• bullet
  • Rejestracja
  • bullet
Artykuły: Zadania ...

Nawigacja

Zadania publiczne w municipiach rzymskich.



Zadania publiczne w municipiach rzymskich.


Dopiero koło połowy wieku IV odzyskuje Rzym z powrotem swe przodujące stanowisko rozciągnęli Lacjum; rozciągnęli rozciągnęli.358 odnawia się przymierze latyńsko-rzymskie, a w cztery lata pźniej przystępują do niego trzymające się dotąd na uboczu latyńskie miasta Tibur i Praeneste. W rok pźniej opanowują Rzymianie etruskie miasto Caere. Jego mieszkańcy wchodzą rozciągnęli nowy stosunek prawny do Rzymu,

otrzymując tzw. civitates sine suffragio, to znaczy ograniczone obywatelstwo rzymskie, bez prawa głosu na zgromadzeniach ludowych i bez prawa do samorządu. Na czele miasta stoi przysłany przez rzymian praefectus.

Civitates sine suffragio – kategoria rozciągnęli prawach ograniczonych. Do kategorii tej należeli przede wszystkim mieszkańcy miast, ktrym nadano obywatelstwo rzymskie, tzw. municipium. Mieli oni ius conubii i ius commercii, ale nie mieli ius suffragii i ius honorum.

Niektre municypia miały samorząd, inne były zarządzane przez prefektw przysyłanych z Rzymu i stanowiły tzw. prefektury (praefecturae).



Prefekci byli urzędnikami nadzwyczajnymi, ustawianymi tylko w specyficznych przypadkach, zasadniczo rozciągnęli celu zastąpienia duowirw. W związku z rżnorodnością przyczyn, dla ktrych duowirowie byli zastępowani istniała pewna dywersyfikacja prefektw.

Praefectus iure dicundo mianowany był przez pretora w celu bezpośredniego zarządzania niektrymi miastami italskimi. Praefectus Caesaris quinquennalis – był mianowany przez cesarza, najczęściej pochodził rozciągnęli rodziny cesarskiej, w celu zastąpienia go w urzędzie w danym municipium. Trzecią postacią prefekta był prafaecti ex lege Petronia, ustanowiony na podstawie stosownej ustawy z 32 r prze Chrystusem. Był on wybierany przez dekurionw w celu zastąpienia najwyższych urzędnikw, ktrzy nie zostali wybrani na urząd z dniem 1 stycznia. W przypadku chwilowej nieobecności w municipium jednego z duowirw, mogli mianować praefecti municipio relicti.

Rzymianie rozciągnęli prawa obywatelstwa rzymskiego na cześć podbitej ludności, tworząc tzw. municypia. Były to miasta italskie, ktre otrzymały pierwotnie prawo ograniczonego obywatelstwa rzymskiego (civitates sine suffragio) – bez prawa głosowania i kandydowania na urzędy. Niektre z miast miały pełną autonomię, inne były ściśle uzależnione od Rzymu. Stopniowo jednak wszystkie municypia uzyskały pełnię praw obywatelskich i swobodę w sprawach wewnętrznych. Charakterystyczne dla nich było połączenie zasad autonomii i starych form ustrojowych z przyjęciem pewnych wzorw rzymskich. Municypia wybierały własnych urzędnikw zgodnie z lokalną tradycją: władzę najwyższą stanowiło kolegium dwch, czterech lub ośmiu urzędnikw (duoviri, quatuorviri lub octoviri), najczęściej spotykaną formą było kolegium kwatuorwirw. Obok nich działała rada dekurionw. Municypia były tworem typowo rzymskim. Organizując je Rzymianie wykazali umiejętność łączenia własnych interesw interesw poszanowaniem tradycji lokalnych i odrębności historycznej ludw podbitych.



W I wieku n.e., zwłaszcza w jego pierwszej połowie, rozwijało się jeszcze intensywnie życie miast italskich. Możemy je prześledzić dzięki bogactwom wykopalisk w Pompei i Herkulaneum, zniszczonych na skutek wybuchu Wezuwiusza w r. 79 n.e. Wykopaliska pompejańskie mogą służyć nie tylko jako przykład zabudowy przeciętnego miasta w Kampanii, ale dostarczając unikalnych zabytkw wyposażenia wnętrz, przede wszystkim wspaniałych malowideł, są one rwnież świadectwem intensywnego życia politycznego mieszkańcw Pompei.



W przeciwieństwie do Rzymu, gdzie uprawnienia polityczne stały się tylko formalnością, cała władza przeszła zaś w ręce cesarza i jego zaufanych, municypia italskie przeżywały okres dużego zainteresowania polityką. Wybory urzędnikw miejskich stawały się okazją do rozpalenia namiętności politycznych, świadczą o tym żywe napisy wyborcze w Pompei. Zachwalają one ulubionych kandydatw, nie szczędząc często uszczypliwych uwag przeciwnikom.



Samorząd miejski stanowił okazję wyżycia się ambicji politycznych; uzyskanie wyższą rangą funkcji municypalnych otwierało często dalszą drogę awansu. Już August wprowadził do senatu kwiat kolonii i municypiw italskich, politykę tę kontynuowali następni cesarze. Stopniowo jednak z miastami italskimi zaczęły coraz bardziej rywalizować ośrodki prowincjonalne, ktre wskazywały coraz większe ambicje polityczne.



W municipiach, oprcz magistratus maiores, ktrzy we wspłczesnym języku stanowili organy municipium, istniał wwczas cały aparat administracyjny, czyli urząd z tzw. średnim personelem. Do tej grupy urzędnikw zaliczano scribae, czyli pisarzy i apparitores,

do ktrych zaliczano pozostałych urzędnikw. Scribae byli mianowani na podstawie uchwały opracowanej przez dekurionw. Głwnym ich zadaniem było redagowanie i czuwanie nad poprawnością redagowanych dokumentw i sprawozdań. Oni też sprawowali pieczę archiwum municipialnym. Przed objęciem funkcji zobowiązani byli do złożenia przysięgi, że dokumenty przez nich sporządzone będą zgodne z zasadami dobrej wiary i nie będą świadomie lub podstępnie zamieszczać w dokumentach i archiwach fałszywych danych.



Obok dekurionw, organem kolegialnym municipium były zgromadzenia ludowe – comitia. Zgromadzenia te odbywały się według podziału lokalnej społeczności na kurie, ktry dokonywany był przez duowirw. Jednym z głwnych zadań zgromadzeń ludowych był wybr magistratus, tj. duoviri iure dicundo, duoviri aediles i quaestores. Wybory nowych

magistratus dokonywano po upływie kadencji, albo w przypadku oprżnienia urzędu w trakcie kadencji. Procedura wyboru rozpoczynała się od ustalenia listy kandydatw podczas zgromadzenia ludowego. Prawo do przewodniczenia zgromadzeniom ludowym wyborczym posiadał najstarszy wiekiem z urzędujących duowirw, a jeśliby zaistniała jakaś przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie jemu zgromadzenia ludowego, to obowiązek zwołania zgromadzenia i przewodniczenia spoczywał na drugim z nich.



Do zadań publicznych municipium zaliczano sprawy związane z budową lub przebudową ulic, drg publicznych, oczyszczaniem rzek, fos czy kanalizacji. Realizacja zadań publicznych narzucała rwnież na mieszkańcw municipium, tak obywateli – municipies jak i tylko mieszkającym w nim – incolae, określone obowiązki publiczne.

Stąd, ci ktrzy zamieszkiwali w municipium lub w jego granicach, lub posiadali grunt, zobowiązani byli do świadczenia pracy przy budowlach ochronnych. Świadczenie pracy na cele publiczne nie powinno przekraczać pięciu dni w roku na każdego municipies i incolae oraz na każdą parę wołw znajdujących się w obrębie granic tego municipium. Bezpośredni nadzr nad robotami publicznymi sprawowali edylowie.



Odpowiedzialnym za stan finansw publicznych był kwestor. To on sprawował bezpośrednią władze nad kasą municypalną. Jednak realizacja zadań publicznych wymagała tego, aby środki publiczne były powierzane innym osobom. Stąd w ustawach municypalnych były przewidziane regulacje prawne określające sposb postępowania z pieniędzmi publicznymi przez osoby trzecie. Ten kto znajdował się w posiadaniu środkw publicznych, także jako dziedzic, a nawet ten kto wszedł w ich posiadanie przypadkiem powinien w ciągu 30 dni z nich się rozliczyć w kasie gminy. Ponadto osoba taka była zobowiązana do tego, aby w ciągu 30 dni licząc od dnia zakończenia zarządu finansami publicznymi czy wykonywania zadań publicznych, złożyła sprawozdanie dekurionom lub osobie, ktra na mocy dekretu dekurionw uchwalonego w obecności co najmniej 2/3 znich, została przez nich wskazana.

Wydatki publiczne przeznaczone były przede wszystkim na utrzymanie urządzeń publicznych, takich jak drogi gminne, wiadukty, akwedukty, budynki publiczne. Wśrd wydatkw publicznych szczeglne miejsce zajmowały wydatki na rzecz kultu, zabaw publicznych oraz na rzecz zorganizowania darmowych punktw wyżywienia najuboższych.

Ilość środkw, ktre winny być wydatkowane na ten cel ustalali duumwirowie. Wielkość wydatkw publicznych oraz sposb rozdysponowania tych środkw musiał być jak najszybciej przedstawiony dekurionom. Na realizację zadań publicznych municipium mogło zaciągnąć pożyczkę publiczną od mieszkańcw.



Pogarszanie się wartości monety i ucisk fiskalny (od czasw Sewerw) wpływały ujemnie na sytuację gospodarczą miast ( od 212 roku wszystkie miasta określano mianem municipium – w całym cesarstwie). Najszybciej nastąpiła dekadencja starych ośrodkw miejskich w Italii i w zromanizowanych prowincjach. Znacznie lepsza była sytuacja miast na Wschodzie, a także niektrych ośrodkw w rejonach pogranicznych nadreńskich i naddunajskich, gdzie proces urbanizacji dotarł pźniej i pźniej wystąpiły znamiona kryzysu.



Wobec tendencji do zmniejszania się liczby ludności miejskiej, osłabienia produkcji rzemieślniczej i wymiany handlowej, pogarszała się rwnież sytuacja arystokracji municypalnej (dekurionw). dekurionw interesy tej grupy społecznej godził bezpośrednio zarwno upadek gospodarki wiejskiej typu villa, jak i stopniowa ruina bogatych kupcw i rzemieślnikw. Nastąpiło wyraźne zubożenie arystokracji municypalnej, wzrosły natomiast jej obciążenia. Trudności fiskalne państwa powodowały ingerencję w życie miast i zmuszanie zamożniejszych mieszkańcw do przyjmowania urzędw; a z ich sprawowaniem były związane znaczne świadczenia materialne. Urzędy nie były już traktowane jako zaszczyt, stawały się często przykrym ciężarem. Państwo nakładało znaczne świadczenia osobiste na zamożniejszych mieszkańcw miast w postaci liturgii, sprawujący je odpowiadali za wykonanie zadania własnym majątkiem (np. za pobr podatku). Papirusy egipskie z III w. wykazują wiele przypadkw, kiedy bogatsi obywatele woleli zrzec się znacznej części majątku lub nawet jego całości, aby tylko uniknąć płacenia liturgii.





Przykadowe prace

Walka z bezrobociem.

Walka z bezrobociem. Wstęp O interesy pracownikw musi zadbać państwo czyli rząd RP. Rząd powinien w pierwszej kolejności starać się ograniczyć bezrobocie oraz następnie, w nie mniejszym stopniu, powinny to robić samorządy lokalne (ważna jest właściwa wsp&...

1846-1890. Czy tylko pozytywizm?

1846-1890. Czy tylko pozytywizm? Początek pozytywizmu datuje się na lata czterdzieste, koniec zaś na lata dziewięćdziesiąte XIX wieku. Epoka ta wywodzi się z nurtu filozoficznego oświecenia. Na pierwszym planie znowu pojawia się szkiełko i oko z ballady Adama Mickiewicza. Teorie ...

Ekonomiczna, społeczna i polityczna rola Kościoła w średniowiecznej Europie

Ekonomiczna, społeczna i polityczna rola Kościoła w średniowiecznej Europie Rola kościoła w średniowieczu Średniowiecze był to okres w Europie panujący od 473 roku, kiedy ostatni władca Cesarstwa Wschodniego, Romulus oddał insygnia władzy w ręce ...

Die inhaltsangabe des buches "Konig odipus"

Die inhaltsangabe des buches "Konig odipus" DIE ZUSAMMENFASSUNG DES BUCHES KONIG ODIPUS VON SOPHOKLES Nach den Odipus das Ratsel von Sphinx eraten hat , ist er Konig von Theben geworden . Leider ist die Stadt durch Pest umgeben , weil die Gotter ein Fluch auf die Stadt geworfen haben . Odipus schickt sein...

Frank Bunker Gilbreth

Frank Bunker Gilbreth Frank Bunker Gilbreth (1868-1924) - pracował w budownictwie jako czeladnik murarski i jednocześnie studiował w Massachusetts Institute of Technology. Nieco pźniej został majstrem, a następnie założył własne przedsiębiorstwo budowlane. . Mał&#...

Rzeczywistość polska widziana oczyma Cezarego Baryki

Rzeczywistość polska widziana oczyma Cezarego Baryki Gdzież są twoje szklane domy? pytał Cezary Baryka po przyjeździe do Polski. Obraz Polski do ktrej przyjechał Baryka jest dla niego czymś nowym. Jedyne wiadomości o ojczyźnie przekazał mu ojciec w opowieści o szklanyc...

Maria Konopnicka - "Mendel Gdański".

Maria Konopnicka - "Mendel Gdański". - Jaki jest stosunek Mendla do Warszawy? Kiedy i jak się ukształtował? - Dlaczego Mendel tak emocjonalnie reaguje na słowa zegarmistrza, że jest "żywiołem cudzym"? W jaki sposb obala tezy rozmwcy? - Jaką funkcję w t...

Obrona Cywilna (Ochrona Ludności) w Unii Europejskiej.

Obrona Cywilna (Ochrona Ludności) w Unii Europejskiej. Wstęp. Zadania ochrony ludności w UE pozostają w sferze wyłącznych kompetencji państw członkowskich Unii. Władze krajowe dysponują zasobami i zdolnościami reagowania w sytuacji kryzysowej, ktrych mogą...

Zobacz wszystkie

Nawigacja

Tagi

studia szkoa streszczenie notatka ciga referat wypracowanie biografia opis praca dyplomowa opracowania test liceum matura ksika

Prawa

Do g?ry