unieruchomieniu dwch sąsiadujących ze sobą kości

b) Złamania kości kończyn dolnych

Złamana noga zwykle bywa wykręcona lub podwinięta, należy wtedy zastosować unieruchomienie obłożeniowe. W tym celu uszkodzoną kończynę stabilizuje się jakimś przedmiotem np. deseczką, nartą. Trzeba pamiętaj o zachowaniu szczeglnej ostrożności podczas poruszania złamanej nogi- najlepiej w ogle tego unikać.

c) Złamanie obojczyk Obojczyk jest jedną ze składowych stawu barkowego. W przypadku złamania tej kości pomoc polega na unieruchomieniu obojczyka.

Poszkodowany prawdopodobnie ułoży rękę w poprzek klatki piersiowej, sięgając dłonią do przeciwległego obojczyka, należy wtedy:

- Przełożyć chustę pod ręką, najdłuższym brzegiem ku grze

- Związać końce chusty na przeciwległym ramieniu

Prawidłowo założony temblak powinien unieruchomić rękę w pozycji zmniejszającej napięcie w okolicy złamanego obojczyka.

d) Złamanie żeber

Złamanie żeber występuje najczęściej wskutek bezpośredniego urazu. Charakterystyczną cechą takiego złamania jest ostry (występujący w miejscu zranienia) bl, nasilający się przy oddychaniu, płytki oddech i przyjęta przez poszkodowanego pozycja. Poszkodowanego transportuje się w pozycji płsiedzącej. Rękę po uszkodzonej stronie należy unieruchomić, natomiast pod kolana należy podłożyć zrolowany koc, aby zapobiec przesuwaniu się ng.

e) Złamanie miednicy

Jest to uraz zagrażający życiu poszkodowanego, bardzo skomplikowany i wymagający szczeglnej ostrożności podczas udzielania pierwszej pomocy. Poszkodowanego nie należy przemieszczać. W pierwszej pomocy stosuje się unieruchomienie ułożeniowe. W tym celu pod kolana podkłada się zrolowany koc, a okolice lędźwi wypełnia się tkaniną. Głowę należy unieść, odchylić do tyłu i odwieść w bok w celu udrożnienia drg oddechowych.

Uszkodzenia staww

1) Skręcenie jest to krtkotrwałe przemieszczenie powierzchni stawowych kości wewnątrz stawu. Do skręceń dochodzi najczęściej podczas gwałtownych, nieprawidłowych ruchw w stawach.

2) Zwichnięcie jest to trwałe przemieszczenie powierzchni stawowych kości wewnątrz stawu. Zwichnięciu często towarzyszy uszkodzenie torebki stawowej, przerwanie lub naciągniecie więzadeł torebki stawowej.

3)Unieruchomienie ułożeniowe

Unieruchomienie ułożeniowe polega na ułożeniu poszkodowanego w pozycji dostosowanej do charakteru i umiejscowienia urazu, obłożeniu poszkodowanego miękkimi przedmiotami, wypełnieniu przestrzeni między podłożem a ciałem, podparciu kończyn w celu zapobieżenia przemieszczeniom

Zatrucia

Przyczyny zatruć:

a) Pomyłka

Często przechowuje się lekkomyślnie substancje trujące w nietypowych i niedostatecznie oznakowanych naczyniach. Zdarza się, że środki ochrony roślin lub preparaty do walki ze szkodnikami są przechowywane, np. w butelkach po lemoniadzie. W takim wypadku już pierwszy omyłkowy łyk może być sporym zagrożeniem dla życia lub nawet może uśmiercić człowieka. Z tego powody naczynia zawierające niebezpieczne dla życia substancje powinny być opisane.

b) Nieświadomość

Dzieci często nie potrafią odczytać napisu na etykiecie. Z ciekawości jedzą nieznane im rzeczy lub piją napoje o nieznanym składzie.

c) Lekkomyślność

Tak należy ocenić kierowcę, ktry uruchamia silnik samochodu w zamkniętym garażu, nie zdając sobie sprawy ze szkodliwości spalin.

d) Nadużycie

Groźne dla życia zatrucie bywa skutkiem przedawkowania lekw lub nadmiernego spożycia alkoholu.

e) Zamach samobjczy

Często przyczyną zatruć są zamachy samobjcze. Przodują tutaj środki nasenne, uspokajające i przeciwblowe. Jednak zdarza się że są to jakieś substancje chemiczne, trucizny.

Rodzaje zatruć:

a) Zatrucia środkami chemicznymi

b) Zatrucia żywnością

c) Zatrucia alkoholem

d) Zatrucia trującymi roślinami

e) Zatrucia lekami

2. OGLNE POSTĘPOWANIA W PRZYPADKU ZATRUĆ

Po wniknięciu do organizmu, trucizna bardzo szybko dostaje się krwiobiegiem do wszystkich tkanek, komrek ciała. Pierwsza pomoc powinna przebiegać następująco:

a) Zapobieganie dalszemu działaniu trucizny

b) Zapewnienie drożności grnych drg oddechowych

c) Kontrola i utrzymanie czynności życiowych

d) Zapobieganie dalszym urazom

e) Zabezpieczenie substancji powodującej zatrucie

f) Wezwanie pogotowia

3. OBJAWY I PIERWSZA POMOC PRZY ZATRUCIACH DOUSTNYCH

Przez usta i przełyk trucizna dochodzi do żołądka. Niektre substancje trujące są już wchłaniane do organizmu przez błonę śluzową jamy ustnej. Część trucizny może zostać wchłonięta na w żołądku, część w dwunastnicy albo w jelicie cienkim. Proces wchłaniania do krwi wynosi od 10 do 30 minut.

a) Zatrucia lekami; najczęściej spotykamy zatrucia środkami nasennymi i uspokajającymi. Nierzadko są przyjmowane w celach samobjczych. Sama liczba pobranych tabletek nie decyduje jeszcze o ciężkości zatrucia. Rwnież okres wchłaniania danego leku jest rżny. Często środki trujące są przyjmowane wraz z alkoholem, ktry wzmaga działanie lekw. Istnieje ryzyko, że ratownik źle oceni przez to stan poszkodowanego, myśląc, że ma do czynienia z osobą pijaną. Środki nasenne pobrane w dużej ilości, działają narkotycznie. Oprcz tego substancje trujące działają hamująco na oddech i krążenie. Niezależnie od prb usunięcia trucizny za pomocą wymiotw, chorego należy otoczyć troskliwą opieką ze szczeglną uwagą na jego stan świadomości, oddychanie i krążenie.

b) Zatrucie alkoholowe; oglne skutki nadużycia alkoholu są powszechnie znane. Obniżona zostaje zdolność skupienia się i zborność ruchowa.

Przy niskiej temperaturze otoczenia pijany jest szczeglnie narażony na nadmierne wyziębienie. Człowiek zatruty alkoholem jest narażony na inne urazy, np. w przypadku upadku.

Pierwsza pomoc polega na kontroli i utrzymaniu czynności życiowych poszkodowanego, można wywołać wymioty. W przypadku zatrucia alkoholem metylowym, należy podać do wypicia ok. 100ml 25% alkoholu etylowego. Nieprzytomnych układa się w pozycji bocznej, aby zapobiec zachłyśnięciu.

c) Zatrucia pokarmami; do tego typu zatruć dochodzi w wyniku spożycia wadliwie przyrządzonych lub źle przechowywanych pokarmw. Objawia się to oglnym osłabieniem, wymiotami, zawrotami głowy, biegunką, blami brzucha, dreszczami, niepokojem sercowym a nawet utratą przytomności. Pierwsza pomoc polega na:

1.spowodowaniu wymiotw

2.podaniu do picia dorosłemu wodę z solą-2 łyżeczki na szklankę wody, dziecku wodę z sokiem malinowym

3.podaniu węgla leczniczego rozpuszczonego w wodzie

d) Zatrucia bakteryjne żywności; tego typu schorzenia objawiają się kilka godzin po spożyciu, czasami kilka dni, pojawiają się przeważnie blami głowy, nudnościami i wymiotami, blami brzucha i biegunką. Pierwsza pomoc polega na zapewnieniu choremu spokoju, położeniu go i przykryciu. Podawać mu należy duże ilości płynw do picia i koniecznie wezwać lekarza.

e) Zatrucie jadem kiełbasianym; dochodzi zazwyczaj w wyniku spożycia źle przechowywanych lub przyrządzanych wędlin i konserw mięsnych. Pierwsza pomoc polega na podaniu węgla leczniczego i jak najszybszym przetransportowaniu do szpitala w celu przepłukania żołądka i podaniu surowicy.

f) Zatrucia grzybami; objawy następują zazwyczaj pźno(6-48 godzin od spożycia), są to nudności, wymioty, ble brzucha, biegunka, majaczenie i niepokj. Po upływie ok. 24 godzin pojawia się żłtawa skaza krwotoczna, niewydolność nerek i wątroby. Chory zapada w śpiączkę, ktra może doprowadzić do śmierci. Pierwsza pomoc polega na natychmiastowym wezwaniu pogotowia i zabezpieczeniu do analizy resztek spożytych pokarmw. Powodowanie wymiotw mija się z celem, ponieważ od zatrucia minęło zbyt dużo czasu.

g) Zatrucia jadami roślin; na szczęście w naszym kraju nie ma tak wielu roślin, ktrych jady mogłyby być śmiertelne dla człowieka. Jednak mogą one przyczynić się do blw głowy i brzucha, omamw wzrokowo-słuchowych, silnego podniecenia, zaburzenia oddychania, a nawet do utraty przytomności. Pierwsza pomoc polega na zapewnieniu dostępu powietrza do płuc, utrzymaniu oddychania i krążenia oraz zapewnieniu pomocy medycznej. Po kontroli i udrożnieniu drg oddechowych nieprzytomnego poszkodowanego ułożyć w pozycji bocznej ustalonej. Natomiast przytomnego na boku z podparciem pod głowę.

h) Zatrucia środkami gospodarstwa domowego; przyczyną takich zatruć są przeważnie detergenty, środki czyszczące, ktre swoim zapachem przeważnie zwabiają małe dzieci. Przystępując do pierwszej pomocy, należy zacząć od wytarcia resztek trucizny z ust, podać do picia wodę(w małych ilościach), nie powodować wymiotw, ktre mogłyby doprowadzić do uduszenia oparami czy pianą działającego środka. Należy zabezpieczyć działający czynnik(może być opakowanie) oraz treści żołądkowe. W przypadku zatruć środkami chemicznymi, konieczna jest konsultacja z lekarzem.

4. OBJAWY I PIERWSZA POMOC PRZY ZATRUCIACH PRZEZ DROGI ODDECHOWE

a) Zatrucia gazem, tlenkiem węgla i spalinami; do objaww możemy zaliczyć bl głowy, zawroty, szum w uszach, zaburzenie wzroku, zmiany psychiczne oraz uczucie znużenia. W miarę upływu czasu pojawia się senność, zaburzenie oddychania i utrata przytomności.

Pierwsza pomoc polega na zapewnieniu dostępu do świeżego powietrza oraz kontroli czynności życiowych. Osobę nieprzytomną należy ułożyć w pozycji bocznej ustalonej. W przypadku braku oddechu, przystąpić do sztucznego oddychania.

b) Uduszenie dwutlenkiem węgla; CO2 jest gazem bezbarwnym , bezwonnym i cięższym od powietrza. Nie jest groźny dla człowieka, ale w przypadku przebywania w miejscu o wysokim stężeniu, zwiększa się ryzyko utraty przytomność w wyniku niedotlenienia komrek mzgu. Pierwsza pomoc polega na usunięciu poszkodowanego z miejsca o wysokim stężeniu CO2 przy rwnoczesnym zadbaniu o własne bezpieczeństwo. Następnie trzeba kontrolować lub przywrcić podstawowe czynności życiowe, po czym wezwać pogotowie.

c) Zatrucia środkami ochrony roślin; zazwyczaj dochodzi prze drogi pokarmowe, oddechowe, skrę i błony śluzowe. Do objaww zaliczyć można podniecenie, narastający lęk, zaburzenia koordynacji ruchw, ślinotok, nudności i wymioty. Pierwsza pomoc polega na podaniu węgla leczniczego, a w przypadku zatrucia przez skrę, należy ją obmyć pod bieżącą wodą.

5.ZATRUCIA PRZEZ SKRĘ I BŁONY ŚLUZOWE

Objawy: zaburzenie rwnowagi, zamroczenie, nudności, wymioty, senność, zaburzenia świadomości, a nawet śpiączka.

Pierwsza pomoc: polega na zapewnieniu dopływu świeżego powietrza, obmyciu ciała wodą i mydłem, przepłukaniu oczu i jamy ustnej 2-procentowym roztworem sody oczyszczonej, nie podawać mleka i innych tłuszczw, nie zmuszać do wymiotw. Wezwać fachową pomoc, a poza tym zabezpieczyć opakowanie działającego środka i treść żołądkową do badań.

Oczywiście przez cały czas należy kontrolować czynności życiow



PRZYCZYNY KRWAWIENIA

KRWOTOK – jest to wylew krwi w pełnym jej składzie poza światło naczynia krwionośnego lub poza serce wskutek przerwania ciągłości ich ścian.

Krwotok może być następstwem urazu lub pęknięcia zmienionego chorobowo naczynia, ktrego ściana nie wytrzymała ciśnienia krwi. W zależności od rodzaju uszkodzonego naczynia krwionośnego wyrżnia się krwotoki: tętnicze, żylne

i z naczyń włosowatych.

Rodzaj krwawienia rozpoznaje się po ilości i sposobie wypływania krwi z rany. Jeśli krew wypływa na zewnątrz, to mamy do czynienia z krwotokiem zewnętrznym. Jeżeli krew gromadzi się wewnątrz ciała lub tkanek, jest to krwotok wewnętrzny.

Krwotok tętniczy charakteryzuje się pulsującym w rytm skurczw serca wypływaniem krwi jasnoczerwonej. Panujące w tętnicach ciśnienie i uderzenia fal krwi utrudniają tworzenie się skrzepu zamykającego naczynie. Uszkodzenie nawet małej tętnicy może być niebezpieczne dla życia.

W krwotoku żylnym z powierzchni rany krew wypływa ciągłą strużką, ma zabarwienie ciemnoczerwone. Krwawienie może ustać samoistnie, po opatrzeniu rany, wskutek zaczopowania jej powstałym skrzepem. Najczęściej występują krwawienia typu mieszanego – tętniczo – żylne.

Krwotok miąższowy powstaje w wyniku uszkodzenia większej liczby naczyń włosowatych, zdarcia i oddzielenia się od skry, przerwania mięśni lub uszkodzenia narządw miąższowych (wątroby, śledziony, nerek), co może być groźne dla życia.

W krwawieniach miąższowych krew spływa z całej uszkodzonej powierzchni.

KRWAWIENIE ZEWNĘTRZNE

W przypadku urazu najczęściej dochodzi do uszkodzenia rżnych naczyń krwionośnych i rozpoznanie rodzaju krwotoku jest utrudnione. Dlatego w pierwszej pomocy używa się określenia natężenie krwawienia i ocenia je jako duże (silne krwawienie) lub małe (słabe krwawienie).

Pierwsza pomoc w przypadku krwotoku zewnętrznego.

Objawy:

- pojawienie się krwi po przerwaniu ciągłości skry,

- blade śluzwki,

- osłabienie, a nawet utrata przytomności,

- przyspieszone i słabo napięte tętno.

(Tętno - rytmiczne odkształcanie się ścian tętnic pod wpływem dawki krwi wypompowywanej przez serce. Normalne tętno u zdrowego, młodego człowieka wynosi 60-80 uderzeń na minutę. Tętno można zbadać najlepiej w okolicach nadgarstka lub na szyi. Ratowanemu należy zbadać też ciśnienie. Normalne ciśnienie rozkurczowe wynosi ok.70 mm Hg, a skurczowe ok.120 mm Hg.)

Postępowanie:

- należy wezwać pogotowie Ratunkowe,

- założyć opatrunek; w tym celu należy:

- włożyć gumowe rękawiczki

- jeśli jest to niewielka rana - zdezynfekować ją,

- ucisnąć ranę przy pomocy bandaża uciskowego,

- unieść kończynę powyżej poziomu serca,

- po opanowaniu krwotoku nałożyć dodatkowy opatrunek

- uciskający zranienie.

Punkty uciskowe do tamowania krwotokw tętniczych:

- skroń przed uchem,

- twarz pod oczami, po bokach szczęki,

- ramię nad obojczykiem,

- przedramię w zgięciu łokcia, - dłoń przed nadgarstkiem,

- udo w połowie pachwiny oraz grna część uda,

- grna część kolana,

- stopa, przednia część stawu skokowego.

Jeśli rana jest długa i głęboka, niezbędna jest pomoc lekarska, gdyż może być konieczne założenie szww i podanie odpowiednich lekw. Jeżeli po 15 min. tamowania krwotoku żylnego będzie on dalej tak obfity, należy oprcz wcześniejszych zabiegw, uciskać tętnicę doprowadzającą krew do tej kończyny.

Niewłaściwa pierwsza pomoc może być przyczyną śmierci poszkodowanego, dlatego nie wolno:

- zdejmować opatrunku, w celu sprawdzenia czy krwawienie ustało,

- usuwać z ran ciał obcych, gdyż może to spowodować bardziej obfite krwawienie,

- nie uciskać krwawiącej gałki ocznej, rany, w ktrej znajduje się jakieś ciało obce lub głowy, gdy nastąpiło złamanie kości czaszki,

- czyścić ran o dużych powierzchniach,

- zakładać zbyt mocnego opatrunku,

- stosować do ucisku sznurkw, tasiemek i innych wąskich rzeczy.

KRWAWIENIE WEWNĘTRZNE

Najczęstszymi przyczynami krwotokw wewnętrznych są wypadki komunikacyjne, tępy uraz, upadek z wysokości lub samoistne pęknięcie naczynia krwionośnego. W zależności od miejsca uszkodzenia i gromadzenia się krwi rozrżniamy krwotoki: do jamy czaszki, do żołądka, do jamy otrzewnej, z płuc do oskrzeli oraz krwotoki śrdtkankowe. Krwotokw wewnętrznych nie można zatamować. Można jedynie zmniejszyć ich skutki przez zastosowanie odpowiedniego ułożenia, a potem trzeba kontrolować czynności życiowe (tętno i oddech) i jak najszybciej wezwać pogotowie.

Pierwsza pomoc w przypadku krwotoku wewnętrznego

Objawy:

- bl przy lekkim ucisku ,

- bladość śluzwek i skry,

- szybsze tętno,

- osłabienie lub utrata przytomności,

- pojawienie się krwi w moczu lub wymiocinach,

- zaburzenia świadomości.

Postępowanie:

- wezwać Pogotowie Ratunkowe,

- ułożyć pacjenta w pozycji leżącej z lekko uniesionymi nogami.

Ponieważ w tym przypadku nie można udzielić pierwszej pomocy, należy obserwować poszkodowanego i jeśli:

- nastąpi zatrzymanie oddechu - rozpocząć sztuczne oddychanie,

- nastąpi wstrzymanie akcji serca - rozpocząć reanimację.

Jeżeli pacjent jest nieprzytomny, ale oddycha i ma wyczuwalne tętno, należy go ułożyć w pozycji bezpiecznej.

Nie wolno:

- przenosić poszkodowanego, jeśli nie ma takiej potrzeby,

- podawać pokarmw ani napojw,

- zostawiać poszkodowanego samego.

Rana - przerwanie ciągłości powłok zewnętrznych organizmu (skry, błon śluzowych, spojwek) na skutek urazu mechanicznego, termicznego lub chemicznego. Każdą ranę należy traktować jak zakażenie. Oceniając zwraca się uwagę na jej umiejscowienie, wielkość, kształt oraz wygląd brzegw i głębokość. Brzegi rany mogą być gładkie i rwne albo też nierwne, postrzępione, stłuczone, poszarpane itd. Bl w okolicy rany, jego nasilenie po zranieniu zależą od rozległości rany, narzędzia, ktre ją wywołało, od unerwienienia danej okolicy ciała. Narzędzia ostre, działające szybko wywołują mniejszy bl, narzędzia tępe - większy. Krwawienie towarzyszy każdemu zranieniu. Rozmiary krwawienia zależą od rozległości i głębokości ran oraz od liczby, rodzaju i przekroju uszkodzenia naczyń krwionośnych. Silne krwawienie może zagrażać życiu rannego, każde w połączeniu z blem pogłębiających wstrząs. Rozejście się brzegw rany jest spowodowane zawartością włkien elastycznych w skrze. Rozwartość brzegw rany zależy od ułożenia rany w stosunku do włkien sprężystych. Rwnoległe ułożenie sprzyja gojeniu się rany. Zakażenie rany może być spowodowane drobnoustrojami, znajdującymi się na skrze poszkodowanego czy przedmiotem raniącym lub przez zetknięcie się rany z otoczeniem. Obok niewidocznych bakterii mogą znajdować się w niej ciała obce: ziemia, części ubrania, obuwia itp.

3 sposoby gojenia się ran: przez rychłozrost (doraźne) przebiega szybko i bez powikłań. Następnie w sytuacji pomyślnej, gdy brzegi rany są gładkie, przylegają do siebie, a rana jest czysta. Jeżeli rana jest zakażona, i znajdują się w niej strzępy tkanek niezdolnych do życia, wwczas organizm przystępuje do oczyszczenia rany - rana ropieje. Dopiero po oczyszczeniu następuje mnożenie komrek i wypełnianie rany nową tkanką, zwaną ziarniną. Jest to proces powolny, nazywany ziarninowaniem. W ostatecznym wyniku powstaje blizna, ktra jest znacznie szersza niż w gojeniu doraźnym. Gojenie się pod strupem - na powierzchni rany powstaje skorupa, utworzona z zaschłej krwi, chłonki, obumarłych tkanek itp. - strup. Pod strupem odbywa się proces gojenia, ktry przypomina gojenie doraźne lub przez ziarninowanie. Po pewnym czasie strup odpada i ukazuje się zagojona świeża blizna. Szybkość gojenia się rany zależy od:

- umiejscowienia rany,

- ukrwienia (dobre ukrwienie - szybkie gojenie),

- napinania blizny (bardziej napięta - goi się dłużej),

- czynnika raniącego (rany cięte goją się lepiej od ran miażdżonych),

- czasu i sposobu opatrzenia rany (dokładne i szybkie opatrzenie przyspieszone gojenie),

- a także od czynnikw natury oglnej (stan odżywienia, wiek, cukrzyca, leczenie promieniami przenikającymi).

RODZAJE RAN: Otarcia powstają przy stycznym działaniu na skrę przedmiotw o szorstkiej powierzchni. Często znajdują się w niej drobne ciała obce. Krwawienie bywa niewielkie, lecz rana jest bolesna wskutek uszkodzenia zakończeń nerwowych. Rana pokrywa się obfitym wysiękiem. Rany cięte powstają wskutek działania przedmiotw ostrych. Są zwykle ranami linijnymi o gładkich brzegach. Silne krwawienie towarzyszące ranie wypłukuje bakterie, zmniejsza niebezpieczeństwo zakażenia. Głęboka rana bywa rżna. Rany płatowe powstają wtedy, gdy uraz mechaniczny zadziałał stycznie do powierzchni skry i wskutek tego płat skry został oderwany lub wisi na jej fragment. Częste są rany płatowe palcw. Rany rąbane powstają wskutek działania ciężkiego ostrego narzędzia, np. tasaka. Czasem może dojść do całkowitego odrąbania części, a nawet całych kończyn. Rany kłute powstają w wyniku działania z dużą siłą ostro zakończonych przedmiotw (np. sztylet, drut). Otwr rany jest mały, krwawienie zewnętrzne niewielkie, natomiast kanał drążący może być głęboki. Krwawienie wewnętrzne bywa obfite, a bakterie, ktre przeniknęły w głąb, stają się przyczyną zakażenia. Szczeglnie groźne są rany w okolicy klatki piersiowej, jamy brzusznej oraz w obrębie kończyn.

Rany tłuczone powstają w wyniku działania tępego lub narzędzia o tępych krawędziach (np. uderzenie kamieniem). Rany takie mają brzegi zgniecione., postrzępione lub stłuczone z krwawymi podbiegnięciami i obrzękami. Krwawienie jest skąpe, bo naczynia krwionośne uległy zgnieceniu. Stłuczone tkanki łatwo obumierają, co przy rwnoczesnym zanieczyszczeniu rany stanowi duże zagrożenie zakażenia. Rany miażdżone powstają w wyniku silnego urazu tępym narędziem. Są wypełnione skrzepłą krwią i chłonką, zawierają często ciała obce, np. strzępy ubrania, włosy. Brzegi są nieregularne, mało krwawi. Otaczające tkanki są zmiażdżone, obrzmiałe, niedokrwione lub obumarłe. Może nastąpić upośledzenie czynności mięśni, niewydolność narządw, ktre doznały urazu, oraz wstrząs. Rany szarpane, czyli darte powstają wskutek rozciągnięcia i rozerwania tkanek pod wpływem zadziałania stycznych względem powierzchni ciała przedmiotw kanciastych lub zakrzywiania i tępych (np. haki, gwoździe). Mają brzegi nierwne, poszarpane, rozciągnięte lub podwinięte, mało broczące krwią. Są zabrudzone w momencie urazu kurzem, błotem, rdzą, smarem, ziemią itd. Rany postrzałowe mogą być wywołane pociskami broni palnej, odłamkami min, granatw, bomb itp. Rana wlotowa pocisku jest mała i gładka. Na jej brzeg. można stwierdzić ślady prochu. Rana wylotowa jest znacznie większa, o postrzępionych brzegach. Mogą być widoczne tkanki i odłamki kostne, zmiażdżone i krwawe podbiegnięcia. Często uszkodzone rwnież nerwy, naczynia krwionośne oraz narządy wewnętrzne, co może powodować dużą utratę krwi.

Rany postrzałowe dzieli się na: styczne - uszkodzenie powierzchniowe skry; wyglądem przypominają ranę szarpaną; przestrzałowe - mają wlot, kanał postrzałowy i wylot; ślepe - mają wlot i kanał postrzałowy. Pocisk tkwi wewnątrz ciała. Zniszczenie tkanek głębokich oraz pierwotne zakażenie rany. Rany postrzałowe należy traktować jako rany szczeglnie niebezpieczne dla życia ludzkiego i trzeba się liczyć z możliwościami groźnych powikłań






Przykadowe prace

Psychoterapia

Psychoterapia PSYCHOTERAPIA 1. Pojęcie i etapy psychoterapii 2. Rodzaje psychoterapii 3. Ważniejsze czynniki leczące występujące w psychoterapii Psychoterapia termin ten wywodzi się z greckiego Psychoterapia w potocznym rozumieniu to część kultury społecznej...

Twrcy polskich bibliotek w XIX wieku

Twrcy polskich bibliotek w XIX wieku Twrcy polskich bibliotek w XIX wieku Niezmiernie modne i rozpowszechnione w Europie XVIII-XIX w. kolekcjonerstwo, a w jego ramach bibliofilstwo, nie ominęło ziem polskich. Zjawisko to rozwijało się głwnie wśrd grnych warstw wczesnego narodu. Takie zbiera...

Spłki kapitałowe.

Spłki kapitałowe. Spłka kapitałowa - forma prawna organizacji podmiotw gospodarczych, najczęściej wykorzystywana w prowadzeniu dużych przedsiębiorstw, a także w wewnętrznej organizacji grup kapitałowych. W prawie polskim, oprcz spłek kapitałowych, wyrżnia s...

Struktura Clarka-fishera oraz hipoteza waltera galensona ,a przeobrażenia struktur zatrudnienia w hiszpanii w latach 1990-2000.

Struktura Clarka-fishera oraz hipoteza waltera galensona ,a przeobrażenia struktur zatrudnienia w hiszpanii w latach 1990-2000. Wstęp W roku 1990, a więc na początku badanego okresu struktura zatrudnienia w Hiszpanii przedstawiała się inaczej niż w Polsce. Była to struktura znaczn...

Czy nierwności społeczne i ekonomiczne zagrażają bezpieczeństwu wspłczesnego świata? Jeśli tak, jak możemy im zaradzić?

Czy nierwności społeczne i ekonomiczne zagrażają bezpieczeństwu wspłczesnego świata? Jeśli tak, jak możemy im zaradzić? Nierwności społeczne, nie będąc bynajmniej produktem naszych czasw, należą do tych negatywnych zjawisk, ktrych obecnoś...

Romeo i Julia - "Jestem igraszką losu"

Romeo i Julia - "Jestem igraszką losu" Życie ludzkie jest długą, krętą drogą bez powrotu. Napotykamy na niej wiele trudności. Zmagamy się z wieloma problemami. Jesteśmy poddawani wielu prbom. Uparcie dążymy do celu nie mając wpływu na to jak potoczy ...

Bogowie greccy starożytnego świata

Bogowie greccy starożytnego świata Zeus-gromowładny bg, krlujący na Olimpie wraz ze swą siostrą a za razem żoną, Herą. Syn Kronosa i Rei, wspierany przez matkę, podporządkował sobie innych bogw siłą, obalając ojca i dzieląc się władz...

W jaki sposb Julian Tuwim polemizuje z Horacjańską koncepcją poety i sławy poetyckiej?

W jaki sposb Julian Tuwim polemizuje z Horacjańską koncepcją poety i sławy poetyckiej? Na przestrzeni wiekw świat widział już niezliczone rzesze pisarzy i poetw, zarwno wspłczesnych, jak i tych, ktrych pamięć ludzka już nie ogarnia. Takich, ktrzy swoją twrczo&#...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry